మహాభారతం · అధ్యాయం 13.115
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.115.1
घृतक्षीरप्रदा गावो घृतयोन्यो घृतोद्भवाः ।
घृतनद्यो घृतावर्तास्ता मे सन्तु सदा गृहे ॥ १३.११५.१ ॥
నెయ్యి, పాలు ఇచ్చే ఆవులు, నెయ్యే మూలమైనవి, నెయ్యి నుండి పుట్టినవి, నెయ్యి నదులు, నెయ్యి సుడులు — అవి ఎల్లప్పుడూ నా ఇంట్లో ఉండుగాక.
13.115.2
घृतं मे हृदये नित्यं घृतं नाभ्यां प्रतिष्ठितम् ।
घृतं सर्वेषु गात्रेषु घृतं मे मनसि स्थितम् ॥ १३.११५.२ ॥
నా హృదయంలో ఎల్లప్పుడూ నెయ్యి ఉంది, నాభిలో నెయ్యి స్థిరంగా ఉంది, నా అన్ని అవయవాలలో నెయ్యి ఉంది, నా మనసులో నెయ్యి నిలిచి ఉంది.
13.115.3
गावो ममाग्रतो नित्यं गावः पृष्ठत एव च ।
गावो मे सर्वतश्चैव गवां मध्ये वसाम्यहम् ॥ १३.११५.३ ॥
ఆవులు ఎల్లప్పుడూ నా ముందు ఉన్నాయి, ఆవులు నా వెనుకా ఉన్నాయి; నా చుట్టూ అన్ని వైపులా ఆవులు ఉన్నాయి, నేను ఆవుల మధ్య నివసిస్తాను.
13.115.4
इत्याचम्य जपेत्सायं प्रातश्च पुरुषः सदा ।
यदह्ना कुरुते पापं तस्मात्स परिमुच्यते ॥ १३.११५.४ ॥
ఇలా ఆచమనం చేసి మనిషి ఎల్లప్పుడూ సాయంత్రం, ఉదయం జపం చేయాలి; పగటిపూట అతడు చేసే పాపం నుండి అతడు విముక్తుడవుతాడు.
13.115.5
प्रासादा यत्र सौवर्णा वसोर्धाराश्च कामदाः ।
गन्धर्वाप्सरसो यत्र तत्र यान्ति सहस्रदाः ॥ १३.११५.५ ॥
బంగారు భవనాలు, కోరికలు తీర్చే సంపద ప్రవాహాలు, గంధర్వులు, అప్సరసలు ఉన్న చోటికి వెయ్యి దానాలు చేసినవారు వెళ్తారు.
13.115.6
नवनीतपङ्काः क्षीरोदा दधिशैवलसङ्कुलाः ।
वहन्ति यत्र वै नद्यस्तत्र यान्ति सहस्रदाः ॥ १३.११५.६ ॥
వెన్న బురద, పాల నీరు, పెరుగు మరియు నాచుతో నిండిన నదులు ప్రవహించే చోటికి వెయ్యి దానాలు చేసినవారు వెళ్తారు.
13.115.7
गवां शतसहस्रं तु यः प्रच्छेद्यथाविधि ।
परां वृद्धिमवाप्याथ स्वर्गलोके महीयते ॥ १३.११५.७ ॥
విధిప్రకారం లక్ష ఆవులను దానం చేసినవాడు గొప్ప అభివృద్ధిని పొంది స్వర్గలోకంలో గౌరవింపబడతాడు.
13.115.8
दश चोभयतः प्रेत्य मातापित्रोः पितामहान् ।
दधाति सुकृताँल्लोकान्पुनाति च कुलं नरः ॥ १३.११५.८ ॥
మరణానంతరం మనిషి తల్లిదండ్రుల ఇరువైపుల పది మంది తాతలను పుణ్యలోకాల్లో స్థిరపరచి, తన కులాన్ని కూడా పవిత్రం చేస్తాడు.
13.115.9
धेन्वाः प्रमाणेन समप्रमाणां ।
धेनुं तिलानामपि च प्रदाय।
पानीयवापीः स यमस्य लोके ।
न यातनां काञ्चिदुपैति तत्र ॥ १३.११५.९ ॥
ఆవు పరిమాణంతో సమానమైన నువ్వులతో చేసిన ధేనువును కూడా దానం చేసినవాడు యమలోకంలో నీటి బావులను చేరి అక్కడ ఎలాంటి యాతనను పొందడు.
13.115.10
पवित्रमग्र्यं जगतः प्रतिष्ठा ।
दिवौकसां मातरोऽथाप्रमेयाः।
अन्वालभेद्दक्षिणतो व्रजेच्च ।
दद्याच्च पात्रे प्रसमीक्ष्य कालम् ॥ १३.११५.१० ॥
ఆమె లోకానికి అత్యంత పవిత్రమైన, శ్రేష్ఠమైన ఆధారం; దేవతల అపరిమితమైన తల్లులు. ఆమెను స్పృశించాలి, దక్షిణ దిశగా వెళ్లాలి, తగిన సమయాన్ని చూసి తగిన పాత్రునికి దానం చేయాలి.
13.115.11
धेनुं सवत्सां कपिलां भूरिशृङ्गीं ।
कांस्योपदोहां वसनोत्तरीयाम्।
प्रदाय तां गाहति दुर्विगाह्यां ।
याम्यां सभां वीतभयो मनुष्यः ॥ १३.११५.११ ॥
దూడతో కూడిన, గోధుమ రంగు, పెద్ద కొమ్ములున్న ఆవును, కంచు పాలపాత్ర, వస్త్ర ఉత్తరీయంతో దానం చేసి, మనిషి భయరహితుడై ప్రవేశించడానికి కష్టమైన యమసభలో ప్రవేశిస్తాడు.
13.115.12
सुरूपा बहुरूपाश्चि विश्वरूपाश्च मातरः ।
गावो मामुपतिष्ठन्तामिति नित्यं प्रकीर्तयेत् ॥ १३.११५.१२ ॥
అందమైన రూపాలు, అనేక రూపాలు, సర్వరూపాలు కల తల్లులైన ఆవులు నా వద్దకు రావాలని ఈ విధంగా నిత్యం కీర్తించాలి.
13.115.13
नातः पुण्यतरं दानं नातः पुण्यतरं फलम् ।
नातो विशिष्टं लोकेषु भूतं भवितुमर्हति ॥ १३.११५.१३ ॥
దీనికంటే పుణ్యకరమైన దానం లేదు, దీనికంటే పుణ్యఫలం లేదు. లోకాలలో దీనికంటే శ్రేష్ఠమైన ప్రాణి ఏదీ కాగలదు కాదు.
13.115.14
त्वचा लोम्नाऽथ शृङ्गैर्वा वालैः क्षीरेण मेदसा ।
यज्ञं वहति सम्भूय किमस्त्यभ्यधिकं ततः ॥ १३.११५.१४ ॥
చర్మం, వెంట్రుకలు, కొమ్ములు, తోక వెంట్రుకలు, పాలు, కొవ్వు — ఇవన్నీ కలిసి యజ్ఞాన్ని వహిస్తాయి. దీనికంటే అధికమైనది ఏముంది?
13.115.15
यया सर्वमिदं व्याप्तं जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
तां धेनुं शिरसा वन्दे भूतभव्यस्य मातरम् ॥ १३.११५.१५ ॥
ఏ ధేనువుచేత ఈ సమస్త జగత్తు, స్థావర జంగమాలు, వ్యాప్తమై ఉన్నాయో, ఆ ధేనువును — భూత భవ్యాల తల్లిని — శిరసా వందిస్తున్నాను.
13.115.16
गुणवचनसमुच्चयैकदेशो ।
नृवर मयैष गवां प्रकीर्तितस्ते।
न च परमिह दानमस्ति गोभ्यो ।
भवति न चापि परायणं ततोऽन्यम् ॥ १३.११५.१६ ॥
నరశ్రేష్ఠా, గుణాలను పొగిడే మాటల సమూహంలోని ఒక భాగాన్ని నీకు ఈ గోవుల గురించి నేను చెప్పాను. ఇక్కడ గోవుల కంటే గొప్ప దానం లేదు, వాటి కంటే ఇతర పరమాశ్రయమూ లేదు.
13.115.17
वरमिदमिति भूमिपो विचिन्त्य ।
प्रवरमृषेर्वचनं ततो महात्मा।
व्यसृजत नियतात्मवान्द्विजेभ्यः ।
सुबहु च गोधनमाप्तवांश्च लोकान् ॥ १३.११५.१७ ॥
"ఇదే శ్రేష్ఠం" అని ఆలోచించి, ఆ భూపతి — మహాత్ముడు, నియతాత్ముడు — ఋషి యొక్క ఉత్తమ వచనాన్ని అనుసరించి, ద్విజులకు అనేక గోధనాలను దానం చేశాడు; అందువల్ల లోకాలను పొందాడు.