Mahābhārata · Adhyāya 12.98
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.98.1
के लोका युध्यमानानां शूराणामनिवर्तिनाम् ।
भवन्ति निधनं प्राप्य तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.९८.१ ॥
Que mundos alcançam os heróis que lutam e nunca recuam ao encontrar a morte? Diga-me, avô.
12.98.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
अम्बरीपस्य संवादमिन्द्रस्य च युधिष्ठिर ॥ १२.९८.२ ॥
Aqui também citam esta antiga história, o diálogo entre Ambarīṣa e Indra, Yudhiṣṭhira.
12.98.3
अम्बरीषो हि नाभागः स्वर्गं गत्वा सुदुर्लभम् ।
ददर्श सुर…कस्थं शक्रेण सचिवैः सह ॥ १२.९८.३ ॥
Ambarīṣa, filho de Nābhāga, tendo ido ao céu, muito difícil de alcançar, viu … em pé com Indra e seus ministros.
12.98.4
सर्वतेजोमयं दिव्यं विमानवरमास्थितम् ।
उ…गच्छन्तं स्थानं सेनापतिं शुभम् ॥ १२.९८.४ ॥
Montado no excelente carro celeste, divino e feito de todo esplendor, indo … ao lugar auspicioso: o comandante do exército.
12.98.5
स दष्ट्वापरि गच्छन्तं सेनापतिमुदारधीः ।
शूरस्थानमनुप्राप्तं सुदेवं नाम नामतः।
ऋद्धिं दृष्ट्वा सुदेवस्य विस्मितः प्राह वासवम् ॥ १२.९८.५ ॥
Ambarīṣa, de mente nobre, vendo o comandante que ia à frente, que alcançara a morada dos heróis, chamado Sudeva, espantado com o esplendor de Sudeva, falou a Vāsava (Indra).
12.98.6
सागरान्तां महीं कृत्स्नामनुशास्य यथाविधि ।
चातुर्वर्ण्ये यथाशास्त्रं प्रवृत्तो धर्मकाम्यया ॥ १२.९८.६ ॥
Tendo governado toda a terra limitada pelo oceano, segundo a regra, entre as quatro ordens sociais, segundo as escrituras, dediquei-me por desejo de dharma.
12.98.7
ब्रह्मचर्येण घोरेण गुर्वाचारेण सेवया ।
वेदानधीत्य धर्मेण राजशास्त्रं च केवलम् ॥ १२.९८.७ ॥
Por meio da severa castidade, da conduta devida ao mestre e do serviço, estudei os Vedas segundo o dharma, e também somente a ciência da realeza.
12.98.8
अतिथीनन्नपानेन पितॄंश्च स्वधया तथा ।
ऋषीन्स्वाध्यायदीक्षाभिर्देवान्यज्ञैरनुत्तमैः ॥ १२.९८.८ ॥
Satisfiz os hóspedes com comida e bebida, os ancestrais com as oferendas de svadhā, igualmente os videntes com a recitação e os votos de iniciação, e os deuses com os sacrifícios supremos.
12.98.9
क्षत्रध…स्थितो भूत्वा यथाशास्त्रं यथाविधि ।
उदीक्षमाणः पृतनां जयामि युधि वासव ॥ १२.९८.९ ॥
Firme no …kṣatra, segundo as escrituras e a regra, olhando para o exército, venço na batalha, ó Vāsava.
12.98.10
दे…ज सुदेवोऽयं मम सेनापतिः पुरा ।
आसाद्योधः प्रशान्तात्मा सोऽयं कस्मादतीव माम्।
विमानं सूर्यसङ्काशमास्थितो मोदते दिवि ॥ १२.९८.१० ॥
De…j. Sudeva aqui foi outrora meu comandante; tendo atacado o guerreiro, de mente serena, por que ele, tendo-me largamente ultrapassado, montado num carro celeste semelhante ao sol, se alegra no céu?
12.98.11
अनेन ऋतुभिर्मुख्यैर्नेष्टं नापि द्विजातयः ।
तर्पिता विधिवच्छक्र सोऽयं कस्मादतीत्य माम् ॥ १२.९८.११ ॥
Ele não realizou os principais sacrifícios, nem satisfez os dvijas segundo a regra. Ó Śakra, por que ele me superou?
12.98.12
ऐश्वर्यमीदृशं प्राप्तः सर्वदेवैः सुदुर्लभम् ।
यदनेन कृतं कर्म प्रत्यक्षं ते महीपते।
पुरा पालयतः सम्यक्पृथिवीं धर्मतो नृप ॥ १२.९८.१२ ॥
Ele alcançou tal soberania, muito difícil de obter até para todos os deuses. O feito que realizou está diante de vós, ó senhor da terra, quando outrora governava a terra com retidão e segundo o dharma, ó rei.
12.98.13
शत्रवो निर्जिताः सर्वे ये तवाहितकारिणः ।
संयमो वियमश्चैव सुयमश्च नहाबलः ॥ १२.९८.१३ ॥
Todos os inimigos que te causavam mal foram vencidos: Saṃyama, Viyama, Suyama e também o poderoso Nahuṣa.
12.98.14
राक्षसा दुर्जया लोके त्रयस्ते युद्धदुर्मदाः ।
पुत्रास्ते शतशृङ्गस्य राक्षसस्य महीपतेः ॥ १२.९८.१४ ॥
Aqueles três demônios, invencíveis no mundo e embriagados de batalha, eram filhos do demônio Śataśṛṅga, senhor da terra.
12.98.15
तथा तस्मिञ्शुभे काले तव यज्ञं वितन्वतः ।
अश्वमेधं महायागं देवानां हितकाम्यया ॥ १२.९८.१५ ॥
Naquele tempo auspicioso, enquanto realizavas o grande sacrifício, o Aśvamedha, por desejo do bem dos deuses.
12.98.16
तस्य ते खलु विघ्नार्थमागता राक्षसास्त्रयः ।
कोटीशतपरीवारां राक्षसानां महाचमूम्।
परिगृह्य ततः सर्वाः प्रजा वन्दीकृतास्तव ॥ १२.९८.१६ ॥
Para obstruir aquele teu sacrifício, vieram três demônios, cercados por um grande exército de cem milhões de demônios; tendo-o cercado, fizeram cativos todos os teus súditos.
12.98.17
विह्वलाश्च प्रजाः सर्वाः सर्वे च तव सैनिकाः ।
निराकृतस्तु यच्चासीत्सुदेवः सैन्यनायकः ॥ १२.९८.१७ ॥
Todos os teus súditos e todos os teus soldados ficaram aturdidos; e Sudeva, o comandante do exército, foi afastado.
12.98.18
तत्रामात्यवचः श्रुत्वा निरस्तः सर्वकर्मसु ।
श्रुत्वा तेषां वचो भूयः सोपधं वसुधाधिपः ॥ १२.९८.१८ ॥
Ali, tendo ouvido as palavras dos ministros, foste afastado de todas as funções; depois, tendo novamente ouvido as palavras deles, o senhor da terra, com astúcia…
12.98.19
सर्वसैन्यसमायुक्तः सुदेवः प्रेरितस्त्वया ।
साक्षसानां वधार्थाय दुर्जयानां नराधिप ॥ १२.९८.१९ ॥
Ó senhor dos homens, Sudeva, enviado por ti com todo o exército, para abater os rākṣasas invencíveis.
12.98.20
नाजित्वा राक्षसीं सेनां पुनरागमनं तव ।
बन्दीमोक्षमकृत्वा च न चागमनमिष्यते ॥ १२.९८.२० ॥
Sem ter vencido o exército dos rākṣasas e sem ter libertado os cativos, o teu regresso não é desejado.
12.98.21
सुदेवस्तद्वचः श्रुत्वा प्रस्थानमकरोन्नृप ।
संप्राप्तश्च स तं देशं यत्र बन्दीकृताः प्रजाः ॥ १२.९८.२१ ॥
Ó rei, Sudeva, ao ouvir aquelas palavras, partiu e chegou àquela terra onde o povo fora feito cativo.
12.98.22
पश्यति स्म महाघोरां राक्षसानां महाचमूम् ।
दृष्ट्वा सुचिन्तयामास सुदेवो वाहिनीपतिः ॥ १२.९८.२२ ॥
Viu o grande exército dos rākṣasas, muito terrível; ao vê-lo, Sudeva, comandante da hoste, refletiu cuidadosamente.
12.98.23
नेयं शक्या चमूर्जेतुमपि सेन्द्रैः सुरासुरैः ।
नाम्बरीषः कलामेकामेषां क्षपयितुं क्षमः।
दिव्यास्त्रबलभूयिष्ठः किमहं पुनरीदृशः ॥ १२.९८.२३ ॥
Este exército não pode ser vencido nem mesmo pelos deuses e asuras junto com Indra; Ambarīṣa não é capaz de destruir sequer uma parte deles. O que poderia eu fazer, abundante no poder das armas divinas, sendo como sou?
12.98.24
ततः सेनां पुनः सर्वां प्रेषयामास पार्थिव ।
यत्र त्वं सचिवैः सर्वैर्मन्त्रिभिः सोपधैर्नृप ॥ १२.९८.२४ ॥
Então enviou de novo todo o exército, ó rei, para o lugar onde estavas com todos os teus conselheiros, ministros e agentes secretos.
12.98.25
ततो रुद्रं महादेवं प्रपन्नो जगतः पतिम् ।
श्मशाननिलयं देवं तुष्टाव वृषभध्वजम् ॥ १२.९८.२५ ॥
Então, buscando refúgio em Rudra, o grande deus, senhor do mundo, louvou o deus que habita o campo de cremação, cujo estandarte é o touro.
12.98.26
स्तुत्वा शस्त्रं समादाय स्वशिरश्छेत्तुमुद्यतः ॥ १२.९८.२६ ॥
Depois de louvá-lo e de empunhar uma arma, preparou-se para cortar a própria cabeça.
12.98.27
कारुण्याद्देवदेवेन गृहीतस्तस्य दक्षिणः ।
स पाणिः सह शस्त्रेण दृष्ट्वा चेदमुवाच ह ॥ १२.९८.२७ ॥
Por compaixão, o deus dos deuses segurou-lhe a mão direita, aquela com a arma; ao vê-lo, disse estas palavras.
12.98.28
किमिदं साहसं पुत्र कुर्तकामो वदस्व मे ।
स उवाच महादेवं शिरसा त्ववनीं गतः ॥ १२.९८.२८ ॥
"Filho, que ousadia é esta? Diz-me o que queres fazer." Ele, com a cabeça inclinada até o chão, falou ao grande deus.
12.98.29
भगवन्वाहिनीमेनां राक्षसानां सुरेश्वर ।
अशक्तोऽहं रणे जेतुं तस्मात्त्यक्ष्यामि जीवितम्।
गतिर्भव महादेव ममार्तस्य जगत्पते ॥ १२.९८.२९ ॥
"Ó bem-aventurado, senhor dos deuses! Este é o exército dos rakshasas. Sou incapaz de vencê-lo em batalha, por isso darei a minha vida. Sê o meu refúgio, ó grande deus, senhor do mundo, pois estou aflito."
12.98.30
नागन्तव्यमजित्वा च मामाह जगतीपतिः ।
अम्बरीषो महादेव क्षारितः सचिवैः सह ॥ १२.९८.३० ॥
"Não voltes sem teres vencido", disse-me Ambarīṣa, senhor da terra. Ó grande deus, ele está aflito junto com os seus ministros.
12.98.31
तमुवाच महादेवः सुदेवं पतितं क्षितौ ।
अधोमुखं महात्मानं सत्वानां हितकाम्यया ॥ १२.९८.३१ ॥
A Sudeva, o de grande alma, caído no chão de rosto voltado para baixo, Mahādeva falou, desejando o bem dos seres.
12.98.32
धनुर्वेदं समाहूय सगणं सहविग्रहम् ।
रथनागाश्वकलिलं दिव्यास्त्रसमलंकृतम् ॥ १२.९८.३२ ॥
Tendo convocado a ciência do arco com suas hostes e formas, o carro repleto de carros, elefantes e cavalos, adornado com armas divinas.
12.98.33
रथं च सुमहाभागं येन तन्त्रिपुरं हतम् ।
धनुः पिनाकं खङ्गं च रौद्रमस्त्रं च शंकरः।
निजघानासुरान्सर्वान्येन देवस्त्रियम्बकः ॥ १२.९८.३३ ॥
O carro com que o de grande fortuna destruiu as três cidades, o arco Pināka, a espada e a arma terrível — com eles Śaṅkara matou todos os asuras, e com eles o de três olhos protegeu as esposas dos deuses.
12.98.34
उवाच च महादेवः सुदेवं वाहिनीपतिम् ।
रथादस्मात्सुदेव त्वं दुर्जयः स सुरासुरैः ॥ १२.९८.३४ ॥
E Mahādeva disse a Sudeva, o comandante do exército: «Sudeva, desce deste carro; ele é invencível para deuses e asuras.»
12.98.35
मायया मोहितो भूमौ न पदं कर्तुमर्हसि ।
रथस्थस्त्रिदशान्सर्वाञ्जेष्यसि त्वं सदानवान् ॥ १२.९८.३५ ॥
Iludido pela ilusão, não deves pôr o pé no chão; de pé no carro vencerás todos os deuses junto com os dānavas.
12.98.36
राक्षसाश्च पिशाचाश्च न शक्ता द्रष्टुमीदृशम् ।
रथं सूर्यसहस्राभं किमु योद्धुं त्वया सह ॥ १२.९८.३६ ॥
Os rākṣasas e os piśācas não conseguem sequer olhar um carro assim, radiante como mil sóis; quanto mais lutar contigo!
12.98.37
स जित्वा राक्षसान्सर्वान्कृत्वा बन्दीविमोक्षणम् ।
घातयित्वा च तान्सर्वान्बाहुयुद्धे त्वयं हतः।
वियमं प्राप्य भूपाल वियमश्च निपातितः ॥ १२.९८.३७ ॥
Tendo vencido todos os rākṣasas e libertado os cativos, fez com que todos fossem mortos. Tu, ó protetor da terra, foste morto em combate corpo a corpo. Ao alcançar Viyama, Viyama também foi derrubado.
12.98.38
तस्य विक्रमतस्तात सुदेवस्य बभूव ह ।
संग्रामयज्ञः सुमहान्यश्चान्यो युध्यते नरः ॥ १२.९८.३८ ॥
Ó querido, daquela valentia de Sudeva surgiu um grande sacrifício de batalha; e outro homem, que combate, também está nele.
12.98.39
सन्नद्धो दीक्षितः सर्वो योधः प्राप्य चमूमुखम् ।
युद्धयज्ञाधिकारस्थो भवतीति विनिश्चयः ॥ १२.९८.३९ ॥
Todo guerreiro, armado e consagrado, ao alcançar a frente do exército, permanece no ofício do sacrifício da batalha: essa é a certeza.
12.98.40
कानि यज्ञे हवींष्यस्मिन्किमाज्यं का च दक्षिणा ।
ऋत्विजश्चात्र क्रे प्रोक्तास्तन्मे ब्रूहि शतक्रतो ॥ १२.९८.४० ॥
Neste sacrifício, quais são as oblações, qual é a manteiga clarificada e qual é a dakṣiṇā? E quem são declarados sacerdotes aqui? Diz-me isso, ó Śatakratu.
12.98.41
ऋत्विजः कुञ्जरास्तत्र वाजिनोऽध्वर्यवस्तथा ।
हवींषि परमांसानि रुधिरं त्वाज्यमुच्यते ॥ १२.९८.४१ ॥
Ali os elefantes são os sacerdotes, os cavalos os adhvaryus; a carne suprema é a oblação, e o sangue é chamado de manteiga clarificada.
12.98.42
शृगालगृध्रकाकोलाः सदस्यास्तत्र पन्त्रिणः ।
आज्यशेषं पिबन्त्येते हविः प्राश्नन्ति चाध्वरे ॥ १२.९८.४२ ॥
Chacais, abutres, corvos e criaturas de garras são ali os membros da assembleia; bebem o resto da manteiga clarificada e comem a oblação no sacrifício.
12.98.43
प्रासतोमरसंघाताः खङ्गशक्तिपरश्वथाः ।
ज्वलन्तो निशिताः पीताः स्रुचस्तस्याथ सत्रिणः ॥ १२.९८.४३ ॥
Massas de lanças, dardos, espadas, lanças e machados de batalha; ardentes e afiados, são bebidos. Então os sacrificadores são suas conchas sacrificiais (sruc).
12.98.44
चापवेगायतस्तीक्ष्णः परकायावभेदनः ।
ऋजुः सुनिशितः पीतः सायकश्च स्रुवो महान् ॥ १२.९८.४४ ॥
A flecha, puxada com a velocidade do arco, aguda, que perfura o corpo inimigo, reta e bem afiada, é bebida; essa é a grande colher (sruva).
12.98.45
द्वीपिचर्मावनद्धश्च नागदन्तकृतत्सरुः ।
हस्तिहस्तहरः खङ्गः स्फयो भवेत्तस्य संयुगे ॥ १२.९८.४५ ॥
A espada envolta em pele de leopardo, de punho de marfim, que arranca a tromba do elefante, seja em batalha sua espátula sacrificial (sphaya).
12.98.46
ज्वलितैर्निशितैः प्रासशक्त्यृष्टिसपरश्वथैः ।
शैक्यायसमयैस्तीक्ष्णैरभिघातो भवेद्वसु ॥ १२.९८.४६ ॥
O golpe de lanças ardentes e afiadas, dardos, lanças e machados de batalha, e de armas afiadas de aço, seria riqueza.
12.98.47
सङ्ख्यासमयविस्तीर्णमभिजातोद्भवं बहु ।
आवेधाद्यच्च रुधिरं संग्रामे स्रवते भुवि।
साऽस्य पूर्णाहुतिर्होत्रैः समृद्धा सर्वकामधुक् ॥ १२.९८.४७ ॥
O sangue abundante, vasto em número e ocasião, nascido de nobre linhagem, que corre na batalha sobre a terra pela perfuração, é sua oblação completa (pūrṇāhuti), enriquecida pelos sacerdotes, que ordenha todos os desejos.
12.98.48
छिन्धि भिन्धीति यः शब्दः श्रूयते वाहिनीमुखे ।
सामानि सामगास्तस्य गायन्ति यमसादने ॥ १२.९८.४८ ॥
O grito "Corta! Perfura!" ouvido à frente do exército, os cantores de sāman cantam seus sāmans na morada de Yama.
12.98.49
हविर्धानं तु तस्याहुः परेषां वाहिनीमुखम् ॥ १२.९८.४९ ॥
Chamam seu altar de oferendas a frente do exército inimigo.
12.98.50
कुञ्जराणां हयानां च वर्मिणां च समुच्चय ।
अग्निः श्येनचितो नाम यज्ञे तस्य विधीयते ॥ १२.९८.५० ॥
Um amontoado de elefantes, cavalos e guerreiros blindados é o fogo chamado śyenacit, prescrito naquele sacrifício.
12.98.51
उत्तिष्ठते कबन्धोऽत्र सहस्रे पतिते तु यः ।
स यूपस्तस्य शूरस्य खादिरोऽष्टाश्रिरुच्यते ॥ १२.९८.५१ ॥
O tronco sem cabeça que se ergue aqui quando mil caem chama-se o poste sacrificial octogonal de madeira khadira daquele herói.
12.98.52
इडोपहूताः क्रोशन्ति कुञ्जरास्त्वङ्कुशेरिताः ।
ज्याघुष्टतलतालेन वषट्कारेण पार्थिव ॥ १२.९८.५२ ॥
Os elefantes chamados pela invocação iḍā, impelidos pelo aguilhão, gritam entre o estalo dos arcos, o palmear das mãos e o vaṣaṭ, ó rei.
12.98.53
उद्गाता तत्र संग्रामे त्रिसामा दुन्दुभिर्नृप ।
ब्रह्मस्वे ह्रियमाणे तु त्यक्त्वा युद्धे प्रियां तनुम्।
आत्मानं यूपमुच्छ्रित्य स यज्ञोऽनन्तदक्षिणः ॥ १२.९८.५३ ॥
Naquela batalha, ó rei, o tambor de três sāmans é o cantor; e quando a riqueza de um brâmane está sendo levada, aquele que abandona o amado corpo na batalha e se ergue a si mesmo como poste sacrificial torna aquele sacrifício de honorários infinitos.
12.98.54
भर्तुरर्थे च यः शूरो निष्क्रामेद्वाहिनीमुखात् ।
न भयाद्विनिवर्तेत तस्य लोका यथा मम ॥ १२.९८.५४ ॥
O herói que sai da frente do exército pelo bem de seu senhor e não recua por medo alcança mundos como os meus.
12.98.55
द्वीपिचर्मावृतैः खङ्गैर्बाहुभिः परिघोपमैः ।
यस्य वेदिरुपस्तीर्णा तस्य लोका यथा मम ॥ १२.९८.५५ ॥
Para aquele cujas espadas são cobertas de pele de leopardo e cujos braços são como clavas, cujo altar está coberto de capim kuśa, seus mundos são como os meus.
12.98.56
यस्तु नापेक्षते कंचित्सहायं विषमे स्थितः ।
विगाह्य वाहिनीमध्यं तस्य लोका यथा मम ॥ १२.९८.५६ ॥
Aquele que, de pé em lugar perigoso e sem buscar auxílio algum, mergulha no meio do exército, seus mundos são como os meus.
12.98.57
यस्य शोणितसंघट्टा भेरीमण्डूककच्छपा ।
वीरास्थिशर्करा दुर्गा मांसशोणितकर्दमा ॥ १२.९८.५७ ॥
Onde o sangue se junta em correntes, onde os tambores são rãs e tartarugas, onde os ossos dos heróis são cascalho, intransitável e coberto de lama de carne e sangue —
12.98.58
असिचर्मप्लवा घोरा केशशैवलशाद्वला ।
अश्वनागरथैश्चैव संछिन्नैः कृतसंक्रमा ॥ १२.९८.५८ ॥
Onde espadas e escudos são as jangadas, terrível, onde os cabelos são musgo e capim, e onde uma ponte é feita de cavalos, elefantes e carros destroçados —
12.98.59
पताकाध्वजवानीरा हतवाहनवारणा ।
शोणितोदकसंपूर्णा दुस्तरा पारगैर्नरैः ॥ १२.९८.५९ ॥
Onde bandeiras e estandartes são juncos, com montarias e elefantes mortos, cheia de água de sangue, difícil de atravessar para os homens que querem passar —
12.98.60
रहतनागमहानक्रा परलोकवहाऽशिवा ।
ऋष्टिखङ्गमहामीना गृध्रकङ्कबलप्लवा ॥ १२.९८.६० ॥
Onde elefantes caídos são grandes crocodilos, que leva ao outro mundo e é funesta, onde lanças e espadas são grandes peixes, e onde abutres e garças são as jangadas —
12.98.61
पुरुषादानुचरिता भीरूणां कश्मलावहा ।
नदी योधस्य संग्रामे तदस्यावभृथं नृप ॥ १२.९८.६१ ॥
Na batalha, para o guerreiro, esse é um rio, cheio de homens e seus seguidores, que traz consternação aos covardes; esse, ó rei, é o seu banho avabhṛtha.
12.98.62
वेदिर्यस्य त्वमित्राणां शिरोभिर्व्यवकीर्यते ।
अश्वस्कन्धैर्गजस्कन्धैस्तस्य लोका यथा मम ॥ १२.९८.६२ ॥
Aquele cujo altar está coberto de cabeças inimigas e de ombros de cavalos e elefantes, seus mundos são como os meus.
12.98.63
पत्नी शालाकृता यस्य परेषां वाहिनीमुखम् ।
हविर्धानं स्ववाहिन्यास्तदस्याहुर्मनीषिणः ॥ १२.९८.६३ ॥
Aquele cuja esposa foi transformada em abrigo, a frente do exército inimigo é sua; os sábios chamam isso de havirdhāna do seu próprio exército.
12.98.64
सदस्या दक्षिणा योधा आग्नीध्रश्चोत्तरां दिशम् ।
शत्रुसेना अलत्रस्य सर्वलोकानदूरतः ॥ १२.९८.६४ ॥
Os guerreiros são os sacerdotes sadasya ao sul, e o āgnīdhra ao norte; para o destemido, os exércitos inimigos aproximam todos os mundos.
12.98.65
यस्य भयतो व्यूहे भवत्याकाशमग्रतः ।
सास्य वेदिस्तदा यज्ञैर्नित्यं व्यूहास्त्रयोऽग्नयः ॥ १२.९८.६५ ॥
Em cuja formação de batalha, pelo medo, o céu aparece diante dele, esse é o seu altar; então, com os sacrifícios, as três formações são sempre os três fogos.
12.98.66
यस्तु योधः परावृत्तः संत्रस्तो हन्यते परैः ।
अप्रतिष्ठः स नरकं याति नास्त्यत्र संशयः ॥ १२.९८.६६ ॥
Mas o guerreiro que se volta, aterrorizado, e é abatido pelos inimigos, sem sustentação vai ao inferno; disso não há dúvida.
12.98.67
यस्य शोणितवेगेण वेदिः स्यात्संपरिप्लुता ।
केशमांसास्थिसंपूर्णा स गच्छेत्परमां गतिम् ॥ १२.९८.६७ ॥
Aquele cujo altar é encharcado pela torrente de sangue e cheio de cabelos, carne e ossos alcança o destino supremo.
12.98.68
यस्तु सेनापतिं हत्वा तद्यानमधिरोहति ।
स विष्णुविक्रमक्रामी बृहस्पतिसमः प्रभुः ॥ १२.९८.६८ ॥
Aquele que, tendo matado o comandante do exército, sobe em seu carro, avança com a bravura de Viṣṇu e é um senhor igual a Bṛhaspati.
12.98.69
नायकं तत्कुमारं वा यो वा स्यात्तत्र पूजितः ।
जीवग्राहं प्रगृह्णाति तस्य लोका यथा मम ॥ १२.९८.६९ ॥
Quem captura vivo o líder ou o príncipe ali, ou quem ali for honrado, alcança mundos como o meu.
12.98.70
आहवे तु हतं शूरं न शोचेत कथंचन ।
अशोच्यो हि हतः शूरः स्वर्गलोके महीयते ॥ १२.९८.७० ॥
Não se deve lamentar de modo algum um herói morto em batalha. O herói caído não é para ser lamentado; ele é honrado no mundo celestial.
12.98.71
न ह्यन्नं नोदकं तस्य न स्नानं नाप्यशौचकम् ।
हतस्य कर्तुमिच्छन्ति तस्य लोकाञ्शृणुष्व मे ॥ १२.९८.७१ ॥
Para o caído não querem oferecer alimento nem água, nem banho, nem sequer os ritos de impureza. Ouve de mim sobre seus mundos.
12.98.72
वराप्सरः सहस्राणि शूरमत्योधने हतम् ।
त्वरमाणानि धावन्ति मम भर्ता भवेदिति ॥ १२.९८.७२ ॥
Ao herói tombado na feroz batalha correm apressadas milhares de excelentes apsarasas, pensando: 'Que ele seja meu esposo.'
12.98.73
एतत्तपश्च पुण्यं च धर्मश्चैव सनातनः ।
चत्वारश्चाश्रमास्तस्य यो युद्धे न पलायते ॥ १२.९८.७३ ॥
Isto é austeridade, isto é mérito e este é o dharma eterno; para quem não foge na batalha, pertencem os quatro āśramas.
12.98.74
वृद्धबालौ न हन्तव्यौ न च स्त्री नैव पृष्ठतः ।
तृणपूर्णमुखश्चैव तवास्मीति च यो वदेत् ॥ १२.९८.७४ ॥
Não se deve matar o velho nem a criança, nem a mulher, nem atacar pelas costas; nem aquele que, com uma palha na boca, diz: 'Sou teu'.
12.98.75
अहं वृत्रं बलं पाकं महाकायं विरोचनम् ।
दुरावारं च नमुचिं शतमायं च शम्बरम् ॥ १२.९८.७५ ॥
Eu matei Vṛtra, Bala, Pāka, o de grande corpo Virocana, o invencível Namuci e Śambara de cem ilusões.
12.98.76
विप्रचित्तिं च दैतेयं दनोः पुत्रांश्च सर्वशः ।
प्रह्वादं च निहत्याजौ ततो देवाधिपोऽभवम् ॥ १२.९८.७६ ॥
Após matar em batalha Vipracitti, o Daitya, todos os filhos de Danu e Prahlāda, tornei-me então senhor dos deuses.
12.98.77
इत्येतच्छक्रवचनं निशम्य प्रतिपूज्य च ।
योधानामात्मनः सिद्धिमम्बरीषोऽभिपन्नवान् ॥ १२.९८.७७ ॥
Tendo ouvido estas palavras de Śakra e honrado-as, Ambarīṣa alcançou a realização espiritual dos guerreiros.