Mahābhārata · Adhyāya 13.108

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Ler com significados

13.108.1

योऽयं प्रश्नस्त्वया पृष्टो गोप्रदानादिकारितः ।
नान्यः प्रष्टास्ति लोकेस्मिंस्त्वत्तोन्यो हि शतक्रतो ॥ १३.१०८.१ ॥

Esta pergunta que fizeste, motivada pela doação de vacas e afins: neste mundo não há outro perguntador senão tu, ó Śatakratu.

13.108.2

सन्ति नानाविधा लोका यांस्त्वं शक्र न पश्यसि ।
पश्यामि यानहं लोकानेकपत्न्यश्च याः स्त्रियः ॥ १३.१०८.२ ॥

Existem mundos de muitos tipos que tu, ó Śakra, não vês; eu vejo-os, e também as mulheres que tiveram um só marido.

13.108.3

कर्मभिश्चापि सुशुभैः सुव्रता ऋषयस्तथा ।
सशरीरा हि तान्यान्ति ब्राह्मणाः शुभबुद्धयः ॥ १३.१०८.३ ॥

Por obras muito auspiciosas, e igualmente os sábios de votos firmes; os brâmanes de intelecto puro vão para lá com os seus corpos.

13.108.4

शरीरन्यासमोक्षेण मनसा निर्मलेन च ।
स्वप्नभूतांश्च ताँल्लोकान्पश्यन्तीहापि सुव्रताः ॥ १३.१०८.४ ॥

Pela libertação do corpo e uma mente pura, os de votos firmes veem aqui mesmo aqueles mundos, semelhantes a um sonho.

13.108.5

ते तु लोकाः सहस्राक्ष शृणु यादृग्गुणान्विताः ।
न तत्र क्रमते कालो न जरा न च पावकः ॥ १३.१०८.५ ॥

Ouve, ó de mil olhos, de que qualidades são dotados aqueles mundos: lá o tempo não avança, nem a velhice, nem o fogo.

13.108.6

तथा नास्त्यशुभं किञ्चिन्न व्याधिस्तत्र न क्लमः ।
यद्यच्च गावो मनसा तस्मिन्वाञ्छन्ति वासव ॥ १३.१०८.६ ॥

Igualmente, lá não há nada desfavorável, nem doença, nem cansaço; o que desejarem lá com a mente, ó Vāsava, isso obtêm.

13.108.7

तत्सर्वं प्रापयन्ति स्म मम प्रत्यक्षदर्शनात् ।
कामगाः कामचारिण्यः कामात्कामांश्च भुञ्जते ॥ १३.१०८.७ ॥

Pela minha visão direta, elas trazem tudo isso; indo a seu grado e movendo-se como desejam, desfrutam dos desejos a partir do desejo.

13.108.8

वाप्यः सरांसि सरितो विविधानि वनानि च ।
गृहाणि पर्वताश्चैव यावद्द्रव्यं च किञ्चन ॥ १३.१०८.८ ॥

Poços escalonados, lagos, rios, florestas de muitos tipos, moradas e montanhas, e toda a riqueza que houver.

13.108.9

मनोज्ञं सर्वभूतेभ्यस्तद्वनं तत्र दृश्यते ।
ईदृशान्विद्दि ताँल्लोकान्नास्ति लोकस्तथाविधः ॥ १३.१०८.९ ॥

Aquela floresta aparece ali agradável a todas as criaturas. Saiba que tais são esses mundos; não existe outro mundo dessa espécie.

13.108.10

तत्र सर्वसहाः क्षान्ता वत्सला गुरुवर्तिनः ।
अहङ्कारैर्विरहिता यान्ति शक्र नरोत्तमाः ॥ १३.१०८.१० ॥

Para lá vão os melhores dos homens: os que suportam tudo, os pacientes, afetuosos, obedientes aos mestres e livres do egoísmo, ó Śakra.

13.108.11

यः सर्वमांसानि न भक्षयीत ।
पुमान्सदा भावितो धर्मयुक्तः।
मातापित्रोरर्चिता सत्ययुक्तः ।
शुश्रुषिता ब्राह्मणानामनिन्द्यः ॥ १३.१०८.११ ॥

O homem que não come carne alguma, sempre disciplinado na mente, devotado ao dharma, que honra mãe e pai, fiel à verdade, que serve os brâmanes, é irrepreensível.

13.108.12

अक्रोधनो गोषु तथा द्विजेषु ।
धर्मे रतो गुरुशुश्रूषकश्च।
यावज्जीवं सत्यवृत्ते रतश्च ।
दाने रतो यः क्षमी चापराधे ॥ १३.१०८.१२ ॥

Aquele que não se irrita com as vacas nem com os duas-vezes-nascidos, deleita-se no dharma, serve seu mestre, deleita-se na conduta verdadeira por toda a vida, deleita-se em dar, e é paciente diante da ofensa.

13.108.13

मृदुर्दान्तो देवपरायणश्च ।
सर्वातिथिश्चापि यथा दयावान्।
ईदृग्गुणो मानवस्तं प्रयाति ।
लोकं गवां शाश्वतं चाव्ययं च ॥ १३.१०८.१३ ॥

O homem que é gentil, dominado, devotado aos deuses, hospitaleiro com todos os hóspedes e compassivo, dotado de tais qualidades, alcança aquele mundo eterno e imperecível das vacas.

13.108.14

न पारदारी पश्यति लोकमेतं ।
न वै गुरुघ्नो न मृषा सम्प्रलापी।
सदापवादी ब्राह्मणेष्वात्तवैरो ।
दोषैरन्यैर्यश्च युक्तो दुरात्मा ॥ १३.१०८.१४ ॥

O adúltero não vê este mundo; nem o assassino de um mestre, o que fala mentiras, o que sempre calunia os brâmanes, o que guarda inimizade, nem o de mente perversa, dotado de outras falhas.

13.108.15

न मित्रध्रुङ्नैकृतिकः कृतघ्नः ।
शठोऽनुजुर्धर्मविद्वेषकश्च।
न ब्रह्महा मनसाऽपि प्रपश्ये-
द्गवां लोकं पुण्यकृतां निवासम् ॥ १३.१०८.१५ ॥

O traidor de um amigo, o enganador, o ingrato, o astuto, o não reto, o inimigo do dharma e o matador de um brâmane não devem, nem em pensamento, contemplar aquela morada das vacas, residência dos meritórios.

13.108.16

एतत्ते सर्वमाख्यातं नैपुण्येन सुरेश्वर ।
गोप्रदानरतानां तु फलं शृणु शतक्रतो ॥ १३.१०८.१६ ॥

Ó senhor dos deuses, contei-te tudo isto com habilidade. Agora ouve, ó Śatakratu, o fruto dos que se deleitam em dar vacas.

13.108.17

दायाद्यलब्धैरर्थैर्यो गाः क्रीत्वा सम्प्रयच्छति ।
धर्मार्जितान्धैः क्रीतान्स लोकानाप्नुतेऽक्षयान् ॥ १३.१०८.१७ ॥

Quem, comprando vacas com riqueza obtida por herança, as dá, e quem dá vacas compradas com riqueza ganha pelo dharma, alcança mundos imperecíveis.

13.108.18

यो वै द्यूते धनं जित्वा गाः क्रीत्वा सम्प्रयच्छति ।
स दिव्यमयुतं शक्र वर्षाणां फलमश्नुते ॥ १३.१०८.१८ ॥

Aquele que, tendo ganho riqueza no jogo de dados, compra vacas e as doa, ó Śakra, desfruta do fruto de dez mil anos divinos.

13.108.19

दायाद्याद्याः स्म वै गावो न्यायपूर्वैरुपार्जिताः ।
प्रदद्यात्ताः प्रदातॄणां सम्भवन्त्यपि च ध्रुवाः ॥ १३.१०८.१९ ॥

As vacas obtidas por herança e por meios justos, se doadas, tornam-se fruto certo para os que dão.

13.108.20

प्रतिगृह्य तु यो दद्याद्गाः संशुद्धेनि चेतसा ।
तस्यापीहाक्षयाँल्लोकान्ध्रुवान्विद्धि शचीपते ॥ १३.१०८.२० ॥

Para aquele que, tendo recebido vacas, as doa novamente com a mente purificada, saiba, ó senhor de Śacī, que aqui há mundos imperecíveis e duradouros.

13.108.21

जन्मप्रभृति सत्यं च यो ब्रूयान्नियतेन्द्रियः ।
गुरुद्विजसहः क्षान्तस्तस्य गोभिः समा गतिः ॥ १३.१०८.२१ ॥

Quem fala a verdade desde o nascimento, tem os sentidos controlados, suporta mestres e os nascidos duas vezes, e é paciente, seu caminho é igual ao de dar vacas.

13.108.22

न जातु ब्राह्मणो वाच्यो यदवाच्यं शचीपते ।
मनसा गोषु न द्रुह्येद्गोवृत्तिर्गोनुकम्पकः ॥ १३.१०८.२२ ॥

Nunca se deve dizer a um brâmane o que não deve ser dito, ó senhor de Śacī; nem mesmo em pensamento se deve prejudicar as vacas; deve-se viver das vacas e ter compaixão por elas.

13.108.23

सत्ये धर्मे च निरतस्तस्य शक्र फलं शृणु ।
गोसहस्रेण समिता तस्य धेनुर्भवत्युत ॥ १३.१०८.२३ ॥

Ouve, ó Śakra, o fruto daquele que se dedica à verdade e ao dharma; uma de suas vacas torna-se igual a mil vacas.

13.108.24

क्षत्रियस्य गुणैरतैरन्वितस्य फलं शृणु ।
सप्तार्धशततुल्या गौर्भवतीति विनिश्चयः ॥ १३.१०८.२४ ॥

Ouve o fruto para o kṣatriya dotado destas qualidades: equivale a setecentas e cinquenta vacas, esta é a conclusão certa.

13.108.25

वैश्यस्यैते यदि गुणास्तस्य पञ्चशतं भवेत् ।
शूद्रस्यापि विनीतस्य चतुर्भागफलं स्मृतम् ॥ १३.१०८.२५ ॥

Se um vaiśya possui estas qualidades, seu fruto é quinhentos. Declara-se que o fruto do śūdra humilde é também um quarto disso.

13.108.26

एतच्चैनं योऽनुतिष्ठेत युक्तः ।
सत्ये रतो गुरुशुश्रूषया च।
दक्षः क्षान्तो देवतार्थी प्रशान्तः ।
शुचिर्बुद्धो धर्मशीलोऽनहंवाक् ॥ १३.१०८.२६ ॥

Quem pratica isto, devotado, deleitando-se na verdade, servindo seu mestre, hábil, paciente, buscando os deuses, tranquilo, puro, sábio, de conduta dhármica e de fala não jactanciosa, (isto se aplica a ele).

13.108.27

महत्फलं प्राप्यते सद्द्विजाय ।
दत्त्वा दोग्ध्रीं विधिनाऽनेन धेनुम्।
नित्यं दद्यादेकभक्तः सदा च ।
सत्ये स्थितो गुरुशुश्रुषिता च ॥ १३.१०८.२७ ॥

Ao dar uma vaca leiteira a um bom brâmane segundo a regra, obtém-se grande fruto. Quem sempre come uma vez ao dia, estabelecido na verdade e dedicado ao serviço de seu mestre, deve dar (uma vaca) todos os dias.

13.108.28

वेदाध्यायी गोषु यो भक्तिमांश्च ।
नित्यं दत्त्वा योऽभिनन्देत गाश्च।
आजातितो यश्च गवां नमेत ।
इदं फलं शक्र निबोध तस्य ॥ १३.१०८.२८ ॥

Para quem estuda o Veda, é devoto das vacas, sempre dá (uma vaca) e as honra, e desde o nascimento se curva diante das vacas — ó Śakra, compreende este fruto dele.

13.108.29

यत्स्यादिष्ट्वा राजमूये फलं तु ।
यत्स्यादिष्ट्वा बहुना काञ्चनेन।
एततुल्यं फलमप्याहुरग्र्यं ।
सर्वे संन्तस्त्वषयो ये च सिद्धाः ॥ १३.१०८.२९ ॥

Dizem que o fruto obtido ao sacrificar no Rājasūya, e o fruto de sacrificar com muito ouro, é igual a este, o fruto supremo; assim dizem todos os justos, os sábios e os perfeitos.

13.108.30

योऽग्रं भक्तं किञ्चिदप्राश्य दद्या-
द्गोभ्यो नित्यं गोव्रती सत्यवादी।
शान्तोऽलुब्धो गोसहस्रस्य पुण्यं ।
संवत्सरेणाप्नुयात्सत्यशीलः ॥ १३.१०८.३० ॥

Quem, sem comer nada dela, dá diariamente a primeira porção de sua comida às vacas, observa o voto da vaca, é veraz, sereno e livre de cobiça, esse homem de caráter verdadeiro obtém em um ano o mérito de doar mil vacas.

13.108.31

यदकेभक्तमश्नीयाद्दद्यादेकं गवां च यत् ।
दशवर्षाण्यनन्तानि गोव्रती गोनुकम्पकः ॥ १३.१०८.३१ ॥

Quem come apenas uma porção muito pequena e doa uma única vaca, sendo observante do voto da vaca e compassivo com elas, obtém mérito sem fim por dez anos.

13.108.32

एकेनैव च भक्तेन यः क्रीत्वा गां प्रयच्छति ।
यावन्ति तस्या रोमाणि सम्भवन्ति शतक्रतो ॥ १३.१०८.३२ ॥

Quem compra uma vaca com o ganho de uma única refeição e a doa, ó Śatakratu, tantos quantos são os pelos no corpo dessa vaca,

13.108.33

तावच्छतानां स गवां फलमाप्नोति शाश्वतम् ।
ब्राह्मणस्य फलं हीदं क्षत्रियस्य तु वै शृणु ॥ १३.१०८.३३ ॥

Tantas centenas de vacas ele obtém o fruto eterno da doação. Este é o fruto para um brâmane; agora ouve o fruto para um kṣatriya.

13.108.34

पञ्चवार्षिकमेवं तु क्षत्रियस्य फलं स्मृतम् ।
ततोऽर्धेन तु वैश्यस्य शूद्रो वैश्यार्धतः स्मृतः ॥ १३.१०८.३४ ॥

O fruto para um kṣatriya é lembrado como de cinco anos. Metade disso é do vaiśya, e a metade do vaiśya é dita do śūdra.

13.108.35

यश्चात्मावेक्रयं कृत्वा गाः क्रीत्वा सम्प्रयच्छति ।
यावत्संदर्शयेद्गां वै स तावत्फलमश्नुते ॥ १३.१०८.३५ ॥

Quem, tendo vendido a si mesmo, compra vacas e as doa, obtém tanto fruto quanto o tempo em que mostra uma vaca.

13.108.36

रोम्णि रोम्णि महाभाग लोकाश्चास्याक्षयाः स्मृताः ।
सङ्ग्रामेष्वर्जयित्वा तु यो वै गाः सम्प्रयच्छति।
आत्मविक्रयतुल्यास्ताः शाश्वता विद्धि कौशिक ॥ १३.१०८.३६ ॥

Ó bem-aventurado, em cada pelo dele dizem existirem mundos imperecíveis. Quem, tendo conquistado vacas em batalhas, as doa — saiba, ó Kauśika, que essas vacas equivalem a vender-se a si mesmo e são eternas.

13.108.37

अभावे यो गवां दद्यात्तिलधेनुं यतव्रतः ।
दुर्गात्स तारितो धेन्वा क्षीरनद्यां प्रमोदत्ते ॥ १३.१०८.३७ ॥

Quem, na falta de vacas, dá uma vaca de gergelim, de votos contidos, é salvo da aflição pela vaca e se alegra no rio de leite.

13.108.38

न त्वेवासां दानमात्रं प्रशस्तं ।
पात्रं कालो गोविशेषो विधिश्च।
कालज्ञानं विप्रगवान्तरं हि ।
दुःखं ज्ञातुं पावकादित्यभूतम् ॥ १३.१०८.३८ ॥

Não se louva apenas o dar; o receptor digno, o tempo, a espécie particular de vaca, o rito, o conhecimento do tempo e a diferença entre brâmane e vaca são necessários para conhecer o sofrimento, como o fogo e o sol.

13.108.39

स्वाध्यायाढ्यं शुद्धयोनिं प्रशान्तं ।
वैतानस्थं पापभीरुं बहुज्ञम्।
गोषु क्षान्तं नातितीक्ष्णं शरण्यं ।
वृत्तिग्लानं तादृशं पात्रमाहुः। ॥ १३.१०८.३९ ॥

Rico no estudo védico, de nascimento puro, sereno, estabelecido nos fogos sagrados, temeroso do pecado, muito erudito, paciente com as vacas, não excessivamente severo, refúgio, enfraquecido no sustento: a tal pessoa chamam receptor digno.

13.108.40

वृत्तिग्लाने सीदति चातिमात्रं ।
तुष्ट्यर्थं वा होम्यहेतोः प्रसूतेः।
गुर्वर्थं वा बालसंवृद्धये वा ।
धेनुं दद्याद्देशकाले विशिष्टे ॥ १३.१०८.४० ॥

Para quem se consome em excesso pelas agruras do sustento, ou para sua satisfação, ou por causa de uma oferenda de homa, ou para uma mulher que deu à luz, ou para um mestre, ou para a criação de uma criança, deve-se dar uma vaca leiteira, no lugar e tempo devidos, a um merecedor.

13.108.41

अन्तर्ज्ञाताः सक्रयज्ञानलब्धाः ।
प्राणैः क्रीतास्तेजसा यौतकाश्च।
कृच्छ्रोत्सृष्टाः पोषणाभ्यागताश्च ।
द्वारैरेतैर्गोविशेषाः प्रशस्ताः ॥ १३.१०८.४१ ॥

As conhecidas desde dentro da casa, as compradas por um preço, as obtidas pelo saber, as resgatadas ao preço da vida, as conquistadas pelo valor, as dadas como dote, as libertadas na aflição e as vindas por meio do sustento: as vacas obtidas por estes meios são consideradas especialmente louváveis.