മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.113
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.113.1
एवमुक्त्वा ततो भीष्मः पुनर्धर्मसुतं नृपम् ।
जनमेजयभूपाल उवाचेदं सहेतुकम् ॥ १३.११३.१ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ഭീഷ്മർ വീണ്ടും ധർമപുത്രനായ രാജാവിനോട് സംസാരിച്ചു. ജനമേജയ രാജാവ് ഇത് കാരണസഹിതം പറഞ്ഞു.
13.113.2
एतस्मिन्नेव काले तु वसिष्ठमृषिसत्तमम् ।
इक्ष्वाकुवंशजो राजा सौदासो वदतां वरः ॥ १३.११३.२ ॥
അക്കാലത്ത് ഇക്ഷ്വാകു വംശത്തിൽ ജനിച്ച, വക്താക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ സൗദാസ രാജാവ്, ഋഷിശ്രേഷ്ഠനായ വസിഷ്ഠനെ സമീപിച്ചു.
13.113.3
सर्वलोकचरं सिद्धं ब्रह्मकोशं सनातनम् ।
पुरोहितमभिप्रष्टुमभिवाद्योपचक्रमे ॥ १३.११३.३ ॥
എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും സഞ്ചരിക്കുന്ന, സിദ്ധനായ, ബ്രഹ്മത്തിന്റെ നിധിയായ, സനാതനനായ പുരോഹിതനോട് ചോദിക്കാൻ നമസ്കരിച്ച് അവൻ തുടങ്ങി.
13.113.4
त्रैलोक्ये भगवन्किंस्वित्पवित्रं कथ्यतेऽनघ ।
यत्कीर्तयन्सदा मर्त्यः प्राप्नुयात्पुण्यमुत्तमम् ॥ १३.११३.४ ॥
ഹേ ഭഗവാനേ! ഹേ പാപരഹിതനേ! മൂന്നു ലോകങ്ങളിൽ എന്താണ് പവിത്രമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നത്? അതിനെ സദാ കീർത്തിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ ഉത്തമ പുണ്യം നേടുന്നത് എന്താണ്?
13.113.5
तस्मै प्रोवाच वचनं प्रणताय हितं तदा ।
गवामुपनिषद्विद्यां नमस्कृत्य गवां शुचिः ॥ १३.११३.५ ॥
അപ്പോൾ വണങ്ങിനിന്ന അവനോട് ഹിതകരമായ വാക്ക് പറഞ്ഞു. പശുക്കളുടെ ഉപനിഷദ് വിദ്യ, പശുക്കളെ നമസ്കരിച്ച് ശുദ്ധനായി.
13.113.6
गावः सुरभिगन्धिन्यस्तथा गुग्गुलुगन्धयः ।
गावः प्रतिष्ठा भूतानां गावः स्वस्त्ययनं महत् ॥ १३.११३.६ ॥
പശുക്കൾ സുരഭിയുടെ ഗന്ധമുള്ളവയും ഗുഗ്ഗുലുവിന്റെ ഗന്ധമുള്ളവയുമാണ്. പശുക്കൾ ജീവികളുടെ ആധാരമാണ്; പശുക്കൾ മഹത്തായ മംഗളത്തിന്റെ മാർഗമാണ്.
13.113.7
गावो भूतं च भव्यं च गावः पुष्टिः सनातनी ।
गावो लक्ष्म्यास्तथा मूलं गोषु दत्तं न नश्यति ॥ १३.११३.७ ॥
പശുക്കൾ ഭൂതവും ഭാവിയുമാണ്; പശുക്കൾ ശാശ്വതമായ പുഷ്ടിയാണ്. പശുക്കൾ ലക്ഷ്മിയുടെ മൂലമാണ്; പശുക്കൾക്ക് നൽകിയത് നശിക്കുന്നില്ല.
13.113.8
अन्नं हि परमं गावो देवानां परमं हविः ।
स्वाहाकारवषट्कारौ गोषु नित्यं प्रतिष्ठितौ ॥ १३.११३.८ ॥
പശുക്കളാണ് ഉത്തമമായ അന്നം; ദേവന്മാർക്കുള്ള ഉത്തമ ഹവിസ്സ്. സ്വാഹാകാരവും വഷട്കാരവും എപ്പോഴും പശുക്കളിൽ പ്രതിഷ്ഠിതമാണ്.
13.113.9
गावो यज्ञस्य हि फलं गोषु यज्ञाः प्रतिष्ठिताः ।
गावो भविष्यं भूतं च गोषु यज्ञाः प्रतिष्ठिताः ॥ १३.११३.९ ॥
പശുക്കൾ യജ്ഞത്തിന്റെ ഫലമാണ്; പശുക്കളിൽ യജ്ഞങ്ങൾ പ്രതിഷ്ഠിതമാണ്. പശുക്കൾ ഭാവിയും ഭൂതവുമാണ്; പശുക്കളിൽ യജ്ഞങ്ങൾ പ്രതിഷ്ഠിതമാണ്.
13.113.10
सायं प्रातश्च सततं होमकाले महाद्युते ।
गावो ददति वै हौम्यमृषिभ्यः पुरुषर्षभ ॥ १३.११३.१० ॥
വൈകുന്നേരവും രാവിലെയും, എപ്പോഴും ഹോമകാലത്ത്, മഹാദ്യുതേ, പശുക്കൾ ഋഷിമാർക്ക് ഹോമ്യം (ഹോമദ്രവ്യം) നൽകുന്നു, പുരുഷർഷഭാ.
13.113.11
यानि कानि च दुर्गाणि दुष्कृतानि कृतानि च ।
तरन्ति चैव पाप्मानं धेनुं ये ददति प्रभो ॥ १३.११३.११ ॥
ഏതെല്ലാം കഷ്ടതകളും ദുഷ്കർമ്മങ്ങളും ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ഓ പ്രഭോ, ധേനു (പാൽ തരുന്ന പശു) ദാനം ചെയ്യുന്നവർ പാപത്തെ കടന്നുപോകുന്നു.
13.113.12
एकां च दशगुर्दद्याद्दश दद्याच्च गोशती ।
शतं सहस्रगुर्दद्यात्सर्वे तुल्यफला हि ते ॥ १३.११३.१२ ॥
ഒരു പശുവിനെ, അല്ലെങ്കിൽ പത്തിരട്ടി വിലയുള്ളതിനെ നൽകാം; പത്ത് പശുക്കളെ നൽകാം, അല്ലെങ്കിൽ നൂറ് പശുക്കളെ നൽകാം; നൂറ് നൽകാം, അല്ലെങ്കിൽ ആയിരം മടങ്ങ് വിലയുള്ളത് നൽകാം — ഇവയെല്ലാം തുല്യഫലം നൽകുന്നു.
13.113.13
अनाहिताग्निः शतगुरयज्वा च सहस्रगुः ।
समृद्धो यश्च कीनाशो नार्घमर्हन्ति ते त्रयः ॥ १३.११३.१३ ॥
അഗ്നി സ്ഥാപിക്കാത്തവനും, നൂറു പശുക്കളെ നൽകിയിട്ടും യജ്ഞം ചെയ്യാത്തവനും, ആയിരം പശുക്കളെ നൽകുന്നവനും, സമൃദ്ധനായിരുന്നിട്ടും ലോഭിയായവനും — ഈ മൂവരും അർഘ്യത്തിന് യോഗ്യരല്ല.
13.113.14
कपिलां ये प्रयच्छन्ति सवत्सां कांस्यदोहनाम् ।
सुव्रतां वस्त्रसंवीतामुभौ लोकौ जयन्ति ते ॥ १३.११३.१४ ॥
കിടാവോടുകൂടിയ, വെങ്കല പാൽപാത്രമുള്ള, സുവ്രതയായ, വസ്ത്രം പുതപ്പിച്ച കപില പശുവിനെ ദാനം ചെയ്യുന്നവർ ഇരു ലോകങ്ങളെയും ജയിക്കുന്നു.
13.113.15
युवानमिन्द्रियोपेतं शतेन सहयूथपम् ।
गवेन्द्रं ब्राह्मणेन्द्राय भूरिशृङ्गमलङ्कृतम् ॥ १३.११३.१५ ॥
യുവാവും ഇന്ദ്രിയശക്തിയുള്ളവനും, നൂറു പശുക്കൾക്ക് തുല്യനും, കൂട്ടത്തിന്റെ നായകനും, പശുക്കളിലെ ഇന്ദ്രനും, അനേകം കൊമ്പുകളാൽ അലങ്കരിച്ചവനുമായ കാളയെ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠന് ദാനം ചെയ്യണം.
13.113.16
वृषबं ये प्रयच्छन्ति श्रोत्रियाय परन्तप ।
ऐश्वर्यं तेऽधिगच्छन्ति जायमानाः पुनःपुनः ॥ १३.११३.१६ ॥
ശത്രുക്കളെ തപിപ്പിക്കുന്നവനേ! ശ്രോത്രിയനായ ബ്രാഹ്മണന് കാളയെ നൽകുന്നവർ ജന്മം തോറും ഐശ്വര്യം നേടുന്നു.
13.113.17
नाकीर्तयित्वा गाःक सुप्यात्तासां संस्मृत्य चोत्पतेत् ।
सायं प्रातर्नमस्येच्च गास्ततः पुष्टिमाप्नुयात् ॥ १३.११३.१७ ॥
പശുക്കളെ സ്മരിക്കാതെ ഒരാൾ ഉറങ്ങരുത്; അവയെ ഓർത്തുകൊണ്ടേ എഴുന്നേൽക്കണം. സായാഹ്നത്തിലും പ്രഭാതത്തിലും പശുക്കളെ നമസ്കരിക്കണം; അതിലൂടെ പുഷ്ടി നേടും.
13.113.18
गवां मूत्रपुरीषस्य नोद्विजेत कथञ्चन ।
न चासां मांसमश्नीयाद्गवां पुष्टिं तथाऽऽप्नुयात् ॥ १३.११३.१८ ॥
പശുക്കളുടെ മൂത്രത്തെയും ചാണകത്തെയും ഒരു വിധത്തിലും വെറുക്കരുത്; അവയുടെ മാംസം ഭക്ഷിക്കരുത്. അങ്ങനെ പശുക്കളുടെ പുഷ്ടി നേടും.
13.113.19
गाश्च संकीर्तयन्नित्यं नावमन्येत तास्तथा ।
अनिष्टं स्वप्नमालक्ष्य गां नरः सम्प्रकीर्तयेत् ॥ १३.११३.१९ ॥
പശുക്കളെ എപ്പോഴും പുകഴ്ത്തണം; അവയെ ഒരിക്കലും അവമതിക്കരുത്. അശുഭസ്വപ്നം കണ്ടാൽ മനുഷ്യൻ പശുവിനെ നന്നായി സ്തുതിക്കണം.
13.113.20
गोमयेन सदा स्नायाद्गोकरीषे च संविशेत् ।
श्लोष्ममूत्रपुरीषाणि प्रतिघातं च वर्जयेत् ॥ १३.११३.२० ॥
എപ്പോഴും ചാണകംകൊണ്ട് കുളിക്കണം; ചാണകവറളിയിൽ ഇരിക്കണം. കഫം, മൂത്രം, മലം എന്നിവയുടെ തടയലും ഒഴിവാക്കണം.
13.113.21
सार्द्रे चर्मणि भुञ्जीत निरीक्षेद्वारुणीं दिशम् ।
वाग्यतः सर्पिषा भूमौ गवां व्युष्टिं सदाऽऽश्नुते ॥ १३.११३.२१ ॥
നനഞ്ഞ തോലിന്മേൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കണം; പടിഞ്ഞാറൻ ദിക്ക് നോക്കണം; വാക്ക് നിയന്ത്രിച്ച് നിലത്ത് നെയ്യുകൊണ്ട് (ആഹുതി) നൽകണം; ഇങ്ങനെ എപ്പോഴും പശുക്കളുടെ സമൃദ്ധി നേടുന്നു.
13.113.22
घृतेन जुहुयादग्निं घृतेन स्वस्ति वाचयेत् ।
घृतं दद्याद्धृतं प्राशेद्गवां व्युष्टिं सदाऽऽश्नुते ॥ १३.११३.२२ ॥
നെയ്യുകൊണ്ട് അഗ്നിയിൽ ആഹുതി ചെയ്യണം; നെയ്യുകൊണ്ട് സ്വസ്തിവാചനം ചെയ്യിക്കണം; നെയ്യ് ദാനം ചെയ്ത് നെയ്യ് കഴിക്കണം; ഇങ്ങനെ എപ്പോഴും പശുക്കളുടെ സമൃദ്ധി നേടുന്നു.
13.113.23
गोमत्या विद्यया धेनुं तिलानामभिमन्त्र्य यः ।
सर्वरत्नमयीं दद्यान्न स शोचेत्कृताकृते ॥ १३.११३.२३ ॥
ഗോമതീ വിദ്യകൊണ്ട് എള്ള് അഭിമന്ത്രിച്ച് സർവരത്നമയമായ ധേനുവിനെ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ, ചെയ്തതിനും ചെയ്യാത്തതിനും ദുഃഖിക്കുകയില്ല.
13.113.24
गावो मामुपतिष्ठन्तु हेमशृङ्ग्यः पयोमुचः ।
सुरभ्यः सौरभेय्यश्च सरितः सागरं यथा ॥ १३.११३.२४ ॥
സ്വർണ്ണക്കൊമ്പുള്ളവയും പാൽ ചൊരിയുന്നവയും സുഗന്ധമുള്ളവയും സുരഭിയുടെ വംശത്തിലുള്ളവയുമായ പശുക്കൾ നദികൾ കടലിലേക്ക് എന്നപോലെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരട്ടെ.
13.113.25
गा वै पश्याम्यहं नित्यं गावः पश्यन्तु मां सदा ।
गावोस्माकं वयं तासां यतो गावस्ततो वयम् ॥ १३.११३.२५ ॥
ഞാൻ എപ്പോഴും പശുക്കളെ കാണുന്നു; പശുക്കൾ എപ്പോഴും എന്നെ കാണട്ടെ. പശുക്കൾ നമ്മുടേതാണ്, നാം അവയുടേതാണ്; പശുക്കൾ ഉള്ളതുകൊണ്ടാണ് നാമും ഉള്ളത്.
13.113.26
एवं रात्रौ दिवा चापि समेषु विषमेषु च ।
महाभयेषु च नरः कीर्तयन्मुच्यते भवात् ॥ १३.११३.२६ ॥
ഇങ്ങനെ രാത്രിയിലും പകലിലും, സമതലങ്ങളിലും വിഷമസ്ഥലങ്ങളിലും, മഹാഭയങ്ങളിലും കീർത്തനം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ സംസാരത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു.