മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.115
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.115.1
घृतक्षीरप्रदा गावो घृतयोन्यो घृतोद्भवाः ।
घृतनद्यो घृतावर्तास्ता मे सन्तु सदा गृहे ॥ १३.११५.१ ॥
നെയ്യും പാലും നൽകുന്ന പശുക്കൾ, നെയ്യ് ഉത്ഭവമായവ, നെയ്യിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവ, നെയ്യാറുകളും നെയ്ച്ചുഴികളും — അവ എപ്പോഴും എന്റെ വീട്ടിൽ ഉണ്ടാകട്ടെ.
13.115.2
घृतं मे हृदये नित्यं घृतं नाभ्यां प्रतिष्ठितम् ।
घृतं सर्वेषु गात्रेषु घृतं मे मनसि स्थितम् ॥ १३.११५.२ ॥
എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ എപ്പോഴും നെയ്യുണ്ട്, നാഭിയിൽ നെയ്യ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു, എന്റെ എല്ലാ അവയവങ്ങളിലും നെയ്യുണ്ട്, എന്റെ മനസ്സിലും നെയ്യ് നിലകൊള്ളുന്നു.
13.115.3
गावो ममाग्रतो नित्यं गावः पृष्ठत एव च ।
गावो मे सर्वतश्चैव गवां मध्ये वसाम्यहम् ॥ १३.११५.३ ॥
പശുക്കൾ എപ്പോഴും എന്റെ മുന്നിലുണ്ട്, പശുക്കൾ എന്റെ പിന്നിലുമുണ്ട്; എനിക്ക് ചുറ്റുമെല്ലായിടത്തും പശുക്കളുണ്ട്, ഞാൻ പശുക്കൾക്കിടയിൽ വസിക്കുന്നു.
13.115.4
इत्याचम्य जपेत्सायं प्रातश्च पुरुषः सदा ।
यदह्ना कुरुते पापं तस्मात्स परिमुच्यते ॥ १३.११५.४ ॥
ഇങ്ങനെ ആചമനം ചെയ്ത് മനുഷ്യൻ എപ്പോഴും വൈകുന്നേരവും രാവിലെയും ജപിക്കണം; പകൽ സമയത്ത് അവൻ ചെയ്യുന്ന പാപത്തിൽ നിന്ന് അവൻ മോചിതനാകുന്നു.
13.115.5
प्रासादा यत्र सौवर्णा वसोर्धाराश्च कामदाः ।
गन्धर्वाप्सरसो यत्र तत्र यान्ति सहस्रदाः ॥ १३.११५.५ ॥
സ്വർണ്ണ മാളികകളും ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്ന സമ്പത്തിന്റെ ധാരകളുമുള്ള, ഗന്ധർവന്മാരും അപ്സരസ്സുകളും ഉള്ള ഇടത്തേക്ക് ആയിരം ദാനം ചെയ്തവർ പോകുന്നു.
13.115.6
नवनीतपङ्काः क्षीरोदा दधिशैवलसङ्कुलाः ।
वहन्ति यत्र वै नद्यस्तत्र यान्ति सहस्रदाः ॥ १३.११५.६ ॥
വെണ്ണച്ചേറും പാലിൻ ജലവും തൈരും പായലും നിറഞ്ഞ നദികൾ ഒഴുകുന്ന ഇടത്തേക്ക് ആയിരം ദാനം ചെയ്തവർ പോകുന്നു.
13.115.7
गवां शतसहस्रं तु यः प्रच्छेद्यथाविधि ।
परां वृद्धिमवाप्याथ स्वर्गलोके महीयते ॥ १३.११५.७ ॥
ചട്ടപ്രകാരം ലക്ഷം പശുക്കളെ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ പരമമായ അഭിവൃദ്ധി നേടി സ്വർഗലോകത്തിൽ ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്നു.
13.115.8
दश चोभयतः प्रेत्य मातापित्रोः पितामहान् ।
दधाति सुकृताँल्लोकान्पुनाति च कुलं नरः ॥ १३.११५.८ ॥
മരണശേഷം മനുഷ്യൻ മാതാപിതാക്കളുടെ ഇരുവശത്തുമുള്ള പത്ത് പിതാമഹന്മാരെ പുണ്യലോകങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കുകയും കുലത്തെ പവിത്രമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
13.115.9
धेन्वाः प्रमाणेन समप्रमाणां ।
धेनुं तिलानामपि च प्रदाय।
पानीयवापीः स यमस्य लोके ।
न यातनां काञ्चिदुपैति तत्र ॥ १३.११५.९ ॥
പശുവിന്റെ അളവിനൊപ്പമുള്ള എള്ളുകൊണ്ടുള്ള ഒരു ധേനുവിനെ ദാനം ചെയ്തവൻ യമലോകത്ത് ജലസംഭരണികളിൽ എത്തി അവിടെ ഒരു യാതനയും അനുഭവിക്കുന്നില്ല.
13.115.10
पवित्रमग्र्यं जगतः प्रतिष्ठा ।
दिवौकसां मातरोऽथाप्रमेयाः।
अन्वालभेद्दक्षिणतो व्रजेच्च ।
दद्याच्च पात्रे प्रसमीक्ष्य कालम् ॥ १३.११५.१० ॥
അവൾ ലോകത്തിന്റെ ഏറ്റവും പവിത്രവും ഉത്തമവുമായ അടിത്തറയാണ്; ദേവന്മാരുടെ അളവറ്റ മാതാക്കൾ. അവളെ തൊടണം, തെക്കോട്ട് പോകണം, കാലം നോക്കി യോഗ്യനായ പാത്രത്തിന് ദാനം ചെയ്യണം.
13.115.11
धेनुं सवत्सां कपिलां भूरिशृङ्गीं ।
कांस्योपदोहां वसनोत्तरीयाम्।
प्रदाय तां गाहति दुर्विगाह्यां ।
याम्यां सभां वीतभयो मनुष्यः ॥ १३.११५.११ ॥
കിടാവോടുകൂടിയ, തവിട്ടുനിറമുള്ള, വലിയ കൊമ്പുകളുള്ള പശുവിനെ, വെങ്കല പാൽപ്പാത്രവും വസ്ത്രമേൽമുണ്ടും സഹിതം ദാനം ചെയ്ത് മനുഷ്യൻ ഭയമില്ലാതെ, കടക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള യമസഭയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു.
13.115.12
सुरूपा बहुरूपाश्चि विश्वरूपाश्च मातरः ।
गावो मामुपतिष्ठन्तामिति नित्यं प्रकीर्तयेत् ॥ १३.११५.१२ ॥
സുന്ദരരൂപികളും ബഹുരൂപികളും സർവരൂപികളുമായ മാതാക്കളായ പശുക്കൾ എന്റെ അടുത്ത് വരട്ടെ എന്ന് എപ്പോഴും കീർത്തിക്കണം.
13.115.13
नातः पुण्यतरं दानं नातः पुण्यतरं फलम् ।
नातो विशिष्टं लोकेषु भूतं भवितुमर्हति ॥ १३.११५.१३ ॥
ഇതിനെക്കാൾ പുണ്യമുള്ള ദാനമില്ല, ഇതിനെക്കാൾ പുണ്യഫലവുമില്ല. ലോകങ്ങളിൽ ഇതിനെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായ ജീവി ആകുവാൻ കഴിയില്ല.
13.115.14
त्वचा लोम्नाऽथ शृङ्गैर्वा वालैः क्षीरेण मेदसा ।
यज्ञं वहति सम्भूय किमस्त्यभ्यधिकं ततः ॥ १३.११५.१४ ॥
തൊലി, രോമം, കൊമ്പ്, വാലിലെ രോമം, പാൽ, കൊഴുപ്പ് — ഇവയെല്ലാം ചേർന്ന് യജ്ഞത്തെ വഹിക്കുന്നു. ഇതിനെക്കാൾ അധികമായത് എന്താണുള്ളത്?
13.115.15
यया सर्वमिदं व्याप्तं जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
तां धेनुं शिरसा वन्दे भूतभव्यस्य मातरम् ॥ १३.११५.१५ ॥
ഏതു പശുവിനാൽ ഈ സകല ജഗത്തും, സ്ഥാവരജംഗമങ്ങളും, വ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവോ, ആ ധേനുവിനെ — ഭൂതഭവ്യങ്ങളുടെ മാതാവിനെ — ശിരസ്സു നമിച്ചു ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.
13.115.16
गुणवचनसमुच्चयैकदेशो ।
नृवर मयैष गवां प्रकीर्तितस्ते।
न च परमिह दानमस्ति गोभ्यो ।
भवति न चापि परायणं ततोऽन्यम् ॥ १३.११५.१६ ॥
നരശ്രേഷ്ഠാ, ഗുണങ്ങളെ പ്രകീർത്തിക്കുന്ന വചനസമൂഹത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം ഞാൻ നിനക്കു പശുക്കളെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇവിടെ പശുക്കളെക്കാൾ വലിയ ദാനമില്ല; അവയെക്കാൾ മറ്റൊരു പരമാശ്രയവുമില്ല.
13.115.17
वरमिदमिति भूमिपो विचिन्त्य ।
प्रवरमृषेर्वचनं ततो महात्मा।
व्यसृजत नियतात्मवान्द्विजेभ्यः ।
सुबहु च गोधनमाप्तवांश्च लोकान् ॥ १३.११५.१७ ॥
"ഇതാണ് ശ്രേഷ്ഠം" എന്നു ചിന്തിച്ച്, ആ ഭൂപതി — മഹാത്മാവും നിയതാത്മാവും — ഋഷിയുടെ ശ്രേഷ്ഠവചനം സ്വീകരിച്ച് ദ്വിജർക്ക് ധാരാളം ഗോധനം ദാനം ചെയ്തു; അതിലൂടെ ലോകങ്ങൾ നേടി.