Mahābhārata · Adhyāya 13.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.106.1
दत्तानां फलसम्प्राप्तिं गवां प्रब्रूहि मेऽनघ ।
विस्तरेण महाबाहो न हि तृप्यामि कथ्यताम् ॥ १३.१०६.१ ॥
Ó sem mácula, ó de braços poderosos, conta-me em pormenor a obtenção do fruto das vacas dadas; não estou satisfeito, que seja contado.
13.106.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
ऋषेरौद्दालकेर्वाक्यं नाचिकेतस्य चोभयोः ॥ १३.१०६.२ ॥
Aqui também narram esta antiga história: as palavras do sábio Auddālaki e de Nāciketa, de ambos.
13.106.3
ऋषिरौद्दालकिर्दीक्षामुपगम्य ततः सुतम् ।
त्वं मामुपचरस्वेति नाचिकेतमभाषत ॥ १३.१०६.३ ॥
O sábio Auddālaki, tendo assumido o voto de consagração, disse então ao seu filho Nāciketa: «Serve-me.»
13.106.4
समाप्ते नियमे तस्मिन्महर्षिः पुत्रमब्रवीत् ।
उपस्पर्शनसक्तस्य स्वाध्यायाभिरतस्य च ॥ १३.१०६.४ ॥
Concluída aquela observância, o grande sábio falou ao seu filho, que se dedicava às abluções e se deleitava no estudo védico.
13.106.5
इध्मा दर्भाः सुमनसः कलशश्चाभितो जलम् ।
विस्मृतं मे तदादाय नदीतीरादिहाव्रज ॥ १३.१०६.५ ॥
Lenha sacrificial, erva darbha, flores e o vaso cheio de água por todos os lados: esqueci-me deles; leva-os e volta daqui da margem do rio.
13.106.6
गत्वानवाप्य तत्सर्वं नदीवेगसमाप्लुतम् ।
न पश्यामि तदित्येवं पितरं सोऽब्रवीन्मुनिः ॥ १३.१०६.६ ॥
«Tendo ido até lá, não obtive tudo; foram arrastados pela corrente do rio; não os vejo», assim disse o sábio ao seu pai.
13.106.7
क्षुत्पिपासाश्रमाविष्टो मुनिरौद्दालकिस्तदा ।
यमं पश्येति तं पुत्रमशपत्क्रोधमूर्च्छितः ॥ १३.१०६.७ ॥
Tomado pela fome, sede e cansaço, o sábio Auddālaki, desfalecido de ira, amaldiçoou então aquele filho: "Vai e vê Yama!"
13.106.8
तथा स पित्राऽभिहतो वाग्वज्रेण कृताञ्जलिः ।
प्रसीदेति ब्रुवन्नेव गतसत्वोऽपतद्भुवि ॥ १३.१०६.८ ॥
Atingido assim pelo raio das palavras do pai, caiu sem sentidos ao chão, com as mãos postas, dizendo: "Sê benevolente!"
13.106.9
नाचिकेतं प्रिता दृष्ट्वा पतितं दुःखमूर्च्छितः ।
किं मया कृतमित्युक्त्वा निपपात महीतले ॥ १३.१०६.९ ॥
Vendo Nāciketa caído, o pai, atordoado de dor, disse: "O que foi que eu fiz?" e caiu na terra.
13.106.10
तस्य दुःखपरीतस्य स्वं पुत्रमनुशोचतः ।
व्यतीतं तदहःशेषं सा चोग्रा तत्र शर्वरी ॥ १३.१०६.१० ॥
Para ele, dominado pela dor e lamentando seu próprio filho, passou o resto daquele dia, e ali também aquela noite terrível.
13.106.11
पित्र्येणाश्रुप्रपातेन नाचिकेतः कुरूद्वह ।
प्रास्यन्दच्छयने कौश्ये वृष्ट्या सस्यमिवाप्लुतम् ॥ १३.१०६.११ ॥
Ó melhor dos Kuru, encharcado pelas lágrimas que caíam do pai, Nāciketa ficou ensopado no leito de seda, como uma colheita encharcada pela chuva.
13.106.12
स पर्यपृच्छत्तं पुत्रं श्लाघ्यं पर्यागतं पुनः ।
दिव्यैर्गन्धैः समादिग्धं क्षीणस्वप्नमिवोत्थितम् ॥ १३.१०६.१२ ॥
Ele interrogou aquele filho digno de louvor, que havia retornado, ungido com perfumes divinos, de pé como quem se levanta ao fim de um sonho.
13.106.13
अपि पुत्र जिता लोकाः शुभास्ते स्वेन कर्मणा ।
दिष्ट्या चासि पुनः प्राप्तो न हि ते मानुषं वपुः ॥ १३.१०६.१३ ॥
Filho, conquistaste os mundos auspiciosos pela tua própria ação? Por sorte voltaste, e o teu corpo já não é um corpo humano.
13.106.14
प्रत्यक्षदार्शी सर्वस्य वित्रा पृष्टो महात्मना ।
अभ्युत्थाय पितुर्मध्ये महर्षीणां न्यवेदयत् ॥ १३.१०६.१४ ॥
Interrogado por aquele magnânimo que vê tudo diretamente, levantou-se no meio do pai e relatou diante dos grandes sábios.
13.106.15
कुर्वन्मवच्छासनमाशु यातो ।
ह्यहं विशालां रुचिरप्रभासाम्।
वैवस्वतीं प्राप्य सभामवश्यं ।
सहस्रशो योजनहैमभौमाम् ॥ १३.१०६.१५ ॥
Cumprindo a tua ordem, fui depressa e certamente cheguei à assembleia de Vaivasvata, vasta e de agradável brilho, estendendo-se por milhares de yojanas, feita de ouro e terra.
13.106.16
दृष्टैव मामभिमुखमापतन्तं ।
गृहं निवेद्यासनमादिदेश।
वैवस्वतोऽर्घ्यादिभिरर्हणैश्च ।
भवत्कृते पूजयामास मां साः ॥ १३.१०६.१६ ॥
Ao ver-me aproximar, Vaivasvata logo mandou avisar a casa, indicou um assento e honrou-me com oferendas de água e outras reverências por tua causa.
13.106.17
ततस्त्वहं तं शनकैरवोचं ।
वृतः सदस्यैरभिपूज्यमानः।
प्राप्तोऽस्मि ते विषयं धर्मराज ।
लोकानर्हो यानहं तान्विधत्स्व ॥ १३.१०६.१७ ॥
Então disse-lhe em voz baixa, rodeado e honrado pelos membros da assembleia: 'Ó rei do dharma, cheguei ao teu domínio. Atribui-me os mundos que eu mereço.'
13.106.18
यमोऽब्रवीन्मां न मृतोसि सौम्य ।
यमं पश्येत्याह स त्वां तपस्वी।
पिता प्रदीप्ताग्निसमानतेजा ।
न तत्छक्यमनृतं विप्र कर्तुम् ॥ १३.१०६.१८ ॥
Yama me disse: «Tu não estás morto, ó gentil. Vê Yama.» Esse pai asceta, cujo esplendor é como o fogo ardente, te diz isso. Ó brâmane, não é possível proferir uma falsidade.
13.106.19
दृष्टस्तेऽहं प्रतिगच्छस्व तात ।
शोचत्यसौ तव देहस्य कर्ता।
ददानि किञ्चापि मनःप्रणीतं ।
प्रियातिथेस्तव कामान्वृणीष्व ॥ १३.१०६.१९ ॥
«Eu te vi, querido filho; agora volta. Aquele que fez o teu corpo está aflito. Certamente te darei algo que a tua mente tenha concebido. Ó amado hóspede, escolhe os teus desejos.»
13.106.20
तेनैवमुक्तस्तमहं प्रत्यवोचं ।
प्राप्तोस्मि ते विषयं दुर्निवर्त्यम्।
इच्छाम्यहं पुण्यकृतां समृद्धाँ-
ल्लोकान्द्रष्टुं यदि तेऽहं वरार्हः ॥ १३.१०६.२० ॥
Quando ele assim me falou, respondi-lhe: «Cheguei ao teu domínio, do qual é difícil regressar. Se sou digno de um dom, desejo contemplar os mundos prósperos dos virtuosos.»
13.106.21
यानं समारोप्य तु मां स देवो ।
वाहैर्युक्तं सुप्रभं भानुमत्तम्।
संदर्शयामास तदाऽऽत्मलोका-
न्सर्वास्तथा पुण्यकृतां द्विजेन्द्र ॥ १३.१०६.२१ ॥
Aquele deus, tendo-me feito subir num carro atrelado a cavalos, muito brilhante e resplandecente, então mostrou-me os seus próprios mundos e todos os mundos dos virtuosos, ó melhor dos duas vezes nascidos.
13.106.22
अपश्यं तत्र वेश्मानि तैजसानि महात्मनाम् ।
नानासंस्थानरूपाणि सर्वरत्नमयानि च ॥ १३.१०६.२२ ॥
Ali vi as moradas luminosas das grandes almas, de muitas formas e feitios, feitas inteiramente de joias.
13.106.23
चन्द्रमण्डलशुभ्राणि किंकिणीजालवन्ति च ।
अनेकशतभौमानि सान्तर्जलवनानि च ॥ १३.१०६.२३ ॥
Eram brilhantes como o disco da lua, adornados com redes de sinos, tinham centenas de andares, e em seu interior havia águas e bosques.
13.106.24
वैडूर्यार्कप्रकाशानि रूप्यरुक्ममयानि च ।
तरुणादित्यवर्णानि स्थावराणि चराणि च ॥ १३.१०६.२४ ॥
Brilhavam como a gema vaiḍūrya e o sol, eram feitos de prata e ouro, tinham a cor do sol nascente, e eram tanto fixos quanto móveis.
13.106.25
भक्ष्यभोज्यमयाञ्शैलान्वासांसि शयनानि च ।
सर्वकामफलांश्चैव वृक्षान्भवनसंस्थितान् ॥ १३.१०६.२५ ॥
Montanhas feitas de comida e bebida, vestes, leitos, e árvores erguidas dentro das moradas, dando o fruto de todo desejo.
13.106.26
नद्यो वीथ्यः सभा वाप्यो दीर्घिकाश्चैव सर्वशः ।
घोषवन्ति च यानानि युक्तान्धथ सहस्रशः ॥ १३.१०६.२६ ॥
Rios, ruas, salões de assembleia, poços escalonados e longos tanques por toda parte; e veículos ressonantes, atrelados aos milhares.
13.106.27
क्षीरस्रवा वै सरितो गिरींश्च ।
सर्पिस्तथा विमलं चापि तोयम्।
वैवस्वतस्यानुमतांश्च देशा-
नदृष्टपूर्वान्सुबहूनपश्यम् ॥ १३.१०६.२७ ॥
Rios e montanhas que fluíam com leite, manteiga clarificada e água pura também; as terras aprovadas por Vaivasvata (Yama), muitas nunca vistas antes, eu contemplei.
13.106.28
सर्वान्दृष्ट्वा तदहं धर्मराज-
मवोचं वै सर्वदेवं सहिष्णुम्।
क्षीरस्यैताः सर्पिषश्चैव नद्यः ।
शश्वत्स्रोताः कस्य भोज्याः प्रवृत्ताः ॥ १३.१०६.२८ ॥
Tendo visto tudo isso, eu disse ao rei do dharma, deus de todos e paciente: estes rios de leite e manteiga clarificada, com suas correntes sempre fluindo, para o deleite de quem fluem?
13.106.29
यमोऽब्रवीद्विद्धि भोज्यांस्त्वमेता-
न्ये दातारः साधवो गोरसानाम्।
अन्ये लोकाः शाश्वता वीतशोकैः ।
समाकीर्णा गोप्रदाने रतानाम् ॥ १३.१०६.२९ ॥
Yama disse: Saiba que estas são próprias para serem consumidas. Para os virtuosos que doam os derivados da vaca há outros mundos eternos, repletos dos que, livres da dor, se deleitam na doação de vacas.
13.106.30
न त्वेतासां दानमात्रं प्रशस्तं ।
पात्रं कालो गोविशेषो विधिश्च।
ज्ञात्वा देयं विप्र गवान्तरं हि ।
दुःखं ज्ञातुं पावकादित्यभूतम् ॥ १३.१०६.३० ॥
Mas o simples dar destas coisas não é louvado. Deve-se dar conhecendo o receptor, o tempo, a vaca particular e a regra, ó brâmane; conhecendo também outra vaca, deve-se conhecer o sofrimento nascido do fogo e do sol.
13.106.31
स्वाध्यायवान्योऽतिमात्रं तपस्वी ।
वैतानस्थो ब्राह्मणः पात्रमासाम्।
गोषु क्षान्तं गोशरण्यं कृतज्ञं ।
वृत्तिग्लानं तादृशं पात्रमाहुः ॥ १३.१०६.३१ ॥
O brâmane que estuda o Veda, é extremamente austero e permanece nos fogos vaitāna — esse é o receptor apto destas coisas. Paciente com as vacas, refúgio das vacas, grato e esgotado pelo sustento: a esse chamam receptor apto.
13.106.32
कृच्छ्रोत्सृष्टाः पोष्णाभ्यागताश्च ।
द्वारैरेतैर्गोविशेषाः प्रशस्ताः।
अन्तर्जाताः सुक्रयज्ञानलब्धाः ।
प्राणक्रीताः सोदकाः सोद्वहाश्च ॥ १३.१०६.३२ ॥
As abandonadas na adversidade e vindas para serem alimentadas — por estas vias são louvados os tipos especiais de vacas: nascidas em casa, obtidas por boa compra ou conhecimento, compradas com a vida, com água e capazes de puxar carga.
13.106.33
तिस्रो रात्र्यस्त्वद्भिरुपोष्य भूमौ ।
तृप्ता गावस्तर्पितेभ्यः प्रदेयाः।
वत्सैः प्रीताः सुप्रजाः सोपचारा-
स्त्र्यहं दत्त्वा गोरसैर्वर्तितव्यम् ॥ १३.१०६.३३ ॥
Após jejuar três noites no chão, vivendo apenas de água, deve-se dar vacas saciadas aos saciados; vacas satisfeitas com seus bezerros, de boa prole, dadas com a devida atenção por três dias; e deve-se viver de produtos da vaca.
13.106.34
दत्त्वा धेनुं सुव्रतां साधुदोहां ।
कल्याणवत्सामपलायिनीं च।
यावन्ति रोमाणि भवन्ति तस्या-
स्तावद्वर्षाण्यश्नुते स्वर्गलोकम् ॥ १३.१०६.३४ ॥
Quem dá uma vaca de bons votos, fácil de ordenhar, com um bom bezerro e que não foge, desfruta do mundo celeste por tantos anos quantos pelos há no corpo dela.
13.106.35
तथाऽनड्वाहं ब्राह्मणेभ्यः प्रदाय ।
दान्तं धुर्यं बलवन्तं युवानम्।
कुलानुजीव्यं वीर्यवन्तं बृहन्तं ।
भुङ्क्ते लोकान्सम्मितान्धेनुदस्य ॥ १३.१०६.३५ ॥
Da mesma forma, quem dá aos brâmanes um boi de tração domado, apto ao jugo, forte, jovem, sustento da família, vigoroso e grande, desfruta de mundos proporcionais, como doador de vaca.
13.106.36
वृद्धे ग्लाने सम्भ्रमे वा महार्थे ।
कृष्यर्थं वा हौम्यहेतोः प्रमूत्याम्।
गुर्वर्थं वा यज्ञसमाप्तये वा ।
गां वै दातुं देशकालोऽविशिष्टः ॥ १३.१०६.३६ ॥
Na velhice, na doença, na aflição ou por um grande propósito; para a lavoura, por uma oblação, no parto, por um mestre, ou para completar um sacrifício — para dar uma vaca não há distinção de lugar ou tempo.
13.106.37
श्रुत्वा वैवस्वतवचस्तमहं पुनरब्रवम् ।
अगोमी गोप्रदातॄणां कथं लोकान्हि गच्छति ॥ १३.१०६.३७ ॥
Tendo ouvido as palavras de Vaivasvata, falei novamente: como alcança os mundos dos que dão vacas quem não possui vaca?
13.106.38
ततोऽब्रवीद्यमो धीमान्गोप्रदानं ततो गतिम् ।
गोप्रदानानुकल्पात्तु गामृते सन्तु गोप्रदाः ॥ १३.१०६.३८ ॥
Então o sábio Yama disse: o dom de uma vaca concede aquele destino. Como substituto do dom de uma vaca, que haja doadores de vacas mesmo sem vaca.
13.106.39
अलाभे यो गवां दद्याद्धृतधेनुं यतव्रतः ।
तस्यैता घृतवाहिन्यः क्षरन्ते वत्सला इव ॥ १३.१०६.३९ ॥
Quem, na falta de vacas, der uma vaca de ghee sendo de votos disciplinados: para ele fluem estes rios que levam ghee, como vacas transbordando de afeto por seus bezerros.
13.106.40
घृतालाभे तु यो दद्यात्तिलधेनुं यतव्रतः ।
स दुर्गात्तारितो धेन्वा क्षीरनद्यां प्रमोदते ॥ १३.१०६.४० ॥
Quem, na falta de ghee, der uma vaca de gergelim sendo de votos disciplinados: é levado para além da aflição por aquela vaca e se alegra no rio de leite.
13.106.41
तिलालाभे तु यो दद्याज्जलधेनुं यतव्रतः ।
स कामप्रवहां शीतीं नदीमेतामुपाश्नुते ॥ १३.१०६.४१ ॥
Quem, na falta de sésamo, der uma vaca d'água sendo de votos disciplinados: obtém este rio fresco que flui conforme o desejo.
13.106.42
एवमेतानि मे तत्र धर्मराजो न्यदर्शयत् ।
दृष्ट्वा च परमं हर्षमवापमहमच्युत ॥ १३.१०६.४२ ॥
Assim o rei do dharma me mostrou ali estas coisas; e tendo-as visto, ó Acyuta, obtive suprema alegria.
13.106.43
निवेदये चाहमिमं प्रियं ते ।
क्रतुर्महानल्पधनप्रचारः।
प्राप्तो मया तात स मत्प्रसूतः ।
प्रपत्स्यते वेदविधिप्रवृत्तः ॥ १३.१०६.४३ ॥
Comunico-te esta boa notícia, querido filho: o grande sacrifício de pouco dispêndio de riqueza chegou a mim, e será realizado por mim conforme a regra védica.
13.106.44
शापो ह्ययं भवतोऽनुग्रहाय ।
प्राप्तो मया यत्र दृष्टो यमो वै।
दानव्युष्टिं तत्र दृष्ट्वा महात्म-
न्निःसंदिग्धान्दानधर्मांश्चरिष्ये ॥ १३.१०६.४४ ॥
Ó magnânimo, esta tua maldição também é para minha graça; onde vi Yama, ela me foi concedida. Tendo ali visto o fruto da doação, praticarei sem dúvida os deveres da generosidade.
13.106.45
इदं च मामब्रवीद्धर्मराजः ।
पुनः पुनः सम्प्रहृष्टो महर्षे।
दानेन यः प्रयतोऽभूत्सदैव ।
विशेषतो गोप्रदानं च कुर्याम् ॥ १३.१०६.४५ ॥
Ó grande sábio, o Rei do Dharma também me disse isto repetidas vezes, muito alegre: quem é sempre diligente na doação deve, sobretudo, fazer a doação de vacas.
13.106.46
शुद्धो ह्यर्थो नावमन्यस्व धर्मा-
न्पात्रे देयं देशकालोपपन्ने।
तस्माद्गावस्ते नित्यमेव प्रदेया ।
माभूच्च ते संशयः कश्चिदत्र ॥ १३.१०६.४६ ॥
Não desprezes a riqueza pura nem os deveres do dharma; a doação deve ser feita a um receptor digno, no lugar e tempo adequados. Portanto, as tuas vacas devem ser sempre doadas, e que não haja em ti dúvida alguma sobre isto.
13.106.47
एताः पुरा ह्यददन्नित्यमेव ।
सान्तात्मानो दानपथे निविष्टाः।
तपांस्युग्राण्यप्रतिशङ्कमाना-
स्ते वै दानं प्रददुश्चैव शक्त्या ॥ १३.१०६.४७ ॥
Outrora, aqueles que sempre davam estas vacas, de mente serena, dedicados ao caminho da doação, praticando austeridades severas sem hesitar, de fato davam doações segundo a sua capacidade.
13.106.48
काले च शक्त्या मत्सरं वर्जयित्वा ।
शुद्धात्मानः श्रद्धिनः पुण्यशीलाः।
दत्त्वा गा वै लोकममुं प्रपन्ना ।
देदीप्यन्ते पुण्यशीलास्तु नाके ॥ १३.१०६.४८ ॥
No tempo certo, segundo sua capacidade, abandonando a inveja, os de alma pura, cheios de fé e conduta meritória, ao doar vacas alcançam aquele mundo; os de conduta meritória resplandecem no céu.
13.106.49
एतद्दानं न्यायलब्धं द्विजेभ्यः ।
पात्रे दत्तं प्रापणीयं परीक्ष्य।
काम्याष्टम्यां वर्तितव्यं दशाहं ।
रसैर्गवां शकृता प्रस्नवैर्वा ॥ १३.१०६.४९ ॥
Este dom, obtido legitimamente, deve ser dado aos brâmanes, a um receptor digno após examiná-lo, para que dê fruto. No oitavo dia desejado deve-se observar um voto por dez dias com os sucos, o esterco ou o leite das vacas.
13.106.50
देवव्रती स्याद्वृषभप्रदानै-
र्वेदावाप्तिर्गोयुगस्य प्रदाने।
तीर्थावाप्तिर्गोप्रयुक्तप्रदाने ।
पापोत्सर्गः कपिलायाः प्रदाने ॥ १३.१०६.५० ॥
Dando touros, pode-se tornar um devoto dos deuses; dando um par de vacas, alcança-se os Vedas; dando o que se relaciona às vacas, alcançam-se os lugares sagrados; dando uma vaca kapilā, liberta-se do pecado.
13.106.51
गामप्येकां कपिलां सम्प्रदाय ।
न्यायोपेतां कलुषाद्विप्रमुच्येत्।
गवां रसात्परमं नास्ति किञ्चि-
द्गवां प्रदानं सुमहद्वदन्ति ॥ १३.१०६.५१ ॥
Dando até uma só vaca kapilā obtida legitimamente, um brâmane se liberta do pecado. Nada é superior ao sumo das vacas; dizem que o dom de vacas é muito grande.
13.106.52
गावो लोकांस्तारयन्ति क्षरन्त्यो ।
गावश्चान्नं संजनयन्ति लोके।
यस्तं जानन्न गवां हार्दमेति ।
स वै गन्ता निरयं पापचेताः ॥ १३.१०६.५२ ॥
As vacas, deixando fluir o leite, salvam os mundos, e as vacas produzem o alimento no mundo. Quem sabe disso e, mesmo assim, não sente afeto pelas vacas, de mente perversa, certamente irá para o inferno.
13.106.53
यैस्तद्दत्तं गोसहस्रं शतं वा ।
दशार्धं वा दश वा साधुवत्सम्।
अप्येका वै साधवे ब्राह्मणाय ।
सास्यामुष्मिन्पुण्यतीर्था नदी वै ॥ १३.१०६.५३ ॥
Aqueles que deram mil, cem, cinquenta ou dez vacas, cada uma com um bom bezerro, ou mesmo uma única vaca a um brâmane digno, para eles, no outro mundo, essa mesma vaca se torna um rio de vaus sagrados de mérito.
13.106.54
प्राप्त्या पुष्ट्या लोकसंरक्षणेन ।
गावस्तुल्याः सूर्यपादैः पृथिव्याम्।
शब्दश्चैकः संनतिश्चोपभोगा-
स्तस्माद्गोदः सूर्य इवावभाति ॥ १३.१०६.५४ ॥
Pelo ganho que trazem, pelo sustento e pela proteção do mundo, as vacas na terra são iguais aos raios do sol. Sua voz, seu serviço gentil e seu uso são um só; por isso o doador de vacas brilha como o sol.
13.106.55
गुरुं शिष्यो वरयेद्गोप्रदाने ।
स वै गन्ता नियतं स्वर्गमेव।
विधिज्ञानां सुमहान्धर्म एष ।
विधिं ह्याद्यं विधयः संविशन्ति ॥ १३.१०६.५५ ॥
Na doação de vacas, o discípulo deve honrar seu mestre; certamente irá ao céu. Para os que conhecem os ritos, este é um grande dharma, pois todos os ritos entram no primeiro rito.
13.106.56
इदं दानं न्यायलब्धं द्विजेभ्यः ।
पात्रे दत्त्वा प्रापयेथाः परीक्ष्य।
त्वय्याशंसन्त्यमरा दानवाश्च ।
वयं चापि प्रसृते पुण्यशीले ॥ १३.१०६.५६ ॥
Dá este dom, obtido por meios justos, aos dvija. Tendo-o dado a um receptor digno, após examiná-lo, faz com que chegue até eles. Os deuses e os dānavas também depositam esperança em ti, e nós também, ó tu de conduta virtuosa.
13.106.57
इत्युक्तोऽहं धर्मराजं द्विजर्षे ।
धर्मात्मानं शिरसाऽभिप्रणम्य।
अनुज्ञातस्तेन वैवस्वतेन ।
प्रत्यागमं भगवत्पादमूलम् ॥ १३.१०६.५७ ॥
Assim interpelado, inclinei a cabeça diante de Dharmarāja, aquele de alma justa. Tendo recebido licença de Vaivasvata, retornei aos pés do venerável, ó melhor dos dvija.