Mahābhārata · Adhyāya 13.108

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

13.108.1

योऽयं प्रश्नस्त्वया पृष्टो गोप्रदानादिकारितः ।
नान्यः प्रष्टास्ति लोकेस्मिंस्त्वत्तोन्यो हि शतक्रतो ॥ १३.१०८.१ ॥

Diese Frage, die du gestellt hast, angeregt durch die Gabe von Kühen und dergleichen: In dieser Welt gibt es keinen anderen Fragenden als dich, o Śatakratu.

13.108.2

सन्ति नानाविधा लोका यांस्त्वं शक्र न पश्यसि ।
पश्यामि यानहं लोकानेकपत्न्यश्च याः स्त्रियः ॥ १३.१०८.२ ॥

Es gibt Welten vielfältiger Art, die du, o Śakra, nicht siehst; ich sehe sie, und auch die Frauen, die nur einen Gatten hatten.

13.108.3

कर्मभिश्चापि सुशुभैः सुव्रता ऋषयस्तथा ।
सशरीरा हि तान्यान्ति ब्राह्मणाः शुभबुद्धयः ॥ १३.१०८.३ ॥

Durch sehr heilsame Taten, ebenso die Seher mit festen Gelübden; die Brahmanen von reinem Sinn gehen dorthin mit ihrem Leib.

13.108.4

शरीरन्यासमोक्षेण मनसा निर्मलेन च ।
स्वप्नभूतांश्च ताँल्लोकान्पश्यन्तीहापि सुव्रताः ॥ १३.१०८.४ ॥

Durch die Lösung vom Leib und einen reinen Sinn sehen die Gelübdetreuen hier selbst jene Welten, die wie ein Traum sind.

13.108.5

ते तु लोकाः सहस्राक्ष शृणु यादृग्गुणान्विताः ।
न तत्र क्रमते कालो न जरा न च पावकः ॥ १३.१०८.५ ॥

Höre, o Tausendäugiger, welche Eigenschaften jene Welten besitzen: dort schreitet die Zeit nicht voran, auch nicht das Alter, noch das Feuer.

13.108.6

तथा नास्त्यशुभं किञ्चिन्न व्याधिस्तत्र न क्लमः ।
यद्यच्च गावो मनसा तस्मिन्वाञ्छन्ति वासव ॥ १३.१०८.६ ॥

Ebenso gibt es dort nichts Unheilvolles, keine Krankheit und keine Mattigkeit; was sie dort im Geist begehren, o Vāsava, das erlangen sie.

13.108.7

तत्सर्वं प्रापयन्ति स्म मम प्रत्यक्षदर्शनात् ।
कामगाः कामचारिण्यः कामात्कामांश्च भुञ्जते ॥ १३.१०८.७ ॥

Durch mein unmittelbares Sehen bringen sie all dies hervor; sie gehen, wohin sie wollen, und ziehen umher, wie sie wünschen, und genießen Wünsche aus Verlangen.

13.108.8

वाप्यः सरांसि सरितो विविधानि वनानि च ।
गृहाणि पर्वताश्चैव यावद्द्रव्यं च किञ्चन ॥ १३.१०८.८ ॥

Stufenbrunnen, Seen, Flüsse, Wälder vielerlei Art, Wohnungen und Berge, und was immer an Reichtum vorhanden ist.

13.108.9

मनोज्ञं सर्वभूतेभ्यस्तद्वनं तत्र दृश्यते ।
ईदृशान्विद्दि ताँल्लोकान्नास्ति लोकस्तथाविधः ॥ १३.१०८.९ ॥

Jener Wald erscheint dort allen Wesen lieblich. Wisse, dass solche Welten es sind; es gibt keine andere Welt von dieser Art.

13.108.10

तत्र सर्वसहाः क्षान्ता वत्सला गुरुवर्तिनः ।
अहङ्कारैर्विरहिता यान्ति शक्र नरोत्तमाः ॥ १३.१०८.१० ॥

Dorthin gehen die besten der Menschen: die alles ertragen, die Geduldigen, Liebevollen, den Lehrern Gehorsamen und von Ich-Sucht Freien, o Śakra.

13.108.11

यः सर्वमांसानि न भक्षयीत ।
पुमान्सदा भावितो धर्मयुक्तः।
मातापित्रोरर्चिता सत्ययुक्तः ।
शुश्रुषिता ब्राह्मणानामनिन्द्यः ॥ १३.१०८.११ ॥

Der Mann, der kein Fleisch isst, stets geistig diszipliniert, dem Dharma ergeben, der Mutter und Vater ehrt, der Wahrheit verbunden ist und den Brahmanen dient, ist untadelig.

13.108.12

अक्रोधनो गोषु तथा द्विजेषु ।
धर्मे रतो गुरुशुश्रूषकश्च।
यावज्जीवं सत्यवृत्ते रतश्च ।
दाने रतो यः क्षमी चापराधे ॥ १३.१०८.१२ ॥

Wer gegenüber Kühen und den Zweimalgeborenen nicht zornig ist, am Dharma Freude hat, dem Lehrer dient, sein Leben lang an wahrhaftigem Verhalten Freude hat, am Geben Freude hat und Verfehlungen gegenüber nachsichtig ist.

13.108.13

मृदुर्दान्तो देवपरायणश्च ।
सर्वातिथिश्चापि यथा दयावान्।
ईदृग्गुणो मानवस्तं प्रयाति ।
लोकं गवां शाश्वतं चाव्ययं च ॥ १३.१०८.१३ ॥

Der Mensch, der sanft, selbstbeherrscht, den Göttern ergeben, gastfreundlich gegen alle Gäste und mitfühlend ist, mit solchen Eigenschaften, gelangt in jene ewige und unvergängliche Welt der Kühe.

13.108.14

न पारदारी पश्यति लोकमेतं ।
न वै गुरुघ्नो न मृषा सम्प्रलापी।
सदापवादी ब्राह्मणेष्वात्तवैरो ।
दोषैरन्यैर्यश्च युक्तो दुरात्मा ॥ १३.१०८.१४ ॥

Der Ehebrecher sieht diese Welt nicht; ebenso wenig der Lehrermörder, der Lügner, der stets die Brahmanen verleumdet, der Feindschaft hegt, und der Übeltäter, der mit anderen Fehlern behaftet ist.

13.108.15

न मित्रध्रुङ्नैकृतिकः कृतघ्नः ।
शठोऽनुजुर्धर्मविद्वेषकश्च।
न ब्रह्महा मनसाऽपि प्रपश्ये-
द्गवां लोकं पुण्यकृतां निवासम् ॥ १३.१०८.१५ ॥

Der Freundesverräter, der Betrüger, der Undankbare, der Hinterlistige, der Krumme, der Feind des Dharma und der Brahmanenmörder sollen nicht einmal im Geiste jene Wohnstätte der Kühe, den Aufenthalt der Verdienstvollen, erblicken.

13.108.16

एतत्ते सर्वमाख्यातं नैपुण्येन सुरेश्वर ।
गोप्रदानरतानां तु फलं शृणु शतक्रतो ॥ १३.१०८.१६ ॥

O Herr der Götter, ich habe dir all dies geschickt erzählt. Nun höre, o Śatakratu, die Frucht derer, die am Verschenken von Kühen Freude haben.

13.108.17

दायाद्यलब्धैरर्थैर्यो गाः क्रीत्वा सम्प्रयच्छति ।
धर्मार्जितान्धैः क्रीतान्स लोकानाप्नुतेऽक्षयान् ॥ १३.१०८.१७ ॥

Wer Kühe mit ererbtem Vermögen kauft und sie verschenkt, und wer Kühe verschenkt, die mit durch Dharma erworbenem Reichtum gekauft wurden, erlangt unvergängliche Welten.

13.108.18

यो वै द्यूते धनं जित्वा गाः क्रीत्वा सम्प्रयच्छति ।
स दिव्यमयुतं शक्र वर्षाणां फलमश्नुते ॥ १३.१०८.१८ ॥

Wer im Würfelspiel Reichtum gewinnt, Kühe kauft und sie verschenkt, o Śakra, genießt die Frucht von zehntausend göttlichen Jahren.

13.108.19

दायाद्याद्याः स्म वै गावो न्यायपूर्वैरुपार्जिताः ।
प्रदद्यात्ताः प्रदातॄणां सम्भवन्त्यपि च ध्रुवाः ॥ १३.१०८.१९ ॥

Kühe, durch Erbschaft und auf rechtmäßige Weise erlangt, werden für den Schenkenden, wenn er sie verschenkt, gewiss zur Frucht.

13.108.20

प्रतिगृह्य तु यो दद्याद्गाः संशुद्धेनि चेतसा ।
तस्यापीहाक्षयाँल्लोकान्ध्रुवान्विद्धि शचीपते ॥ १३.१०८.२० ॥

Auch für den, der Kühe empfängt und sie mit reinem Sinn wieder verschenkt, wisse, o Herr der Śacī, dass es hier unvergängliche und beständige Welten gibt.

13.108.21

जन्मप्रभृति सत्यं च यो ब्रूयान्नियतेन्द्रियः ।
गुरुद्विजसहः क्षान्तस्तस्य गोभिः समा गतिः ॥ १३.१०८.२१ ॥

Wer von Geburt an die Wahrheit spricht, seine Sinne beherrscht, Lehrer und Zweimalgeborene erträgt und geduldig ist, dessen Weg ist dem Verschenken von Kühen gleich.

13.108.22

न जातु ब्राह्मणो वाच्यो यदवाच्यं शचीपते ।
मनसा गोषु न द्रुह्येद्गोवृत्तिर्गोनुकम्पकः ॥ १३.१०८.२२ ॥

Einem Brahmanen darf man niemals sagen, was nicht zu sagen ist, o Herr der Śacī; man soll den Kühen nicht einmal im Geiste schaden; man soll von den Kühen leben und mitfühlend zu ihnen sein.

13.108.23

सत्ये धर्मे च निरतस्तस्य शक्र फलं शृणु ।
गोसहस्रेण समिता तस्य धेनुर्भवत्युत ॥ १३.१०८.२३ ॥

Höre, o Śakra, die Frucht dessen, der der Wahrheit und dem Dharma ergeben ist; eine seiner Kühe wird gleich tausend Kühen.

13.108.24

क्षत्रियस्य गुणैरतैरन्वितस्य फलं शृणु ।
सप्तार्धशततुल्या गौर्भवतीति विनिश्चयः ॥ १३.१०८.२४ ॥

Höre die Frucht für den Kṣatriya, der mit diesen Eigenschaften ausgestattet ist: Sie entspricht siebenhundertfünfzig Kühen, das ist die gewisse Schlussfolgerung.

13.108.25

वैश्यस्यैते यदि गुणास्तस्य पञ्चशतं भवेत् ।
शूद्रस्यापि विनीतस्य चतुर्भागफलं स्मृतम् ॥ १३.१०८.२५ ॥

Besitzt ein Vaiśya diese Eigenschaften, so beträgt seine Frucht fünfhundert. Auch die Frucht des demütigen Śūdra wird als ein Viertel davon erklärt.

13.108.26

एतच्चैनं योऽनुतिष्ठेत युक्तः ।
सत्ये रतो गुरुशुश्रूषया च।
दक्षः क्षान्तो देवतार्थी प्रशान्तः ।
शुचिर्बुद्धो धर्मशीलोऽनहंवाक् ॥ १३.१०८.२६ ॥

Wer dies übt, hingebungsvoll, an der Wahrheit Freude habend, dem Lehrer dienend, geschickt, geduldig, nach den Göttern strebend, gelassen, rein, weise, dharmisch im Wandel und in der Rede nicht prahlerisch, (dies gilt für ihn).

13.108.27

महत्फलं प्राप्यते सद्द्विजाय ।
दत्त्वा दोग्ध्रीं विधिनाऽनेन धेनुम्।
नित्यं दद्यादेकभक्तः सदा च ।
सत्ये स्थितो गुरुशुश्रुषिता च ॥ १३.१०८.२७ ॥

Wer einem guten Brahmanen gemäß der Vorschrift eine milchgebende Kuh gibt, erlangt große Frucht. Wer stets einmal am Tag isst, in der Wahrheit gefestigt und dem Dienst am Lehrer ergeben ist, soll täglich (eine Kuh) geben.

13.108.28

वेदाध्यायी गोषु यो भक्तिमांश्च ।
नित्यं दत्त्वा योऽभिनन्देत गाश्च।
आजातितो यश्च गवां नमेत ।
इदं फलं शक्र निबोध तस्य ॥ १३.१०८.२८ ॥

Für den, der das Veda studiert, den Kühen ergeben ist, der stets (eine Kuh) gibt und sie ehrt und der von Geburt an sich vor den Kühen verneigt — o Śakra, erkenne diese seine Frucht.

13.108.29

यत्स्यादिष्ट्वा राजमूये फलं तु ।
यत्स्यादिष्ट्वा बहुना काञ्चनेन।
एततुल्यं फलमप्याहुरग्र्यं ।
सर्वे संन्तस्त्वषयो ये च सिद्धाः ॥ १३.१०८.२९ ॥

Die Frucht, die man beim Rājasūya-Opfer erlangt, und die Frucht, die man durch ein Opfer mit viel Gold erlangt, sei diesem gleich, die höchste Frucht – so sagen alle Guten, die Weisen und die Vollendeten.

13.108.30

योऽग्रं भक्तं किञ्चिदप्राश्य दद्या-
द्गोभ्यो नित्यं गोव्रती सत्यवादी।
शान्तोऽलुब्धो गोसहस्रस्य पुण्यं ।
संवत्सरेणाप्नुयात्सत्यशीलः ॥ १३.१०८.३० ॥

Wer, ohne selbst etwas davon zu essen, täglich den ersten Teil seiner Speise den Kühen gibt, das Kuhgelübde hält, wahrhaftig, ruhig und frei von Gier ist, der wahrhaftige Mann erlangt in einem Jahr das Verdienst, tausend Kühe geschenkt zu haben.

13.108.31

यदकेभक्तमश्नीयाद्दद्यादेकं गवां च यत् ।
दशवर्षाण्यनन्तानि गोव्रती गोनुकम्पकः ॥ १३.१०८.३१ ॥

Wer nur ganz wenig Speise isst und eine einzige Kuh gibt, das Kuhgelübde hält und den Kühen gegenüber mitfühlend ist, erlangt zehn Jahre lang endloses Verdienst.

13.108.32

एकेनैव च भक्तेन यः क्रीत्वा गां प्रयच्छति ।
यावन्ति तस्या रोमाणि सम्भवन्ति शतक्रतो ॥ १३.१०८.३२ ॥

Wer mit dem Lohn einer einzigen Mahlzeit eine Kuh kauft und sie verschenkt, o Śatakratu, so viele Haare, wie sich auf dem Körper jener Kuh befinden,

13.108.33

तावच्छतानां स गवां फलमाप्नोति शाश्वतम् ।
ब्राह्मणस्य फलं हीदं क्षत्रियस्य तु वै शृणु ॥ १३.१०८.३३ ॥

So viele Hunderte von Kühen erlangt er die ewige Frucht des Gebens. Dies ist die Frucht für einen Brahmanen; nun höre die Frucht für einen Kshatriya.

13.108.34

पञ्चवार्षिकमेवं तु क्षत्रियस्य फलं स्मृतम् ।
ततोऽर्धेन तु वैश्यस्य शूद्रो वैश्यार्धतः स्मृतः ॥ १३.१०८.३४ ॥

Die Frucht für einen Kshatriya wird mit fünf Jahren angegeben. Die Hälfte davon gehört dem Vaishya, und die Hälfte des Vaishya-Anteils dem Shudra.

13.108.35

यश्चात्मावेक्रयं कृत्वा गाः क्रीत्वा सम्प्रयच्छति ।
यावत्संदर्शयेद्गां वै स तावत्फलमश्नुते ॥ १३.१०८.३५ ॥

Wer sich selbst verkauft, Kühe kauft und sie verschenkt, erlangt so viel Frucht, wie lange er eine Kuh vorzeigt.

13.108.36

रोम्णि रोम्णि महाभाग लोकाश्चास्याक्षयाः स्मृताः ।
सङ्ग्रामेष्वर्जयित्वा तु यो वै गाः सम्प्रयच्छति।
आत्मविक्रयतुल्यास्ताः शाश्वता विद्धि कौशिक ॥ १३.१०८.३६ ॥

O Glücklicher, auf jedem seiner Haare, so heißt es, sind unvergängliche Welten. Wer Kühe, in Schlachten gewonnen, verschenkt — wisse, o Kauśika, dass diese Kühe dem Selbstverkauf gleichkommen und ewig sind.

13.108.37

अभावे यो गवां दद्यात्तिलधेनुं यतव्रतः ।
दुर्गात्स तारितो धेन्वा क्षीरनद्यां प्रमोदत्ते ॥ १३.१०८.३७ ॥

Wer in Ermangelung von Kühen eine Sesamkuh gibt, einer mit gezügelten Gelübden, wird durch die Kuh aus der Not gerettet und freut sich im Milchfluss.

13.108.38

न त्वेवासां दानमात्रं प्रशस्तं ।
पात्रं कालो गोविशेषो विधिश्च।
कालज्ञानं विप्रगवान्तरं हि ।
दुःखं ज्ञातुं पावकादित्यभूतम् ॥ १३.१०८.३८ ॥

Nicht das bloße Geben wird gelobt; der würdige Empfänger, die Zeit, die besondere Art der Kuh, das Ritual, das Wissen um die Zeit und der Unterschied zwischen Brahmane und Kuh sind nötig, um Leid zu erkennen, wie Feuer und Sonne.

13.108.39

स्वाध्यायाढ्यं शुद्धयोनिं प्रशान्तं ।
वैतानस्थं पापभीरुं बहुज्ञम्।
गोषु क्षान्तं नातितीक्ष्णं शरण्यं ।
वृत्तिग्लानं तादृशं पात्रमाहुः। ॥ १३.१०८.३९ ॥

Reich an Veda-Studium, von reiner Geburt, friedfertig, in den heiligen Feuern verweilend, sündenfürchtig, sehr gelehrt, nachsichtig gegenüber Kühen, nicht allzu hart, eine Zuflucht, im Lebensunterhalt geschwächt – einen solchen nennt man einen würdigen Empfänger.

13.108.40

वृत्तिग्लाने सीदति चातिमात्रं ।
तुष्ट्यर्थं वा होम्यहेतोः प्रसूतेः।
गुर्वर्थं वा बालसंवृद्धये वा ।
धेनुं दद्याद्देशकाले विशिष्टे ॥ १३.१०८.४० ॥

Dem, der durch die Mühen des Lebensunterhalts über Gebühr erschöpft ist, oder zur Zufriedenheit, oder um einer Opfergabe des Homa willen, oder für eine Frau, die geboren hat, oder für einen Lehrer, oder für die Aufzucht eines Kindes, soll man zur rechten Zeit und am rechten Ort einer würdigen Person eine Milchkuh geben.

13.108.41

अन्तर्ज्ञाताः सक्रयज्ञानलब्धाः ।
प्राणैः क्रीतास्तेजसा यौतकाश्च।
कृच्छ्रोत्सृष्टाः पोषणाभ्यागताश्च ।
द्वारैरेतैर्गोविशेषाः प्रशस्ताः ॥ १३.१०८.४१ ॥

Die aus dem Haus Bekannten, die gegen Bezahlung Gekauften, die durch Wissen Erlangten, die mit dem Leben Ausgelösten, die durch Tapferkeit Gewonnenen, die als Mitgift Gegebenen, die in Not Freigelassenen und die durch Unterhalt Gekommenen — Kühe, die auf diesen Wegen erlangt wurden, gelten als besonders lobenswert.

13.108.42

बलान्विताः शीलवयोपपन्नाः ।
सर्वाः प्रशंसन्ति सुगन्धवत्यः
यथा हि गङ्गा सरितां वरिष्ठा ।
तथाऽर्जुनीनां कपिला वरिष्ठा ॥ १३.१०८.४२ ॥

Alle Kühe, die kräftig, von gutem Charakter und in der Blüte der Jugend sind, die duftenden, werden gepriesen; so wie die Gangā unter den Flüssen die vorzüglichste ist, so ist unter den weißen Kühen die rötlichbraune Kapilā die vorzüglichste.

13.108.43

तिस्रो रात्रीस्त्वद्भिरुपोष्य भूमौ ।
तृप्ता गावस्तर्पितेभ्यः प्रदेयाः।
वत्सैः पुष्टैः क्षीरपैः सुप्रचारा-
स्त्र्यहं दत्त्वा गोरसैर्वर्तितव्यम् ॥ १३.१०८.४३ ॥

Nachdem man drei Nächte gefastet hat, nur Wasser trinkend und auf dem Boden liegend, soll man die gesättigten Kühe den Gesättigten geben; nachdem man wohlgenährte, gut geweidete Milchkühe mit ihren Kälbern gegeben hat, soll man drei Tage von den Erzeugnissen der Kuh leben.