Mahābhārata · Adhyāya 13.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.106.1
दत्तानां फलसम्प्राप्तिं गवां प्रब्रूहि मेऽनघ ।
विस्तरेण महाबाहो न हि तृप्यामि कथ्यताम् ॥ १३.१०६.१ ॥
Oh sin mancha, oh de brazos poderosos, háblame con detalle del logro del fruto de las vacas dadas; no quedo satisfecho, que se diga.
13.106.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
ऋषेरौद्दालकेर्वाक्यं नाचिकेतस्य चोभयोः ॥ १३.१०६.२ ॥
Aquí también relatan esta antigua historia: las palabras del sabio Auddālaki y de Nāciketa, de ambos.
13.106.3
ऋषिरौद्दालकिर्दीक्षामुपगम्य ततः सुतम् ।
त्वं मामुपचरस्वेति नाचिकेतमभाषत ॥ १३.१०६.३ ॥
El sabio Auddālaki, habiendo emprendido el voto de consagración, dijo entonces a su hijo Nāciketa: «Sírveme.»
13.106.4
समाप्ते नियमे तस्मिन्महर्षिः पुत्रमब्रवीत् ।
उपस्पर्शनसक्तस्य स्वाध्यायाभिरतस्य च ॥ १३.१०६.४ ॥
Terminado aquel voto, el gran sabio habló a su hijo, que estaba entregado a las abluciones y se deleitaba en el estudio de los Vedas.
13.106.5
इध्मा दर्भाः सुमनसः कलशश्चाभितो जलम् ।
विस्मृतं मे तदादाय नदीतीरादिहाव्रज ॥ १३.१०६.५ ॥
Leña, hierba darbha, flores y la vasija llena de agua por todos lados: lo he olvidado; tómalo todo y vuelve aquí desde la orilla del río.
13.106.6
गत्वानवाप्य तत्सर्वं नदीवेगसमाप्लुतम् ।
न पश्यामि तदित्येवं पितरं सोऽब्रवीन्मुनिः ॥ १३.१०६.६ ॥
«Habiendo ido, no los he obtenido todos; han sido arrastrados por la corriente del río; no los veo», así habló el sabio a su padre.
13.106.7
क्षुत्पिपासाश्रमाविष्टो मुनिरौद्दालकिस्तदा ।
यमं पश्येति तं पुत्रमशपत्क्रोधमूर्च्छितः ॥ १३.१०६.७ ॥
Dominado por el hambre, la sed y el cansancio, el sabio Auddālaki, abrumado por la ira, maldijo entonces a aquel hijo: "¡Ve y mira a Yama!"
13.106.8
तथा स पित्राऽभिहतो वाग्वज्रेण कृताञ्जलिः ।
प्रसीदेति ब्रुवन्नेव गतसत्वोऽपतद्भुवि ॥ १३.१०६.८ ॥
Herido así por el rayo de palabras de su padre, cayó sin sentido al suelo, con las manos juntas, diciendo: "¡Sé benévolo!"
13.106.9
नाचिकेतं प्रिता दृष्ट्वा पतितं दुःखमूर्च्छितः ।
किं मया कृतमित्युक्त्वा निपपात महीतले ॥ १३.१०६.९ ॥
Al ver caído a Nāciketa, el padre, aturdido de dolor, dijo: "¿Qué he hecho?" y cayó al suelo.
13.106.10
तस्य दुःखपरीतस्य स्वं पुत्रमनुशोचतः ।
व्यतीतं तदहःशेषं सा चोग्रा तत्र शर्वरी ॥ १३.१०६.१० ॥
Para él, abrumado de dolor y lamentando a su propio hijo, pasó el resto de aquel día, y allí también aquella terrible noche.
13.106.11
पित्र्येणाश्रुप्रपातेन नाचिकेतः कुरूद्वह ।
प्रास्यन्दच्छयने कौश्ये वृष्ट्या सस्यमिवाप्लुतम् ॥ १३.१०६.११ ॥
Oh, el mejor de los Kuru, empapado por las lágrimas que caían de su padre, Nāciketa quedó calado en el lecho de seda, como una cosecha empapada por la lluvia.
13.106.12
स पर्यपृच्छत्तं पुत्रं श्लाघ्यं पर्यागतं पुनः ।
दिव्यैर्गन्धैः समादिग्धं क्षीणस्वप्नमिवोत्थितम् ॥ १३.१०६.१२ ॥
Interrogó a aquel hijo digno de alabanza que había vuelto de nuevo, ungido con perfumes divinos, de pie como quien se levanta al terminar un sueño.
13.106.13
अपि पुत्र जिता लोकाः शुभास्ते स्वेन कर्मणा ।
दिष्ट्या चासि पुनः प्राप्तो न हि ते मानुषं वपुः ॥ १३.१०६.१३ ॥
Hijo, ¿has conquistado los mundos auspiciosos por tu propia acción? Por fortuna has regresado, y tu cuerpo ya no es un cuerpo humano.
13.106.14
प्रत्यक्षदार्शी सर्वस्य वित्रा पृष्टो महात्मना ।
अभ्युत्थाय पितुर्मध्ये महर्षीणां न्यवेदयत् ॥ १३.१०६.१४ ॥
Interrogado por aquel magnánimo que ve todo directamente, se levantó en medio de su padre y lo relató ante los grandes sabios.
13.106.15
कुर्वन्मवच्छासनमाशु यातो ।
ह्यहं विशालां रुचिरप्रभासाम्।
वैवस्वतीं प्राप्य सभामवश्यं ।
सहस्रशो योजनहैमभौमाम् ॥ १३.१०६.१५ ॥
Cumpliendo tu mandato, fui pronto y ciertamente llegué a la asamblea de Vaivasvata, vasta y de agradable resplandor, que se extiende miles de yojanas, hecha de oro y tierra.
13.106.16
दृष्टैव मामभिमुखमापतन्तं ।
गृहं निवेद्यासनमादिदेश।
वैवस्वतोऽर्घ्यादिभिरर्हणैश्च ।
भवत्कृते पूजयामास मां साः ॥ १३.१०६.१६ ॥
Al verme acercarse, Vaivasvata de inmediato avisó a la casa, señaló un asiento y me honró con ofrendas de agua y otros homenajes por tu causa.
13.106.17
ततस्त्वहं तं शनकैरवोचं ।
वृतः सदस्यैरभिपूज्यमानः।
प्राप्तोऽस्मि ते विषयं धर्मराज ।
लोकानर्हो यानहं तान्विधत्स्व ॥ १३.१०६.१७ ॥
Entonces le dije en voz baja, rodeado y honrado por los miembros de la asamblea: 'Oh rey del dharma, he llegado a tu dominio. Asígname los mundos que merezco.'
13.106.18
यमोऽब्रवीन्मां न मृतोसि सौम्य ।
यमं पश्येत्याह स त्वां तपस्वी।
पिता प्रदीप्ताग्निसमानतेजा ।
न तत्छक्यमनृतं विप्र कर्तुम् ॥ १३.१०६.१८ ॥
Yama me dijo: «No estás muerto, oh amable. Mira a Yama.» Ese asceta padre, cuyo esplendor es como el fuego ardiente, te lo dice. Oh brahmán, no es posible decir una falsedad.
13.106.19
दृष्टस्तेऽहं प्रतिगच्छस्व तात ।
शोचत्यसौ तव देहस्य कर्ता।
ददानि किञ्चापि मनःप्रणीतं ।
प्रियातिथेस्तव कामान्वृणीष्व ॥ १३.१०६.१९ ॥
«Te he visto, querido hijo; ahora vuelve. Aquel que hizo tu cuerpo se aflige. Te daré algo que tu mente haya concebido. Oh amado huésped, elige tus deseos.»
13.106.20
तेनैवमुक्तस्तमहं प्रत्यवोचं ।
प्राप्तोस्मि ते विषयं दुर्निवर्त्यम्।
इच्छाम्यहं पुण्यकृतां समृद्धाँ-
ल्लोकान्द्रष्टुं यदि तेऽहं वरार्हः ॥ १३.१०६.२० ॥
Cuando él me habló así, le respondí: «He llegado a tu dominio, del que es difícil volver. Si soy digno de un don, deseo contemplar los mundos prósperos de los virtuosos.»
13.106.21
यानं समारोप्य तु मां स देवो ।
वाहैर्युक्तं सुप्रभं भानुमत्तम्।
संदर्शयामास तदाऽऽत्मलोका-
न्सर्वास्तथा पुण्यकृतां द्विजेन्द्र ॥ १३.१०६.२१ ॥
Aquel dios, habiéndome subido a un carro uncido de caballos, muy brillante y resplandeciente, entonces me mostró sus propios mundos y todos los mundos de los virtuosos, oh mejor de los nacidos dos veces.
13.106.22
अपश्यं तत्र वेश्मानि तैजसानि महात्मनाम् ।
नानासंस्थानरूपाणि सर्वरत्नमयानि च ॥ १३.१०६.२२ ॥
Allí vi las moradas luminosas de las grandes almas, de muchas formas y figuras, hechas por entero de joyas.
13.106.23
चन्द्रमण्डलशुभ्राणि किंकिणीजालवन्ति च ।
अनेकशतभौमानि सान्तर्जलवनानि च ॥ १३.१०६.२३ ॥
Eran brillantes como el disco de la luna, adornados con redes de campanillas, tenían cientos de pisos y en su interior había aguas y bosques.
13.106.24
वैडूर्यार्कप्रकाशानि रूप्यरुक्ममयानि च ।
तरुणादित्यवर्णानि स्थावराणि चराणि च ॥ १३.१०६.२४ ॥
Brillaban como la gema vaiḍūrya y el sol, estaban hechos de plata y oro, tenían el color del sol naciente, y eran tanto fijos como móviles.
13.106.25
भक्ष्यभोज्यमयाञ्शैलान्वासांसि शयनानि च ।
सर्वकामफलांश्चैव वृक्षान्भवनसंस्थितान् ॥ १३.१०६.२५ ॥
Montañas hechas de alimentos y bebidas, vestidos, lechos, y árboles que se alzaban dentro de las moradas, dando el fruto de todo deseo.
13.106.26
नद्यो वीथ्यः सभा वाप्यो दीर्घिकाश्चैव सर्वशः ।
घोषवन्ति च यानानि युक्तान्धथ सहस्रशः ॥ १३.१०६.२६ ॥
Ríos, calles, salones de asamblea, pozos escalonados y largos estanques por todas partes; y vehículos resonantes, uncidos por miles.
13.106.27
क्षीरस्रवा वै सरितो गिरींश्च ।
सर्पिस्तथा विमलं चापि तोयम्।
वैवस्वतस्यानुमतांश्च देशा-
नदृष्टपूर्वान्सुबहूनपश्यम् ॥ १३.१०६.२७ ॥
Ríos y montañas que fluían con leche, mantequilla clarificada y agua pura también; las tierras aprobadas por Vaivasvata (Yama), muchas nunca antes vistas, contemplé.
13.106.28
सर्वान्दृष्ट्वा तदहं धर्मराज-
मवोचं वै सर्वदेवं सहिष्णुम्।
क्षीरस्यैताः सर्पिषश्चैव नद्यः ।
शश्वत्स्रोताः कस्य भोज्याः प्रवृत्ताः ॥ १३.१०६.२८ ॥
Habiéndolo visto todo, dije al rey del dharma, dios de todos y paciente: estos ríos de leche y mantequilla clarificada, con sus corrientes siempre fluyentes, ¿para el disfrute de quién fluyen?
13.106.29
यमोऽब्रवीद्विद्धि भोज्यांस्त्वमेता-
न्ये दातारः साधवो गोरसानाम्।
अन्ये लोकाः शाश्वता वीतशोकैः ।
समाकीर्णा गोप्रदाने रतानाम् ॥ १३.१०६.२९ ॥
Yama dijo: Sabe que estas son aptas para ser consumidas. Para los virtuosos que dan los derivados de la vaca existen otros mundos eternos, llenos de quienes, libres de pesar, se deleitan en el don de vacas.
13.106.30
न त्वेतासां दानमात्रं प्रशस्तं ।
पात्रं कालो गोविशेषो विधिश्च।
ज्ञात्वा देयं विप्र गवान्तरं हि ।
दुःखं ज्ञातुं पावकादित्यभूतम् ॥ १३.१०६.३० ॥
Pero el simple dar estas cosas no es alabado. Hay que dar sabiendo al receptor, el tiempo, la vaca particular y la norma, oh brahmán; conociendo también otra vaca, hay que conocer el sufrimiento nacido del fuego y del sol.
13.106.31
स्वाध्यायवान्योऽतिमात्रं तपस्वी ।
वैतानस्थो ब्राह्मणः पात्रमासाम्।
गोषु क्षान्तं गोशरण्यं कृतज्ञं ।
वृत्तिग्लानं तादृशं पात्रमाहुः ॥ १३.१०६.३१ ॥
El brahmán que estudia el Veda, es sumamente austero y permanece en los fuegos vaitāna, ese es el receptor apto de estas cosas. Paciente con las vacas, refugio de las vacas, agradecido y agotado por el sustento: a ese llaman receptor apto.
13.106.32
कृच्छ्रोत्सृष्टाः पोष्णाभ्यागताश्च ।
द्वारैरेतैर्गोविशेषाः प्रशस्ताः।
अन्तर्जाताः सुक्रयज्ञानलब्धाः ।
प्राणक्रीताः सोदकाः सोद्वहाश्च ॥ १३.१०६.३२ ॥
Las abandonadas en la adversidad y llegadas para ser alimentadas — por estas vías se alaban los tipos especiales de vacas: nacidas en casa, obtenidas por buena compra o conocimiento, compradas con la vida, con agua y con capacidad de tiro.
13.106.33
तिस्रो रात्र्यस्त्वद्भिरुपोष्य भूमौ ।
तृप्ता गावस्तर्पितेभ्यः प्रदेयाः।
वत्सैः प्रीताः सुप्रजाः सोपचारा-
स्त्र्यहं दत्त्वा गोरसैर्वर्तितव्यम् ॥ १३.१०६.३३ ॥
Tras ayunar tres noches sobre la tierra, alimentándose solo de agua, deben darse vacas saciadas a los saciados; vacas contentas con sus terneros, de buena descendencia, entregadas con las debidas atenciones durante tres días, y uno debe vivir de productos de la vaca.
13.106.34
दत्त्वा धेनुं सुव्रतां साधुदोहां ।
कल्याणवत्सामपलायिनीं च।
यावन्ति रोमाणि भवन्ति तस्या-
स्तावद्वर्षाण्यश्नुते स्वर्गलोकम् ॥ १३.१०६.३४ ॥
Quien da una vaca de buenos votos, fácil de ordeñar, con un buen ternero y que no huye, disfruta del mundo celestial durante tantos años como pelos tiene ella en el cuerpo.
13.106.35
तथाऽनड्वाहं ब्राह्मणेभ्यः प्रदाय ।
दान्तं धुर्यं बलवन्तं युवानम्।
कुलानुजीव्यं वीर्यवन्तं बृहन्तं ।
भुङ्क्ते लोकान्सम्मितान्धेनुदस्य ॥ १३.१०६.३५ ॥
Igualmente, quien entrega a los brahmanes un buey de tiro domado, apto para el yugo, fuerte, joven, que sostiene a la familia, vigoroso y grande, disfruta de mundos proporcionados, como donante de una vaca.
13.106.36
वृद्धे ग्लाने सम्भ्रमे वा महार्थे ।
कृष्यर्थं वा हौम्यहेतोः प्रमूत्याम्।
गुर्वर्थं वा यज्ञसमाप्तये वा ।
गां वै दातुं देशकालोऽविशिष्टः ॥ १३.१०६.३६ ॥
En la vejez, en la enfermedad, en la angustia, o por un gran propósito; para el arado, por una ofrenda, en un parto, por un maestro, o para completar un sacrificio: para dar una vaca no hay distinción de lugar ni de tiempo.
13.106.37
श्रुत्वा वैवस्वतवचस्तमहं पुनरब्रवम् ।
अगोमी गोप्रदातॄणां कथं लोकान्हि गच्छति ॥ १३.१०६.३७ ॥
Habiendo oído las palabras de Vaivasvata, volví a hablar: ¿cómo llega a los mundos de quienes dan vacas quien no posee ninguna vaca?
13.106.38
ततोऽब्रवीद्यमो धीमान्गोप्रदानं ततो गतिम् ।
गोप्रदानानुकल्पात्तु गामृते सन्तु गोप्रदाः ॥ १३.१०६.३८ ॥
Entonces el sabio Yama dijo: el don de una vaca concede ese destino. Como sustituto del don de una vaca, que haya donantes de vacas aun sin tener una vaca.
13.106.39
अलाभे यो गवां दद्याद्धृतधेनुं यतव्रतः ।
तस्यैता घृतवाहिन्यः क्षरन्ते वत्सला इव ॥ १३.१०६.३९ ॥
Quien, careciendo de vacas, dé una vaca de ghee siendo de votos disciplinados: para él fluyen estas corrientes que portan ghee, como vacas que rebosan de cariño por sus crías.
13.106.40
घृतालाभे तु यो दद्यात्तिलधेनुं यतव्रतः ।
स दुर्गात्तारितो धेन्वा क्षीरनद्यां प्रमोदते ॥ १३.१०६.४० ॥
Quien, careciendo de ghee, dé una vaca de sésamo siendo de votos disciplinados: es librado de la angustia por esa vaca y se regocija en el río de leche.
13.106.41
तिलालाभे तु यो दद्याज्जलधेनुं यतव्रतः ।
स कामप्रवहां शीतीं नदीमेतामुपाश्नुते ॥ १३.१०६.४१ ॥
Quien, careciendo de sésamo, dé una vaca de agua siendo de votos disciplinados: obtiene este río fresco que fluye según el deseo.
13.106.42
एवमेतानि मे तत्र धर्मराजो न्यदर्शयत् ।
दृष्ट्वा च परमं हर्षमवापमहमच्युत ॥ १३.१०६.४२ ॥
Así el rey del dharma me mostró allí estas cosas; y habiéndolas visto, oh Acyuta, obtuve un gozo supremo.
13.106.43
निवेदये चाहमिमं प्रियं ते ।
क्रतुर्महानल्पधनप्रचारः।
प्राप्तो मया तात स मत्प्रसूतः ।
प्रपत्स्यते वेदविधिप्रवृत्तः ॥ १३.१०६.४३ ॥
Te comunico esta grata noticia, querido hijo: el gran sacrificio con poco gasto de riqueza me ha sido concedido, y será llevado a cabo por mí conforme a la norma védica.
13.106.44
शापो ह्ययं भवतोऽनुग्रहाय ।
प्राप्तो मया यत्र दृष्टो यमो वै।
दानव्युष्टिं तत्र दृष्ट्वा महात्म-
न्निःसंदिग्धान्दानधर्मांश्चरिष्ये ॥ १३.१०६.४४ ॥
Oh magnánimo, esta maldición tuya también es para mi bien; allí donde vi a Yama, me fue concedida. Habiendo visto allí el fruto de la dádiva, practicaré sin duda los deberes de la generosidad.
13.106.45
इदं च मामब्रवीद्धर्मराजः ।
पुनः पुनः सम्प्रहृष्टो महर्षे।
दानेन यः प्रयतोऽभूत्सदैव ।
विशेषतो गोप्रदानं च कुर्याम् ॥ १३.१०६.४५ ॥
Oh gran sabio, el Rey del Dharma me dijo esto también una y otra vez, muy complacido: quien siempre es diligente en la dádiva debe, en especial, hacer la donación de vacas.
13.106.46
शुद्धो ह्यर्थो नावमन्यस्व धर्मा-
न्पात्रे देयं देशकालोपपन्ने।
तस्माद्गावस्ते नित्यमेव प्रदेया ।
माभूच्च ते संशयः कश्चिदत्र ॥ १३.१०६.४६ ॥
No desprecies la riqueza pura ni los deberes del dharma; la dádiva debe darse a un receptor digno en el lugar y tiempo oportunos. Por tanto, tus vacas deben ser siempre donadas, y que no haya duda alguna en ti sobre esto.
13.106.47
एताः पुरा ह्यददन्नित्यमेव ।
सान्तात्मानो दानपथे निविष्टाः।
तपांस्युग्राण्यप्रतिशङ्कमाना-
स्ते वै दानं प्रददुश्चैव शक्त्या ॥ १३.१०६.४७ ॥
En tiempos pasados, quienes siempre daban estas vacas, de mente sosegada, entregados al camino de la dádiva, practicando austeridades severas sin vacilar, en verdad daban dádivas según su capacidad.
13.106.48
काले च शक्त्या मत्सरं वर्जयित्वा ।
शुद्धात्मानः श्रद्धिनः पुण्यशीलाः।
दत्त्वा गा वै लोकममुं प्रपन्ना ।
देदीप्यन्ते पुण्यशीलास्तु नाके ॥ १३.१०६.४८ ॥
En el momento oportuno, según su capacidad, abandonando la envidia, quienes tienen el alma pura, fe y conducta meritoria, al dar vacas alcanzan aquel mundo; los de conducta meritoria resplandecen en el cielo.
13.106.49
एतद्दानं न्यायलब्धं द्विजेभ्यः ।
पात्रे दत्तं प्रापणीयं परीक्ष्य।
काम्याष्टम्यां वर्तितव्यं दशाहं ।
रसैर्गवां शकृता प्रस्नवैर्वा ॥ १३.१०६.४९ ॥
Este don, obtenido legítimamente, debe darse a los brahmanes, a un receptor digno tras examinarlo, para que dé fruto. En un octavo día deseado se debe observar un voto durante diez días con los zumos, el estiércol o la leche de las vacas.
13.106.50
देवव्रती स्याद्वृषभप्रदानै-
र्वेदावाप्तिर्गोयुगस्य प्रदाने।
तीर्थावाप्तिर्गोप्रयुक्तप्रदाने ।
पापोत्सर्गः कपिलायाः प्रदाने ॥ १३.१०६.५० ॥
Dando toros, uno puede volverse devoto de los dioses; dando un par de vacas se alcanzan los Vedas; dando lo relacionado con las vacas se alcanzan los lugares sagrados; dando una vaca kapilā se libera uno del pecado.
13.106.51
गामप्येकां कपिलां सम्प्रदाय ।
न्यायोपेतां कलुषाद्विप्रमुच्येत्।
गवां रसात्परमं नास्ति किञ्चि-
द्गवां प्रदानं सुमहद्वदन्ति ॥ १३.१०६.५१ ॥
Dando incluso una sola vaca kapilā obtenida legítimamente, un brahmán se libera del pecado. No hay nada superior al zumo de las vacas; se dice que el don de vacas es muy grande.
13.106.52
गावो लोकांस्तारयन्ति क्षरन्त्यो ।
गावश्चान्नं संजनयन्ति लोके।
यस्तं जानन्न गवां हार्दमेति ।
स वै गन्ता निरयं पापचेताः ॥ १३.१०६.५२ ॥
Las vacas, al manar leche, rescatan a los mundos, y las vacas producen el alimento en el mundo. Quien lo sabe y aun así no siente afecto por las vacas, de mente malvada, irá sin duda al infierno.
13.106.53
यैस्तद्दत्तं गोसहस्रं शतं वा ।
दशार्धं वा दश वा साधुवत्सम्।
अप्येका वै साधवे ब्राह्मणाय ।
सास्यामुष्मिन्पुण्यतीर्था नदी वै ॥ १३.१०६.५३ ॥
Quienes han dado mil, cien, cincuenta o diez vacas, cada una con un buen ternero, o incluso una sola vaca a un brahmán digno, para ellos, en el otro mundo, esa misma vaca se convierte en un río con vados sagrados de mérito.
13.106.54
प्राप्त्या पुष्ट्या लोकसंरक्षणेन ।
गावस्तुल्याः सूर्यपादैः पृथिव्याम्।
शब्दश्चैकः संनतिश्चोपभोगा-
स्तस्माद्गोदः सूर्य इवावभाति ॥ १३.१०६.५४ ॥
Por traer provecho, nutrición y la protección del mundo, las vacas en la tierra son iguales a los rayos del sol. Su voz, su mansa servicialidad y su uso son uno; por ello el donante de vacas brilla como el sol.
13.106.55
गुरुं शिष्यो वरयेद्गोप्रदाने ।
स वै गन्ता नियतं स्वर्गमेव।
विधिज्ञानां सुमहान्धर्म एष ।
विधिं ह्याद्यं विधयः संविशन्ति ॥ १३.१०६.५५ ॥
En la donación de vacas, el discípulo debe honrar a su maestro; ciertamente irá al cielo. Para quienes conocen los ritos, este es un dharma muy grande, pues todos los ritos entran en el primer rito.
13.106.56
इदं दानं न्यायलब्धं द्विजेभ्यः ।
पात्रे दत्त्वा प्रापयेथाः परीक्ष्य।
त्वय्याशंसन्त्यमरा दानवाश्च ।
वयं चापि प्रसृते पुण्यशीले ॥ १३.१०६.५६ ॥
Entrega este don, obtenido por medios justos, a los dvija. Habiéndolo dado a un receptor digno, tras examinarlo, haz que llegue a ellos. Los dioses y los dānavas también esperan de ti, y nosotros también, oh tú de conducta virtuosa.
13.106.57
इत्युक्तोऽहं धर्मराजं द्विजर्षे ।
धर्मात्मानं शिरसाऽभिप्रणम्य।
अनुज्ञातस्तेन वैवस्वतेन ।
प्रत्यागमं भगवत्पादमूलम् ॥ १३.१०६.५७ ॥
Así interpelado, incliné la cabeza ante Dharmarāja, aquel de alma justa. Habiendo recibido permiso de Vaivasvata, regresé a los pies del venerable, oh mejor de los dos veces nacidos.