Mahābhārata · Adhyāya 13.115
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.115.1
घृतक्षीरप्रदा गावो घृतयोन्यो घृतोद्भवाः ।
घृतनद्यो घृतावर्तास्ता मे सन्तु सदा गृहे ॥ १३.११५.१ ॥
Que las vacas que dan manteca y leche, cuyo origen es la manteca, nacidas de la manteca, y los ríos de manteca con sus remolinos de manteca, estén siempre en mi casa.
13.115.2
घृतं मे हृदये नित्यं घृतं नाभ्यां प्रतिष्ठितम् ।
घृतं सर्वेषु गात्रेषु घृतं मे मनसि स्थितम् ॥ १३.११५.२ ॥
La manteca está siempre en mi corazón; la manteca está establecida en mi ombligo; la manteca está en todos mis miembros; y la manteca reside en mi mente.
13.115.3
गावो ममाग्रतो नित्यं गावः पृष्ठत एव च ।
गावो मे सर्वतश्चैव गवां मध्ये वसाम्यहम् ॥ १३.११५.३ ॥
Que las vacas estén siempre delante de mí, y las vacas detrás de mí también; las vacas están por todas partes a mi alrededor, y yo habito en medio de las vacas.
13.115.4
इत्याचम्य जपेत्सायं प्रातश्च पुरुषः सदा ।
यदह्ना कुरुते पापं तस्मात्स परिमुच्यते ॥ १३.११५.४ ॥
Habiendo bebido agua ritualmente de este modo, el hombre debe recitar siempre por la tarde y por la mañana; del pecado que comete durante el día, queda liberado.
13.115.5
प्रासादा यत्र सौवर्णा वसोर्धाराश्च कामदाः ।
गन्धर्वाप्सरसो यत्र तत्र यान्ति सहस्रदाः ॥ १३.११५.५ ॥
Allí donde hay palacios de oro y corrientes de riqueza que conceden deseos, donde están los gandharvas y las apsarases, allí van los que han dado mil dones.
13.115.6
नवनीतपङ्काः क्षीरोदा दधिशैवलसङ्कुलाः ।
वहन्ति यत्र वै नद्यस्तत्र यान्ति सहस्रदाः ॥ १३.११५.६ ॥
Donde fluyen ríos con lodo de mantequilla fresca, aguas de leche, espesas de yogur y musgo, allí van los que han dado mil dones.
13.115.7
गवां शतसहस्रं तु यः प्रच्छेद्यथाविधि ।
परां वृद्धिमवाप्याथ स्वर्गलोके महीयते ॥ १३.११५.७ ॥
Quien entrega, según la norma, cien mil vacas obtiene la suprema prosperidad y es honrado en el mundo celestial.
13.115.8
दश चोभयतः प्रेत्य मातापित्रोः पितामहान् ।
दधाति सुकृताँल्लोकान्पुनाति च कुलं नरः ॥ १३.११५.८ ॥
Tras morir, el hombre establece en mundos meritorios a sus diez abuelos por ambas líneas, materna y paterna, y también purifica a su linaje.
13.115.9
धेन्वाः प्रमाणेन समप्रमाणां ।
धेनुं तिलानामपि च प्रदाय।
पानीयवापीः स यमस्य लोके ।
न यातनां काञ्चिदुपैति तत्र ॥ १३.११५.९ ॥
Quien entrega una vaca de la misma medida que una vaca, hecha de sésamo, llega a los estanques de agua del mundo de Yama y allí no sufre ningún tormento.
13.115.10
पवित्रमग्र्यं जगतः प्रतिष्ठा ।
दिवौकसां मातरोऽथाप्रमेयाः।
अन्वालभेद्दक्षिणतो व्रजेच्च ।
दद्याच्च पात्रे प्रसमीक्ष्य कालम् ॥ १३.११५.१० ॥
Ella es el purificador más excelente, el fundamento del mundo, las madres incontables de los moradores del cielo. Uno debe tocarla, ir hacia el sur y dar a un receptor digno, habiendo considerado debidamente el momento.
13.115.11
धेनुं सवत्सां कपिलां भूरिशृङ्गीं ।
कांस्योपदोहां वसनोत्तरीयाम्।
प्रदाय तां गाहति दुर्विगाह्यां ।
याम्यां सभां वीतभयो मनुष्यः ॥ १३.११५.११ ॥
Tras entregar una vaca leonada con su ternero, de muchos cuernos, con un recipiente de bronce para ordeñar y una tela como vestidura superior, el hombre, libre de temor, entra en la difícil de alcanzar sala de asamblea de Yama.
13.115.12
सुरूपा बहुरूपाश्चि विश्वरूपाश्च मातरः ।
गावो मामुपतिष्ठन्तामिति नित्यं प्रकीर्तयेत् ॥ १३.११५.१२ ॥
Hermosas de forma, de muchas formas y de todas las formas son las vacas-madres: «Que las vacas me asistan»; así uno debe recitar constantemente.
13.115.13
नातः पुण्यतरं दानं नातः पुण्यतरं फलम् ।
नातो विशिष्टं लोकेषु भूतं भवितुमर्हति ॥ १३.११५.१३ ॥
No hay don más meritorio que este, ni fruto más meritorio que este. Entre los mundos, ningún ser puede llegar a ser superior a esto.
13.115.14
त्वचा लोम्नाऽथ शृङ्गैर्वा वालैः क्षीरेण मेदसा ।
यज्ञं वहति सम्भूय किमस्त्यभ्यधिकं ततः ॥ १३.११५.१४ ॥
Con la piel, el pelo, los cuernos, los pelos de la cola, la leche y la grasa, juntos sostienen el sacrificio. ¿Qué hay superior a eso?
13.115.15
यया सर्वमिदं व्याप्तं जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
तां धेनुं शिरसा वन्दे भूतभव्यस्य मातरम् ॥ १३.११५.१५ ॥
A esa vaca por la que está impregnado todo este mundo, lo inmóvil y lo móvil, a esa vaca, madre de lo que fue y de lo que será, me inclino con la cabeza.
13.115.16
गुणवचनसमुच्चयैकदेशो ।
नृवर मयैष गवां प्रकीर्तितस्ते।
न च परमिह दानमस्ति गोभ्यो ।
भवति न चापि परायणं ततोऽन्यम् ॥ १३.११५.१६ ॥
Oh, mejor de los hombres, esta es una porción de la colección de elogios a sus cualidades que te he declarado acerca de las vacas. Aquí no hay don mayor que las vacas, ni otro refugio supremo que ellas.
13.115.17
वरमिदमिति भूमिपो विचिन्त्य ।
प्रवरमृषेर्वचनं ततो महात्मा।
व्यसृजत नियतात्मवान्द्विजेभ्यः ।
सुबहु च गोधनमाप्तवांश्च लोकान् ॥ १३.११५.१७ ॥
Pensando: "Esto es lo mejor", aquel señor de la tierra, de alma grande y dominada, siguiendo la excelente palabra del sabio, entregó gran riqueza en vacas a los dos veces nacidos, y así obtuvo los mundos.