Mahābhārata · Adhyāya 13.115
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.115.1
घृतक्षीरप्रदा गावो घृतयोन्यो घृतोद्भवाः ।
घृतनद्यो घृतावर्तास्ता मे सन्तु सदा गृहे ॥ १३.११५.१ ॥
Que as vacas que dão ghee e leite, cuja origem é o ghee, nascidas do ghee, e os rios de ghee com seus redemoinhos de ghee, estejam sempre em minha casa.
13.115.2
घृतं मे हृदये नित्यं घृतं नाभ्यां प्रतिष्ठितम् ।
घृतं सर्वेषु गात्रेषु घृतं मे मनसि स्थितम् ॥ १३.११५.२ ॥
O ghee está sempre em meu coração; o ghee está firmado em meu umbigo; o ghee está em todos os meus membros; e o ghee habita em minha mente.
13.115.3
गावो ममाग्रतो नित्यं गावः पृष्ठत एव च ।
गावो मे सर्वतश्चैव गवां मध्ये वसाम्यहम् ॥ १३.११५.३ ॥
Que as vacas estejam sempre diante de mim, e as vacas atrás de mim também; as vacas estão por todos os lados ao meu redor, e eu habito no meio das vacas.
13.115.4
इत्याचम्य जपेत्सायं प्रातश्च पुरुषः सदा ।
यदह्ना कुरुते पापं तस्मात्स परिमुच्यते ॥ १३.११५.४ ॥
Tendo assim bebido água ritualmente, o homem deve sempre recitar à tarde e pela manhã; do pecado que comete durante o dia, fica liberto.
13.115.5
प्रासादा यत्र सौवर्णा वसोर्धाराश्च कामदाः ।
गन्धर्वाप्सरसो यत्र तत्र यान्ति सहस्रदाः ॥ १३.११५.५ ॥
Onde há palácios de ouro e correntes de riqueza que concedem desejos, onde habitam gandharvas e apsarases, para lá vão os que deram mil dádivas.
13.115.6
नवनीतपङ्काः क्षीरोदा दधिशैवलसङ्कुलाः ।
वहन्ति यत्र वै नद्यस्तत्र यान्ति सहस्रदाः ॥ १३.११५.६ ॥
Onde correm rios com lama de manteiga fresca, águas de leite, espessas de coalhada e musgo, para lá vão os que deram mil dádivas.
13.115.7
गवां शतसहस्रं तु यः प्रच्छेद्यथाविधि ।
परां वृद्धिमवाप्याथ स्वर्गलोके महीयते ॥ १३.११५.७ ॥
Quem doa, conforme a regra, cem mil vacas obtém a suprema prosperidade e é honrado no mundo celestial.
13.115.8
दश चोभयतः प्रेत्य मातापित्रोः पितामहान् ।
दधाति सुकृताँल्लोकान्पुनाति च कुलं नरः ॥ १३.११५.८ ॥
Depois de morrer, o homem estabelece em mundos meritórios os seus dez avós de ambos os lados, materno e paterno, e também purifica a sua linhagem.
13.115.9
धेन्वाः प्रमाणेन समप्रमाणां ।
धेनुं तिलानामपि च प्रदाय।
पानीयवापीः स यमस्य लोके ।
न यातनां काञ्चिदुपैति तत्र ॥ १३.११५.९ ॥
Quem doa uma vaca de igual medida a uma vaca, feita de gergelim, alcança os tanques de água no mundo de Yama e lá não sofre nenhum tormento.
13.115.10
पवित्रमग्र्यं जगतः प्रतिष्ठा ।
दिवौकसां मातरोऽथाप्रमेयाः।
अन्वालभेद्दक्षिणतो व्रजेच्च ।
दद्याच्च पात्रे प्रसमीक्ष्य कालम् ॥ १३.११५.१० ॥
Ela é o mais excelente purificador, o fundamento do mundo, as mães incomensuráveis dos habitantes do céu. Deve-se tocá-la, ir para o sul e dar a um receptor digno, tendo considerado devidamente o momento.
13.115.11
धेनुं सवत्सां कपिलां भूरिशृङ्गीं ।
कांस्योपदोहां वसनोत्तरीयाम्।
प्रदाय तां गाहति दुर्विगाह्यां ।
याम्यां सभां वीतभयो मनुष्यः ॥ १३.११५.११ ॥
Tendo dado uma vaca fulva com seu bezerro, de muitos chifres, com um vaso de bronze para ordenha e um pano como vestimenta superior, o homem, livre do medo, entra na difícil sala de assembleia de Yama.
13.115.12
सुरूपा बहुरूपाश्चि विश्वरूपाश्च मातरः ।
गावो मामुपतिष्ठन्तामिति नित्यं प्रकीर्तयेत् ॥ १३.११५.१२ ॥
Belas de forma, de muitas formas e de todas as formas são as vacas-mães: «Que as vacas me assistam»; assim deve-se recitar constantemente.
13.115.13
नातः पुण्यतरं दानं नातः पुण्यतरं फलम् ।
नातो विशिष्टं लोकेषु भूतं भवितुमर्हति ॥ १३.११५.१३ ॥
Não há dádiva mais meritória do que esta, nem fruto mais meritório. Entre os mundos, nenhum ser pode tornar-se superior a isto.
13.115.14
त्वचा लोम्नाऽथ शृङ्गैर्वा वालैः क्षीरेण मेदसा ।
यज्ञं वहति सम्भूय किमस्त्यभ्यधिकं ततः ॥ १३.११५.१४ ॥
Pela pele, pelo, chifres, pelos da cauda, leite e gordura, juntos sustentam o sacrifício. O que há de superior a isso?
13.115.15
यया सर्वमिदं व्याप्तं जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
तां धेनुं शिरसा वन्दे भूतभव्यस्य मातरम् ॥ १३.११५.१५ ॥
Àquela vaca pela qual todo este mundo, o imóvel e o móvel, está penetrado — àquela vaca, mãe do que foi e do que será, eu me curvo com a cabeça.
13.115.16
गुणवचनसमुच्चयैकदेशो ।
नृवर मयैष गवां प्रकीर्तितस्ते।
न च परमिह दानमस्ति गोभ्यो ।
भवति न चापि परायणं ततोऽन्यम् ॥ १३.११५.१६ ॥
Ó melhor dos homens, esta é uma porção da coleção de louvores às suas qualidades que te declarei a respeito das vacas. Aqui não há dádiva maior que as vacas, nem outro refúgio supremo além delas.
13.115.17
वरमिदमिति भूमिपो विचिन्त्य ।
प्रवरमृषेर्वचनं ततो महात्मा।
व्यसृजत नियतात्मवान्द्विजेभ्यः ।
सुबहु च गोधनमाप्तवांश्च लोकान् ॥ १३.११५.१७ ॥
Pensando: "Isto é o melhor", aquele senhor da terra, de alma grande e autocontida, seguindo a excelente palavra do sábio, deu aos duas vezes nascidos muita riqueza em vacas e assim obteve os mundos.