Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.108

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

13.108.1

योऽयं प्रश्नस्त्वया पृष्टो गोप्रदानादिकारितः ।
नान्यः प्रष्टास्ति लोकेस्मिंस्त्वत्तोन्यो हि शतक्रतो ॥ १३.१०८.१ ॥

கோ தானம் முதலியவற்றால் தூண்டப்பட்டு நீ கேட்ட இந்தக் கேள்வி; இவ்வுலகில் உன்னைத் தவிர வேறு கேள்வி கேட்பவர் எவருமில்லை, ஓ சதக்ரது.

13.108.2

सन्ति नानाविधा लोका यांस्त्वं शक्र न पश्यसि ।
पश्यामि यानहं लोकानेकपत्न्यश्च याः स्त्रियः ॥ १३.१०८.२ ॥

பல வகையான உலகங்கள் உள்ளன; ஓ சக்ரா, அவற்றை நீ காண்பதில்லை; நான் அவற்றைக் காண்கிறேன், ஒரே கணவனுக்கு உரிய பெண்களும் அங்கு உள்ளனர்.

13.108.3

कर्मभिश्चापि सुशुभैः सुव्रता ऋषयस्तथा ।
सशरीरा हि तान्यान्ति ब्राह्मणाः शुभबुद्धयः ॥ १३.१०८.३ ॥

மிகச் சுபமான செயல்களாலும், நல்ல விரதம் கொண்ட முனிவர்களும்; சுப புத்தி கொண்ட பிராமணர்கள் உடலுடன் அந்த உலகங்களுக்குச் செல்கின்றனர்.

13.108.4

शरीरन्यासमोक्षेण मनसा निर्मलेन च ।
स्वप्नभूतांश्च ताँल्लोकान्पश्यन्तीहापि सुव्रताः ॥ १३.१०८.४ ॥

உடலைத் துறப்பதாலும், தூய மனத்தாலும், நல்ல விரதம் கொண்டோர் இங்கேயே கனவு போன்ற அந்த உலகங்களைக் காண்கின்றனர்.

13.108.5

ते तु लोकाः सहस्राक्ष शृणु यादृग्गुणान्विताः ।
न तत्र क्रमते कालो न जरा न च पावकः ॥ १३.१०८.५ ॥

ஓ ஆயிரம் கண்ணவனே, அந்த உலகங்கள் எத்தகைய குணங்களுடையவை என்று கேள்; அங்கு காலம் செல்லாது, முதுமையும் இல்லை, நெருப்பும் இல்லை.

13.108.6

तथा नास्त्यशुभं किञ्चिन्न व्याधिस्तत्र न क्लमः ।
यद्यच्च गावो मनसा तस्मिन्वाञ्छन्ति वासव ॥ १३.१०८.६ ॥

அதுபோல அங்கு எதுவும் அசுபமில்லை, நோயும் இல்லை, சோர்வும் இல்லை; ஓ வாசவா, எது எதை அவர்கள் மனத்தால் அங்கு விரும்புகிறார்களோ (அது கிடைக்கிறது).

13.108.7

तत्सर्वं प्रापयन्ति स्म मम प्रत्यक्षदर्शनात् ।
कामगाः कामचारिण्यः कामात्कामांश्च भुञ्जते ॥ १३.१०८.७ ॥

என் நேரடி தரிசனத்தால் அவை அனைத்தையும் எனக்கு அளித்தன; விருப்பப்படி செல்பவையும் விருப்பப்படி திரிபவையுமான அவை தங்கள் விருப்பத்திலிருந்து விருப்பங்களை அனுபவிக்கின்றன.

13.108.8

वाप्यः सरांसि सरितो विविधानि वनानि च ।
गृहाणि पर्वताश्चैव यावद्द्रव्यं च किञ्चन ॥ १३.१०८.८ ॥

படிக்கிண்ணங்கள், ஏரிகள், ஆறுகள், பல வகையான காடுகள், வீடுகள், மலைகள், மேலும் எவ்வளவு செல்வமோ அது அனைத்தும்.

13.108.9

मनोज्ञं सर्वभूतेभ्यस्तद्वनं तत्र दृश्यते ।
ईदृशान्विद्दि ताँल्लोकान्नास्ति लोकस्तथाविधः ॥ १३.१०८.९ ॥

அந்தக் காடு அங்கே எல்லா உயிர்களுக்கும் மனம் கவருவதாகத் தெரிகிறது; அத்தகைய உலகங்களை அறிவாயாக, அவற்றைப் போன்ற வேறு உலகம் இல்லை.

13.108.10

तत्र सर्वसहाः क्षान्ता वत्सला गुरुवर्तिनः ।
अहङ्कारैर्विरहिता यान्ति शक्र नरोत्तमाः ॥ १३.१०८.१० ॥

அங்கே எல்லாவற்றையும் பொறுப்பவர்களும், பொறுமையுள்ளவர்களும், அன்புடையவர்களும், குருவைப் பின்பற்றுபவர்களும், அகங்காரமில்லாதவர்களுமான மனிதர்களில் சிறந்தோர் செல்கிறார்கள், ஓ சக்ரா.

13.108.11

यः सर्वमांसानि न भक्षयीत ।
पुमान्सदा भावितो धर्मयुक्तः।
मातापित्रोरर्चिता सत्ययुक्तः ।
शुश्रुषिता ब्राह्मणानामनिन्द्यः ॥ १३.१०८.११ ॥

எந்த மனிதன் எல்லா இறைச்சியையும் உண்ணாமல் இருக்கிறானோ, எப்போதும் மனம் பயிற்றப்பட்டவனாக, தர்மத்தில் நிலைத்தவனாக, தாய் தந்தையரை மதிப்பவனாக, சத்தியத்தில் நிலைத்தவனாக, பிராமணர்களுக்குப் பணிவிடை செய்பவனாக இருக்கிறானோ, அவன் குற்றமற்றவன்.

13.108.12

अक्रोधनो गोषु तथा द्विजेषु ।
धर्मे रतो गुरुशुश्रूषकश्च।
यावज्जीवं सत्यवृत्ते रतश्च ।
दाने रतो यः क्षमी चापराधे ॥ १३.१०८.१२ ॥

பசுக்களிடமும் இருபிறப்பாளர்களிடமும் கோபமற்றவனாக, தர்மத்தில் மகிழ்ந்தவனாக, குருவுக்குப் பணிவிடை செய்பவனாக, வாழ்நாள் முழுவதும் உண்மை நடத்தையில் மகிழ்பவனாக, தானத்தில் மகிழ்பவனாக, குற்றத்திற்கு பொறுமையுள்ளவனாக இருப்பவன்.

13.108.13

मृदुर्दान्तो देवपरायणश्च ।
सर्वातिथिश्चापि यथा दयावान्।
ईदृग्गुणो मानवस्तं प्रयाति ।
लोकं गवां शाश्वतं चाव्ययं च ॥ १३.१०८.१३ ॥

மென்மையும், அடக்கமும், தெய்வ பக்தியும், எல்லா விருந்தினரையும் உபசரிப்பதும், கருணையும் கொண்ட மனிதன் பசுக்களின் அந்த நிலையான, அழியாத உலகை அடைகிறான்.

13.108.14

न पारदारी पश्यति लोकमेतं ।
न वै गुरुघ्नो न मृषा सम्प्रलापी।
सदापवादी ब्राह्मणेष्वात्तवैरो ।
दोषैरन्यैर्यश्च युक्तो दुरात्मा ॥ १३.१०८.१४ ॥

பிறன் மனைவியை நாடுபவன் அந்த உலகைக் காண்பதில்லை; குருகொலையாளியும், பொய் பேசுபவனும், எப்போதும் பிராமணர்களை இகழ்பவனும், பகை கொண்டவனும், பிற குற்றங்களால் நிறைந்த தீய உள்ளம் கொண்டவனும் காண்பதில்லை.

13.108.15

न मित्रध्रुङ्नैकृतिकः कृतघ्नः ।
शठोऽनुजुर्धर्मविद्वेषकश्च।
न ब्रह्महा मनसाऽपि प्रपश्ये-
द्गवां लोकं पुण्यकृतां निवासम् ॥ १३.१०८.१५ ॥

நண்பனுக்குத் துரோகம் செய்பவனும், வஞ்சகனும், நன்றி கொல்பவனும், கபடனும், நேர்மையற்றவனும், தர்மத்தை வெறுப்பவனும், பிரம்மஹத்தியாளனும் மனதாலும் பசுக்களின், புண்ணியவான்களின் வாசஸ்தலமான அந்த உலகைக் காணக்கூடாது.

13.108.16

एतत्ते सर्वमाख्यातं नैपुण्येन सुरेश्वर ।
गोप्रदानरतानां तु फलं शृणु शतक्रतो ॥ १३.१०८.१६ ॥

சுரேஸ்வரா, இவையனைத்தையும் நான் உனக்கு நுட்பமாக எடுத்துரைத்தேன். சதக்ரதுவே, இப்போது பசுதானத்தில் ஈடுபடுபவர்களின் பலனைக் கேள்.

13.108.17

दायाद्यलब्धैरर्थैर्यो गाः क्रीत्वा सम्प्रयच्छति ।
धर्मार्जितान्धैः क्रीतान्स लोकानाप्नुतेऽक्षयान् ॥ १३.१०८.१७ ॥

பாரம்பரியமாகப் பெற்ற செல்வத்தால் பசுக்களை வாங்கித் தானம் செய்பவன், தர்மத்தால் ஈட்டிய செல்வத்தால் வாங்கப்பட்ட பசுக்களைத் தருபவன் அழியாத உலகங்களை அடைகிறான்.

13.108.18

यो वै द्यूते धनं जित्वा गाः क्रीत्वा सम्प्रयच्छति ।
स दिव्यमयुतं शक्र वर्षाणां फलमश्नुते ॥ १३.१०८.१८ ॥

யார் சூதாட்டத்தில் செல்வத்தை வென்று, பசுக்களை வாங்கித் தானம் செய்கிறாரோ, ஓ சக்ரா, அவர் தெய்வீகமான பத்தாயிரம் ஆண்டுகளின் பலனை அனுபவிக்கிறார்.

13.108.19

दायाद्याद्याः स्म वै गावो न्यायपूर्वैरुपार्जिताः ।
प्रदद्यात्ताः प्रदातॄणां सम्भवन्त्यपि च ध्रुवाः ॥ १३.१०८.१९ ॥

நியாயமான வழியில் பெற்ற உரிமைச் சொத்தான பசுக்களைத் தானம் செய்பவருக்கு, அவை நிச்சயமாகத் தானம் செய்வோருக்கு உண்டாகின்றன.

13.108.20

प्रतिगृह्य तु यो दद्याद्गाः संशुद्धेनि चेतसा ।
तस्यापीहाक्षयाँल्लोकान्ध्रुवान्विद्धि शचीपते ॥ १३.१०८.२० ॥

பசுக்களைப் பெற்று, தூய மனதுடன் மீண்டும் தானம் செய்பவனுக்கும், ஓ சசியின் கணவனே, இங்கு அழியாத நிலையான உலகங்கள் உண்டு என்று அறிவாயாக.

13.108.21

जन्मप्रभृति सत्यं च यो ब्रूयान्नियतेन्द्रियः ।
गुरुद्विजसहः क्षान्तस्तस्य गोभिः समा गतिः ॥ १३.१०८.२१ ॥

பிறப்பிலிருந்தே உண்மை பேசுபவனும், இந்திரியங்களை அடக்கியவனும், குருக்களையும் துவிஜர்களையும் பொறுப்பவனும், பொறுமையுள்ளவனுமானவனின் கதி பசுக்களைத் தானம் செய்வதற்குச் சமம்.

13.108.22

न जातु ब्राह्मणो वाच्यो यदवाच्यं शचीपते ।
मनसा गोषु न द्रुह्येद्गोवृत्तिर्गोनुकम्पकः ॥ १३.१०८.२२ ॥

ஓ சசியின் கணவனே, பிராமணனிடம் சொல்லக்கூடாததை ஒருபோதும் சொல்லக்கூடாது; மனத்தாலும் பசுக்களிடம் துரோகம் செய்யக்கூடாது; பசுக்களைக் கொண்டு வாழ்பவனும் பசுக்களில் இரக்கமுள்ளவனுமாக இருக்க வேண்டும்.

13.108.23

सत्ये धर्मे च निरतस्तस्य शक्र फलं शृणु ।
गोसहस्रेण समिता तस्य धेनुर्भवत्युत ॥ १३.१०८.२३ ॥

சத்தியத்திலும் தர்மத்திலும் ஈடுபட்டவனின் பலனைக் கேள், ஓ சக்ரா; அவனது ஒரு பசு ஆயிரம் பசுக்களுக்குச் சமமாகிறது.

13.108.24

क्षत्रियस्य गुणैरतैरन्वितस्य फलं शृणु ।
सप्तार्धशततुल्या गौर्भवतीति विनिश्चयः ॥ १३.१०८.२४ ॥

இந்தக் குணங்களைக் கொண்ட க்ஷத்திரியனின் பலனைக் கேள். அது எழுநூற்று ஐம்பது பசுக்களுக்குச் சமம் என்பது உறுதி.

13.108.25

वैश्यस्यैते यदि गुणास्तस्य पञ्चशतं भवेत् ।
शूद्रस्यापि विनीतस्य चतुर्भागफलं स्मृतम् ॥ १३.१०८.२५ ॥

வைசியனிடம் இந்தக் குணங்கள் இருந்தால் அவனுடைய பலன் ஐநூறு பசுக்களுக்குச் சமம். அடக்கமுள்ள சூத்திரனின் பலனும் அதில் நான்கில் ஒரு பங்கு என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

13.108.26

एतच्चैनं योऽनुतिष्ठेत युक्तः ।
सत्ये रतो गुरुशुश्रूषया च।
दक्षः क्षान्तो देवतार्थी प्रशान्तः ।
शुचिर्बुद्धो धर्मशीलोऽनहंवाक् ॥ १३.१०८.२६ ॥

இவற்றை எவன் கடைப்பிடிக்கிறானோ, தகுதியுடையவனாய், சத்தியத்தில் ஈடுபட்டு, குருவுக்குப் பணிவிடை செய்பவனாய், திறமையுள்ளவனாய், பொறுமையுள்ளவனாய், தேவர்களை விரும்புபவனாய், அமைதியுள்ளவனாய், தூய்மையானவனாய், அறிவுள்ளவனாய், தர்மசீலனாய், தற்பெருமையற்ற பேச்சுள்ளவனாய் இருக்கிறானோ (அவனுக்கு இது பொருந்தும்).

13.108.27

महत्फलं प्राप्यते सद्द्विजाय ।
दत्त्वा दोग्ध्रीं विधिनाऽनेन धेनुम्।
नित्यं दद्यादेकभक्तः सदा च ।
सत्ये स्थितो गुरुशुश्रुषिता च ॥ १३.१०८.२७ ॥

நல்ல பிராமணனுக்கு விதிப்படி பால் தரும் பசுவைக் கொடுப்பதால் பெரும் பலன் கிடைக்கும். எப்போதும் ஒரு வேளை மட்டுமே உண்பவன், சத்தியத்தில் நிலைத்தவன், குருவுக்குப் பணிவிடை செய்பவன் ஆகியோர் நாள்தோறும் (பசுவைக்) கொடுக்கலாம்.

13.108.28

वेदाध्यायी गोषु यो भक्तिमांश्च ।
नित्यं दत्त्वा योऽभिनन्देत गाश्च।
आजातितो यश्च गवां नमेत ।
इदं फलं शक्र निबोध तस्य ॥ १३.१०८.२८ ॥

வேதம் கற்பவனும், பசுக்கள் மீது பக்தி கொண்டவனும், நாள்தோறும் (பசுவைக்) கொடுத்து அவற்றைப் போற்றுபவனும், பிறப்பிலிருந்தே பசுக்களை வணங்குபவனுமான அவனுக்கு இந்தப் பலனை அறிந்துகொள், இந்திரனே.

13.108.29

यत्स्यादिष्ट्वा राजमूये फलं तु ।
यत्स्यादिष्ट्वा बहुना काञ्चनेन।
एततुल्यं फलमप्याहुरग्र्यं ।
सर्वे संन्तस्त्वषयो ये च सिद्धाः ॥ १३.१०८.२९ ॥

ராஜசூய யாகத்தில் கிடைக்கும் பலனும், மிகுந்த பொன்னைத் தானம் செய்து யாகம் செய்வதால் கிடைக்கும் பலனும், இவற்றுக்கு நிகரான உயர்ந்த பலனும் உண்டு என்று சாதுக்கள், ரிஷிகள், சித்தர்கள் அனைவரும் கூறுகின்றனர்.

13.108.30

योऽग्रं भक्तं किञ्चिदप्राश्य दद्या-
द्गोभ्यो नित्यं गोव्रती सत्यवादी।
शान्तोऽलुब्धो गोसहस्रस्य पुण्यं ।
संवत्सरेणाप्नुयात्सत्यशीलः ॥ १३.१०८.३० ॥

தான் எதையும் உண்ணாமல், உணவின் முதல் பகுதியை நாள்தோறும் பசுக்களுக்குத் தானம் செய்பவன், பசு விரதம் கொண்டவன், சத்தியவாதி, அமைதியானவன், பேராசையற்றவன் — அந்த சத்தியசீலன் ஓராண்டில் ஆயிரம் பசுக்களைத் தானம் செய்த புண்ணியத்தை அடைவான்.

13.108.31

यदकेभक्तमश्नीयाद्दद्यादेकं गवां च यत् ।
दशवर्षाण्यनन्तानि गोव्रती गोनुकम्पकः ॥ १३.१०८.३१ ॥

எதைச் சாப்பிட்டாலும் அது அளவில் மிகச் சிறியதாக இருந்து, ஒரு பசுவைத் தானம் செய்பவன் — பசு விரதம் கொண்டவனும் பசுக்களிடம் கருணை கொண்டவனுமான அவன், பத்து ஆண்டுகள் அளவற்ற புண்ணியத்தை அடைகிறான்.

13.108.32

एकेनैव च भक्तेन यः क्रीत्वा गां प्रयच्छति ।
यावन्ति तस्या रोमाणि सम्भवन्ति शतक्रतो ॥ १३.१०८.३२ ॥

ஒரே ஒரு உணவினால் (பொருளீட்டி) ஒரு பசுவை வாங்கித் தானம் செய்பவன் — ஓ சதக்ரது, அந்தப் பசுவின் உடலில் எத்தனை மயிர்கள் உள்ளனவோ,

13.108.33

तावच्छतानां स गवां फलमाप्नोति शाश्वतम् ।
ब्राह्मणस्य फलं हीदं क्षत्रियस्य तु वै शृणु ॥ १३.१०८.३३ ॥

அத்தனை நூறு பசுக்களைத் தானம் செய்த நிலையான பலனை அவன் அடைகிறான். இது பிராமணனின் பலன்; இப்போது க்ஷத்திரியனின் பலனைக் கேள்.

13.108.34

पञ्चवार्षिकमेवं तु क्षत्रियस्य फलं स्मृतम् ।
ततोऽर्धेन तु वैश्यस्य शूद्रो वैश्यार्धतः स्मृतः ॥ १३.१०८.३४ ॥

க்ஷத்திரியனின் பலன் ஐந்து ஆண்டுகள் என்று நினைவுகூறப்படுகிறது. அதில் பாதியே வைசியனுடையது; வைசியனின் பாதி சூத்திரனுடையது என்று கூறப்படுகிறது.

13.108.35

यश्चात्मावेक्रयं कृत्वा गाः क्रीत्वा सम्प्रयच्छति ।
यावत्संदर्शयेद्गां वै स तावत्फलमश्नुते ॥ १३.१०८.३५ ॥

தன்னை விற்று பசுக்களை வாங்கி கொடுப்பவன், பசுவைக் காட்டும் அளவுக்கு அந்த பலனை அடைகிறான்.

13.108.36

रोम्णि रोम्णि महाभाग लोकाश्चास्याक्षयाः स्मृताः ।
सङ्ग्रामेष्वर्जयित्वा तु यो वै गाः सम्प्रयच्छति।
आत्मविक्रयतुल्यास्ताः शाश्वता विद्धि कौशिक ॥ १३.१०८.३६ ॥

மகாபாகனே, ஒவ்வொரு மயிரிலும் அவனுக்கு அழியாத உலகங்கள் உள்ளன என்று சொல்லப்படுகிறது. போர்களில் வென்று பசுக்களை கொடுப்பவனின் பசுக்கள் தன்னை விற்றதற்கு சமம்; கௌசிகனே, அவற்றை நிலையானவை என்று அறிவாயாக.

13.108.37

अभावे यो गवां दद्यात्तिलधेनुं यतव्रतः ।
दुर्गात्स तारितो धेन्वा क्षीरनद्यां प्रमोदत्ते ॥ १३.१०८.३७ ॥

பசுக்கள் இல்லாதபோது எள் தேனுவைக் கொடுப்பவன், விரதம் காத்தவன்; அவன் பசுவால் துன்பத்திலிருந்து கடக்கப்பட்டு பால் நதியில் மகிழ்கிறான்.

13.108.38

न त्वेवासां दानमात्रं प्रशस्तं ।
पात्रं कालो गोविशेषो विधिश्च।
कालज्ञानं विप्रगवान्तरं हि ।
दुःखं ज्ञातुं पावकादित्यभूतम् ॥ १३.१०८.३८ ॥

இவற்றில் வெறும் கொடை மட்டும் புகழத்தக்கதல்ல; தகுந்த பெறுநர், காலம், பசுவின் தனிச்சிறப்பு, விதி, காலத்தை அறிதல், பிராமணனுக்கும் பசுவுக்கும் உள்ள வேறுபாடு ஆகியவை துன்பத்தை அறிய நெருப்பும் சூரியனும் போல் உள்ளன.

13.108.39

स्वाध्यायाढ्यं शुद्धयोनिं प्रशान्तं ।
वैतानस्थं पापभीरुं बहुज्ञम्।
गोषु क्षान्तं नातितीक्ष्णं शरण्यं ।
वृत्तिग्लानं तादृशं पात्रमाहुः। ॥ १३.१०८.३९ ॥

வேத ஓதலில் நிறைந்தவன், தூய பிறப்பினன், அமைதியானவன், வைதான அக்கினிகளில் நிலைத்தவன், பாவத்திற்கு அஞ்சுபவன், மிகுந்த அறிவுடையவன், பசுக்களிடம் பொறுமையுள்ளவன், மிகக் கடுமையற்றவன், அடைக்கலம் தருபவன், வாழ்க்கைக்கு வறுமையுற்றவன் — இத்தகையவனையே தகுந்த பாத்திரம் என்பர்.

13.108.40

वृत्तिग्लाने सीदति चातिमात्रं ।
तुष्ट्यर्थं वा होम्यहेतोः प्रसूतेः।
गुर्वर्थं वा बालसंवृद्धये वा ।
धेनुं दद्याद्देशकाले विशिष्टे ॥ १३.१०८.४० ॥

வாழ்க்கைச் சுமையால் மிகவும் துன்புறுபவனுக்கோ, திருப்திக்காகவோ, ஹோம யாகத்தின் பொருட்டோ, பிரசவித்த பெண்ணுக்கோ, குருவுக்காகவோ, அல்லது குழந்தையின் வளர்ப்புக்காகவோ, தக்க இடத்திலும் காலத்திலும் சிறந்த பாத்திரத்திற்குப் பசுவைத் தானம் செய்ய வேண்டும்.

13.108.41

अन्तर्ज्ञाताः सक्रयज्ञानलब्धाः ।
प्राणैः क्रीतास्तेजसा यौतकाश्च।
कृच्छ्रोत्सृष्टाः पोषणाभ्यागताश्च ।
द्वारैरेतैर्गोविशेषाः प्रशस्ताः ॥ १३.१०८.४१ ॥

உள்ளிருந்து அறியப்பட்டவை, விலை கொடுத்து வாங்கப்பட்டவை, அறிவால் பெறப்பட்டவை, உயிருக்கு ஈடாக மீட்கப்பட்டவை, வீரத்தால் வென்றவை, வரதட்சணையாகப் பெற்றவை, துன்பத்தில் விடுவிக்கப்பட்டவை, பராமரிப்பிற்காக வந்தவை — இந்த வழிகளில் பெறப்பட்ட பசுக்கள் சிறப்புடையவையாகப் போற்றப்படுகின்றன.

13.108.42

बलान्विताः शीलवयोपपन्नाः ।
सर्वाः प्रशंसन्ति सुगन्धवत्यः
यथा हि गङ्गा सरितां वरिष्ठा ।
तथाऽर्जुनीनां कपिला वरिष्ठा ॥ १३.१०८.४२ ॥

வலிமை, நற்குணம், இளமை கொண்ட அனைத்து நறுமணமுள்ள பசுக்களையும் போற்றுகின்றனர்; ஆறுகளில் கங்கை சிறந்தது போல, வெண்பசுக்களில் கபிலை சிறந்தது.

13.108.43

तिस्रो रात्रीस्त्वद्भिरुपोष्य भूमौ ।
तृप्ता गावस्तर्पितेभ्यः प्रदेयाः।
वत्सैः पुष्टैः क्षीरपैः सुप्रचारा-
स्त्र्यहं दत्त्वा गोरसैर्वर्तितव्यम् ॥ १३.१०८.४३ ॥

மூன்று இரவுகள் நீரருந்தி, தரையில் உபவாசமிருந்து, பசுக்களுக்கு நிறைவூட்ட வேண்டும்; நிறைவுற்றவர்களுக்குப் பசுக்கள் தானமாகக் கொடுக்கப்பட வேண்டும். கன்றுகளால் வளர்ந்த, பால் குடிக்கும், நன்கு மேய்ந்த பசுக்களைக் கொடுத்து, மூன்று நாட்கள் பசும்பாலை உண்டு வாழ வேண்டும்.

13.108.44

दत्त्वा धेनुं सुव्रतां साधुदोहां ।
कल्याणवत्सामपलायिनीं च।
यावन्ति रोमाणि भवन्ति तस्या-
स्तावन्ति वर्षामि भवन्त्यमुत्र ॥ १३.१०८.४४ ॥

நல்ல விரதமுள்ளதும், எளிதில் பால் கறக்கக்கூடியதும், நல்ல கன்றுள்ளதும், ஓடாததுமான பசுவைத் தானம் செய்பவனுக்கு, அவளுடைய உடலில் எத்தனை மயிர்கள் உள்ளனவோ அத்தனை ஆண்டுகள் மறுவுலகில் இன்பம் கிடைக்கும்.

13.108.45

तथाऽनड्वाहं ब्राह्मणाय प्रदाय ।
धुर्यं युवानं बलिनं विनीतम्।
हलस्य वोढारमनन्तवीर्यं ।
प्राप्नोति लोकान्दशधेनुदस्य ॥ १३.१०८.४५ ॥

அதுபோல், நுகத்தில் பூட்டத் தகுந்த, இளமையும் வலிமையும் அடக்கமும் உள்ள, கலப்பையை இழுக்கும், அளவற்ற வீரியமுள்ள காளையை பிராமணனுக்குத் தானம் செய்பவன், பத்து பசுக்களைத் தானம் செய்தவனின் உலகங்களை அடைகிறான்.

13.108.46

कान्ताराद्ब्राह्म्णान्गाश्च यः परित्राति कौशिक ।
क्षेमेण स विमुच्येत तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १३.१०८.४६ ॥

ஓ கௌசிகா, எவன் காட்டிலிருந்து பிராமணர்களையும் பசுக்களையும் பாதுகாப்பாக மீட்கிறானோ, அவன் பாதுகாப்புடன் விடுவிக்கப்படுகிறான். அவனுடைய புண்ணியப் பலனைக் கேள்.

13.108.47

अश्वमेधक्रतोस्तुल्यं फलं भवति शाश्वतम् ।
मृत्युकाले सहस्राक्ष यां वृत्तिमनुकाङ्क्षते ॥ १३.१०८.४७ ॥

அஸ்வமேத யாகத்திற்குச் சமமான நிலையான பலன் கிடைக்கும். ஓ ஸஹஸ்ராக்ஷா, மரண நேரத்தில் எந்த நிலையை அவன் விரும்புகிறானோ அதுவே அவனுக்குக் கிடைக்கும்.

13.108.48

लोकान्बहुविधान्दिव्यान्यच्चास्य हृदि वर्तते ।
तत्सर्वं समवाप्नोति कर्मणैतेन मानवः ॥ १३.१०८.४८ ॥

இந்தச் செயலால் மனிதன் பலவகையான தெய்வ உலகங்களையும், அவனுடைய மனத்தில் உள்ள அனைத்தையும் முழுமையாகப் பெறுகிறான்.

13.108.49

गोभिश्च समनुज्ञातः सर्वत्र च महीयते ।
यस्त्वेतेनैव कल्पेन गां वनेष्वनुगच्छति ॥ १३.१०८.४९ ॥

இதே முறையில் காட்டில் பசுக்களைப் பின்தொடர்பவன், பசுக்களின் அனுமதி பெற்று எங்கும் மதிக்கப்படுகிறான்.

13.108.50

तृणगोमयपर्णाशी निस्पृहो नियतः शुचिः ।
अकामं तेन वस्तव्यं मुदितेन शतक्रतो ॥ १३.१०८.५० ॥

புல், மாட்டுச் சாணம், இலைகளை உண்பவனும், ஆசையற்றவனும், கட்டுப்பாடுடையவனும், தூய்மையானவனுமானவன் — ஓ சதக்ரது, அவனால் மகிழ்ச்சியான மனதுடனும் ஆசையின்றியும் வாழப்பட வேண்டும்.

13.108.51

मम लोके वसति स लोके वा यत्र चेच्छति ॥ १३.१०८.५१ ॥

அவன் என் உலகில் வசிக்கிறான், அல்லது அவன் விரும்பும் உலகில் வசிக்கிறான்.