Mahābhārata · Adhyāya 13.113
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.113.1
एवमुक्त्वा ततो भीष्मः पुनर्धर्मसुतं नृपम् ।
जनमेजयभूपाल उवाचेदं सहेतुकम् ॥ १३.११३.१ ॥
Tendo dito isso, Bhīṣma falou novamente ao rei, filho de Dharma. O rei Janamejaya disse isto, com suas razões.
13.113.2
एतस्मिन्नेव काले तु वसिष्ठमृषिसत्तमम् ।
इक्ष्वाकुवंशजो राजा सौदासो वदतां वरः ॥ १३.११३.२ ॥
Naquele mesmo tempo, o rei Saudāsa, nascido na linhagem de Ikṣvāku e o melhor dos oradores, aproximou-se de Vasiṣṭha, o melhor dos sábios.
13.113.3
सर्वलोकचरं सिद्धं ब्रह्मकोशं सनातनम् ।
पुरोहितमभिप्रष्टुमभिवाद्योपचक्रमे ॥ १३.११३.३ ॥
Curvando-se diante do sacerdote doméstico, que percorre todos os mundos, é perfeito, tesouro do Brahman e eterno, começou a perguntar-lhe.
13.113.4
त्रैलोक्ये भगवन्किंस्वित्पवित्रं कथ्यतेऽनघ ।
यत्कीर्तयन्सदा मर्त्यः प्राप्नुयात्पुण्यमुत्तमम् ॥ १३.११३.४ ॥
Ó venerável, ó sem pecado! O que nos três mundos é dito purificador, cujo louvor o mortal sempre obtém o mérito supremo?
13.113.5
तस्मै प्रोवाच वचनं प्रणताय हितं तदा ।
गवामुपनिषद्विद्यां नमस्कृत्य गवां शुचिः ॥ १३.११३.५ ॥
Então falou palavras benéficas àquele que se havia curvado: o ensinamento secreto das vacas, tendo reverenciado as vacas e estando puro.
13.113.6
गावः सुरभिगन्धिन्यस्तथा गुग्गुलुगन्धयः ।
गावः प्रतिष्ठा भूतानां गावः स्वस्त्ययनं महत् ॥ १३.११३.६ ॥
As vacas são fragrantes como surabhi e fragrantes como guggulu. As vacas são o fundamento dos seres; as vacas são o grande caminho do bem-estar.
13.113.7
गावो भूतं च भव्यं च गावः पुष्टिः सनातनी ।
गावो लक्ष्म्यास्तथा मूलं गोषु दत्तं न नश्यति ॥ १३.११३.७ ॥
As vacas são o passado e o futuro; as vacas são o sustento eterno. As vacas são também a raiz de Lakṣmī, e o que é dado às vacas não perece.
13.113.8
अन्नं हि परमं गावो देवानां परमं हविः ।
स्वाहाकारवषट्कारौ गोषु नित्यं प्रतिष्ठितौ ॥ १३.११३.८ ॥
As vacas são, em verdade, o alimento supremo e a oferenda suprema dos deuses. As exclamações svāhā e vaṣaṭ estão sempre estabelecidas nas vacas.
13.113.9
गावो यज्ञस्य हि फलं गोषु यज्ञाः प्रतिष्ठिताः ।
गावो भविष्यं भूतं च गोषु यज्ञाः प्रतिष्ठिताः ॥ १३.११३.९ ॥
As vacas são o fruto do sacrifício; os sacrifícios estão estabelecidos nas vacas. As vacas são o futuro e o passado; os sacrifícios estão estabelecidos nas vacas.
13.113.10
सायं प्रातश्च सततं होमकाले महाद्युते ।
गावो ददति वै हौम्यमृषिभ्यः पुरुषर्षभ ॥ १३.११३.१० ॥
Pela manhã e à tarde, continuamente, no momento da oblação, ó grande resplandecente, as vacas dão a oferenda de homa aos sábios, ó touro entre os homens.
13.113.11
यानि कानि च दुर्गाणि दुष्कृतानि कृतानि च ।
तरन्ति चैव पाप्मानं धेनुं ये ददति प्रभो ॥ १३.११३.११ ॥
Quaisquer que sejam as dificuldades e as más ações praticadas, os que dão uma dhenu, uma vaca leiteira, atravessam o pecado, ó senhor.
13.113.12
एकां च दशगुर्दद्याद्दश दद्याच्च गोशती ।
शतं सहस्रगुर्दद्यात्सर्वे तुल्यफला हि ते ॥ १३.११३.१२ ॥
Deve-se dar uma vaca, ou uma de valor dez vezes maior; dez vacas, ou cem vacas; cem devem ser dadas, ou uma de valor mil vezes maior — todas trazem fruto igual.
13.113.13
अनाहिताग्निः शतगुरयज्वा च सहस्रगुः ।
समृद्धो यश्च कीनाशो नार्घमर्हन्ति ते त्रयः ॥ १३.११३.१३ ॥
Aquele que não mantém o fogo sagrado, o que dá cem vacas mas não sacrifica, o que dá mil vacas, e o que é próspero mas avarento — esses três não merecem o arghya.
13.113.14
कपिलां ये प्रयच्छन्ति सवत्सां कांस्यदोहनाम् ।
सुव्रतां वस्त्रसंवीतामुभौ लोकौ जयन्ति ते ॥ १३.११३.१४ ॥
Os que dão uma vaca kapilā com seu bezerro, com um vaso de bronze para ordenha, de bons votos e coberta de tecido, conquistam ambos os mundos.
13.113.15
युवानमिन्द्रियोपेतं शतेन सहयूथपम् ।
गवेन्द्रं ब्राह्मणेन्द्राय भूरिशृङ्गमलङ्कृतम् ॥ १३.११३.१५ ॥
Um touro jovem, dotado de vigor, valendo cem vacas, líder do rebanho, senhor do gado, de muitos chifres e adornado — deve ser dado ao senhor dos brâmanes.
13.113.16
वृषबं ये प्रयच्छन्ति श्रोत्रियाय परन्तप ।
ऐश्वर्यं तेऽधिगच्छन्ति जायमानाः पुनःपुनः ॥ १३.११३.१६ ॥
Ó destruidor de inimigos, os que dão um touro a um brâmane erudito alcançam a soberania, nascendo repetidamente.
13.113.17
नाकीर्तयित्वा गाःक सुप्यात्तासां संस्मृत्य चोत्पतेत् ।
सायं प्रातर्नमस्येच्च गास्ततः पुष्टिमाप्नुयात् ॥ १३.११३.१७ ॥
Ninguém deve dormir sem lembrar das vacas; deve-se levantar lembrando-as. De manhã e à noite deve-se reverenciar as vacas; assim se obtém prosperidade.
13.113.18
गवां मूत्रपुरीषस्य नोद्विजेत कथञ्चन ।
न चासां मांसमश्नीयाद्गवां पुष्टिं तथाऽऽप्नुयात् ॥ १३.११३.१८ ॥
Nunca se deve sentir nojo da urina e do esterco das vacas, nem comer sua carne; assim se obtém a prosperidade das vacas.
13.113.19
गाश्च संकीर्तयन्नित्यं नावमन्येत तास्तथा ।
अनिष्टं स्वप्नमालक्ष्य गां नरः सम्प्रकीर्तयेत् ॥ १३.११३.१९ ॥
Deve-se sempre louvar as vacas e nunca desprezá-las. Tendo visto um sonho inauspicioso, o homem deve louvar devidamente a vaca.
13.113.20
गोमयेन सदा स्नायाद्गोकरीषे च संविशेत् ।
श्लोष्ममूत्रपुरीषाणि प्रतिघातं च वर्जयेत् ॥ १३.११३.२० ॥
Deve-se sempre banhar-se com esterco de vaca e sentar-se sobre um bolo de esterco de vaca. Deve-se evitar a fleuma, a urina e as fezes, bem como sua supressão.
13.113.21
सार्द्रे चर्मणि भुञ्जीत निरीक्षेद्वारुणीं दिशम् ।
वाग्यतः सर्पिषा भूमौ गवां व्युष्टिं सदाऽऽश्नुते ॥ १३.११३.२१ ॥
Deve-se comer sobre um couro úmido, olhar para o quadrante oeste e, controlando a fala, oferecer ghee ao chão; assim obtém-se sempre a prosperidade das vacas.
13.113.22
घृतेन जुहुयादग्निं घृतेन स्वस्ति वाचयेत् ।
घृतं दद्याद्धृतं प्राशेद्गवां व्युष्टिं सदाऽऽश्नुते ॥ १३.११३.२२ ॥
Deve-se oferecer oblações de ghee ao fogo, mandar recitar uma bênção com ghee, dar ghee e comer ghee; assim obtém-se sempre a prosperidade das vacas.
13.113.23
गोमत्या विद्यया धेनुं तिलानामभिमन्त्र्य यः ।
सर्वरत्नमयीं दद्यान्न स शोचेत्कृताकृते ॥ १३.११३.२३ ॥
Quem, tendo consagrado o gergelim com a ciência Gomatī, dá uma vaca leiteira feita de todas as joias, não se aflige pelo que foi feito ou não feito.
13.113.24
गावो मामुपतिष्ठन्तु हेमशृङ्ग्यः पयोमुचः ।
सुरभ्यः सौरभेय्यश्च सरितः सागरं यथा ॥ १३.११३.२४ ॥
Que as vacas de chifres dourados, que derramam leite, perfumadas e da linhagem de Surabhi, venham a mim, como os rios correm para o oceano.
13.113.25
गा वै पश्याम्यहं नित्यं गावः पश्यन्तु मां सदा ।
गावोस्माकं वयं तासां यतो गावस्ततो वयम् ॥ १३.११३.२५ ॥
Eu sempre olho para as vacas; que as vacas sempre me olhem. As vacas são nossas, e nós somos delas; pois as vacas existem, por isso nós existimos.
13.113.26
एवं रात्रौ दिवा चापि समेषु विषमेषु च ।
महाभयेषु च नरः कीर्तयन्मुच्यते भवात् ॥ १३.११३.२६ ॥
Assim, de noite e de dia, em lugares planos e em lugares ásperos, e mesmo em grandes perigos, o homem que recita os louvores é libertado da existência mundana.