ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.112
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.112.1
ततो युधिष्ठिरे राजा भूयः शान्तनवं नृपम् ।
गोदानविस्तरं धीमान्पप्रच्छ विनयान्वितः ॥ १३.११२.१ ॥
ତାପରେ ବିନୟାନ୍ୱିତ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଶାନ୍ତନୁପୁତ୍ର ରାଜା ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ଗୋଦାନର ବିସ୍ତାର ବିଷୟରେ ପଚାରିଲେ।
13.112.2
गोप्रदानगुणान्सम्यक् पुनर्मे ब्रूहि भारत ।
न हि तृप्याम्यहं वीर शृण्वानोऽमृतमीदृशम् ॥ १३.११२.२ ॥
ହେ ଭାରତ, ଗୋଦାନର ଗୁଣସବୁ ମୋତେ ସମ୍ୟକ୍ ଭାବେ ପୁନର୍ବାର କୁହନ୍ତୁ। ହେ ବୀର, ଏପରି ଅମୃତ ଶୁଣି ମୁଁ ତୃପ୍ତ ହେଉନାହିଁ।
13.112.3
इत्युक्तो धर्मराजेन तदा शान्तनवो नृपः ।
सम्यगाह गुणांस्तस्मै गोप्रदानस्य केवलान् ॥ १३.११२.३ ॥
ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏପରି କୁହାଯିବାରୁ ଶାନ୍ତନୁପୁତ୍ର ରାଜା ଭୀଷ୍ମ ତାଙ୍କୁ ଗୋଦାନର କେବଳ ଗୁଣସବୁ ସମ୍ୟକ୍ ଭାବେ କହିଲେ।
13.112.4
वत्सलां गुणसम्प्रन्ना तरुणीं वस्त्रसंयुताम् ।
दत्त्वेदृशीं गां विप्राय सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १३.११२.४ ॥
ବାଛୁରି ସହିତ, ଉତ୍ତମ ଗୁଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଯୁବତୀ ଓ ବସ୍ତ୍ରଭୂଷିତ ଏପରି ଗାଈକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦାନ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
13.112.5
असुर्या नाम ते लोका गां दत्त्वा तान्न गच्छति। ॥ १३.११२.५ ॥
ଗାଈ ଦାନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ‘ଅସୁର୍ୟ’ ନାମକ ସେହି ଲୋକକୁ ଯାଏ ନାହିଁ।
13.112.6
पीतोदकां जग्धतृणां नष्टक्षीरां निरिन्द्रियाम् ।
जरारोगोपसम्पन्नां जीर्णां वापीमिवाजलाम्।
दत्त्वा तमः प्रविशति द्विजं क्लेशेन योजयेत् ॥ १३.११२.६ ॥
ପାଣି ପିଆଯାଇଥିବା, ଘାସ ଖାଇଥିବା, କ୍ଷୀର ଶୁଖିଯାଇଥିବା, ଇନ୍ଦ୍ରିୟଶକ୍ତିହୀନ, ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ଓ ରୋଗରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ, ଜୀର୍ଣ୍ଣ ଓ ପାଣିହୀନ ବାଉଳି ପରି ଏପରି ଗାଈକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିଲେ ମନୁଷ୍ୟ ଅନ୍ଧକାରରେ ପ୍ରବେଶ କରେ ଏବଂ ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ କ୍ଳେଶରେ ପକାଏ।
13.112.7
रुष्टा दुष्टा व्याधिता दुर्बला वा ।
नो दातव्या याश्च मूल्यैरदत्तैः।
क्लेशैर्विप्रं योऽफलैः संयुनक्ति ।
तस्याऽवीर्याश्चाफलाश्चैव लोकाः ॥ १३.११२.७ ॥
ରାଗୀ, ଦୁଷ୍ଟ, ରୋଗୀ କିମ୍ବା ଦୁର୍ବଳ ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ମୂଲ୍ୟ ନ ନେଇ ଦିଆଯାଇଥିବା ଗାଈ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ। ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ କ୍ଲେଶ ଓ ନିଷ୍ଫଳ ବସ୍ତୁ ସହ ଯୋଡ଼େ, ତାହାର ଲୋକ ଶକ୍ତିହୀନ ଓ ଫଳହୀନ ହୁଏ।
13.112.8
बलान्विताः शीलवीर्योपपन्नाः ।
सर्वे प्रशंसन्ति सुगन्धवत्यः।
यथा हि गङ्गा सरितां वरिष्ठा ।
तथाऽर्जुनीनां कपिला वरिष्ठा ॥ १३.११२.८ ॥
ବଳବାନ, ଶୀଳ ଓ ବୀର୍ଯ୍ୟଯୁକ୍ତ, ସୁଗନ୍ଧଯୁକ୍ତ ଗାଈମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି। ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗଙ୍ଗା ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତେଣୁ ଧଳା ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କପିଳା ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
13.112.9
कस्मात्समाने बहुलाप्रदाने ।
सद्भिः प्रशस्तं कपिलाप्रदानम्।
विशेषमिच्छामि महाप्रभावं ।
श्रोतुं समर्थोस्मि भवान्प्रवक्तुम् ॥ १३.११२.९ ॥
ବହୁ ଗାଈ ଦାନରେ ସମାନତା ଥିଲେ, ସଜ୍ଜନମାନେ କପିଳା ଦାନର ବିଶେଷ ପ୍ରଶଂସା କାହିଁକି କଲେ? ତା'ର ମହାପ୍ରଭାବର ବିଶେଷତ୍ୱ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି; ଆପଣ ତାହା କହିବାକୁ ସମର୍ଥ।
13.112.10
वृद्धानां ब्रुवतां श्रुत्वा कपिलानामथोद्भवम् ।
वक्ष्यामि तदशेषेण रोहिण्यो निर्मिता यथा ॥ १३.११२.१० ॥
ବୃଦ୍ଧମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, କପିଳାମାନଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କହିବି; ରୋହିଣୀମାନେ କିପରି ସୃଷ୍ଟ ହେଲେ ତାହା ମଧ୍ୟ।
13.112.11
प्रजाः सृजेति चादिष्टः पूर्वं दक्षः स्वयंभुवा ।
नासृजद्वृत्तिमेवाग्रे प्रजानां हितकाम्यया ॥ १३.११२.११ ॥
ପୂର୍ବରୁ ସ୍ୱୟମ୍ଭୁ ଦକ୍ଷଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ, "ପ୍ରଜା ସୃଷ୍ଟି କର।" ପ୍ରଜାଙ୍କ ହିତ କାମନା କରି ଦକ୍ଷ ପ୍ରଥମେ ସେମାନଙ୍କ ଜୀବିକା ହିଁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
13.112.12
यथा ह्यमृतमाश्रित्य वर्तयन्ति दिवौकसः ।
तथा वृत्तिं समाश्रित्य वर्तयन्ति प्रजा विभो ॥ १३.११२.१२ ॥
ଯେପରି ଦେବତାମାନେ ଅମୃତକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ଜୀବନ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେହିପରି ହେ ବିଭୋ, ପ୍ରଜାମାନେ ବୃତ୍ତି (ଜୀବିକା)କୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ଜୀବନ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
13.112.13
अचरेभ्यश्च भूतेभ्यश्चराः श्रेष्ठास्ततो नराः ।
ब्राह्मणाश्च ततः श्रेष्ठास्तषु यज्ञाः प्रतिष्ठिताः ॥ १३.११२.१३ ॥
ଅଚର ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କଠାରୁ ଚର ପ୍ରାଣୀମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଚରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯଜ୍ଞମାନେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ।
13.112.14
यज्ञैराप्यायते सोमः स च गोषु प्रतिष्ठितः ।
ताभ्यो देवाः प्रमोदन्ते प्रजानां वृत्तिरासु च ॥ १३.११२.१४ ॥
ଯଜ୍ଞଦ୍ୱାରା ସୋମ ପୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି; ଏବଂ ସେ ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ। ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି; ଏବଂ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ବୃତ୍ତି ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି।
13.112.15
ततः प्रजासु सृष्टासु दक्षाद्यैः क्षुधिताः प्रजाः ।
प्रजापतिमुपाधावन्विनिश्चित्य चतुर्मखम् ॥ १३.११२.१५ ॥
ତା'ପରେ ଦକ୍ଷ ଆଦିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଜା ସୃଷ୍ଟି ହେବା ପରେ, କ୍ଷୁଧିତ ପ୍ରଜାମାନେ ଚତୁର୍ମୁଖ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ନିକଟକୁ ଧାଇଁଗଲେ; ଏହା ନିଶ୍ଚୟ କରି।
13.112.16
प्रजातान्येव भूतानि प्राक्रोशन्वृत्तिकाङ्क्षया ।
वृत्तिदं चान्वपद्यन्त तृषिताः पितृमातृवत् ॥ १३.११२.१६ ॥
ଜନ୍ମିତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ହିଁ ବୃତ୍ତି (ଜୀବିକା)ର ଇଚ୍ଛାରେ ଚିତ୍କାର କଲେ; ଏବଂ ଜୀବିକାଦାତାଙ୍କ ପଛେ ତୃଷିତ ହୋଇ, ପିତାମାତାଙ୍କ ପଛେ ସନ୍ତାନଙ୍କ ପରି ଧାଇଁଲେ।
13.112.17
इतीदं मनसा गत्वा प्रजासर्गार्थमात्मनः ।
प्रजापतिर्बलाधानममृतं प्रापिबत्तदा।
शंसतस्तस्य तृप्तिं तु गन्धात्सुरभिरुत्थिता ॥ १३.११२.१७ ॥
ଏହିପରି ମନରେ ଚିନ୍ତା କରି, ନିଜ ପ୍ରଜାସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ପ୍ରଜାପତି ବଳଦାୟକ ଅମୃତ ପାନ କଲେ; ତେବେ ତାଙ୍କ ତୃପ୍ତିର ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବା ସମୟରେ ତାଙ୍କ ସୁଗନ୍ଧରୁ ସୁରଭି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
13.112.18
मुखजा साऽसृजद्धातुः सुरभिर्लोकमातरम् ।
दर्शनीयरसं वृत्तिं सुरभिं मुखजां सुताम् ॥ १३.११२.१८ ॥
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମୁଖରୁ ଜନ୍ମିତ ସେହି ସୁରଭି, ଲୋକମାତା, ଦର୍ଶନୀୟ ଓ ରସମୟ ଜୀବିକାରୂପ ନିଜ କନ୍ୟା ମୁଖଜା ସୁରଭିକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
13.112.19
साऽसृजत्सौरभेयीस्तु सुरभिर्लोकमातृकाः ।
सुवर्णवर्णाः कपिलाः प्रजानां वृत्तिधेनवः ॥ १३.११२.१९ ॥
ସେହି ସୁରଭି ସୌରଭେୟୀ ଗାଈମାନଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ; ଲୋକମାତୃକା ସେମାନେ ସୁବର୍ଣ୍ଣବର୍ଣ୍ଣା, କପିଳା, ପ୍ରଜାଙ୍କ ଜୀବିକାରୂପ ଧେନୁ।
13.112.20
तासाममृतवृत्तीनां क्षरन्तीनां समन्ततः ।
बभूवामृतजः फेनः स्रवन्तीनामिवोर्मिजः ॥ १३.११२.२० ॥
ଅମୃତ ସଦୃଶ ଦୁଗ୍ଧ କ୍ଷରଣ କରୁଥିବା ସେହି ଗାଈମାନଙ୍କ ଚାରିପାଶରେ ଅମୃତଜ ଫେଣ ଉପୁଜିଲା, ଯେପରି ବହୁଥିବା ନଦୀର ତରଙ୍ଗରୁ ଫେଣ ଉଠେ।
13.112.21
स वत्समुखविभ्रष्टो भवस्य भुवि तिष्ठतः ।
शिरस्यवापतत्क्रुद्धः स तदैक्षत च प्रभुः।
ललाटप्रभवेणाक्ष्णा रोहिणीं प्रदहन्निव ॥ १३.११२.२१ ॥
ବତ୍ସର ମୁଖରୁ ପଡ଼ିଥିବା ସେ ଫେଣ ଭୂମିରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଭବଙ୍କ (ଶିବଙ୍କ) ମସ୍ତକରେ ପଡ଼ିଲା। ତା'ପରେ କ୍ରୋଧିତ ସେ ପ୍ରଭୁ ଲଲାଟରୁ ଜାତ ନେତ୍ରରେ ରୋହିଣୀ ଗାଈକୁ ଯେପରି ଦହନ କରିବେ ଏପରି ଦେଖିଲେ।
13.112.22
तत्तेजस्तु ततो रौद्रं कपिलां गां विशाम्पते ।
नानावर्णत्वमनयन्मेघानिव दिवाकरः ॥ १३.११२.२२ ॥
ହେ ନରାଧିପ, ତା'ପରେ ସେହି ଭୟଙ୍କର ତେଜ କପିଳା ଗାଈକୁ ନାନା ବର୍ଣ୍ଣର କଲା, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ମେଘକୁ ରଙ୍ଗାଏ।
13.112.23
यास्तु तस्मादपक्रम्य सोममेवाभिसंश्रिताः ।
यथोत्पन्नाः स्ववर्णस्था न नीताश्चान्यवर्णतां ॥ १३.११२.२३ ॥
କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ଗାଈମାନେ ସେଠାରୁ ଦୂରେଇ ଯାଇ ସୋମଙ୍କୁ (ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ) ଆଶ୍ରୟ କଲେ, ସେମାନେ ଯେପରି ଜନ୍ମିଥିଲେ ସେପରି ନିଜ ବର୍ଣ୍ଣରେ ରହିଲେ; ସେମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣକୁ ନିଆଯାଇ ନ ଥିଲା।
13.112.24
अथ क्रुद्धं महादेवं प्रजापतिरभाषत ।
अमृतेनावसिक्तस्त्वं नोच्छिष्टं विद्यते गवाम् ॥ १३.११२.२४ ॥
ଏପରି କ୍ରୁଦ୍ଧ ମହାଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରଜାପତି କହିଲେ: ତୁମେ ଅମୃତରେ ଅଭିଷିକ୍ତ; ଗାଈମାନଙ୍କର ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ବୋଲି କିଛି ନାହିଁ।
13.112.25
यथा ह्यमृतमादाय सोमो विष्यन्दते पुनः ।
तथा क्षीरं क्षरन्त्येता रोहिण्योऽमृतसम्भवाः ॥ १३.११२.२५ ॥
ଅମୃତ ଧରି ସୋମ ଯେପରି ପୁନର୍ବାର ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ସେପରି ଅମୃତରୁ ଜାତ ଏହି ରୋହିଣୀ ଗାଈମାନେ କ୍ଷୀର ଝରାନ୍ତି।
13.112.26
न दुष्यत्यनिलो नाग्निर्न सुवर्णं न चोदधिः ।
नामृतेनामृतं पीतं न वत्सैर्दुष्यते पयः ॥ १३.११२.२६ ॥
ପବନ, ଅଗ୍ନି, ସୁନା କିମ୍ବା ସମୁଦ୍ର ଦୂଷିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ; ଅମୃତରେ ପିଆଯାଇଥିବା ଅମୃତ ମଧ୍ୟ ଦୂଷିତ ହୁଏ ନାହିଁ; ବାଛୁରୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କ୍ଷୀର ଦୂଷିତ ହୁଏ ନାହିଁ।
13.112.27
इमाँल्लोकान्भरिष्यन्ति हविषा प्रस्रवेण च ।
आसामैश्वर्यमिच्छन्ति सर्वेऽमृतमयं शुभम् ॥ १३.११२.२७ ॥
ଏମାନେ ହବିଷ୍ୟ ଓ କ୍ଷୀରଧାରାରେ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରିବେ; ଅମୃତମୟ ଓ ଶୁଭ ଏମାନଙ୍କର ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ତେ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି।
13.112.28
वृषभं च ददौ तस्मै भगवाँल्लोकभावनः ।
प्रसादयामास मनस्तेन रुद्रस्य भारत ॥ १३.११२.२८ ॥
ଲୋକପାଳକ ଭଗବାନ ତାଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ବୃଷ ଦେଲେ; ହେ ଭାରତ, ତାହାରି ଦ୍ୱାରା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ମନ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲା।
13.112.29
प्रीतश्चापि महादेवश्चकार वृषभं तदा ।
ध्वजं च वाहनं चैव तस्मात्स वृषभध्वजः ॥ १३.११२.२९ ॥
ପ୍ରସନ୍ନ ମହାଦେବ ତେବେ ସେହି ବୃଷକୁ ନିଜର ଧ୍ୱଜା ଓ ବାହନ କଲେ; ସେଥିପାଇଁ ସେ ବୃଷଭଧ୍ୱଜ ନାମରେ ଖ୍ୟାତ ହେଲେ।
13.112.30
ततो देवैर्महादेवस्तदा पशुपतिः कृतः ।
ईश्वरः स गवां मध्ये वृषभाङ्कः प्रकीर्तितः ॥ १३.११२.३० ॥
ସେତେବେଳେ ଦେବତାମାନେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ପଶୁପତି କଲେ। ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଈଶ୍ବର; ବୃଷଭଚିହ୍ନିତ ବୋଲି କୀର୍ତ୍ତିତ।
13.112.31
एवमव्यग्रवर्णानां कपिलानां महौजसाम् ।
प्रदाने प्रथमः कल्पः सर्वासामेव कीर्तितः ॥ १३.११२.३१ ॥
ଏହିପରି ଅବିଚଳ ବର୍ଣ୍ଣର, ମହାତେଜସ୍ୱୀ କପିଳା ଗାଈମାନଙ୍କ ଦାନରେ ଏହି ପ୍ରଥମ ବିଧି ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ କୀର୍ତ୍ତିତ।
13.112.32
लोकज्येष्ठा लोकवृत्तिप्रवृत्ता ।
रुद्रोद्भूताः सोमविष्यन्दभूताः।
सौम्याः पुण्याः कामदाः प्राणदाश्च ॥ १३.११२.३२ ॥
ଜଗତରେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ, ଜଗତ-ଜୀବନ ପାଳନରେ ନିଯୁକ୍ତ, ରୁଦ୍ରଙ୍କଠାରୁ ଉଦ୍ଭୂତ, ସୋମ ପ୍ରବାହରୁ ସୃଷ୍ଟ; ସୌମ୍ୟ, ପୁଣ୍ୟଦାୟୀ, କାମନା ପୂରଣକାରୀ ଏବଂ ପ୍ରାଣଦାୟୀ।
13.112.33
गा वै दत्त्वा सर्वकामप्रदः स्यात् ।
इदं गवां प्रभवविधानमुत्तमं
पठन्सदा शुचिरपि मङ्गलप्रियः ।
विमुच्यते कलिकलुषेण मानवः
प्रियान्सुतान्धनपशुमाप्नुयात्सदा ॥ १३.११२.३३ ॥
ଗାଈ ଦାନ କରିଲେ ମଣିଷ ସର୍ବକାମପୂରକ ହୁଏ। ଗାଈମାନଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି-ବିଧିର ଏହି ଉତ୍ତମ ପାଠ ସଦା କରୁଥିବା, ଶୁଚି ଓ ମଙ୍ଗଳପ୍ରିୟ ମଣିଷ କଳିଯୁଗର ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ଏବଂ ସଦା ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର, ଧନ ଓ ପଶୁ ପାଏ।
13.112.34
हव्यं कव्यं तर्पणं शान्तिकर्म ।
यानं वासो वृद्धबालस्य तुष्टिः।
एतान्सर्वान्गोप्रदाने गुणान्वै ।
दाता राजन्नाप्नुयाद्वै सदैव ॥ १३.११२.३४ ॥
ହବ୍ୟ, କବ୍ୟ, ତର୍ପଣ, ଶାନ୍ତିକର୍ମ, ଯାନ, ବସ୍ତ୍ର, ବୃଦ୍ଧ ଓ ବାଳକଙ୍କ ସନ୍ତୋଷ — ଏହି ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଗୋଦାନରେ ଅଛି। ହେ ରାଜନ୍, ଦାତା ଏସବୁ ସଦା ପାଏ।
13.112.35
पितामहस्याथ निशम्य वाक्यं ।
राजा सह भ्रातृभिराजमीढः।
सुवर्णवर्णानडुहस्तथा गाः ।
पार्थो ददौ ब्राह्मणसत्तमेभ्यः ॥ १३.११२.३५ ॥
ପିତାମହଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ରାଜା ଅଜମୀଢ (ଯୁଧିଷ୍ଠିର) ଭାଇମାନଙ୍କ ସହ ସୁବର୍ଣ୍ଣବର୍ଣ୍ଣ ବୃଷ ଓ ଗାଈମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ; ପାର୍ଥ ଦେଲେ।
13.112.36
तथैव तेभ्योपि ददौ द्विजेभ्यो ।
गवां सहस्राणि शतानि चैव।
यज्ञान्समुद्धिश्य च दक्षिणार्थे ।
लोकान्विजेतुं परमां च कीर्तिम् ॥ १३.११२.३६ ॥
ସେହିପରି ସେମାନଙ୍କୁ ଓ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ହଜାର ଓ ଶହ ଶହ ଗାଈ ଦେଲେ; ଯଜ୍ଞମାନଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି, ଦକ୍ଷିଣା ପାଇଁ, ଲୋକ ଜୟ କରିବା ଓ ପରମ କୀର୍ତ୍ତି ଲାଭ ପାଇଁ।