Mahābhārata · Adhyāya 13.116
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.116.1
पवित्राणां पवित्रं यच्छ्रेष्ठं लोके च यद्भवेत् ।
पावनं परमं चैव तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.११६.१ ॥
De todas las cosas purificadoras, ¿cuál es la más pura y la mejor del mundo, y cuál es lo supremo y lo purificador? Dímelo, abuelo.
13.116.2
गावो महार्थाः पुण्याश्च तारयन्ति च मानवान् ।
धारयन्ति प्रजाश्चेमा हविषा पयसा तथा ॥ १३.११६.२ ॥
Las vacas son de gran valor y sagradas; llevan a los hombres a la otra orilla, y con la oblación y la leche sostienen a estas criaturas.
13.116.3
न हि पुण्यतमं किञ्चिद्गोभ्यो भरतसत्तम ।
एताः पुण्याः पवित्राश्च त्रिषु लोकेषु सत्तमाः ॥ १३.११६.३ ॥
Oh, mejor de los Bharatas, no hay nada más sagrado que las vacas. Estas son santas y puras, las mejores de los tres mundos.
13.116.4
देवानामुपरिष्टाच्च गावः प्रतिवसन्ति वै ।
दत्त्वा चैतास्तारयते यान्ति स्वर्गं मनीषिणः ॥ १३.११६.४ ॥
Las vacas habitan por encima incluso de los dioses. Quienes las dan en ofrenda son llevados a la otra orilla y van al cielo, los sabios.
13.116.5
मान्धाता यौवनाश्वश्च ययातिर्नहुषस्तथा ।
गा वै ददन्तः सततं सहस्रशतसम्मिताः ॥ १३.११६.५ ॥
Māndhātā, Yauvanāśva, Yayāti y Nahuṣa, asimismo, dieron vacas continuamente, en cientos de miles.
13.116.6
गताः परमकं स्थानं देवैरपि सुदुर्लभम् ।
अपि चात्र पुरावृत्तं कथयिष्यामि तेऽनघ ॥ १३.११६.६ ॥
Llegaron a la morada suprema, tan difícil de alcanzar incluso para los dioses. Y, oh sin mancha, también te contaré un relato antiguo sobre esto.
13.116.7
ऋषीणामुत्तमं धीमान्कृष्णद्वैपायनं शुकः ।
अभिवाद्याह्निकं कृत्वा शुचिः प्रयतमानसः ॥ १३.११६.७ ॥
Śuka, el más sabio de los sabios, saludó a Kṛṣṇa Dvaipāyana (Vyāsa), cumplió su rito diario y, puro y con la mente recogida, se dispuso a escuchar.
13.116.8
पितरं परिपप्रच्छ दृष्टलोकपरावरम् ।
को यज्ञः सर्वयज्ञानां वरिष्ठोऽभ्युपलक्ष्यते ॥ १३.११६.८ ॥
Preguntó a su padre, que había visto los mundos superiores e inferiores: ¿Cuál de todos los sacrificios se considera el mejor?
13.116.9
किञ्च कृत्वा परं स्थानं प्राप्नुवन्ति मनीषिणः ।
केन देवाः पवित्रेण स्वर्गमश्नन्ति वा विभो ॥ १३.११६.९ ॥
¿Mediante qué acción alcanzan los sabios el estado supremo? ¿Y mediante qué pureza disfrutan los dioses del cielo, oh poderoso?
13.116.10
किञ्च यज्ञस्य यज्ञत्वं क्व च यज्ञः प्रतिष्ठितः ।
दानानामुत्तमं किञ्च किञ्च सत्रमितः परम्।
पवित्राणां पवित्रं च यत्तद्ब्रूहि महामुने ॥ १३.११६.१० ॥
¿Cuál es la naturaleza sacrificial del sacrificio, y dónde está establecido? ¿Cuál es el mejor de los dones, y qué sesión ritual es superior a esta? Dime qué es lo más puro entre lo puro, oh gran sabio.
13.116.11
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं व्यासः परमधर्मवित् ।
पुत्रायाकथयत्सर्वं तत्त्वेन भरतर्षभ ॥ १३.११६.११ ॥
Al oír estas palabras, Vyāsa, conocedor del supremo dharma, relató a su hijo todo con verdad, oh toro de los Bharatas.
13.116.12
गावः प्रतिष्ठा भूतानां तथा गावः परायणम् ।
गावः पुण्याः पवित्राश्च गोधनं पावनं तथा ॥ १३.११६.१२ ॥
Las vacas son el fundamento de los seres, y asimismo las vacas son el refugio supremo. Las vacas son meritorias y puras, y la riqueza de las vacas purifica.
13.116.13
पूर्वमासन्नंशृङ्गा वै गाव इत्यनुशश्रुम ।
शृङ्गार्थे समुपासन्त ताः किल प्रभुमव्ययम् ॥ १३.११६.१३ ॥
Antes, según hemos oído, las vacas tenían los cuernos como miembros; por los cuernos adoraron a aquel señor imperecedero.
13.116.14
ततो ब्रह्मा तु गाः सत्रमुपविष्टाः समीक्ष्य ह ।
ईप्सितं प्रददौ ताभ्यो गोभ्यः प्रत्येकशः प्रभुः ॥ १३.११६.१४ ॥
Entonces Brahmā, el señor, viendo a las vacas sentadas en la sesión sacrificial, concedió a cada una el don que deseaba.
13.116.15
तासां शृङ्गाण्यजायन्त तस्या यादृङ्भनोगतम् ।
नानावर्णाः शृङ्गवन्त्यस्ता व्यरोचन्त पुत्रक ॥ १३.११६.१५ ॥
Les brotaron cuernos, tal como cada una lo deseaba en su mente; con cuernos y de muchos colores, resplandecieron, hijo mío.
13.116.16
ब्रह्मणा वरदत्तास्ता हव्यकव्यप्रदाः शुभाः ।
पुण्याः पवित्राः सुभगा दिव्यसंस्थानलक्षणाः ॥ १३.११६.१६ ॥
Concedidas en gracia por Brahmā, aquellas auspiciosas vacas daban las ofrendas havya y kavya; santas, puras, afortunadas y marcadas con forma y porte divinos.
13.116.17
गावस्तेजो महद्दिव्यं गवां दानं प्रशस्यते ।
ये चैताः सम्प्रयच्छन्ति साधवो वीतमत्सराः ॥ १३.११६.१७ ॥
Las vacas son un gran esplendor divino, y el don de vacas es alabado; los buenos que las dan, libres de envidia.
13.116.18
ते वै सुकृतिनः प्रोक्ताः सर्वदानप्रदाश्च ते ।
गवां लोकं तथा पुण्यमाप्नुवन्ति च तेऽनघ ॥ १३.११६.१८ ॥
Se les llama los meritorios, dadores de todo don; y alcanzan el mundo santo de las vacas, oh sin pecado.
13.116.19
यत्र वृक्षा मधुफला दिव्यपुष्पफलोपगाः ।
पुष्पाणि च सुगन्धीनि दिव्यानि द्विजसत्तम ॥ १३.११६.१९ ॥
Donde hay árboles de frutos dulces, cargados de flores y frutos divinos, y flores divinas de fragancia, oh mejor de los nacidos dos veces.
13.116.20
सर्वा मणिभयी भूमिः सर्वकाञ्चनवालुकाः ।
सर्वर्तुसुखसंस्पर्शा निष्पङ्का निरजाः शुभाः ॥ १३.११६.२० ॥
Todo el suelo es de gemas, toda la arena de oro; agradable al tacto en cada estación, libre de barro y polvo, auspiciosa.
13.116.21
रक्तोत्पलवनैश्चैव मणिखण्डैर्हिरण्मयैः ।
तरुणादित्यसङ्काशैर्भान्ति तत्र जलाशयाः ॥ १३.११६.२१ ॥
Allí resplandecen los estanques, con bosques de loto rojo y fragmentos de oro y gemas, brillando como el sol naciente.
13.116.22
महार्हमणिपत्रैश्च काञ्चनप्रभकेसरैः ।
नीलोत्पलविमिश्रैश्च सरोभिर्बहुपङ्कजैः ॥ १३.११६.२२ ॥
con lagos cuyas hojas son de gemas muy preciosas y estambres de brillo dorado, mezclados con lotos azules y muchos lotos.
13.116.23
करवीरवनैः फुल्लैः सहस्रावर्तसंवृतैः ।
सन्तानकवनैः फुल्लैर्वृक्षेश्च समलङ्कृताः ॥ १३.११६.२३ ॥
adornados con bosques de adelfas en flor, rodeados de mil remolinos, con bosques de santānaka en flor y árboles.
13.116.24
निर्मिलाभिश्च मुक्ताभिर्मणिभिश्च महाप्रभैः ।
उद्भूतपुलिनास्तत्र जातरूपैश्चि निम्नगाः ॥ १३.११६.२४ ॥
y allí fluyen ríos de oro con orillas elevadas, claros de perlas y gemas de gran brillo.
13.116.25
सर्वरत्नमयैश्चित्रैरवगाढा द्रुमोत्तमैः ।
जातरूपमयैश्चान्यैर्हुताशनसमप्रभैः ॥ १३.११६.२५ ॥
Cubiertos de magníficos árboles, todos hechos de joyas y maravillosos, dorados y otros, de un resplandor semejante al fuego del sacrificio.
13.116.26
सौवर्णि गिरयस्तत्र मणिरत्नशिलोच्चयाः ।
सर्वरत्नमयैर्भान्ति शृङ्गैश्चारुभिरुच्छ्रितैः ॥ १३.११६.२६ ॥
Allí hay montañas doradas, montones de rocas de gemas y joyas, que resplandecen con cimas elevadas y hermosas hechas de todo tipo de gemas.
13.116.27
नित्यपुष्पफलास्तत्र नगाः पत्ररथाकुलाः ।
दिव्यगन्धरसैः पुष्पैः फलैश्च भरतर्षभ ॥ १३.११६.२७ ॥
Allí los árboles siempre están llenos de flores y frutos, colmados de bandadas de aves. Oh toro de los Bharatas, sus flores y frutos tienen fragancia y sabor divinos.
13.116.28
रमन्ते पुण्यकर्माणस्तत्र नित्यं युधिष्ठिर ।
सर्वकामसमृद्धार्था निःशोका गतमन्यवः ॥ १३.११६.२८ ॥
Allí los de obras meritorias siempre se deleitan, oh Yudhiṣṭhira, colmados de todos los deseos y fines, libres de aflicción y libres de ira.
13.116.29
विमानेषु विचित्रेषु रमणीयेषु भारत ।
मोदन्ते पुण्यकर्माणो विरहन्तो यशस्विनः ॥ १३.११६.२९ ॥
Oh Bhārata, los famosos de obras meritorias se deleitan en carros celestiales maravillosos y hermosos.
13.116.30
उपक्रीडन्ति तान्राजञ्शुभाश्चाप्सरसां गणाः ।
एतान्लोकानवाप्नोति गां दत्त्वा वै युधिष्ठिर ॥ १३.११६.३० ॥
Oh rey, huestes de hermosas apsarās juegan con ellos. Oh Yudhiṣṭhira, al dar una vaca, uno obtiene ciertamente estos mundos.
13.116.31
यासामधिपतिः पूषा मारुतो बलवान्बले ।
ऐश्वर्ये वरुणो राजा ता मां पान्तु युगन्धराः ॥ १३.११६.३१ ॥
Aquellas de quienes Pūṣan es señor, Māruta el poderoso en fuerza, y Varuṇa el rey en soberanía — que esas portadoras del yugo me protejan.
13.116.32
सुरूपा बहुरूपाश्च विश्वरूपाश्च मातरः ।
प्राजापत्या इति ब्रह्मञ्जपेन्नित्यं यतव्रतः ॥ १३.११६.३२ ॥
Las madres Surūpā, Bahurūpā y Viśvarūpā — llamadas las Prājāpatyas — ¡Oh brahmán!, quien es firme en sus votos debe recitarlas siempre.
13.116.33
गाश्च शुश्रूषते यश्च समन्वेति च सर्वशः ।
तस्मै तुष्टाः प्रयच्छन्ति वरानपि सुदुर्लभान् ॥ १३.११६.३३ ॥
A quien sirve a las vacas y las acompaña en todo, ellas, complacidas, le conceden incluso dones muy difíciles de obtener.
13.116.34
द्रुह्येन मनसा वाऽपि गोषु ता हि सुखप्रदाः ।
अर्चयेत सदा चैव नमस्कारैश्च पूजयेत् ॥ १३.११६.३४ ॥
No guarde hostilidad hacia las vacas, ni siquiera en el pensamiento, pues ellas son dadoras de felicidad. Siempre debe honrarlas y venerarlas con reverencias.
13.116.35
दान्तः प्रीतमना नित्यं गवां व्युष्टिं तथाऽश्नुते ।
त्र्यहमुष्णं पिबेन्मूत्रं त्र्यहमुष्णं पिबेत्पयः ॥ १३.११६.३५ ॥
El hombre dominado y de ánimo siempre complacido alcanza así la prosperidad de las vacas. Durante tres días debe beber orina caliente, y durante tres días debe beber leche caliente.
13.116.36
गवामुष्णं पयः पीत्वा त्र्यहमुष्णं घृतं विबेत् ।
त्र्यहमुष्णं घृतं पीत्वा वायुभक्षो भवेत्र्यहम् ॥ १३.११६.३६ ॥
Tras beber la leche caliente de las vacas, debe beber mantequilla clarificada caliente durante tres días. Tras beber ghee caliente durante tres días, debe vivir de aire durante otros tres días.
13.116.37
योन देवाः पवित्रेणि भुञ्जते लोकमुत्तमम् ।
यत्पवित्रं पवित्राणां तद्धृतं शिरसा वहेत् ॥ १३.११६.३७ ॥
Aquello que es lo más purificador entre las cosas purificadoras debe llevarse sobre la cabeza; por ello los dioses disfrutan del mundo supremo.
13.116.38
घृतेन जुहुयादग्निं घृतेन स्वस्ति वाचयेत् ।
घृतं प्राशेद्धृतं दद्याद्गवां पुष्टिं तथाऽश्नुते ॥ १३.११६.३८ ॥
Debe ofrecer oblaciones al fuego con ghee y hacer recitar la bendición con ghee; debe beber ghee y dar ghee; así alcanza la prosperidad de las vacas.
13.116.39
निर्हृतैश्च यवैर्गोभिर्मासं प्रश्रितयावकः ।
ब्रह्महत्यासमं पापं सर्वमेतेन शुध्यते ॥ १३.११६.३९ ॥
Durante un mes, viviendo de papilla de cebada con cebada descascarillada y productos de vaca, uno se purifica de todo pecado equivalente al asesinato de un brahmán.
13.116.40
पराभवार्थं दैत्यानां देवैः शौचमिदं कृतम् ।
ते देवत्वमपि प्राप्ताः संसिद्धाश्च महाबलाः ॥ १३.११६.४० ॥
Para derrotar a los daityas, los dioses realizaron esta purificación; y aquellos poderosos alcanzaron incluso la divinidad y se perfeccionaron.
13.116.41
गावः पवित्राः पुण्याश्च पावनं परमं महत् ।
ताश्च दत्त्वा द्विजातिभ्यो नरः स्वर्गमुपाश्नुते ॥ १३.११६.४१ ॥
Las vacas son puras y meritorias, el purificador supremo y grande; al dárselas a los dvijas, el hombre alcanza el cielo.
13.116.42
गवां मध्ये शुचिर्भूत्वा गोमतीं मनसा जपेत् ।
पूताभिरद्भिराचम्यि शुचिर्भवति निर्मलः ॥ १३.११६.४२ ॥
Puro en medio de las vacas, debe recitar mentalmente el mantra Gomatī; tras beber agua purificada en ācamana, se vuelve puro e inmaculado.
13.116.43
अग्निमध्ये गवां मध्ये ब्राह्मणानां च संसदि ।
विद्यावेदप्रतस्नाता ब्राह्मणाः पुण्यकर्मिणः ॥ १३.११६.४३ ॥
En medio del fuego, en medio de las vacas y en la asamblea de los brahmanes, los brahmanes bañados en el saber y los Vedas, practicantes de obras meritorias (son puros).
13.116.44
अध्यापयेरञ्शिष्यान्वै गोमतीं यज्ञसम्मिताम् ।
त्रिरात्रोपोषितो भूत्वा गोमतीं लभते वरम् ॥ १३.११६.४४ ॥
Deben enseñar a sus discípulos el Gomatī, que equivale a un sacrificio; tras ayunar tres noches, quien recita el Gomatī obtiene un don.
13.116.45
पुत्रिकामश्च लभते पुत्रं धनमथापि वा ।
पतिकामा च भर्तारं सर्वकामांश्च मानवः ॥ १३.११६.४५ ॥
Quien desea un hijo obtiene un hijo o riqueza; la mujer que desea un marido obtiene un marido, y el hombre obtiene todos sus deseos.
13.116.46
गावस्तुष्टाः प्रयच्छन्ति सेविता वै न संशयः ।
एवमेतां महाभागा यज्ञियाः सर्वकामदाः।
रोहिण्य इति जानीहि नैताभ्यो विद्यते परम् ॥ १३.११६.४६ ॥
Las vacas, cuando son servidas, se complacen y conceden dones; no hay duda. Así sabe que estas Rohiṇī, muy afortunadas, dignas del sacrificio y concedoras de todos los deseos, no tienen nada superior.
13.116.47
इत्युक्तः स महातेजाः शुकः पित्रा महात्मना ।
पूजयामास तां नित्यं तस्मात्त्वमपि पूजय ॥ १३.११६.४७ ॥
Así instruido por su padre magnánimo, el resplandeciente Śuka las veneró constantemente; por eso también tú debes venerarlas.