Mahābhārata · Adhyāya 13.112
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.112.1
ततो युधिष्ठिरे राजा भूयः शान्तनवं नृपम् ।
गोदानविस्तरं धीमान्पप्रच्छ विनयान्वितः ॥ १३.११२.१ ॥
Da fragte der weise Yudhiṣṭhira, von Demut erfüllt, den König, den Sohn Śantanus, erneut nach der ausführlichen Lehre über die Gabe von Kühen.
13.112.2
गोप्रदानगुणान्सम्यक् पुनर्मे ब्रूहि भारत ।
न हि तृप्याम्यहं वीर शृण्वानोऽमृतमीदृशम् ॥ १३.११२.२ ॥
Erzähle mir erneut vollständig die Verdienste der Gabe von Kühen, o Bhārata. O Held, ich werde nicht satt, wenn ich einen solchen Nektar höre.
13.112.3
इत्युक्तो धर्मराजेन तदा शान्तनवो नृपः ।
सम्यगाह गुणांस्तस्मै गोप्रदानस्य केवलान् ॥ १३.११२.३ ॥
So angesprochen vom König des Dharma, sprach der König, der Sohn Śantanus, da vollständig nur über die Verdienste der Gabe von Kühen zu ihm.
13.112.4
वत्सलां गुणसम्प्रन्ना तरुणीं वस्त्रसंयुताम् ।
दत्त्वेदृशीं गां विप्राय सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १३.११२.४ ॥
Wer einem Brahmanen eine solche Kuh schenkt, mit ihrem Kalb, mit guten Eigenschaften, jung und bekleidet, wird von allen Sünden befreit.
13.112.5
असुर्या नाम ते लोका गां दत्त्वा तान्न गच्छति। ॥ १३.११२.५ ॥
Wer eine Kuh schenkt, gelangt nicht in jene Welten namens Asuryā.
13.112.6
पीतोदकां जग्धतृणां नष्टक्षीरां निरिन्द्रियाम् ।
जरारोगोपसम्पन्नां जीर्णां वापीमिवाजलाम्।
दत्त्वा तमः प्रविशति द्विजं क्लेशेन योजयेत् ॥ १३.११२.६ ॥
Wer einem Brahmanen eine Kuh schenkt, deren Wasser getrunken, deren Gras gefressen, deren Milch versiegt, die kraftlos, von Alter und Krankheit gezeichnet, verfallen ist wie ein wasserloser Brunnen, der tritt in die Finsternis ein und bringt den Zweimalgeborenen in Not.
13.112.7
रुष्टा दुष्टा व्याधिता दुर्बला वा ।
नो दातव्या याश्च मूल्यैरदत्तैः।
क्लेशैर्विप्रं योऽफलैः संयुनक्ति ।
तस्याऽवीर्याश्चाफलाश्चैव लोकाः ॥ १३.११२.७ ॥
Zornige, bösartige, kranke oder schwache Kühe dürfen nicht gegeben werden, auch nicht solche, die nicht gegen Bezahlung übergeben wurden. Die Welten dessen, der einen Brāhmaṇa mit Mühsal und fruchtlosen Dingen bindet, werden kraftlos und fruchtlos.
13.112.8
बलान्विताः शीलवीर्योपपन्नाः ।
सर्वे प्रशंसन्ति सुगन्धवत्यः।
यथा हि गङ्गा सरितां वरिष्ठा ।
तथाऽर्जुनीनां कपिला वरिष्ठा ॥ १३.११२.८ ॥
Alle preisen die kräftigen, mit gutem Charakter und Tatkraft begabten, wohlriechenden Kühe. Wie der Gaṅgā der beste der Flüsse ist, so ist die rötlich-braune Kuh die beste unter den weißen Kühen.
13.112.9
कस्मात्समाने बहुलाप्रदाने ।
सद्भिः प्रशस्तं कपिलाप्रदानम्।
विशेषमिच्छामि महाप्रभावं ।
श्रोतुं समर्थोस्मि भवान्प्रवक्तुम् ॥ १३.११२.९ ॥
Wenn das Geben vieler Kühe gleichwertig ist, warum haben die Guten die Gabe einer rötlich-braunen Kuh besonders gepriesen? Ich möchte die Besonderheit ihrer großen Kraft hören, und Ihr seid fähig, sie zu verkünden.
13.112.10
वृद्धानां ब्रुवतां श्रुत्वा कपिलानामथोद्भवम् ।
वक्ष्यामि तदशेषेण रोहिण्यो निर्मिता यथा ॥ १३.११२.१० ॥
Nachdem ich gehört habe, was die Älteren sagen, werde ich den ganzen Ursprung der rötlich-braunen Kühe erzählen, und wie die Rohiṇī-Kühe geschaffen wurden.
13.112.11
प्रजाः सृजेति चादिष्टः पूर्वं दक्षः स्वयंभुवा ।
नासृजद्वृत्तिमेवाग्रे प्रजानां हितकाम्यया ॥ १३.११२.११ ॥
Einst befahl der Selbstexistente Dakṣa: »Erschaffe Geschöpfe.« Aus dem Wunsch nach dem Wohl der Geschöpfe schuf Dakṣa zuerst ihren Lebensunterhalt.
13.112.12
यथा ह्यमृतमाश्रित्य वर्तयन्ति दिवौकसः ।
तथा वृत्तिं समाश्रित्य वर्तयन्ति प्रजा विभो ॥ १३.११२.१२ ॥
Wie die Himmelsbewohner sich durch den Rückgriff auf den Amṛta erhalten, so erhalten sich, o Mächtiger, die Wesen durch den Rückgriff auf den Lebensunterhalt (vṛtti).
13.112.13
अचरेभ्यश्च भूतेभ्यश्चराः श्रेष्ठास्ततो नराः ।
ब्राह्मणाश्च ततः श्रेष्ठास्तषु यज्ञाः प्रतिष्ठिताः ॥ १३.११२.१३ ॥
Unter den unbeweglichen Wesen sind die beweglichen überlegen; unter den beweglichen die Menschen; unter den Menschen die Brāhmaṇas; und in ihnen sind die Opfer gegründet.
13.112.14
यज्ञैराप्यायते सोमः स च गोषु प्रतिष्ठितः ।
ताभ्यो देवाः प्रमोदन्ते प्रजानां वृत्तिरासु च ॥ १३.११२.१४ ॥
Soma wird durch die Opfer genährt, und er ist in den Kühen gegründet. Durch sie erfreuen sich die Götter, und der Lebensunterhalt der Wesen liegt ebenfalls in ihnen.
13.112.15
ततः प्रजासु सृष्टासु दक्षाद्यैः क्षुधिताः प्रजाः ।
प्रजापतिमुपाधावन्विनिश्चित्य चतुर्मखम् ॥ १३.११२.१५ ॥
Als dann die Wesen von Dakṣa und den anderen hervorgebracht waren, liefen die hungrigen Wesen, nachdem sie es beschlossen hatten, zu Prajāpati, dem Vierköpfigen.
13.112.16
प्रजातान्येव भूतानि प्राक्रोशन्वृत्तिकाङ्क्षया ।
वृत्तिदं चान्वपद्यन्त तृषिताः पितृमातृवत् ॥ १३.११२.१६ ॥
Die geborenen Wesen selbst schrien, nach dem Lebensunterhalt verlangend; und durstig folgten sie dem Geber des Lebensunterhalts, wie Kinder dem Vater und der Mutter folgen.
13.112.17
इतीदं मनसा गत्वा प्रजासर्गार्थमात्मनः ।
प्रजापतिर्बलाधानममृतं प्रापिबत्तदा।
शंसतस्तस्य तृप्तिं तु गन्धात्सुरभिरुत्थिता ॥ १३.११२.१७ ॥
So in seinem Geist erwogen, trank Prajāpati, um Wesen zu erschaffen, den kraftgebenden Amṛta; und während man seine Sättigung pries, erhob sich Surabhi aus seinem Duft.
13.112.18
मुखजा साऽसृजद्धातुः सुरभिर्लोकमातरम् ।
दर्शनीयरसं वृत्तिं सुरभिं मुखजां सुताम् ॥ १३.११२.१८ ॥
Surabhi, aus dem Mund des Schöpfers geboren, Mutter der Welten, erschuf ihre Tochter Surabhi, aus dem Mund geboren, anmutig anzusehen, ein Lebensunterhalt voller Saft.
13.112.19
साऽसृजत्सौरभेयीस्तु सुरभिर्लोकमातृकाः ।
सुवर्णवर्णाः कपिलाः प्रजानां वृत्तिधेनवः ॥ १३.११२.१९ ॥
Surabhi erschuf die Saurabheyī-Kühe, Mütter der Welten, goldfarben, rotbraune Kapilā-Kühe, die Milchkühe, die die Wesen ernähren.
13.112.20
तासाममृतवृत्तीनां क्षरन्तीनां समन्ततः ।
बभूवामृतजः फेनः स्रवन्तीनामिवोर्मिजः ॥ १३.११२.२० ॥
Rings um jene Kühe, die von allen Seiten nektargleiche Milch fließen ließen, entstand ein aus dem Nektar geborener Schaum, wie Schaum aus den Wellen fließender Flüsse entsteht.
13.112.21
स वत्समुखविभ्रष्टो भवस्य भुवि तिष्ठतः ।
शिरस्यवापतत्क्रुद्धः स तदैक्षत च प्रभुः।
ललाटप्रभवेणाक्ष्णा रोहिणीं प्रदहन्निव ॥ १३.११२.२१ ॥
Jener Schaum, vom Mund des Kalbes fallend, fiel auf das Haupt Bhavas, der auf der Erde stand. Da blickte der erzürnte Herr mit dem Auge, das aus seiner Stirn geboren war, als wolle er die Kuh Rohiṇī verbrennen.
13.112.22
तत्तेजस्तु ततो रौद्रं कपिलां गां विशाम्पते ।
नानावर्णत्वमनयन्मेघानिव दिवाकरः ॥ १३.११२.२२ ॥
O Herr der Menschen, da machte jene wilde Strahlkraft die rotbraune Kuh Kapilā vielfarbig, wie die Sonne den Wolken vielerlei Farben verleiht.
13.112.23
यास्तु तस्मादपक्रम्य सोममेवाभिसंश्रिताः ।
यथोत्पन्नाः स्ववर्णस्था न नीताश्चान्यवर्णतां ॥ १३.११२.२३ ॥
Jene Kühe aber, die sich davon entfernten und nur bei Soma, dem Mond, Zuflucht suchten, blieben in ihrer eigenen Farbe, wie sie geboren waren, und wurden nicht in eine andere Farbe gebracht.
13.112.24
अथ क्रुद्धं महादेवं प्रजापतिरभाषत ।
अमृतेनावसिक्तस्त्वं नोच्छिष्टं विद्यते गवाम् ॥ १३.११२.२४ ॥
Da sprach Prajāpati zum zornigen Mahādeva: Du bist mit Nektar besprengt; den Kühen gibt es keinen Rest, der unrein wäre.
13.112.25
यथा ह्यमृतमादाय सोमो विष्यन्दते पुनः ।
तथा क्षीरं क्षरन्त्येता रोहिण्योऽमृतसम्भवाः ॥ १३.११२.२५ ॥
Wie Soma, der den Nektar empfangen hat, wieder ausströmt, so verströmen diese aus Nektar geborenen Rohiṇī-Kühe Milch.
13.112.26
न दुष्यत्यनिलो नाग्निर्न सुवर्णं न चोदधिः ।
नामृतेनामृतं पीतं न वत्सैर्दुष्यते पयः ॥ १३.११२.२६ ॥
Weder der Wind noch das Feuer, weder Gold noch das Meer wird befleckt; Nektar, mit Nektar getrunken, wird nicht befleckt, und Milch wird durch Kälber nicht befleckt.
13.112.27
इमाँल्लोकान्भरिष्यन्ति हविषा प्रस्रवेण च ।
आसामैश्वर्यमिच्छन्ति सर्वेऽमृतमयं शुभम् ॥ १३.११२.२७ ॥
Mit Opfergabe und Milchströmen werden sie diese Welten erhalten; alle begehren die Herrschaft über sie, die aus Nektar besteht und verheißungsvoll ist.
13.112.28
वृषभं च ददौ तस्मै भगवाँल्लोकभावनः ।
प्रसादयामास मनस्तेन रुद्रस्य भारत ॥ १३.११२.२८ ॥
Der gesegnete Erhalter der Welten gab ihm einen Stier, und dadurch, o Bhārata, wurde Rudras Gemüt besänftigt.
13.112.29
प्रीतश्चापि महादेवश्चकार वृषभं तदा ।
ध्वजं च वाहनं चैव तस्मात्स वृषभध्वजः ॥ १३.११२.२९ ॥
Erfreut machte der große Gott Mahādeva den Stier damals zu seinem Banner und Reittier; deshalb wurde er der Stierbanner genannt.
13.112.30
ततो देवैर्महादेवस्तदा पशुपतिः कृतः ।
ईश्वरः स गवां मध्ये वृषभाङ्कः प्रकीर्तितः ॥ १३.११२.३० ॥
Da machten die Götter den Großen Gott zum Herrn des Viehs (Paśupati). Unter den Kühen ist er der Herr (Īśvara), gepriesen als der mit dem Stiersymbol.
13.112.31
एवमव्यग्रवर्णानां कपिलानां महौजसाम् ।
प्रदाने प्रथमः कल्पः सर्वासामेव कीर्तितः ॥ १३.११२.३१ ॥
So wird bei der Gabe der braunen Kühe von unwandelbarer Farbe und großer Kraft dies als der erste Ritus für alle erklärt.
13.112.32
लोकज्येष्ठा लोकवृत्तिप्रवृत्ता ।
रुद्रोद्भूताः सोमविष्यन्दभूताः।
सौम्याः पुण्याः कामदाः प्राणदाश्च ॥ १३.११२.३२ ॥
Die Ältesten der Welten, dem Erhalt des Weltlebens hingegeben, aus Rudra entsprungen, aus dem Strom des Soma geformt; mild, verdienstvoll, Wünsche gewährend und Leben schenkend.
13.112.33
गा वै दत्त्वा सर्वकामप्रदः स्यात् ।
इदं गवां प्रभवविधानमुत्तमं
पठन्सदा शुचिरपि मङ्गलप्रियः ।
विमुच्यते कलिकलुषेण मानवः
प्रियान्सुतान्धनपशुमाप्नुयात्सदा ॥ १३.११२.३३ ॥
Wer Kühe gibt, wird zum Gewährer aller Wünsche. Ein Mensch, der diesen höchsten Ritus vom Ursprung der Kühe stets rezitiert, rein und dem Glück zugetan, wird vom Makel des Kali-Zeitalters befreit und erlangt stets liebe Söhne, Reichtum und Vieh.
13.112.34
हव्यं कव्यं तर्पणं शान्तिकर्म ।
यानं वासो वृद्धबालस्य तुष्टिः।
एतान्सर्वान्गोप्रदाने गुणान्वै ।
दाता राजन्नाप्नुयाद्वै सदैव ॥ १३.११२.३४ ॥
Opfergabe, Ahnenopfer, Libation, Sühneritus, Fahrzeug, Kleidung, das Wohlergehen der Alten und Kinder – all diese Vorteile liegen in der Kuhgabe. O König, der Geber erlangt sie alle stets.
13.112.35
पितामहस्याथ निशम्य वाक्यं ।
राजा सह भ्रातृभिराजमीढः।
सुवर्णवर्णानडुहस्तथा गाः ।
पार्थो ददौ ब्राह्मणसत्तमेभ्यः ॥ १३.११२.३५ ॥
Als der König Ajamīḍha (Yudhiṣṭhira) die Worte des Großvaters hörte, gab er zusammen mit seinen Brüdern goldfarbene Stiere und Kühe den besten Brahmanen; Pārtha gab sie.
13.112.36
तथैव तेभ्योपि ददौ द्विजेभ्यो ।
गवां सहस्राणि शतानि चैव।
यज्ञान्समुद्धिश्य च दक्षिणार्थे ।
लोकान्विजेतुं परमां च कीर्तिम् ॥ १३.११२.३६ ॥
Ebenso gab er ihnen und den Zweimalgeborenen Tausende und Hunderte von Kühen, zu den Opfern bestimmt als Opferlohn, um die Welten zu erobern und höchsten Ruhm zu erlangen.