ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.10.1
कर्मणां च समस्तानां फलिनां भरतर्षभ ।
फलानि महतां श्रेष्ट प्रब्रूहि परिपृच्छतः ॥ १३.१०.१ ॥
ಭರತರ್ಷಭನೇ, ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವ ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲಗಳನ್ನು, ಮಹಾತ್ಮರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಕೇಳುವ ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.
13.10.2
हन्त ते कथयिष्यामि यन्मां पृच्छसि भारत ।
रहस्यं यदृषीणां तु तच्छृणुष्व युधिष्ठिर।
या गतिः प्राप्यते येन प्रेत्यभावे चिरेप्सिता ॥ १३.१०.२ ॥
ಸರಿ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಭಾರತ. ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಋಷಿಗಳ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕೇಳು — ಮರಣಾನಂತರ ಪಡೆಯುವ, ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಬಯಸಲ್ಪಟ್ಟ ಗತಿ ಯಾವುದು ಅದನ್ನು.
13.10.3
येनयेन शरीरेण यद्यत्कर्म करोति यः ।
तेनतेन शरीरेण तत्तत्फलमुपाश्नुते ॥ १३.१०.३ ॥
ಯಾವ ದೇಹದಿಂದ ಯಾರು ಯಾವ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಆ ದೇಹದಿಂದಲೇ ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
13.10.4
यस्यांयस्यामवस्थायां यत्करोति शुभाशुभम् ।
तस्यांतस्यामवस्थायां भुङ्क्ते जन्मनिजन्मनि ॥ १३.१०.४ ॥
ಯಾವ ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ಶುಭ ಅಥವಾ ಅಶುಭ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಆ ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇ ಪ್ರತಿ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.10.5
न नश्यति कृतं कर्म चित्तपञ्चेन्द्रियैरिह ।
ते ह्यस्य साक्षिणो नित्यं षष्ठ आत्मा शुभाशुभे ॥ १३.१०.५ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಐದು ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅವೇ ಯಾವಾಗಲೂ ಅದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಗಳು, ಆರನೆಯ ಆತ್ಮವೂ ಶುಭಾಶುಭಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ.
13.10.6
चक्षुर्दद्यान्मनो दद्याद्वाचं दद्याच्च सूनृताम् ।
अनुव्रजेदुपासीत स यज्ञः पञ्चदक्षिणः ॥ १३.१०.६ ॥
ಕಣ್ಣನ್ನು ಕೊಡು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೊಡು, ಮಧುರ ಸತ್ಯ ವಾಣಿಯನ್ನು ಕೊಡು; ಹಿಂಬಾಲಿಸು, ಸೇವೆ ಮಾಡು — ಅದೇ ಐದು ದಕ್ಷಿಣೆಗಳ ಯಜ್ಞ.
13.10.7
यो दद्यादपरिक्लिष्टमन्नमध्वनि वर्तते ।
श्रान्तायादृष्टपूर्वाय तस्य पुण्यफलं महत् ॥ १३.१०.७ ॥
ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ದಣಿದು ಹಿಂದೆ ಎಂದೂ ಕಾಣದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಕಷ್ಟವಿಲ್ಲದೆ ಅನ್ನ ನೀಡುವವನಿಗೆ ಮಹಾ ಪುಣ್ಯಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
13.10.8
स्थण्डिलेषु शयानानां गृहाणि शयनानि च ।
चीरवल्कलसंवीते वासांस्याभरणानि च ॥ १३.१०.८ ॥
ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗುವವರಿಗೆ ಮನೆಗಳು ಮತ್ತು ಹಾಸಿಗೆಗಳು; ಚೀರ-ವಲ್ಕಲ ಧರಿಸಿದವರಿಗೆ ವಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳು (ದಾನ ನೀಡಬೇಕು).
13.10.9
वाहनानि च यानानि योगात्मनि तपोधने ।
अग्नीनुपशयानस्य राज्ञः पौरुषमेव च ॥ १३.१०.९ ॥
ಯೋಗಾತ್ಮನಿಗೆ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸೇ ಧನವಾದವನಿಗೆ ವಾಹನಗಳು ಮತ್ತು ರಥಗಳು; ಅಗ್ನಿಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುವ ರಾಜನಿಗೆ ಪೌರುಷ (ಫಲವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ).
13.10.10
रसानां प्रतिसंहारे सौभाग्यमनुगच्छति ।
आमिषप्रतिसंहारे पशून्पुत्रांश्च विन्दति ॥ १३.१०.१० ॥
ರುಚಿಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದರಿಂದ ಸೌಭಾಗ್ಯ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತದೆ; ಮಾಂಸವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದರಿಂದ ಪಶುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.10.11
अवाक्शिरास्तु यो लम्बेदुदवासं च यो वसेत् ।
मण्डूकशायी च नरो लभते चेप्सितां गतिम् ॥ १३.१०.११ ॥
ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿ ನೇತಾಡುವವನು, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವನು, ಕಪ್ಪೆಯಂತೆ ಮಲಗುವವನು — ಅಂತಹ ಮನುಷ್ಯನು ಬಯಸಿದ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.10.12
पाद्यमासनमेवाथ दीपमन्नं प्रतिश्रयम् ।
दद्यादतिथिपूजार्थं स यज्ञः पञ्चदक्षिणः ॥ १३.१०.१२ ॥
ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಪಾದ್ಯ (ಪಾದ ತೊಳೆಯುವ ನೀರು), ಆಸನ, ದೀಪ, ಅನ್ನ, ಆಶ್ರಯ ನೀಡಬೇಕು; ಅದು ಐದು ದಕ್ಷಿಣೆಗಳ ಯಜ್ಞ.
13.10.13
वीरासनं वीरशय्यां वीरस्थानमुपासतः ।
अक्षयास्तस्य वै लोकाः सर्वकामगमास्तथा ॥ १३.१०.१३ ॥
ವೀರಾಸನ, ವೀರಶಯ್ಯೆ, ವೀರಸ್ಥಾನವನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುವವನಿಗೆ ಅಕ್ಷಯ ಲೋಕಗಳುಂಟು; ಅವು ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸುವವು.
13.10.14
धनं लभेत दानेन मौनेनाज्ञां विशांपते ।
उपभोगांश्च तपसा ब्रह्मचर्येण जीवितम् ॥ १३.१०.१४ ॥
ದಾನದಿಂದ ಧನ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಮೌನದಿಂದ ಆಜ್ಞಾಧಿಕಾರ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ; ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಭೋಗಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಿಂದ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
13.10.15
रूपमैश्वर्यमारोग्यमहिंसाफलमश्नुते ।
फलमूलाशिनो राज्यं स्वर्गः पर्णाशिनां भवेत् ॥ १३.१०.१५ ॥
ಅಹಿಂಸೆಯ ಫಲವಾಗಿ ರೂಪ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಹಣ್ಣು-ಗೆಡ್ಡೆ ತಿನ್ನುವವರಿಗೆ ರಾಜ್ಯ, ಎಲೆ ತಿನ್ನುವವರಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
13.10.16
प्रायोपवेशिनो राजन्सर्वत्र सुखमुच्यते ।
गवाढ्यः शाकदीक्षायां स्वर्गगामी तृणाशनः ॥ १३.१०.१६ ॥
ರಾಜನೇ, ಪ್ರಾಯೋಪವೇಶ ಮಾಡುವವನಿಗೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸುಖ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಶಾಕದೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಗೋಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಸಮೃದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಹುಲ್ಲು ತಿನ್ನುವವನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
13.10.17
स्त्रियस्त्रिषवणं स्नात्वा वायुं पीत्वा क्रतुं लभेत् ।
स्वर्गं सत्येन लभते दीक्षया कुलमुत्तमम् ॥ १३.१०.१७ ॥
ಸ್ತ್ರೀಯು ಮೂರು ಸಂಧ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ವಾಯುವನ್ನೇ ಕುಡಿದು ಕ್ರತು (ಯಜ್ಞ) ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ; ಸತ್ಯದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ದೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಉತ್ತಮ ಕುಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ.
13.10.18
सलिलाशी भवेद्यस्तु सदाग्निः संस्कृतो द्विजः ।
मरुत्साधयतो राज्यं नाकपृष्ठमनाशिने ॥ १३.१०.१८ ॥
ಸದಾ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಸಂಸ್ಕೃತನಾದ, ಕೇವಲ ನೀರು ಕುಡಿಯುವ ದ್ವಿಜನು ಮರುತ್ತುಗಳ ಮೂಲಕ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ; ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡದವನಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗದ ಮೇಲ್ಭಾಗ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
13.10.19
उपवासं च दीक्षायामभिषेकं च पार्थिव ।
कृत्वा द्वादशवर्षाणि वीरस्थानाद्विशिष्यते ॥ १३.१०.१९ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ದೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ ಮತ್ತು ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ (ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವುದು) ವೀರಸ್ಥಾನಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ.
13.10.20
अधीत्य सर्ववेदान्वै सद्यो दुःखाद्विमुच्यते ।
तत्पाठधारणात्स्वर्गमर्थज्ञानात्परां गतिम् ॥ १३.१०.२० ॥
ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದವನು ತಕ್ಷಣ ದುಃಖದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ; ಅವುಗಳ ಪಠನ ಧಾರಣದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗ, ಅರ್ಥಜ್ಞಾನದಿಂದ ಪರಮ ಗತಿ.
13.10.21
वितृष्णानां वेदजपात्स्वर्गमोक्षफलं स्मृतम् ।
मानसं हि चरन्धर्म स्वर्गलोकमुपाश्नुते ॥ १३.१०.२१ ॥
ವೈರಾಗ್ಯವುಳ್ಳವರಿಗೆ ವೇದಜಪದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷದ ಫಲ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.10.22
या दुस्त्यजा दुर्मतिभिर्या न जीर्यति जीर्यतः ।
योसौप्राणान्तिकोरोगस्तांतृष्णां त्यजतः सुखं ॥ १३.१०.२२ ॥
ಮೂರ್ಖರಿಗೆ ಬಿಡಲು ಕಷ್ಟವಾದ, ಮುಪ್ಪಿನಲ್ಲಿಯೂ ಕ್ಷೀಣಿಸದ, ಪ್ರಾಣಾಂತಕ ರೋಗದಂತಿರುವ ಆ ತೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವವನಿಗೆ ಸುಖ.
13.10.23
यथा धेनुसहस्रेषु वत्सो विन्दति मातरम् ।
एवं पूर्वकृतं कर्म कर्तारमनुगच्छति ॥ १३.१०.२३ ॥
ಸಾವಿರ ಹಸುಗಳ ನಡುವೆ ಕರು ತನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮ ಕರ್ತನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತದೆ.
13.10.24
अचोद्यमानानि यथा पुष्पाणि च फलानि च ।
स्वकालं नातिवर्तन्ते तथा कर्म पुराकृतम् ॥ १३.१०.२४ ॥
ಹೂವುಗಳು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳು ಪ್ರೇರಿಸದಿದ್ದರೂ ತಮ್ಮ ಕಾಲವನ್ನು ಮೀರುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮವೂ ತನ್ನ ಕಾಲವನ್ನು ಮೀರುವುದಿಲ್ಲ.
13.10.25
जीर्यन्ति जीर्यतः केशा दन्ता जीर्यन्ति जीर्यतः ।
चक्षुः श्रोत्रे च जीर्येते तृष्णैका न तु जीर्यते ॥ १३.१०.२५ ॥
ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೂದಲು ಬೆಳ್ಳಗಾಗುತ್ತದೆ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಲ್ಲುಗಳು ಉದುರುತ್ತವೆ. ಕಣ್ಣು ಮತ್ತು ಕಿವಿಗಳೂ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ತೃಷ್ಣೆ ಮಾತ್ರ ಎಂದಿಗೂ ಕ್ಷೀಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
13.10.26
येन प्रीणन्ति पितरस्तेन प्रीतः प्रजापतिः ।
माता च येन प्रीणाति पृथिवी तेन पूजिता।
येन प्रीणात्युपाध्यायस्तेन स्याद्ब्रह्म पूजितम् ॥ १३.१०.२६ ॥
ಯಾವುದರಿಂದ ಪಿತೃಗಳು ಸಂತುಷ್ಟರಾಗುತ್ತಾರೋ, ಅದರಿಂದ ಪ್ರಜಾಪತಿಯೂ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಯಾವುದರಿಂದ ತಾಯಿ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾಳೋ, ಅದರಿಂದ ಭೂಮಿ ಪೂಜಿತಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಯಾವುದರಿಂದ ಉಪಾಧ್ಯಾಯ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗುತ್ತಾನೋ, ಅದರಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮ (ವೇದ) ಪೂಜಿತವಾಗುತ್ತದೆ.
13.10.27
सर्वे तस्यादृता धर्मा यस्यैते त्रय आदृताः ।
अनादृतास्तु यस्यैते सर्वास्तस्याफलाः क्रियाः ॥ १३.१०.२७ ॥
ಈ ಮೂರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವವನಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಗಳೂ ಆದರಣೀಯವಾಗುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಈ ಮೂರನ್ನು ಅನಾದರಿಸುವವನ ಎಲ್ಲಾ ಕ್ರಿಯೆಗಳೂ ನಿಷ್ಫಲವಾಗುತ್ತವೆ.
13.10.28
भीष्मस्यैतद्वचः श्रुत्वा विस्मिताः कुरुपुङ्गवाः ।
आसन्प्रहृष्टमनसः प्रीतिमन्तोऽभवंस्तदा ॥ १३.१०.२८ ॥
ಭೀಷ್ಮನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠರು ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡರು. ಆಗ ಅವರ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಹರ್ಷಗೊಂಡು ಅವರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.
13.10.29
यन्मन्त्रे भवति वृथोपयुज्यमाने ।
यत्सोमे भवति वृथाऽभिषूयमाणे।
यच्चाग्नौ भवति वृथाऽभिहूयमाने ।
तत्सर्वं भवति वृथाऽभिधीयमाने ॥ १३.१०.२९ ॥
ಮಂತ್ರವು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಯಾವುದು ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೋ, ಸೋಮವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಹಿಂಡಿದಾಗ ಯಾವುದು ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೋ, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಹವಿಸ್ಸು ಅರ್ಪಿಸಿದಾಗ ಯಾವುದು ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೋ — ಅದೆಲ್ಲವೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ; ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಉಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ.
13.10.30
इत्येतदृषिणा प्रोक्तमुक्तवानस्मि भारत ।
शुभाशुभफलप्राप्तौ किमतः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.१०.३० ॥
ಓ ಭಾರತ! ಋಷಿಯು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು; ನಾನೂ ಇದನ್ನೇ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಶುಭ ಮತ್ತು ಅಶುಭ ಫಲಗಳ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯ ಕುರಿತು ಇದರ ಮೇಲೆ ನೀನು ಇನ್ನೇನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೀಯೆ?