Mahābhārata · Adhyāya 13.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.10.1
कर्मणां च समस्तानां फलिनां भरतर्षभ ।
फलानि महतां श्रेष्ट प्रब्रूहि परिपृच्छतः ॥ १३.१०.१ ॥
Stier der Bhāratas, erkläre mir, der ich frage, die Früchte aller Handlungen, die Frucht tragen, du Bester der Großen.
13.10.2
हन्त ते कथयिष्यामि यन्मां पृच्छसि भारत ।
रहस्यं यदृषीणां तु तच्छृणुष्व युधिष्ठिर।
या गतिः प्राप्यते येन प्रेत्यभावे चिरेप्सिता ॥ १३.१०.२ ॥
Nun gut, ich werde dir sagen, was du mich fragst, Bhārata. Yudhiṣṭhira, höre das Geheimnis der Weisen: den Weg, der nach dem Tod erreicht wird, lange ersehnt.
13.10.3
येनयेन शरीरेण यद्यत्कर्म करोति यः ।
तेनतेन शरीरेण तत्तत्फलमुपाश्नुते ॥ १३.१०.३ ॥
Mit welchem Körper jemand welche Handlung vollbringt, mit eben diesem Körper erntet er deren Frucht.
13.10.4
यस्यांयस्यामवस्थायां यत्करोति शुभाशुभम् ।
तस्यांतस्यामवस्थायां भुङ्क्ते जन्मनिजन्मनि ॥ १३.१०.४ ॥
In welchem Zustand jemand eine gute oder böse Handlung vollbringt, in eben diesem Zustand genießt er deren Frucht, Geburt für Geburt.
13.10.5
न नश्यति कृतं कर्म चित्तपञ्चेन्द्रियैरिह ।
ते ह्यस्य साक्षिणो नित्यं षष्ठ आत्मा शुभाशुभे ॥ १३.१०.५ ॥
Eine hier durch Geist und die fünf Sinne vollbrachte Tat vergeht nicht; sie sind stets deren Zeugen, und das sechste, das Selbst, bezeugt Gutes und Böses.
13.10.6
चक्षुर्दद्यान्मनो दद्याद्वाचं दद्याच्च सूनृताम् ।
अनुव्रजेदुपासीत स यज्ञः पञ्चदक्षिणः ॥ १३.१०.६ ॥
Er gebe seinen Blick, gebe seinen Geist, gebe gütige und wahrhafte Rede; er folge nach und diene. Das ist das Opfer mit fünf Gaben.
13.10.7
यो दद्यादपरिक्लिष्टमन्नमध्वनि वर्तते ।
श्रान्तायादृष्टपूर्वाय तस्य पुण्यफलं महत् ॥ १३.१०.७ ॥
Wer einem erschöpften Wanderer auf dem Weg, den er nie zuvor gesehen hat, mühelos Speise gibt, erlangt eine große Frucht des Verdienstes.
13.10.8
स्थण्डिलेषु शयानानां गृहाणि शयनानि च ।
चीरवल्कलसंवीते वासांस्याभरणानि च ॥ १३.१०.८ ॥
Wohnungen und Lager für die, die auf dem nackten Boden schlafen, und Gewänder und Schmuck für die, die in Rinde und Lumpen gekleidet sind.
13.10.9
वाहनानि च यानानि योगात्मनि तपोधने ।
अग्नीनुपशयानस्य राज्ञः पौरुषमेव च ॥ १३.१०.९ ॥
Fahrzeuge und Wagen für den, dessen Selbst im Yoga versunken ist und dessen Reichtum die Askese ist; und dem König, der die heiligen Feuer pflegt, männliche Tapferkeit.
13.10.10
रसानां प्रतिसंहारे सौभाग्यमनुगच्छति ।
आमिषप्रतिसंहारे पशून्पुत्रांश्च विन्दति ॥ १३.१०.१० ॥
Dem Verzicht auf Geschmack folgt Glück; durch den Verzicht auf Fleisch erlangt man Vieh und Söhne.
13.10.11
अवाक्शिरास्तु यो लम्बेदुदवासं च यो वसेत् ।
मण्डूकशायी च नरो लभते चेप्सितां गतिम् ॥ १३.१०.११ ॥
Der Mensch, der kopfüber hängt, im Wasser wohnt und wie ein Frosch schläft, erlangt das ersehnte Ziel.
13.10.12
पाद्यमासनमेवाथ दीपमन्नं प्रतिश्रयम् ।
दद्यादतिथिपूजार्थं स यज्ञः पञ्चदक्षिणः ॥ १३.१०.१२ ॥
Um den Gast zu ehren, soll man Wasser für die Füße, einen Sitz, eine Lampe, Speise und Unterkunft geben; jenes Opfer hat fünf Opfergaben.
13.10.13
वीरासनं वीरशय्यां वीरस्थानमुपासतः ।
अक्षयास्तस्य वै लोकाः सर्वकामगमास्तथा ॥ १३.१०.१३ ॥
Wer den heldenhaften Sitz, das heldenhafte Lager und den heldenhaften Ort verehrt, dem gehören unvergängliche Welten, die überallhin reichen, wohin er will.
13.10.14
धनं लभेत दानेन मौनेनाज्ञां विशांपते ।
उपभोगांश्च तपसा ब्रह्मचर्येण जीवितम् ॥ १३.१०.१४ ॥
Durch Geben erlangt man Reichtum, durch Schweigen Befehlsgewalt, o Herr der Völker; durch Askese Genüsse, und durch die Keuschheitsdisziplin ein langes Leben.
13.10.15
रूपमैश्वर्यमारोग्यमहिंसाफलमश्नुते ।
फलमूलाशिनो राज्यं स्वर्गः पर्णाशिनां भवेत् ॥ १३.१०.१५ ॥
Schönheit, Herrschaft und Gesundheit erlangt man als Frucht der Gewaltlosigkeit; wer Früchte und Wurzeln isst, gewinnt das Königtum, und wer Blätter isst, den Himmel.
13.10.16
प्रायोपवेशिनो राजन्सर्वत्र सुखमुच्यते ।
गवाढ्यः शाकदीक्षायां स्वर्गगामी तृणाशनः ॥ १३.१०.१६ ॥
O König, dem, der bis zum Tod fastet, wird überall Glück verheißen; in der Gemüseweihe wird man reich an Vieh; und wer Gras isst, geht in den Himmel ein.
13.10.17
स्त्रियस्त्रिषवणं स्नात्वा वायुं पीत्वा क्रतुं लभेत् ।
स्वर्गं सत्येन लभते दीक्षया कुलमुत्तमम् ॥ १३.१०.१७ ॥
Eine Frau, die sich zu den drei Tageszeiten badet und nur Luft trinkt, erlangt die Frucht eines Opfers; durch Wahrhaftigkeit erreicht sie den Himmel, durch Weihe eine vortreffliche Familie.
13.10.18
सलिलाशी भवेद्यस्तु सदाग्निः संस्कृतो द्विजः ।
मरुत्साधयतो राज्यं नाकपृष्ठमनाशिने ॥ १३.१०.१८ ॥
Der Zweimalgeborene, der stets vom Feuer geweiht ist und nur Wasser trinkt, erlangt das Königtum durch die Maruts; und dem, der nichts verschwendet, wird der obere Teil des Himmels zuteil.
13.10.19
उपवासं च दीक्षायामभिषेकं च पार्थिव ।
कृत्वा द्वादशवर्षाणि वीरस्थानाद्विशिष्यते ॥ १३.१०.१९ ॥
O König, Fasten und Salbung bei der Weihe, zwölf Jahre lang vollzogen, übertrifft den Stand des Helden.
13.10.20
अधीत्य सर्ववेदान्वै सद्यो दुःखाद्विमुच्यते ।
तत्पाठधारणात्स्वर्गमर्थज्ञानात्परां गतिम् ॥ १३.१०.२० ॥
Wer alle Veden studiert, wird sogleich vom Leid befreit; durch Rezitation und Bewahrung gelangt man zum Himmel, durch Erkenntnis ihres Sinnes zum höchsten Ziel.
13.10.21
वितृष्णानां वेदजपात्स्वर्गमोक्षफलं स्मृतम् ।
मानसं हि चरन्धर्म स्वर्गलोकमुपाश्नुते ॥ १३.१०.२१ ॥
Für die von Verlangen Freien gilt das Rezitieren der Veden als Frucht von Himmel und Befreiung; wer das Dharma im Geiste übt, erlangt die Himmelswelt.
13.10.22
या दुस्त्यजा दुर्मतिभिर्या न जीर्यति जीर्यतः ।
योसौप्राणान्तिकोरोगस्तांतृष्णां त्यजतः सुखं ॥ १३.१०.२२ ॥
Jene Gier, für Toren schwer zu lassen, die nicht altert, wenn man altert, jene tödliche Krankheit: Wer sie aufgibt, dem kommt das Glück.
13.10.23
यथा धेनुसहस्रेषु वत्सो विन्दति मातरम् ।
एवं पूर्वकृतं कर्म कर्तारमनुगच्छति ॥ १३.१०.२३ ॥
Wie das Kalb unter tausend Kühen seine Mutter findet, so folgt die früher getane Handlung dem Täter.
13.10.24
अचोद्यमानानि यथा पुष्पाणि च फलानि च ।
स्वकालं नातिवर्तन्ते तथा कर्म पुराकृतम् ॥ १३.१०.२४ ॥
Wie Blüten und Früchte, ohne gedrängt zu werden, ihre Jahreszeit nicht überschreiten, so überschreitet die früher getane Handlung ihre Zeit nicht.
13.10.25
जीर्यन्ति जीर्यतः केशा दन्ता जीर्यन्ति जीर्यतः ।
चक्षुः श्रोत्रे च जीर्येते तृष्णैका न तु जीर्यते ॥ १३.१०.२५ ॥
Dem Alternden ergrauen die Haare, dem Alternden fallen die Zähne aus; Augen und Ohren werden schwach, doch allein das Verlangen altert nie.
13.10.26
येन प्रीणन्ति पितरस्तेन प्रीतः प्रजापतिः ।
माता च येन प्रीणाति पृथिवी तेन पूजिता।
येन प्रीणात्युपाध्यायस्तेन स्याद्ब्रह्म पूजितम् ॥ १३.१०.२६ ॥
Wodurch die Ahnen erfreut werden, dadurch wird auch der Herr der Geschöpfe erfreut; wodurch die Mutter erfreut wird, dadurch wird die Erde geehrt; wodurch der Lehrer erfreut wird, dadurch wird das Brahman (Veda) geehrt.
13.10.27
सर्वे तस्यादृता धर्मा यस्यैते त्रय आदृताः ।
अनादृतास्तु यस्यैते सर्वास्तस्याफलाः क्रियाः ॥ १३.१०.२७ ॥
Für den, der diese drei ehrt, werden alle Pflichten geehrt; für den aber, der diese drei missachtet, sind alle seine Handlungen fruchtlos.
13.10.28
भीष्मस्यैतद्वचः श्रुत्वा विस्मिताः कुरुपुङ्गवाः ।
आसन्प्रहृष्टमनसः प्रीतिमन्तोऽभवंस्तदा ॥ १३.१०.२८ ॥
Als sie diese Worte Bhīṣmas hörten, staunten die Stiere der Kuru; ihr Geist wurde froh, und sie wurden erfreut.
13.10.29
यन्मन्त्रे भवति वृथोपयुज्यमाने ।
यत्सोमे भवति वृथाऽभिषूयमाणे।
यच्चाग्नौ भवति वृथाऽभिहूयमाने ।
तत्सर्वं भवति वृथाऽभिधीयमाने ॥ १३.१०.२९ ॥
Was vergeblich wird, wenn ein Mantra vergeblich gebraucht wird, was vergeblich wird, wenn Soma vergeblich ausgepresst wird, und was vergeblich wird, wenn im Feuer vergeblich geopfert wird — all das wird vergeblich, wenn es vergeblich rezitiert wird.
13.10.30
इत्येतदृषिणा प्रोक्तमुक्तवानस्मि भारत ।
शुभाशुभफलप्राप्तौ किमतः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.१०.३० ॥
O Bhārata, dies hat der Weise verkündet, und dies habe ich dir berichtet. Was möchtest du darüber hinaus über das Erlangen der guten und bösen Früchte hören?