ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.112
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.112.1
ततो युधिष्ठिरे राजा भूयः शान्तनवं नृपम् ।
गोदानविस्तरं धीमान्पप्रच्छ विनयान्वितः ॥ १३.११२.१ ॥
ಆಗ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ವಿನಯದಿಂದ ಕೂಡಿ ಶಂತನುವಿನ ಮಗ ರಾಜ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಗೋದಾನದ ವಿಸ್ತಾರದ ಕುರಿತು ಕೇಳಿದನು।
13.112.2
गोप्रदानगुणान्सम्यक् पुनर्मे ब्रूहि भारत ।
न हि तृप्याम्यहं वीर शृण्वानोऽमृतमीदृशम् ॥ १३.११२.२ ॥
ಭಾರತನೇ, ಗೋದಾನದ ಗುಣಗಳನ್ನು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ನನಗೆ ಹೇಳು. ವೀರನೇ, ಇಂತಹ ಅಮೃತವನ್ನು ಕೇಳಿ ನಾನು ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ।
13.112.3
इत्युक्तो धर्मराजेन तदा शान्तनवो नृपः ।
सम्यगाह गुणांस्तस्मै गोप्रदानस्य केवलान् ॥ १३.११२.३ ॥
ಧರ್ಮರಾಜನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಲು, ಶಂತನುವಿನ ಮಗ ರಾಜ ಭೀಷ್ಮನು ಗೋದಾನದ ಗುಣಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅವನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು।
13.112.4
वत्सलां गुणसम्प्रन्ना तरुणीं वस्त्रसंयुताम् ।
दत्त्वेदृशीं गां विप्राय सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १३.११२.४ ॥
ಕರುವಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಉತ್ತಮ ಗುಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಯೌವನದ, ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಇಂತಹ ಹಸುವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ।
13.112.5
असुर्या नाम ते लोका गां दत्त्वा तान्न गच्छति। ॥ १३.११२.५ ॥
ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದವನು ‘ಅಸುರ್ಯ’ ಎಂಬ ಆ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.
13.112.6
पीतोदकां जग्धतृणां नष्टक्षीरां निरिन्द्रियाम् ।
जरारोगोपसम्पन्नां जीर्णां वापीमिवाजलाम्।
दत्त्वा तमः प्रविशति द्विजं क्लेशेन योजयेत् ॥ १३.११२.६ ॥
ನೀರು ಕುಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟ, ಹುಲ್ಲು ತಿನ್ನಲ್ಪಟ್ಟ, ಹಾಲು ಬತ್ತಿದ, ಇಂದ್ರಿಯಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದ, ಮುಪ್ಪು ಮತ್ತು ರೋಗದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಜೀರ್ಣವಾದ, ನೀರಿಲ್ಲದ ಬಾವಿಯಂತಿರುವ ಇಂತಹ ಹಸುವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿದವನು ಕತ್ತಲೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ದ್ವಿಜನನ್ನು ಕ್ಲೇಶಕ್ಕೆ ಗುರಿಮಾಡುತ್ತಾನೆ।
13.112.7
रुष्टा दुष्टा व्याधिता दुर्बला वा ।
नो दातव्या याश्च मूल्यैरदत्तैः।
क्लेशैर्विप्रं योऽफलैः संयुनक्ति ।
तस्याऽवीर्याश्चाफलाश्चैव लोकाः ॥ १३.११२.७ ॥
ಕೋಪ, ದುಷ್ಟ, ರೋಗಗ್ರಸ್ತ ಅಥವಾ ದುರ್ಬಲ ಹಸುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬಾರದು; ಬೆಲೆ ಪಡೆಯದೆ ಕೊಟ್ಟವುಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಕಷ್ಟಗಳಿಂದ, ಫಲರಹಿತ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಬಂಧಿಸುವವನ ಲೋಕಗಳು ಶಕ್ತಿಹೀನ ಮತ್ತು ಫಲರಹಿತವಾಗುತ್ತವೆ.
13.112.8
बलान्विताः शीलवीर्योपपन्नाः ।
सर्वे प्रशंसन्ति सुगन्धवत्यः।
यथा हि गङ्गा सरितां वरिष्ठा ।
तथाऽर्जुनीनां कपिला वरिष्ठा ॥ १३.११२.८ ॥
ಬಲವಂತ, ಶೀಲ ಮತ್ತು ವೀರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಸುಗಂಧವುಳ್ಳ ಹಸುಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ. ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದಂತೆ, ಬಿಳಿ ಹಸುಗಳಲ್ಲಿ ಕಪಿಲೆ ಶ್ರೇಷ್ಠಳು.
13.112.9
कस्मात्समाने बहुलाप्रदाने ।
सद्भिः प्रशस्तं कपिलाप्रदानम्।
विशेषमिच्छामि महाप्रभावं ।
श्रोतुं समर्थोस्मि भवान्प्रवक्तुम् ॥ १३.११२.९ ॥
ಅನೇಕ ಹಸುಗಳ ದಾನದಲ್ಲಿ ಸಮಾನತೆ ಇರುವಾಗ, ಸಜ್ಜನರು ಕಪಿಲೆಯ ದಾನವನ್ನು ಏಕೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹೊಗಳಿದ್ದಾರೆ? ಅವಳ ಮಹಾ ಪ್ರಭಾವದ ವಿಶೇಷತೆಯನ್ನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ನೀವು ಅದನ್ನು ಹೇಳಲು ಸಮರ್ಥರು.
13.112.10
वृद्धानां ब्रुवतां श्रुत्वा कपिलानामथोद्भवम् ।
वक्ष्यामि तदशेषेण रोहिण्यो निर्मिता यथा ॥ १३.११२.१० ॥
ಹಿರಿಯರು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕಪಿಲೆಯ ಉದ್ಭವವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ರೋಹಿಣಿಯರು ಹೇಗೆ ನಿರ್ಮಿತರಾದರೆಂಬುದನ್ನೂ.
13.112.11
प्रजाः सृजेति चादिष्टः पूर्वं दक्षः स्वयंभुवा ।
नासृजद्वृत्तिमेवाग्रे प्रजानां हितकाम्यया ॥ १३.११२.११ ॥
ಹಿಂದೆ ಸ್ವಯಂಭುವು ದಕ್ಷನಿಗೆ "ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸು" ಎಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು. ಪ್ರಜೆಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ, ದಕ್ಷನು ಮೊದಲು ಅವರ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.
13.112.12
यथा ह्यमृतमाश्रित्य वर्तयन्ति दिवौकसः ।
तथा वृत्तिं समाश्रित्य वर्तयन्ति प्रजा विभो ॥ १३.११२.१२ ॥
ಅಮೃತವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ದೇವತೆಗಳು ಜೀವಿಸುವಂತೆ, ಓ ವಿಭೋ, ಪ್ರಜೆಗಳು ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.112.13
अचरेभ्यश्च भूतेभ्यश्चराः श्रेष्ठास्ततो नराः ।
ब्राह्मणाश्च ततः श्रेष्ठास्तषु यज्ञाः प्रतिष्ठिताः ॥ १३.११२.१३ ॥
ಅಚರ ಜೀವಿಗಳಿಗಿಂತ ಚರ ಜೀವಿಗಳು ಶ್ರೇಷ್ಠರು; ಚರಗಳಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರು ಶ್ರೇಷ್ಠರು; ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಶ್ರೇಷ್ಠರು; ಅವರಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಗಳು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಗಿವೆ.
13.112.14
यज्ञैराप्यायते सोमः स च गोषु प्रतिष्ठितः ।
ताभ्यो देवाः प्रमोदन्ते प्रजानां वृत्तिरासु च ॥ १३.११२.१४ ॥
ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಸೋಮನು ಪೋಷಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಗೋವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವುಗಳಿಂದಲೇ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರಜೆಗಳ ವೃತ್ತಿಯೂ ಅವುಗಳಲ್ಲೇ ಇದೆ.
13.112.15
ततः प्रजासु सृष्टासु दक्षाद्यैः क्षुधिताः प्रजाः ।
प्रजापतिमुपाधावन्विनिश्चित्य चतुर्मखम् ॥ १३.११२.१५ ॥
ನಂತರ ದಕ್ಷನೇ ಮೊದಲಾದವರಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಹಸಿದ ಪ್ರಜೆಗಳು ಚತುರ್ಮುಖ ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಬಳಿಗೆ ಓಡಿದರು; ಹೀಗೆ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ.
13.112.16
प्रजातान्येव भूतानि प्राक्रोशन्वृत्तिकाङ्क्षया ।
वृत्तिदं चान्वपद्यन्त तृषिताः पितृमातृवत् ॥ १३.११२.१६ ॥
ಹುಟ್ಟಿದ ಜೀವಿಗಳೇ ವೃತ್ತಿಯ ಬಯಕೆಯಿಂದ ಕೂಗಿದವು; ಜೀವನೋಪಾಯ ನೀಡುವವನನ್ನು ತೃಷೆಯಿಂದ, ತಂದೆ ತಾಯಿಯನ್ನು ಮಕ್ಕಳು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವಂತೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದವು.
13.112.17
इतीदं मनसा गत्वा प्रजासर्गार्थमात्मनः ।
प्रजापतिर्बलाधानममृतं प्रापिबत्तदा।
शंसतस्तस्य तृप्तिं तु गन्धात्सुरभिरुत्थिता ॥ १३.११२.१७ ॥
ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿ, ತನ್ನ ಪ್ರಜಾಸೃಷ್ಟಿಗಾಗಿ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಬಲವನ್ನು ನೀಡುವ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿದನು; ಆಗ ಅವನ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅವನ ಗಂಧದಿಂದ ಸುರಭಿ ಉದಯಿಸಿತು.
13.112.18
मुखजा साऽसृजद्धातुः सुरभिर्लोकमातरम् ।
दर्शनीयरसं वृत्तिं सुरभिं मुखजां सुताम् ॥ १३.११२.१८ ॥
ಬ್ರಹ್ಮನ ಮುಖದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ಸುರಭಿ, ಲೋಕಮಾತೆ, ನೋಡಲು ಸುಂದರಳಾದ ಮತ್ತು ಜೀವನಾಧಾರವಾದ ತನ್ನ ಮಗಳು ಮುಖಜಾ ಸುರಭಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಳು.
13.112.19
साऽसृजत्सौरभेयीस्तु सुरभिर्लोकमातृकाः ।
सुवर्णवर्णाः कपिलाः प्रजानां वृत्तिधेनवः ॥ १३.११२.१९ ॥
ಆ ಸುರಭಿ ಸೌರಭೇಯಿ ಹಸುಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಳು; ಲೋಕಮಾತೆಯರಾದ ಅವು ಸ್ವರ್ಣವರ್ಣದವು, ಕಪಿಲ ವರ್ಣದವು, ಪ್ರಜೆಗಳ ಜೀವನಾಧಾರ ಧೇನುಗಳು.
13.112.20
तासाममृतवृत्तीनां क्षरन्तीनां समन्ततः ।
बभूवामृतजः फेनः स्रवन्तीनामिवोर्मिजः ॥ १३.११२.२० ॥
ಅಮೃತದಂತಹ ಹಾಲು ಸುರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಹಸುಗಳ ಸುತ್ತಲೂ ಅಮೃತದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ನೊರೆ ಎದ್ದಿತು; ಹರಿಯುವ ನದಿಗಳ ಅಲೆಗಳಿಂದ ನೊರೆ ಏಳುವಂತೆ.
13.112.21
स वत्समुखविभ्रष्टो भवस्य भुवि तिष्ठतः ।
शिरस्यवापतत्क्रुद्धः स तदैक्षत च प्रभुः।
ललाटप्रभवेणाक्ष्णा रोहिणीं प्रदहन्निव ॥ १३.११२.२१ ॥
ಕರುವಿನ ಬಾಯಿಂದ ಬಿದ್ದ ಆ ನೊರೆ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಭವನ (ಶಿವನ) ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತು. ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ಆ ಪ್ರಭು ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ರೋಹಿಣಿ ಹಸುವನ್ನು ಸುಡುವಂತೆ ನೋಡಿದನು.
13.112.22
तत्तेजस्तु ततो रौद्रं कपिलां गां विशाम्पते ।
नानावर्णत्वमनयन्मेघानिव दिवाकरः ॥ १३.११२.२२ ॥
ಓ ನರಾಧಿಪನೇ, ಆಗ ಆ ಭಯಂಕರ ತೇಜಸ್ಸು ಕಪಿಲ ಹಸುವನ್ನು ಅನೇಕ ವರ್ಣದ್ದನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿತು; ಸೂರ್ಯನು ಮೇಘಗಳನ್ನು ಬಣ್ಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿಸುವಂತೆ.
13.112.23
यास्तु तस्मादपक्रम्य सोममेवाभिसंश्रिताः ।
यथोत्पन्नाः स्ववर्णस्था न नीताश्चान्यवर्णतां ॥ १३.११२.२३ ॥
ಆದರೆ ಅದರಿಂದ ದೂರ ಸರಿದು ಸೋಮನನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ಹಸುಗಳು ಹುಟ್ಟಿದಂತೆಯೇ ತಮ್ಮ ವರ್ಣದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದವು; ಅವುಗಳನ್ನು ಬೇರೆ ವರ್ಣಕ್ಕೆ ಬದಲಿಸಲಿಲ್ಲ.
13.112.24
अथ क्रुद्धं महादेवं प्रजापतिरभाषत ।
अमृतेनावसिक्तस्त्वं नोच्छिष्टं विद्यते गवाम् ॥ १३.११२.२४ ॥
ಆಗ ಕ್ರುದ್ಧನಾದ ಮಹಾದೇವನಿಗೆ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಹೇಳಿದನು: ನೀನು ಅಮೃತದಿಂದ ಅಭಿಷಿಕ್ತನಾಗಿರುವೆ; ಗೋವುಗಳಿಗೆ ಉಚ್ಛಿಷ್ಟವೆಂಬುದಿಲ್ಲ.
13.112.25
यथा ह्यमृतमादाय सोमो विष्यन्दते पुनः ।
तथा क्षीरं क्षरन्त्येता रोहिण्योऽमृतसम्भवाः ॥ १३.११२.२५ ॥
ಅಮೃತವನ್ನು ಹೊತ್ತ ಸೋಮನು ಮತ್ತೆ ಹರಿಯುವಂತೆ, ಅಮೃತದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಈ ರೋಹಿಣೀ ಗೋವುಗಳು ಹಾಲು ಸುರಿಸುತ್ತವೆ.
13.112.26
न दुष्यत्यनिलो नाग्निर्न सुवर्णं न चोदधिः ।
नामृतेनामृतं पीतं न वत्सैर्दुष्यते पयः ॥ १३.११२.२६ ॥
ಗಾಳಿ, ಅಗ್ನಿ, ಚಿನ್ನ, ಸಾಗರ ಯಾವುದೂ ಕಲುಷಿತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅಮೃತದಿಂದ ಕುಡಿದ ಅಮೃತವೂ ಕಲುಷಿತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಕರುಗಳಿಂದ ಹಾಲು ಕಲುಷಿತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
13.112.27
इमाँल्लोकान्भरिष्यन्ति हविषा प्रस्रवेण च ।
आसामैश्वर्यमिच्छन्ति सर्वेऽमृतमयं शुभम् ॥ १३.११२.२७ ॥
ಇವು ಹವಿಸ್ಸು ಮತ್ತು ಹಾಲಿನ ಹರಿವಿನಿಂದ ಈ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುವವು; ಅಮೃತಮಯವಾದ ಶುಭಕರ ಇವುಗಳ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.
13.112.28
वृषभं च ददौ तस्मै भगवाँल्लोकभावनः ।
प्रसादयामास मनस्तेन रुद्रस्य भारत ॥ १३.११२.२८ ॥
ಲೋಕಪೋಷಕನಾದ ಭಗವಂತನು ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ವೃಷಭವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ಅದರಿಂದ, ಭಾರತ, ರುದ್ರನ ಮನಸ್ಸು ಪ್ರಸನ್ನವಾಯಿತು.
13.112.29
प्रीतश्चापि महादेवश्चकार वृषभं तदा ।
ध्वजं च वाहनं चैव तस्मात्स वृषभध्वजः ॥ १३.११२.२९ ॥
ಪ್ರಸನ್ನನಾದ ಮಹಾದೇವನು ಆಗ ಆ ವೃಷಭವನ್ನೇ ತನ್ನ ಧ್ವಜ ಮತ್ತು ವಾಹನವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ವೃಷಭಧ್ವಜನೆನಿಸಿದನು.
13.112.30
ततो देवैर्महादेवस्तदा पशुपतिः कृतः ।
ईश्वरः स गवां मध्ये वृषभाङ्कः प्रकीर्तितः ॥ १३.११२.३० ॥
ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಪಶುಪತಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರು. ಗೋವುಗಳ ನಡುವೆ ಅವನು ಈಶ್ವರ; ವೃಷಭಾಂಕನೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.
13.112.31
एवमव्यग्रवर्णानां कपिलानां महौजसाम् ।
प्रदाने प्रथमः कल्पः सर्वासामेव कीर्तितः ॥ १३.११२.३१ ॥
ಹೀಗೆ, ಅಚಲ ವರ್ಣದ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಕಪಿಲ ಗೋವುಗಳ ದಾನದಲ್ಲಿ ಇದೇ ಮೊದಲ ವಿಧಿ ಎಂದು ಎಲ್ಲವಕ್ಕೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
13.112.32
लोकज्येष्ठा लोकवृत्तिप्रवृत्ता ।
रुद्रोद्भूताः सोमविष्यन्दभूताः।
सौम्याः पुण्याः कामदाः प्राणदाश्च ॥ १३.११२.३२ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜ್ಯೇಷ್ಠವಾದವು, ಲೋಕಜೀವನದ ಪೋಷಣೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದವು, ರುದ್ರನಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದವು, ಸೋಮದ ಹರಿವಿನಿಂದ ರೂಪಗೊಂಡವು; ಸೌಮ್ಯವಾದವು, ಪುಣ್ಯದಾಯಕವಾದವು, ಆಶೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವವು, ಪ್ರಾಣ ನೀಡುವವು.
13.112.33
गा वै दत्त्वा सर्वकामप्रदः स्यात् ।
इदं गवां प्रभवविधानमुत्तमं
पठन्सदा शुचिरपि मङ्गलप्रियः ।
विमुच्यते कलिकलुषेण मानवः
प्रियान्सुतान्धनपशुमाप्नुयात्सदा ॥ १३.११२.३३ ॥
ಗೋವುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದವನು ಎಲ್ಲ ಆಶೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಗೋವುಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿ ವಿಧಾನದ ಈ ಉತ್ತಮ ಪಠಣವನ್ನು ಸದಾ ಮಾಡುವ, ಶುಚಿಯೂ ಮಂಗಳಪ್ರಿಯನೂ ಆದ ಮನುಷ್ಯನು ಕಲಿಯುಗದ ಕಳಂಕದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ; ಸದಾ ಪ್ರಿಯ ಮಕ್ಕಳು, ಧನ, ಪಶುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.112.34
हव्यं कव्यं तर्पणं शान्तिकर्म ।
यानं वासो वृद्धबालस्य तुष्टिः।
एतान्सर्वान्गोप्रदाने गुणान्वै ।
दाता राजन्नाप्नुयाद्वै सदैव ॥ १३.११२.३४ ॥
ಹವ್ಯ, ಕವ್ಯ, ತರ್ಪಣ, ಶಾಂತಿಕರ್ಮ, ವಾಹನ, ವಸ್ತ್ರ, ವೃದ್ಧ ಮತ್ತು ಬಾಲಕರ ತೃಪ್ತಿ — ಈ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳು ಗೋದಾನದಲ್ಲಿವೆ. ಓ ರಾಜನೇ, ದಾತನು ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ಸದಾ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.112.35
पितामहस्याथ निशम्य वाक्यं ।
राजा सह भ्रातृभिराजमीढः।
सुवर्णवर्णानडुहस्तथा गाः ।
पार्थो ददौ ब्राह्मणसत्तमेभ्यः ॥ १३.११२.३५ ॥
ಪಿತಾಮಹನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಜ ಅಜಮೀಢ (ಯುಧಿಷ್ಠಿರ) ತನ್ನ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣದ ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಹಸುಗಳನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿದನು; ಪಾರ್ಥನು ನೀಡಿದನು.
13.112.36
तथैव तेभ्योपि ददौ द्विजेभ्यो ।
गवां सहस्राणि शतानि चैव।
यज्ञान्समुद्धिश्य च दक्षिणार्थे ।
लोकान्विजेतुं परमां च कीर्तिम् ॥ १३.११२.३६ ॥
ಅದೇ ರೀತಿ ಅವರಿಗೂ, ದ್ವಿಜರಿಗೂ ಸಾವಿರಾರು ಮತ್ತು ನೂರಾರು ಹಸುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದನು; ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, ದಕ್ಷಿಣೆಗಾಗಿ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಮತ್ತು ಪರಮ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು.