மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.10.1
कर्मणां च समस्तानां फलिनां भरतर्षभ ।
फलानि महतां श्रेष्ट प्रब्रूहि परिपृच्छतः ॥ १३.१०.१ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவரே, பலன் தரும் அனைத்து கர்மங்களின் பலன்களை, மகான்களில் சிறந்தவரே, கேட்பவனாகிய எனக்கு விளக்குங்கள்.
13.10.2
हन्त ते कथयिष्यामि यन्मां पृच्छसि भारत ।
रहस्यं यदृषीणां तु तच्छृणुष्व युधिष्ठिर।
या गतिः प्राप्यते येन प्रेत्यभावे चिरेप्सिता ॥ १३.१०.२ ॥
சரி, நீ என்னிடம் கேட்பதை உனக்குச் சொல்வேன், பாரதா. யுதிஷ்டிரா, ரிஷிகளின் ரகசியத்தைக் கேள் — மரணத்திற்குப் பின் அடையப்படும், நீண்ட காலமாக விரும்பப்பட்ட கதி எதுவோ அதை.
13.10.3
येनयेन शरीरेण यद्यत्कर्म करोति यः ।
तेनतेन शरीरेण तत्तत्फलमुपाश्नुते ॥ १३.१०.३ ॥
எந்த உடலால் எந்தச் செயலை ஒருவன் செய்கிறானோ, அதே உடலால் அதன் பலனை அவன் அனுபவிக்கிறான்.
13.10.4
यस्यांयस्यामवस्थायां यत्करोति शुभाशुभम् ।
तस्यांतस्यामवस्थायां भुङ्क्ते जन्मनिजन्मनि ॥ १३.१०.४ ॥
எந்தெந்த நிலையில் ஒருவன் நல்லது அல்லது தீயதைச் செய்கிறானோ, அந்தந்த நிலையிலேயே ஒவ்வொரு பிறப்பிலும் அதன் பலனை அவன் அனுபவிக்கிறான்.
13.10.5
न नश्यति कृतं कर्म चित्तपञ्चेन्द्रियैरिह ।
ते ह्यस्य साक्षिणो नित्यं षष्ठ आत्मा शुभाशुभे ॥ १३.१०.५ ॥
இங்கு மனத்தாலும் ஐந்து புலன்களாலும் செய்யப்பட்ட செயல் அழிவதில்லை; அவையே எப்போதும் அதற்குச் சாட்சிகள், ஆறாவது ஆத்மாவும் நன்மை தீமைக்குச் சாட்சியாகும்.
13.10.6
चक्षुर्दद्यान्मनो दद्याद्वाचं दद्याच्च सूनृताम् ।
अनुव्रजेदुपासीत स यज्ञः पञ्चदक्षिणः ॥ १३.१०.६ ॥
கண்ணைக் கொடு, மனதைக் கொடு, இனிய உண்மைச் சொல்லைக் கொடு; பின்தொடர்ந்து செல், பணிவிடை செய் — அதுவே ஐந்து தட்சிணைகள் கொண்ட யாகம்.
13.10.7
यो दद्यादपरिक्लिष्टमन्नमध्वनि वर्तते ।
श्रान्तायादृष्टपूर्वाय तस्य पुण्यफलं महत् ॥ १३.१०.७ ॥
வழியில் இருக்கும், முன்பு பார்த்திராத களைத்த ஒருவருக்கு எவன் எளிதாக உணவு அளிக்கிறானோ, அவனுக்கு பெரும் புண்ணியப் பலன் கிடைக்கும்.
13.10.8
स्थण्डिलेषु शयानानां गृहाणि शयनानि च ।
चीरवल्कलसंवीते वासांस्याभरणानि च ॥ १३.१०.८ ॥
தரையில் உறங்குபவர்களுக்கு வீடுகளும் படுக்கைகளும்; மரவுரியும் பட்டையுடையும் அணிந்தவர்களுக்கு ஆடைகளும் அணிகலன்களும் (தானம் செய்ய வேண்டும்).
13.10.9
वाहनानि च यानानि योगात्मनि तपोधने ।
अग्नीनुपशयानस्य राज्ञः पौरुषमेव च ॥ १३.१०.९ ॥
யோக ஆத்மாவும் தவமே செல்வமாகவும் உடையவருக்கு வாகனங்களும் வண்டிகளும்; அக்கினிகளைப் பேணும் அரசனுக்கு ஆண்மையும் வீரியமும் (பலனாகும்).
13.10.10
रसानां प्रतिसंहारे सौभाग्यमनुगच्छति ।
आमिषप्रतिसंहारे पशून्पुत्रांश्च विन्दति ॥ १३.१०.१० ॥
சுவைகளைத் துறப்பதால் நல்லதிர்ஷ்டம் பின்தொடர்கிறது; இறைச்சியைத் துறப்பதால் கால்நடைகளையும் மகன்களையும் பெறுகிறான்.
13.10.11
अवाक्शिरास्तु यो लम्बेदुदवासं च यो वसेत् ।
मण्डूकशायी च नरो लभते चेप्सितां गतिम् ॥ १३.१०.११ ॥
தலைகீழாகத் தொங்குபவனும், நீரில் வாழ்பவனும், தவளை போல உறங்குபவனுமான மனிதன் விரும்பிய கதியை அடைகிறான்.
13.10.12
पाद्यमासनमेवाथ दीपमन्नं प्रतिश्रयम् ।
दद्यादतिथिपूजार्थं स यज्ञः पञ्चदक्षिणः ॥ १३.१०.१२ ॥
விருந்தினரை உபசரிக்க பாதம் கழுவும் நீர், ஆசனம், விளக்கு, உணவு, தங்குமிடம் ஆகியவற்றைக் கொடுக்க வேண்டும்; அது ஐந்து தட்சிணைகளுள்ள யாகம் ஆகும்.
13.10.13
वीरासनं वीरशय्यां वीरस्थानमुपासतः ।
अक्षयास्तस्य वै लोकाः सर्वकामगमास्तथा ॥ १३.१०.१३ ॥
வீராசனம், வீரசய்யை, வீரஸ்தானம் ஆகியவற்றை உபாசிப்பவனுக்கு அழிவற்ற உலகங்கள் உண்டு; அவை எல்லா விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றுபவையாகவும் இருக்கும்.
13.10.14
धनं लभेत दानेन मौनेनाज्ञां विशांपते ।
उपभोगांश्च तपसा ब्रह्मचर्येण जीवितम् ॥ १३.१०.१४ ॥
தானத்தால் செல்வம் கிடைக்கும்; மௌனத்தால் ஆணை (அதிகாரம்) கிடைக்கும், மக்களின் தலைவனே; தவத்தால் இன்பங்களும், பிரம்மச்சரியத்தால் நீண்ட ஆயுளும் கிடைக்கும்.
13.10.15
रूपमैश्वर्यमारोग्यमहिंसाफलमश्नुते ।
फलमूलाशिनो राज्यं स्वर्गः पर्णाशिनां भवेत् ॥ १३.१०.१५ ॥
அகிம்சையின் பயனாக அழகு, ஐசுவரியம், ஆரோக்கியம் ஆகியவற்றை அடைகிறான்; பழமும் கிழங்கும் உண்பவர்களுக்கு அரசாட்சியும், இலை உண்பவர்களுக்கு சொர்க்கமும் உண்டாகும்.
13.10.16
प्रायोपवेशिनो राजन्सर्वत्र सुखमुच्यते ।
गवाढ्यः शाकदीक्षायां स्वर्गगामी तृणाशनः ॥ १३.१०.१६ ॥
அரசே, பிரயோபவேசம் செய்பவனுக்கு எங்கும் சுகம் உண்டு என்று சொல்லப்படுகிறது; காய்கறி விரதத்தில் பசுக்களால் செல்வம் பெருகும்; புல் உண்பவன் சொர்க்கம் செல்வான்.
13.10.17
स्त्रियस्त्रिषवणं स्नात्वा वायुं पीत्वा क्रतुं लभेत् ।
स्वर्गं सत्येन लभते दीक्षया कुलमुत्तमम् ॥ १३.१०.१७ ॥
ஒரு பெண் மூன்று சந்தியைகளிலும் நீராடி, காற்றையே பருகினால் யாகத்தின் பயனைப் பெறுவாள்; சத்தியத்தால் சொர்க்கத்தையும், தீட்சையால் உயர்ந்த குலத்தையும் அடைவாள்.
13.10.18
सलिलाशी भवेद्यस्तु सदाग्निः संस्कृतो द्विजः ।
मरुत्साधयतो राज्यं नाकपृष्ठमनाशिने ॥ १३.१०.१८ ॥
எப்போதும் அக்னியால் சம்ஸ்கரிக்கப்பட்ட, நீரை மட்டுமே உண்ணும் துவிஜன் மருத்துகளின் மூலம் அரசாட்சியை அடைகிறான்; உணவை வீணாக்காதவனுக்கு சொர்க்கத்தின் மேல்பகுதி கிடைக்கும்.
13.10.19
उपवासं च दीक्षायामभिषेकं च पार्थिव ।
कृत्वा द्वादशवर्षाणि वीरस्थानाद्विशिष्यते ॥ १३.१०.१९ ॥
அரசே! தீட்சையில் உபவாசமும் அபிஷேகமும் செய்து பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் (தவம் செய்தல்) வீரர்களின் நிலையைவிடச் சிறந்தது.
13.10.20
अधीत्य सर्ववेदान्वै सद्यो दुःखाद्विमुच्यते ।
तत्पाठधारणात्स्वर्गमर्थज्ञानात्परां गतिम् ॥ १३.१०.२० ॥
அனைத்து வேதங்களையும் கற்பவன் உடனே துன்பத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்; அவற்றை ஓதி நினைவில் கொள்வதால் சுவர்க்கம், பொருளை அறிவதால் உயர்ந்த கதி.
13.10.21
वितृष्णानां वेदजपात्स्वर्गमोक्षफलं स्मृतम् ।
मानसं हि चरन्धर्म स्वर्गलोकमुपाश्नुते ॥ १३.१०.२१ ॥
ஆசையற்றவர்களுக்கு வேத ஜபத்தால் சுவர்க்கமும் மோட்சமும் என்ற பலன் சொல்லப்பட்டுள்ளது; மனத்தால் தர்மத்தைக் கடைப்பிடிப்பவன் சுவர்க்கலோகத்தை அடைகிறான்.
13.10.22
या दुस्त्यजा दुर्मतिभिर्या न जीर्यति जीर्यतः ।
योसौप्राणान्तिकोरोगस्तांतृष्णां त्यजतः सुखं ॥ १३.१०.२२ ॥
மூடர்களால் விடுவதற்கு கடினமானதும், முதுமையிலும் முதிராததும், உயிரையே அழிக்கும் நோயுமான அந்த தாகத்தை விடுபவனுக்கு சுகம் உண்டு.
13.10.23
यथा धेनुसहस्रेषु वत्सो विन्दति मातरम् ।
एवं पूर्वकृतं कर्म कर्तारमनुगच्छति ॥ १३.१०.२३ ॥
ஆயிரம் பசுக்களில் கன்றுக்குட்டி தன் தாயைக் கண்டறிவது போல, முன்பு செய்த கர்மம் செய்தவனைப் பின்தொடர்கிறது.
13.10.24
अचोद्यमानानि यथा पुष्पाणि च फलानि च ।
स्वकालं नातिवर्तन्ते तथा कर्म पुराकृतम् ॥ १३.१०.२४ ॥
பூக்களும் பழங்களும் தூண்டப்படாமலேயே தங்கள் காலத்தை மீறுவதில்லை; அதுபோல முன்பு செய்த கர்மமும் (தன் பலனுக்குரிய காலத்தை மீறுவதில்லை).
13.10.25
जीर्यन्ति जीर्यतः केशा दन्ता जीर्यन्ति जीर्यतः ।
चक्षुः श्रोत्रे च जीर्येते तृष्णैका न तु जीर्यते ॥ १३.१०.२५ ॥
முதுமை அடையும்போது தலைமுடி நரைக்கிறது, முதுமை அடையும்போது பற்கள் விழுகின்றன. கண்களும் காதுகளும் பலவீனமடைகின்றன; ஆனால் ஒரே ஒரு ஆசை மட்டும் ஒருபோதும் முதிர்வதில்லை.
13.10.26
येन प्रीणन्ति पितरस्तेन प्रीतः प्रजापतिः ।
माता च येन प्रीणाति पृथिवी तेन पूजिता।
येन प्रीणात्युपाध्यायस्तेन स्याद्ब्रह्म पूजितम् ॥ १३.१०.२६ ॥
எதனால் மூதாதையர்கள் மகிழ்கிறார்களோ, அதனால் பிரஜாபதியும் மகிழ்கிறார். எதனால் தாய் மகிழ்கிறாளோ, அதனால் பூமி கௌரவிக்கப்படுகிறது. எதனால் ஆசிரியர் மகிழ்கிறாரோ, அதனால் வேதம் போற்றப்படுகிறது.
13.10.27
सर्वे तस्यादृता धर्मा यस्यैते त्रय आदृताः ।
अनादृतास्तु यस्यैते सर्वास्तस्याफलाः क्रियाः ॥ १३.१०.२७ ॥
இந்த மூன்றையும் மதிப்பவனுக்கு எல்லா தர்மங்களும் மதிக்கப்படுகின்றன. ஆனால் இந்த மூன்றையும் புறக்கணிப்பவனுக்கு அவனுடைய எல்லா செயல்களும் பயனற்றவையாகின்றன.
13.10.28
भीष्मस्यैतद्वचः श्रुत्वा विस्मिताः कुरुपुङ्गवाः ।
आसन्प्रहृष्टमनसः प्रीतिमन्तोऽभवंस्तदा ॥ १३.१०.२८ ॥
பீஷ்மரின் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு குருகுலத்தின் சிறந்தவர்கள் வியப்படைந்தனர். அப்போது அவர்களின் மனம் மகிழ்ச்சியடைந்து அவர்கள் மகிழ்ந்தனர்.
13.10.29
यन्मन्त्रे भवति वृथोपयुज्यमाने ।
यत्सोमे भवति वृथाऽभिषूयमाणे।
यच्चाग्नौ भवति वृथाऽभिहूयमाने ।
तत्सर्वं भवति वृथाऽभिधीयमाने ॥ १३.१०.२९ ॥
மந்திரம் வீணாகப் பயன்படுத்தப்படும்போது எது வீணாகிறதோ, சோமம் வீணாகப் பிழியப்படும்போது எது வீணாகிறதோ, அக்னியில் வீணாக ஆகுதி செய்யப்படும்போது எது வீணாகிறதோ, அதெல்லாம் வீணாகிறது — அது வீணாக ஓதப்படும்போது.
13.10.30
इत्येतदृषिणा प्रोक्तमुक्तवानस्मि भारत ।
शुभाशुभफलप्राप्तौ किमतः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.१०.३० ॥
பாரதா! முனிவரால் இவ்வாறு கூறப்பட்டது; நானும் இதையே உரைத்தேன். நல்ல, தீய பலன்களைப் பெறுவது குறித்து இதற்குமேல் நீ எதைக் கேட்க விரும்புகிறாய்?