மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.98
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.98.1
के लोका युध्यमानानां शूराणामनिवर्तिनाम् ।
भवन्ति निधनं प्राप्य तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.९८.१ ॥
போரிடும், பின்வாங்காத வீரர்கள் மரணமடைந்த பின் எந்த உலகங்களை அடைகிறார்கள்? பிதாமகரே, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
12.98.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
अम्बरीपस्य संवादमिन्द्रस्य च युधिष्ठिर ॥ १२.९८.२ ॥
இங்கும் மக்கள் இந்தப் பழைய இதிகாசத்தை எடுத்துக்காட்டுவர் — அம்பரீஷனுக்கும் இந்திரனுக்கும் இடையிலான உரையாடல். யுதிஷ்டிரா!
12.98.3
अम्बरीषो हि नाभागः स्वर्गं गत्वा सुदुर्लभम् ।
ददर्श सुर…कस्थं शक्रेण सचिवैः सह ॥ १२.९८.३ ॥
நாபாகனின் மகன் அம்பரீஷன் மிகவும் அரிதான சொர்க்கத்திற்குச் சென்று கண்டான் — சுர…நின்று, இந்திரனுடனும் அமைச்சர்களுடனும்.
12.98.4
सर्वतेजोमयं दिव्यं विमानवरमास्थितम् ।
उ…गच्छन्तं स्थानं सेनापतिं शुभम् ॥ १२.९८.४ ॥
எல்லாம் ஒளிமயமான, தெய்வீகமான, சிறந்த விமானத்தில் ஏறியிருந்த — உ…செல்லும், சுபமான இடத்திற்குச் செல்லும் படைத்தலைவனை.
12.98.5
स दष्ट्वापरि गच्छन्तं सेनापतिमुदारधीः ।
शूरस्थानमनुप्राप्तं सुदेवं नाम नामतः।
ऋद्धिं दृष्ट्वा सुदेवस्य विस्मितः प्राह वासवम् ॥ १२.९८.५ ॥
உயர்ந்த மனம் கொண்ட அம்பரீஷன் பின்புறமாகச் செல்லும் படைத்தலைவனைக் கண்டான் — வீரர்களின் இடத்தை அடைந்த, பெயரால் சுதேவன். சுதேவனின் செல்வத்தைக் கண்டு வியப்புற்று அவன் வாசவனிடம் (இந்திரனிடம்) சொன்னான்.
12.98.6
सागरान्तां महीं कृत्स्नामनुशास्य यथाविधि ।
चातुर्वर्ण्ये यथाशास्त्रं प्रवृत्तो धर्मकाम्यया ॥ १२.९८.६ ॥
கடல் வரை பரவிய முழு பூமியையும் முறைப்படி ஆண்டு, நான்கு வர்ணங்களிலும் சாஸ்திரப்படி, தர்மத்தின் விருப்பத்தால் ஈடுபட்டிருந்தேன்.
12.98.7
ब्रह्मचर्येण घोरेण गुर्वाचारेण सेवया ।
वेदानधीत्य धर्मेण राजशास्त्रं च केवलम् ॥ १२.९८.७ ॥
கடுமையான பிரம்மச்சரியம், குருவுக்குரிய நடத்தை, சேவை ஆகியவற்றால் வேதங்களை தர்மப்படி கற்று, ராஜசாஸ்திரத்தையும் முழுமையாகக் கற்றேன்.
12.98.8
अतिथीनन्नपानेन पितॄंश्च स्वधया तथा ।
ऋषीन्स्वाध्यायदीक्षाभिर्देवान्यज्ञैरनुत्तमैः ॥ १२.९८.८ ॥
விருந்தினர்களுக்கு உணவு பானத்தாலும், பித்ருக்களுக்கு ஸ்வதையாலும், அவ்வாறே ரிஷிகளுக்கு சுவாத்யாயம் மற்றும் தீக்ஷைகளாலும், தேவர்களுக்கு உயர்ந்த யாகங்களாலும் (மகிழ்வித்தேன்).
12.98.9
क्षत्रध…स्थितो भूत्वा यथाशास्त्रं यथाविधि ।
उदीक्षमाणः पृतनां जयामि युधि वासव ॥ १२.९८.९ ॥
க்ஷத்ர…(இல்) நிலைபெற்று, சாஸ்திரப்படியும் விதிப்படியும், படையைப் பார்த்தவாறு, போரில் வெல்கிறேன், ஓ வாசவா.
12.98.10
दे…ज सुदेवोऽयं मम सेनापतिः पुरा ।
आसाद्योधः प्रशान्तात्मा सोऽयं कस्मादतीव माम्।
विमानं सूर्यसङ्काशमास्थितो मोदते दिवि ॥ १२.९८.१० ॥
தே…ஜ சுதேவன் இவர் முன்பு என் சேனாபதி. வீரனைத் தாக்கி அமைதியான மனத்தவரான அவர், ஏன் என்னை மிகவும் கடந்து, சூரியனைப் போன்ற விமானத்தில் ஏறி சுவர்க்கத்தில் மகிழ்கிறார்?
12.98.11
अनेन ऋतुभिर्मुख्यैर्नेष्टं नापि द्विजातयः ।
तर्पिता विधिवच्छक्र सोऽयं कस्मादतीत्य माम् ॥ १२.९८.११ ॥
இவர் முக்கிய யாகங்களால் யாகம் செய்யவில்லை; துவிஜர்களையும் விதிப்படி திருப்திப்படுத்தவில்லை. ஓ சக்ரா, இவர் என்னை ஏன் கடந்தார்?
12.98.12
ऐश्वर्यमीदृशं प्राप्तः सर्वदेवैः सुदुर्लभम् ।
यदनेन कृतं कर्म प्रत्यक्षं ते महीपते।
पुरा पालयतः सम्यक्पृथिवीं धर्मतो नृप ॥ १२.९८.१२ ॥
எல்லா தேவர்களுக்கும் கூட மிக அரிதான இத்தகைய ஐஸ்வரியத்தை இவர் பெற்றார். இவர் செய்த செயல் உங்கள் கண்முன் இருக்கிறது, ஓ மஹீபதி. முன்பு தர்மப்படி பூமியை நன்கு ஆண்டபோது, ஓ அரசே.
12.98.13
शत्रवो निर्जिताः सर्वे ये तवाहितकारिणः ।
संयमो वियमश्चैव सुयमश्च नहाबलः ॥ १२.९८.१३ ॥
உனக்குத் தீங்கிழைத்த எதிரிகள் அனைவரும் வெல்லப்பட்டனர். சம்யமன், வியமன், சுயமன், வலிமை மிக்க நகுஷனும்.
12.98.14
राक्षसा दुर्जया लोके त्रयस्ते युद्धदुर्मदाः ।
पुत्रास्ते शतशृङ्गस्य राक्षसस्य महीपतेः ॥ १२.९८.१४ ॥
உலகில் வெல்ல முடியாத அந்த மூன்று அரக்கர்களும், போரில் மதம் கொண்டவர்களும், சதசிருங்கன் என்ற அரக்கனாகிய மன்னனின் புதல்வர்கள்.
12.98.15
तथा तस्मिञ्शुभे काले तव यज्ञं वितन्वतः ।
अश्वमेधं महायागं देवानां हितकाम्यया ॥ १२.९८.१५ ॥
அந்த நல்ல காலத்தில், தேவர்களின் நன்மையை விரும்பி நீ அஸ்வமேதம் என்ற பெரும் யாகத்தை நடத்திக் கொண்டிருந்தபோது.
12.98.16
तस्य ते खलु विघ्नार्थमागता राक्षसास्त्रयः ।
कोटीशतपरीवारां राक्षसानां महाचमूम्।
परिगृह्य ततः सर्वाः प्रजा वन्दीकृतास्तव ॥ १२.९८.१६ ॥
உன் அந்த யாகத்திற்கு இடையூறு செய்வதற்காக மூன்று அரக்கர்கள் வந்தனர். நூறு கோடி அரக்கர்களின் பெரும் படையால் சூழப்பட்டு, உன் குடிமக்கள் அனைவரையும் சிறைபிடித்தனர்.
12.98.17
विह्वलाश्च प्रजाः सर्वाः सर्वे च तव सैनिकाः ।
निराकृतस्तु यच्चासीत्सुदेवः सैन्यनायकः ॥ १२.९८.१७ ॥
உன் குடிமக்கள் அனைவரும், உன் படைவீரர்கள் அனைவரும் கலங்கினர். படைத் தலைவனாகிய சுதேவனும் புறக்கணிக்கப்பட்டான்.
12.98.18
तत्रामात्यवचः श्रुत्वा निरस्तः सर्वकर्मसु ।
श्रुत्वा तेषां वचो भूयः सोपधं वसुधाधिपः ॥ १२.९८.१८ ॥
அப்போது அமைச்சர்களின் சொல்லைக் கேட்டு நீ எல்லாப் பணிகளிலிருந்தும் நீக்கப்பட்டாய்; பின்னர் அவர்களின் சொல்லை மீண்டும் கேட்டு, சூழ்ச்சியுடன் அந்த நிலத்தின் தலைவன்…
12.98.19
सर्वसैन्यसमायुक्तः सुदेवः प्रेरितस्त्वया ।
साक्षसानां वधार्थाय दुर्जयानां नराधिप ॥ १२.९८.१९ ॥
ஓ மன்னா, உன்னால் அனுப்பப்பட்ட சுதேவன் முழுப் படையுடன், வெல்ல முடியாத அரக்கர்களை அழிக்க.
12.98.20
नाजित्वा राक्षसीं सेनां पुनरागमनं तव ।
बन्दीमोक्षमकृत्वा च न चागमनमिष्यते ॥ १२.९८.२० ॥
அரக்கர் படையை வெல்லாமலும், சிறைப்பட்டோரை விடுவிக்காமலும் உன் திரும்புதல் விரும்தப்படவில்லை.
12.98.21
सुदेवस्तद्वचः श्रुत्वा प्रस्थानमकरोन्नृप ।
संप्राप्तश्च स तं देशं यत्र बन्दीकृताः प्रजाः ॥ १२.९८.२१ ॥
ஓ மன்னா, சுதேவன் அந்தச் சொல்லைக் கேட்டுப் புறப்பட்டான்; சிறைப்பட்ட மக்கள் இருந்த அந்த நாட்டை அவன் அடைந்தான்.
12.98.22
पश्यति स्म महाघोरां राक्षसानां महाचमूम् ।
दृष्ट्वा सुचिन्तयामास सुदेवो वाहिनीपतिः ॥ १२.९८.२२ ॥
அவன் அரக்கர்களின் மிகக் கொடிய பெரும் படையைக் கண்டான்; கண்டு படைத்தலைவன் சுதேவன் நன்கு சிந்தித்தான்.
12.98.23
नेयं शक्या चमूर्जेतुमपि सेन्द्रैः सुरासुरैः ।
नाम्बरीषः कलामेकामेषां क्षपयितुं क्षमः।
दिव्यास्त्रबलभूयिष्ठः किमहं पुनरीदृशः ॥ १२.९८.२३ ॥
இந்தப் படையை இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்களும் அசுரர்களும் கூட வெல்ல முடியாது; அம்பரீஷனும் இவர்களில் ஒரு பகுதியையும் அழிக்கத் திறனில்லான். திவ்யாஸ்திர பலம் மிக்க நான் இத்தகையவனாக இருந்து என்ன செய்ய முடியும்?
12.98.24
ततः सेनां पुनः सर्वां प्रेषयामास पार्थिव ।
यत्र त्वं सचिवैः सर्वैर्मन्त्रिभिः सोपधैर्नृप ॥ १२.९८.२४ ॥
பின்னர் அவன் மீண்டும் முழுப் படையையும் அனுப்பினான்; ஓ அரசே, நீ உன் அமைச்சர்கள், ஆலோசகர்கள், உளவாளிகளுடன் இருந்த இடத்திற்கு.
12.98.25
ततो रुद्रं महादेवं प्रपन्नो जगतः पतिम् ।
श्मशाननिलयं देवं तुष्टाव वृषभध्वजम् ॥ १२.९८.२५ ॥
பின்னர் உலகின் அதிபதியான மகாதேவ ருத்ரனிடம் சரணடைந்து, சுடுகாட்டில் வசிக்கும், விருஷப கொடியுடைய அந்த தேவனைத் துதித்தான்.
12.98.26
स्तुत्वा शस्त्रं समादाय स्वशिरश्छेत्तुमुद्यतः ॥ १२.९८.२६ ॥
துதித்து, ஆயுதத்தை எடுத்து, தன் சொந்த தலையை வெட்டத் தயாரானான்.
12.98.27
कारुण्याद्देवदेवेन गृहीतस्तस्य दक्षिणः ।
स पाणिः सह शस्त्रेण दृष्ट्वा चेदमुवाच ह ॥ १२.९८.२७ ॥
கருணையால் தேவர்களுக்கெல்லாம் தேவன் அவனுடைய வலது கரத்தைப் பற்றினார். அந்தக் கை ஆயுதத்துடன் இருந்தது. இதைக் கண்டு அவர் இவ்வாறு கூறினார்.
12.98.28
किमिदं साहसं पुत्र कुर्तकामो वदस्व मे ।
स उवाच महादेवं शिरसा त्ववनीं गतः ॥ १२.९८.२८ ॥
"மகனே, இது என்ன துணிச்சல்? நீ என்ன செய்ய விரும்புகிறாய்? எனக்குச் சொல்." அவன் தலையைத் தரையில் வைத்தவனாக மகாதேவரிடம் கூறினான்.
12.98.29
भगवन्वाहिनीमेनां राक्षसानां सुरेश्वर ।
अशक्तोऽहं रणे जेतुं तस्मात्त्यक्ष्यामि जीवितम्।
गतिर्भव महादेव ममार्तस्य जगत्पते ॥ १२.९८.२९ ॥
"பகவானே, தேவர்களின் தலைவரே! இந்த ராட்சசர்களின் சேனையை நான் போரில் வெல்ல இயலாதவன்; ஆகையால் உயிரை விடுவேன். மகாதேவா, ஜகத்பதியே, துன்புறும் எனக்குப் புகலிடமாக இருங்கள்."
12.98.30
नागन्तव्यमजित्वा च मामाह जगतीपतिः ।
अम्बरीषो महादेव क्षारितः सचिवैः सह ॥ १२.९८.३० ॥
"வெல்லாமல் திரும்பக் கூடாது" என்று உலக மன்னன் அம்பரீஷன் என்னிடம் கூறினான். மகாதேவா, அவன் அமைச்சர்களுடன் துன்புறுகிறான்."
12.98.31
तमुवाच महादेवः सुदेवं पतितं क्षितौ ।
अधोमुखं महात्मानं सत्वानां हितकाम्यया ॥ १२.९८.३१ ॥
பூமியில் விழுந்து முகம் கீழே கவிழ்ந்திருந்த மகாத்மா சுதேவனிடம், உயிர்களின் நலனை விரும்பி மகாதேவர் கூறினார்.
12.98.32
धनुर्वेदं समाहूय सगणं सहविग्रहम् ।
रथनागाश्वकलिलं दिव्यास्त्रसमलंकृतम् ॥ १२.९८.३२ ॥
தனுர்வேதத்தை அதன் கணங்களோடும் உருவங்களோடும் அழைத்து, தேர்கள், யானைகள், குதிரைகளால் நிறைந்த, தெய்வ ஆயுதங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட (தேரை).
12.98.33
रथं च सुमहाभागं येन तन्त्रिपुरं हतम् ।
धनुः पिनाकं खङ्गं च रौद्रमस्त्रं च शंकरः।
निजघानासुरान्सर्वान्येन देवस्त्रियम्बकः ॥ १२.९८.३३ ॥
எதனால் பெரும் பாக்கியவான் மூன்று புரங்களை அழித்தாரோ அந்தத் தேர், பினாக வில், வாள், பயங்கர ஆயுதம், இவற்றால் சங்கரர் அனைத்து அசுரர்களையும் கொன்றார்; முக்கண்ணர் தேவ மகளிரைக் காத்தார்.
12.98.34
उवाच च महादेवः सुदेवं वाहिनीपतिम् ।
रथादस्मात्सुदेव त्वं दुर्जयः स सुरासुरैः ॥ १२.९८.३४ ॥
மகாதேவர் படைத்தலைவன் சுதேவனிடம் கூறினார்: சுதேவா, இந்தத் தேரிலிருந்து இறங்கு. அது தேவர்களாலும் அசுரர்களாலும் வெல்ல முடியாதது.
12.98.35
मायया मोहितो भूमौ न पदं कर्तुमर्हसि ।
रथस्थस्त्रिदशान्सर्वाञ्जेष्यसि त्वं सदानवान् ॥ १२.९८.३५ ॥
மாயையால் மயங்கி நீ நிலத்தில் காலடி வைக்கக் கூடாது. தேரில் நின்றபடி நீ எல்லா தேவர்களையும் தானவர்களையும் வெல்வாய்.
12.98.36
राक्षसाश्च पिशाचाश्च न शक्ता द्रष्टुमीदृशम् ।
रथं सूर्यसहस्राभं किमु योद्धुं त्वया सह ॥ १२.९८.३६ ॥
ராட்சசர்களும் பிசாசுகளும் ஆயிரம் சூரியர்களைப் போல ஒளிரும் இத்தகைய தேரைக் காணக்கூட இயலாதவர்கள்; உன்னுடன் போரிடுவது பற்றி என்ன சொல்வது!
12.98.37
स जित्वा राक्षसान्सर्वान्कृत्वा बन्दीविमोक्षणम् ।
घातयित्वा च तान्सर्वान्बाहुयुद्धे त्वयं हतः।
वियमं प्राप्य भूपाल वियमश्च निपातितः ॥ १२.९८.३७ ॥
அவன் அனைத்து ராட்சசர்களையும் வென்று சிறைப்பட்டோரை விடுவித்து, அவர்கள் அனைவரையும் கொல்வித்தான். ஓ அரசே, கைகலப்புப் போரில் நீ கொல்லப்பட்டாய். வியமனை அடைந்தபோது வியமனும் வீழ்த்தப்பட்டான்.
12.98.38
तस्य विक्रमतस्तात सुदेवस्य बभूव ह ।
संग्रामयज्ञः सुमहान्यश्चान्यो युध्यते नरः ॥ १२.९८.३८ ॥
அன்பனே, சுதேவனின் அந்த வீரத்தால் ஒரு மாபெரும் போர்-யாகம் நிகழ்ந்தது; போரிடும் வேறு மனிதனும் அதில் இருக்கிறான்.
12.98.39
सन्नद्धो दीक्षितः सर्वो योधः प्राप्य चमूमुखम् ।
युद्धयज्ञाधिकारस्थो भवतीति विनिश्चयः ॥ १२.९८.३९ ॥
கவசம் பூண்டு தீட்சை பெற்ற ஒவ்வொரு வீரனும் படையின் முகப்பை அடைந்து போர்-யாகத்தின் அதிகாரத்தில் நிற்கிறான் என்பது உறுதி.
12.98.40
कानि यज्ञे हवींष्यस्मिन्किमाज्यं का च दक्षिणा ।
ऋत्विजश्चात्र क्रे प्रोक्तास्तन्मे ब्रूहि शतक्रतो ॥ १२.९८.४० ॥
இந்த யாகத்தில் என்ன ஹவிஸ்கள், நெய் எது, தட்சிணை எது? இங்கே ரித்விஜர்கள் யார் எனக் கூறப்பட்டார்கள்? அதை எனக்குச் சொல்லு, ஓ சதக்ரதுவே.
12.98.41
ऋत्विजः कुञ्जरास्तत्र वाजिनोऽध्वर्यवस्तथा ।
हवींषि परमांसानि रुधिरं त्वाज्यमुच्यते ॥ १२.९८.४१ ॥
அங்கே யானைகள் ரித்விஜர்கள்; குதிரைகள் அத்வர்யுக்கள்; உயர்ந்த இறைச்சியே ஹவிஸ்கள்; இரத்தமே நெய் எனப்படுகிறது.
12.98.42
शृगालगृध्रकाकोलाः सदस्यास्तत्र पन्त्रिणः ।
आज्यशेषं पिबन्त्येते हविः प्राश्नन्ति चाध्वरे ॥ १२.९८.४२ ॥
நரிகள், கழுகுகள், காக்கைகள், நகக்கால் உயிரிகள் அங்கே சதஸ்யர்கள்; இவை நெய்யின் எஞ்சியதைக் குடிக்கின்றன; யாகத்தில் ஹவிஸைத் தின்கின்றன.
12.98.43
प्रासतोमरसंघाताः खङ्गशक्तिपरश्वथाः ।
ज्वलन्तो निशिताः पीताः स्रुचस्तस्याथ सत्रिणः ॥ १२.९८.४३ ॥
ஈட்டிகள், தோமரங்கள், வாள்கள், சக்திகள், மழுக்கள் ஆகியவற்றின் திரள்கள்; ஒளிரும் கூர்மையானவை அருந்தப்படுகின்றன; பின்னர் யாகம் செய்பவர்கள் அவனுடைய ஸ்ருக்குகள்.
12.98.44
चापवेगायतस्तीक्ष्णः परकायावभेदनः ।
ऋजुः सुनिशितः पीतः सायकश्च स्रुवो महान् ॥ १२.९८.४४ ॥
வில்லின் வேகத்தால் நீட்டப்பட்ட, கூர்மையான, எதிரியின் உடலைத் துளைக்கும், நேரான, மிகவும் கூர்மையான அம்பு அருந்தப்படுகிறது; அதுவே பெரிய ஸ்ருவம்.
12.98.45
द्वीपिचर्मावनद्धश्च नागदन्तकृतत्सरुः ।
हस्तिहस्तहरः खङ्गः स्फयो भवेत्तस्य संयुगे ॥ १२.९८.४५ ॥
சிறுத்தைத் தோலால் சுற்றப்பட்ட, யானைத் தந்தக் கைப்பிடி கொண்ட, யானையின் துதிக்கையை வெட்டும் வாள் போரில் அவனுடைய ஸ்பயம் ஆகட்டும்.
12.98.46
ज्वलितैर्निशितैः प्रासशक्त्यृष्टिसपरश्वथैः ।
शैक्यायसमयैस्तीक्ष्णैरभिघातो भवेद्वसु ॥ १२.९८.४६ ॥
எரியும், கூர்மையான, ஈட்டி, சக்தி, ரிஷ்டி, மழு ஆகியவற்றாலும் இரும்பாலான கூர்மையான ஆயுதங்களாலும் ஏற்படும் தாக்குதல் செல்வமாகும்.
12.98.47
सङ्ख्यासमयविस्तीर्णमभिजातोद्भवं बहु ।
आवेधाद्यच्च रुधिरं संग्रामे स्रवते भुवि।
साऽस्य पूर्णाहुतिर्होत्रैः समृद्धा सर्वकामधुक् ॥ १२.९८.४७ ॥
எண்ணிக்கையாலும் சந்தர்ப்பத்தாலும் பரந்த, உயர்குடியில் பிறந்த, மிகுந்த, போரில் துளைப்பதால் நிலத்தில் ஓடும் இரத்தம் — அதுவே அவனுடைய பூர்ணாஹுதி, ஹோதாக்களால் செழிப்பாக்கப்பட்டு, எல்லா விருப்பங்களையும் தரும்.
12.98.48
छिन्धि भिन्धीति यः शब्दः श्रूयते वाहिनीमुखे ।
सामानि सामगास्तस्य गायन्ति यमसादने ॥ १२.९८.४८ ॥
"வெட்டு, துளை" என்ற ஒலி படையின் முகப்பில் கேட்கப்படுகிறது; யமனின் இல்லத்தில் சாமகர்கள் அவனுடைய சாமங்களைப் பாடுகிறார்கள்.
12.98.49
हविर्धानं तु तस्याहुः परेषां वाहिनीमुखम् ॥ १२.९८.४९ ॥
அதன் ஹவிர்தானம் எதிரிகளின் படைமுகம் என்று சொல்லப்படுகிறது.
12.98.50
कुञ्जराणां हयानां च वर्मिणां च समुच्चय ।
अग्निः श्येनचितो नाम यज्ञे तस्य विधीयते ॥ १२.९८.५० ॥
யானைகள், குதிரைகள் மற்றும் கவசம் அணிந்த வீரர்களின் குவியலே அக்னி; அது சியேனசிதி எனப்படும். அந்த யாகத்தில் அது விதிக்கப்படுகிறது.
12.98.51
उत्तिष्ठते कबन्धोऽत्र सहस्रे पतिते तु यः ।
स यूपस्तस्य शूरस्य खादिरोऽष्टाश्रिरुच्यते ॥ १२.९८.५१ ॥
இங்கே ஆயிரம் பேர் விழுந்தபின் எழும் கபந்தம் எதுவோ, அது அந்த வீரனின் கதிர மரத்தாலான எண்கோண யூபம் எனப்படும்.
12.98.52
इडोपहूताः क्रोशन्ति कुञ्जरास्त्वङ्कुशेरिताः ।
ज्याघुष्टतलतालेन वषट्कारेण पार्थिव ॥ १२.९८.५२ ॥
இளா அழைப்பால் அழைக்கப்பட்ட யானைகள் அங்குசத்தால் தூண்டப்பட்டு கத்துகின்றன; வில் நாண் ஒலியும் உள்ளங்கை தாளமும் வஷட்காரமும் கூட, ஓ மன்னா.
12.98.53
उद्गाता तत्र संग्रामे त्रिसामा दुन्दुभिर्नृप ।
ब्रह्मस्वे ह्रियमाणे तु त्यक्त्वा युद्धे प्रियां तनुम्।
आत्मानं यूपमुच्छ्रित्य स यज्ञोऽनन्तदक्षिणः ॥ १२.९८.५३ ॥
அந்தப் போரில், ஓ மன்னா, மூன்று சாமங்களைப் பாடும் உத்காதா துந்துபியே; பிராமணரின் செல்வம் கவர்ந்து செல்லப்படும்போது, போரில் அன்பான உடலை விட்டு, தன்னையே யூபமாக உயர்த்தி நிறுத்துவது அதுவே; அந்த யாகம் முடிவற்ற தட்சிணையுடையது.
12.98.54
भर्तुरर्थे च यः शूरो निष्क्रामेद्वाहिनीमुखात् ।
न भयाद्विनिवर्तेत तस्य लोका यथा मम ॥ १२.९८.५४ ॥
தலைவனுக்காக படைமுகத்திலிருந்து வெளியேறும் வீரன், பயத்தால் திரும்பாதவன் — அவனுக்கு என்னுடைய உலகங்களே உண்டு.
12.98.55
द्वीपिचर्मावृतैः खङ्गैर्बाहुभिः परिघोपमैः ।
यस्य वेदिरुपस्तीर्णा तस्य लोका यथा मम ॥ १२.९८.५५ ॥
சிறுத்தைத் தோலால் மூடப்பட்ட வாள்களையும், இரும்புத் தண்டுகளைப் போன்ற கரங்களையும் உடையவனும், தர்ப்பைபரப்பப்பட்ட வேதியைக் கொண்டவனுமான அவனுக்கு என்னுடையவை போன்ற உலகங்கள் உண்டு.
12.98.56
यस्तु नापेक्षते कंचित्सहायं विषमे स्थितः ।
विगाह्य वाहिनीमध्यं तस्य लोका यथा मम ॥ १२.९८.५६ ॥
கடினமான இடத்தில் நின்று எந்த உதவியையும் எதிர்பாராமல் படையின் நடுவில் புகுபவனுக்கு என்னுடையவை போன்ற உலகங்கள் உண்டு.
12.98.57
यस्य शोणितसंघट्टा भेरीमण्डूककच्छपा ।
वीरास्थिशर्करा दुर्गा मांसशोणितकर्दमा ॥ १२.९८.५७ ॥
இரத்தச் சங்கமம் கொண்டது, பேரிகைகள் தவளைகளும் ஆமைகளுமாகி, வீரர்களின் எலும்புகள் சரளைக் கற்களாகி, கடக்க முடியாததும் மாம்ச இரத்தச் சேற்றுடையதுமான அது.
12.98.58
असिचर्मप्लवा घोरा केशशैवलशाद्वला ।
अश्वनागरथैश्चैव संछिन्नैः कृतसंक्रमा ॥ १२.९८.५८ ॥
வாள்களும் கேடயங்களும் படகுகளாகி, பயங்கரமானதும், முடிகள் பாசியும் புல்லுமாகி, வெட்டுண்ட குதிரைகளும் யானைகளும் தேர்களுமே பாலமாக அமைக்கப்பட்டதுமான அது.
12.98.59
पताकाध्वजवानीरा हतवाहनवारणा ।
शोणितोदकसंपूर्णा दुस्तरा पारगैर्नरैः ॥ १२.९८.५९ ॥
கொடிகளும் துவஜங்களும் நாணல்களாகி, கொல்லப்பட்ட வாகனங்களும் யானைகளும் கொண்டதும், இரத்த நீரால் நிரம்பியதும், கடந்து செல்ல விரும்பும் மனிதர்களுக்குக் கடக்க அரியதுமான அது.
12.98.60
रहतनागमहानक्रा परलोकवहाऽशिवा ।
ऋष्टिखङ्गमहामीना गृध्रकङ्कबलप्लवा ॥ १२.९८.६० ॥
விழுந்த யானைகள் பெரிய முதலைகளாகி, மறுலோகத்திற்குக் கொண்டு செல்வதும் அமங்கலமானதும், ஈட்டியும் வாளும் பெரிய மீன்களாகி, கழுகும் நாரைகளும் படகுகளானதுமான அது.
12.98.61
पुरुषादानुचरिता भीरूणां कश्मलावहा ।
नदी योधस्य संग्रामे तदस्यावभृथं नृप ॥ १२.९८.६१ ॥
போரில் வீரனுக்கு அது ஒரு நதி; ஆண்களும் அவர்களின் பரிவாரங்களும் நிறைந்தது, கோழைகளுக்குக் கலக்கம் தருவது. ஓ மன்னா, அதுவே அவனுடைய அவப்ருத நீராட்டு.
12.98.62
वेदिर्यस्य त्वमित्राणां शिरोभिर्व्यवकीर्यते ।
अश्वस्कन्धैर्गजस्कन्धैस्तस्य लोका यथा मम ॥ १२.९८.६२ ॥
எதிரிகளின் தலைகளாலும், குதிரைகளின், யானைகளின் தோள்களாலும் எவனுடைய வேதி சிதறிக் கிடக்கிறதோ, அவனுக்குரிய உலகங்கள் என்னுடையதைப் போன்றவை.
12.98.63
पत्नी शालाकृता यस्य परेषां वाहिनीमुखम् ।
हविर्धानं स्ववाहिन्यास्तदस्याहुर्मनीषिणः ॥ १२.९८.६३ ॥
எவனுடைய பத்னி சாலையாகச் செய்யப்பட்டதோ, பகைவர் படையின் முகமே அவனுடையது; அதை அவனுடைய சொந்தப் படையின் ஹவிர்தானம் என்று ஞானிகள் கூறுவர்.
12.98.64
सदस्या दक्षिणा योधा आग्नीध्रश्चोत्तरां दिशम् ।
शत्रुसेना अलत्रस्य सर्वलोकानदूरतः ॥ १२.९८.६४ ॥
போராளிகள் தெற்குத் திசையில் சதஸ்யர்கள்; வடக்குத் திசையில் ஆக்னீத்ரன். பகைப்படைகள் அஞ்சாதவனுக்கு எல்லா உலகங்களும் அருகில் உள்ளன.
12.98.65
यस्य भयतो व्यूहे भवत्याकाशमग्रतः ।
सास्य वेदिस्तदा यज्ञैर्नित्यं व्यूहास्त्रयोऽग्नयः ॥ १२.९८.६५ ॥
எவனுடைய அணிவகுப்பில் பயத்தால் வானம் முன்னால் தெரிகிறதோ, அதுவே அவனுடைய வேதி; அப்போது யாகங்களால் நித்தியமாக மூன்று அணிவகுப்புகளே மூன்று அக்கினிகள்.
12.98.66
यस्तु योधः परावृत्तः संत्रस्तो हन्यते परैः ।
अप्रतिष्ठः स नरकं याति नास्त्यत्र संशयः ॥ १२.९८.६६ ॥
ஆனால் எந்த வீரன் திரும்பி ஓடி, பயந்து, பகைவரால் கொல்லப்படுகிறானோ, அவன் நிலையற்றவனாய் நரகத்துக்குச் செல்கிறான்; இதில் ஐயமில்லை.
12.98.67
यस्य शोणितवेगेण वेदिः स्यात्संपरिप्लुता ।
केशमांसास्थिसंपूर्णा स गच्छेत्परमां गतिम् ॥ १२.९८.६७ ॥
யாருடைய பலிபீடம் இரத்தப் பெருக்கால் முழுவதும் நனைந்து, முடி, சதை, எலும்புகளால் நிரம்பியிருக்கிறதோ, அவன் உயர்ந்த கதியை அடைகிறான்.
12.98.68
यस्तु सेनापतिं हत्वा तद्यानमधिरोहति ।
स विष्णुविक्रमक्रामी बृहस्पतिसमः प्रभुः ॥ १२.९८.६८ ॥
படைத்தலைவனைக் கொன்று அவனது தேரில் ஏறுபவன், விஷ்ணுவின் வீரநடை கொண்டவனும் பிரகஸ்பதிக்கு நிகரான தலைவனுமாவான்.
12.98.69
नायकं तत्कुमारं वा यो वा स्यात्तत्र पूजितः ।
जीवग्राहं प्रगृह्णाति तस्य लोका यथा मम ॥ १२.९८.६९ ॥
அங்கு தலைவனையோ இளவரசனையோ, அல்லது அங்கு போற்றப்படுபவனையோ உயிருடன் பிடிப்பவனுக்கு என் உலகங்களைப் போன்ற உலகங்கள் கிடைக்கும்.
12.98.70
आहवे तु हतं शूरं न शोचेत कथंचन ।
अशोच्यो हि हतः शूरः स्वर्गलोके महीयते ॥ १२.९८.७० ॥
போரில் கொல்லப்பட்ட வீரனுக்கு எந்த வகையிலும் துக்கப்படக்கூடாது. கொல்லப்பட்ட வீரன் துக்கத்துக்குரியவன் அல்ல; அவன் சொர்க்கலோகத்தில் மகிமைப்படுத்தப்படுகிறான்.
12.98.71
न ह्यन्नं नोदकं तस्य न स्नानं नाप्यशौचकम् ।
हतस्य कर्तुमिच्छन्ति तस्य लोकाञ्शृणुष्व मे ॥ १२.९८.७१ ॥
கொல்லப்பட்டவனுக்கு உணவும் நீரும் இல்லை; குளியலும் இல்லை, தீட்டுக்குரிய சடங்குகளும் செய்ய விரும்புவதில்லை. அவனுடைய உலகங்களைப் பற்றி என்னிடமிருந்து கேள்.
12.98.72
वराप्सरः सहस्राणि शूरमत्योधने हतम् ।
त्वरमाणानि धावन्ति मम भर्ता भवेदिति ॥ १२.९८.७२ ॥
கொடிய போரில் கொல்லப்பட்ட வீரனிடம், 'இவன் என் கணவனாக ஆகட்டும்' என்று எண்ணி, சிறந்த அப்சரஸ்களின் ஆயிரக்கணக்கானோர் விரைந்து ஓடுகின்றனர்.
12.98.73
एतत्तपश्च पुण्यं च धर्मश्चैव सनातनः ।
चत्वारश्चाश्रमास्तस्य यो युद्धे न पलायते ॥ १२.९८.७३ ॥
இதுவே தவம், இதுவே புண்ணியம், இதுவே சனாதன தர்மம்; போரில் பின்வாங்காதவனுக்கு நான்கு ஆசிரமங்களும் உண்டு.
12.98.74
वृद्धबालौ न हन्तव्यौ न च स्त्री नैव पृष्ठतः ।
तृणपूर्णमुखश्चैव तवास्मीति च यो वदेत् ॥ १२.९८.७४ ॥
முதியவரையும் சிறுவரையும் கொல்லக்கூடாது, பெண்ணையும் கொல்லக்கூடாது, பின்புறமிருந்தும் தாக்கக்கூடாது; வாயில் புல்லை வைத்து 'நான் உன்னுடையவன்' என்று சொல்பவனையும் கொல்லக்கூடாது.
12.98.75
अहं वृत्रं बलं पाकं महाकायं विरोचनम् ।
दुरावारं च नमुचिं शतमायं च शम्बरम् ॥ १२.९८.७५ ॥
நான் விருத்திரனையும், பலனையும், பாகனையும், மகாகாயனாகிய விரோசனனையும், எதிர்க்க முடியாத நமுசியையும், நூறு மாயங்கள் கொண்ட சம்பரனையும் கொன்றேன்.
12.98.76
विप्रचित्तिं च दैतेयं दनोः पुत्रांश्च सर्वशः ।
प्रह्वादं च निहत्याजौ ततो देवाधिपोऽभवम् ॥ १२.९८.७६ ॥
விப்ரசித்தி என்ற தைத்தியனையும், தனுவின் எல்லா மகன்களையும், பிரஹ்லாதனையும் போரில் கொன்றபின் நான் தேவர்களின் அதிபதியானேன்.
12.98.77
इत्येतच्छक्रवचनं निशम्य प्रतिपूज्य च ।
योधानामात्मनः सिद्धिमम्बरीषोऽभिपन्नवान् ॥ १२.९८.७७ ॥
இந்திரனின் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, அவற்றை மதித்து, அம்பரீஷன் போர்வீரர்களின் ஆன்ம சித்தியை அடைந்தான்.