மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.116
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.116.1
पवित्राणां पवित्रं यच्छ्रेष्ठं लोके च यद्भवेत् ।
पावनं परमं चैव तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.११६.१ ॥
தூய்மையானவற்றில் தூய்மையானதும், உலகில் சிறந்ததும், பாவனமும் உயர்ந்ததுமான அது எதுவோ, பிதாமகரே, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
13.116.2
गावो महार्थाः पुण्याश्च तारयन्ति च मानवान् ।
धारयन्ति प्रजाश्चेमा हविषा पयसा तथा ॥ १३.११६.२ ॥
பசுக்கள் பெரும் மதிப்புடையவை, புனிதமானவை; அவை மனிதர்களைக் கரையேற்றுகின்றன. அவை அவிர்பாகத்தாலும் பாலாலும் இந்த உயிரினங்களைத் தாங்குகின்றன.
13.116.3
न हि पुण्यतमं किञ्चिद्गोभ्यो भरतसत्तम ।
एताः पुण्याः पवित्राश्च त्रिषु लोकेषु सत्तमाः ॥ १३.११६.३ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, பசுக்களை விடப் புனிதமானது வேறொன்றும் இல்லை. இவை புனிதமும் தூய்மையும் உடையவை; மூன்று உலகங்களிலும் சிறந்தவை.
13.116.4
देवानामुपरिष्टाच्च गावः प्रतिवसन्ति वै ।
दत्त्वा चैतास्तारयते यान्ति स्वर्गं मनीषिणः ॥ १३.११६.४ ॥
பசுக்கள் தேவர்களுக்கும் மேலாக வசிக்கின்றன. இவற்றை தானம் செய்து ஞானிகள் கரையேறி சொர்க்கத்தை அடைகின்றனர்.
13.116.5
मान्धाता यौवनाश्वश्च ययातिर्नहुषस्तथा ।
गा वै ददन्तः सततं सहस्रशतसम्मिताः ॥ १३.११६.५ ॥
மாந்தாதாவும், யௌவனாஸ்வனும், யயாதியும், நகுஷனும் அவ்வாறே நூறாயிரக்கணக்கில் பசுக்களை தொடர்ந்து தானம் செய்தனர்.
13.116.6
गताः परमकं स्थानं देवैरपि सुदुर्लभम् ।
अपि चात्र पुरावृत्तं कथयिष्यामि तेऽनघ ॥ १३.११६.६ ॥
தேவர்களுக்கும் அடைவதற்கரிய உயர்ந்த இடத்தை அவர்கள் அடைந்தனர். பாவமற்றவனே, இதைப் பற்றிய பழங்கதை ஒன்றையும் உனக்குச் சொல்வேன்.
13.116.7
ऋषीणामुत्तमं धीमान्कृष्णद्वैपायनं शुकः ।
अभिवाद्याह्निकं कृत्वा शुचिः प्रयतमानसः ॥ १३.११६.७ ॥
முனிவர்களில் சிறந்தவரும் அறிவுடையவருமான சுகர், கிருஷ்ணத்வைபாயனரை (வ்யாசரை) வணங்கி, தினசரி கடமையைச் செய்து, தூய்மையாகவும் அடக்கிய மனத்துடனும் இருந்தார்.
13.116.8
पितरं परिपप्रच्छ दृष्टलोकपरावरम् ।
को यज्ञः सर्वयज्ञानां वरिष्ठोऽभ्युपलक्ष्यते ॥ १३.११६.८ ॥
உலகங்களின் உயர்வையும் தாழ்வையும் கண்டவரான தம் தந்தையிடம் (சுகர்) கேட்டார்: எல்லா யாகங்களிலும் எது சிறந்ததாகக் கருதப்படுகிறது?
13.116.9
किञ्च कृत्वा परं स्थानं प्राप्नुवन्ति मनीषिणः ।
केन देवाः पवित्रेण स्वर्गमश्नन्ति वा विभो ॥ १३.११६.९ ॥
எதைச் செய்து அறிஞர்கள் உயர்ந்த நிலையை அடைகிறார்கள்? எந்தத் தூய்மையால் தேவர்கள் சுவர்க்கத்தை அனுபவிக்கிறார்கள், ஓ வீரனே?
13.116.10
किञ्च यज्ञस्य यज्ञत्वं क्व च यज्ञः प्रतिष्ठितः ।
दानानामुत्तमं किञ्च किञ्च सत्रमितः परम्।
पवित्राणां पवित्रं च यत्तद्ब्रूहि महामुने ॥ १३.११६.१० ॥
யாகத்தின் யாகத்தன்மை எது, யாகம் எங்கே நிலைபெற்றுள்ளது? தானங்களில் சிறந்தது எது, இதைவிட உயர்ந்த சத்திரம் எது? தூய்மையானவற்றில் தூய்மையானது எதுவோ, அதை கூறுங்கள், ஓ மகாமுனியே.
13.116.11
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं व्यासः परमधर्मवित् ।
पुत्रायाकथयत्सर्वं तत्त्वेन भरतर्षभ ॥ १३.११६.११ ॥
இந்தச் சொல்லைக் கேட்டு, பரம தர்மத்தை அறிந்த வ்யாசர் தம் மகனுக்கு எல்லாவற்றையும் உண்மையின்படி கூறினார், ஓ பரதர்களில் சிறந்தவரே.
13.116.12
गावः प्रतिष्ठा भूतानां तथा गावः परायणम् ।
गावः पुण्याः पवित्राश्च गोधनं पावनं तथा ॥ १३.११६.१२ ॥
பசுக்கள் உயிர்களின் அடித்தளம்; அதேபோல் பசுக்களே மேலான புகலிடமும் ஆகும். பசுக்கள் புண்ணியமானவை, தூய்மையானவை; பசுச் செல்வமும் தூய்மையாக்குவதே.
13.116.13
पूर्वमासन्नंशृङ्गा वै गाव इत्यनुशश्रुम ।
शृङ्गार्थे समुपासन्त ताः किल प्रभुमव्ययम् ॥ १३.११६.१३ ॥
முன்பு பசுக்கள் கொம்புகளையே அங்கமாகக் கொண்டிருந்தன என்று நாம் கேட்டிருக்கிறோம். கொம்புகளுக்காக அவை அழியாத அந்தப் பிரபுவை வழிபட்டன.
13.116.14
ततो ब्रह्मा तु गाः सत्रमुपविष्टाः समीक्ष्य ह ।
ईप्सितं प्रददौ ताभ्यो गोभ्यः प्रत्येकशः प्रभुः ॥ १३.११६.१४ ॥
பின்னர் யாகச் சடங்கில் அமர்ந்திருந்த அந்தப் பசுக்களைக் கண்ட பிரம்மா, அந்தப் பிரபு அவை ஒவ்வொன்றுக்கும் விரும்பியதை அளித்தார்.
13.116.15
तासां शृङ्गाण्यजायन्त तस्या यादृङ्भनोगतम् ।
नानावर्णाः शृङ्गवन्त्यस्ता व्यरोचन्त पुत्रक ॥ १३.११६.१५ ॥
அவற்றுக்குக் கொம்புகள் தோன்றின, அவற்றின் மனத்தில் இருந்தபடியே. மகனே, பல வண்ணங்களுடன் கொம்புள்ள அவை பிரகாசித்தன.
13.116.16
ब्रह्मणा वरदत्तास्ता हव्यकव्यप्रदाः शुभाः ।
पुण्याः पवित्राः सुभगा दिव्यसंस्थानलक्षणाः ॥ १३.११६.१६ ॥
பிரம்மாவால் வரம் பெற்ற அந்த நல்ல பசுக்கள், ஹவ்யத்தையும் கவ்யத்தையும் அளிப்பவை; புண்ணியமும் தூய்மையும் அதிர்ஷ்டமும் கொண்டவை, தெய்வீக அமைப்பும் அடையாளங்களும் உடையவை.
13.116.17
गावस्तेजो महद्दिव्यं गवां दानं प्रशस्यते ।
ये चैताः सम्प्रयच्छन्ति साधवो वीतमत्सराः ॥ १३.११६.१७ ॥
பசுக்கள் பெரிய தெய்வீக ஒளி; பசுக்களை தானம் செய்வது போற்றப்படுகிறது. பொறாமையற்ற நல்லவர்கள் இவற்றைக் கொடுப்பவர்கள்.
13.116.18
ते वै सुकृतिनः प्रोक्ताः सर्वदानप्रदाश्च ते ।
गवां लोकं तथा पुण्यमाप्नुवन्ति च तेऽनघ ॥ १३.११६.१८ ॥
அவர்களே புண்ணியவான்கள் எனப்படுகின்றனர்; அவர்கள் எல்லா தானங்களையும் கொடுப்பவர்கள். மாசற்றவனே, அவர்கள் பசுக்களின் புண்ணிய உலகத்தையும் அடைகின்றனர்.
13.116.19
यत्र वृक्षा मधुफला दिव्यपुष्पफलोपगाः ।
पुष्पाणि च सुगन्धीनि दिव्यानि द्विजसत्तम ॥ १३.११६.१९ ॥
இனிய கனிகள் தரும் மரங்கள் எங்கே உள்ளனவோ, தெய்வீக மலர்களும் கனிகளும் நிறைந்தவையோ, நறுமணமுள்ள தெய்வீக மலர்கள் எங்கே உள்ளனவோ, அங்கே — ஓ துவிஜர்களில் சிறந்தவனே.
13.116.20
सर्वा मणिभयी भूमिः सर्वकाञ्चनवालुकाः ।
सर्वर्तुसुखसंस्पर्शा निष्पङ्का निरजाः शुभाः ॥ १३.११६.२० ॥
நிலம் முழுவதும் மணிகளால் ஆனது; மணல் அனைத்தும் பொன்; எல்லாப் பருவத்திலும் இன்பமான தொடுகை கொண்டது, சேறும் தூசும் இல்லாதது, மங்கலமானது.
13.116.21
रक्तोत्पलवनैश्चैव मणिखण्डैर्हिरण्मयैः ।
तरुणादित्यसङ्काशैर्भान्ति तत्र जलाशयाः ॥ १३.११६.२१ ॥
அங்கே சிவந்த தாமரைக் காடுகளாலும், பொன்னாலான மணித்துண்டுகளாலும், இளம் சூரியனைப் போல் ஒளிரும் நீர்நிலைகள் பிரகாசிக்கின்றன.
13.116.22
महार्हमणिपत्रैश्च काञ्चनप्रभकेसरैः ।
नीलोत्पलविमिश्रैश्च सरोभिर्बहुपङ्कजैः ॥ १३.११६.२२ ॥
மிக விலைமதிப்பான மணிகளாலான இலைகளும், பொன்னொளி வீசும் மகரந்தங்களும் கொண்ட, நீலத் தாமரைகள் கலந்த, பல தாமரைகள் நிறைந்த ஏரிகளால்.
13.116.23
करवीरवनैः फुल्लैः सहस्रावर्तसंवृतैः ।
सन्तानकवनैः फुल्लैर्वृक्षेश्च समलङ्कृताः ॥ १३.११६.२३ ॥
மலர்ந்த அலரி (கரவீர) காடுகளாலும், ஆயிரம் சுழிகளால் சூழப்பட்டவையாலும், மலர்ந்த சந்தானக மரக்காடுகளாலும், பிற மரங்களாலும் அவை அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளன.
13.116.24
निर्मिलाभिश्च मुक्ताभिर्मणिभिश्च महाप्रभैः ।
उद्भूतपुलिनास्तत्र जातरूपैश्चि निम्नगाः ॥ १३.११६.२४ ॥
தெளிந்த முத்துக்களாலும், பெருங்காந்தி மிக்க மணிகளாலும், உயர்ந்த கரைகளையுடைய பொன் நிற ஆறுகள் அங்கே ஓடுகின்றன.
13.116.25
सर्वरत्नमयैश्चित्रैरवगाढा द्रुमोत्तमैः ।
जातरूपमयैश्चान्यैर्हुताशनसमप्रभैः ॥ १३.११६.२५ ॥
அனைத்து இரத்தினங்களால் ஆனவையும், அழகியவையும், சிறந்த மரங்களால் சூழப்பட்டவையும், பொன்மயமானவையும், மற்றவையுமான, ஹோமாக்னியின் ஒளிக்கு ஒப்பான ஒளியுடையவையுமாக (அவை இருந்தன்).
13.116.26
सौवर्णि गिरयस्तत्र मणिरत्नशिलोच्चयाः ।
सर्वरत्नमयैर्भान्ति शृङ्गैश्चारुभिरुच्छ्रितैः ॥ १३.११६.२६ ॥
அங்கே பொன்மயமான மலைகள் உள்ளன; இரத்தினங்களும் மணிகளுமான பாறைக் குவியல்களாக உள்ளவை. அனைத்து இரத்தினங்களால் ஆன உயர்ந்த அழகிய சிகரங்களால் அவை ஒளிர்கின்றன.
13.116.27
नित्यपुष्पफलास्तत्र नगाः पत्ररथाकुलाः ।
दिव्यगन्धरसैः पुष्पैः फलैश्च भरतर्षभ ॥ १३.११६.२७ ॥
அங்கு மரங்கள் எப்போதும் பூவும் கனியும் நிறைந்தவை; பறவைக் கூட்டங்களால் நிரம்பியவை. பரதர்களில் சிறந்தவனே, அவற்றின் பூக்களும் கனிகளும் தெய்வீக மணமும் சுவையும் உடையவை.
13.116.28
रमन्ते पुण्यकर्माणस्तत्र नित्यं युधिष्ठिर ।
सर्वकामसमृद्धार्था निःशोका गतमन्यवः ॥ १३.११६.२८ ॥
அங்கே புண்ணியம் செய்தவர்கள் எப்போதும் மகிழ்கின்றனர். யுதிஷ்டிரா, அவர்கள் எல்லா விருப்பங்களும் நோக்கங்களும் நிறைவேறியவர்கள்; துயரமற்றவர்கள், கோபமற்றவர்கள்.
13.116.29
विमानेषु विचित्रेषु रमणीयेषु भारत ।
मोदन्ते पुण्यकर्माणो विरहन्तो यशस्विनः ॥ १३.११६.२९ ॥
பரதா, புண்ணியம் செய்த புகழ்பெற்றவர்கள் அற்புதமான, இனிய விமானங்களில் மகிழ்கின்றனர்.
13.116.30
उपक्रीडन्ति तान्राजञ्शुभाश्चाप्सरसां गणाः ।
एतान्लोकानवाप्नोति गां दत्त्वा वै युधिष्ठिर ॥ १३.११६.३० ॥
அரசே, அழகிய அப்சரஸ் கூட்டங்கள் அவர்களுடன் விளையாடுகின்றன. யுதிஷ்டிரா, பசுவைத் தானம் செய்பவன் இந்த உலகங்களை அடைகிறான்.
13.116.31
यासामधिपतिः पूषा मारुतो बलवान्बले ।
ऐश्वर्ये वरुणो राजा ता मां पान्तु युगन्धराः ॥ १३.११६.३१ ॥
யாவருக்கு அதிபதி பூஷா, பலத்தில் வலிமையான மாருதன், ஐசுவரியத்தில் அரசன் வருணன் — அந்த யுகந்தரைகள் என்னைக் காக்கட்டும்.
13.116.32
सुरूपा बहुरूपाश्च विश्वरूपाश्च मातरः ।
प्राजापत्या इति ब्रह्मञ्जपेन्नित्यं यतव्रतः ॥ १३.११६.३२ ॥
சுரூபை, பஹுரூபை, விஸ்வரூபை ஆகிய தாய்மார்கள் — பிராஜாபத்தியர் எனப்படுபவர்கள் — ஓ பிராமணனே, விரதத்தில் உறுதியானவன் அவர்களை எப்போதும் ஜபிக்க வேண்டும்.
13.116.33
गाश्च शुश्रूषते यश्च समन्वेति च सर्वशः ।
तस्मै तुष्टाः प्रयच्छन्ति वरानपि सुदुर्लभान् ॥ १३.११६.३३ ॥
பசுக்களுக்குச் சேவை செய்பவனும், எல்லா வகையிலும் அவற்றோடு இருப்பவனும் — அவனுக்கு மகிழ்ந்து அவை மிகவும் அரிய வரங்களையும் அளிக்கின்றன.
13.116.34
द्रुह्येन मनसा वाऽपि गोषु ता हि सुखप्रदाः ।
अर्चयेत सदा चैव नमस्कारैश्च पूजयेत् ॥ १३.११६.३४ ॥
பசுக்களிடத்தில் மனதாலும் துரோகம் செய்யக்கூடாது; அவையே இன்பம் தருபவை. எப்போதும் அவற்றை மதித்து, வணக்கங்களால் வழிபட வேண்டும்.
13.116.35
दान्तः प्रीतमना नित्यं गवां व्युष्टिं तथाऽश्नुते ।
त्र्यहमुष्णं पिबेन्मूत्रं त्र्यहमुष्णं पिबेत्पयः ॥ १३.११६.३५ ॥
புலனடக்கமும் எப்போதும் மகிழ்ந்த மனமும் கொண்டவன் பசுக்களின் செழிப்பை அடைகிறான். மூன்று நாள் சூடான கோமூத்திரம் அருந்த வேண்டும்; மூன்று நாள் சூடான பாலைப் பருக வேண்டும்.
13.116.36
गवामुष्णं पयः पीत्वा त्र्यहमुष्णं घृतं विबेत् ।
त्र्यहमुष्णं घृतं पीत्वा वायुभक्षो भवेत्र्यहम् ॥ १३.११६.३६ ॥
பசுவின் சூடான பாலைப் பருகி மூன்று நாள் சூடான நெய்யை அருந்த வேண்டும். மூன்று நாள் சூடான நெய்யைப் பருகிய பின் மூன்று நாள் காற்றை உணவாகக் கொள்பவனாக இருக்க வேண்டும்.
13.116.37
योन देवाः पवित्रेणि भुञ्जते लोकमुत्तमम् ।
यत्पवित्रं पवित्राणां तद्धृतं शिरसा वहेत् ॥ १३.११६.३७ ॥
தூய்மையானவற்றுள் தூய்மையானதாகிய அந்த நெய்யைத் தலையில் சுமக்க வேண்டும்; அதனால் தேவர்கள் உயர்ந்த உலகை அனுபவிக்கின்றனர்.
13.116.38
घृतेन जुहुयादग्निं घृतेन स्वस्ति वाचयेत् ।
घृतं प्राशेद्धृतं दद्याद्गवां पुष्टिं तथाऽश्नुते ॥ १३.११६.३८ ॥
நெய்யால் அக்கினியில் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்; நெய்யால் சுவஸ்தி வாசனம் செய்விக்க வேண்டும்; நெய்யை உண்டு நெய்யை தானம் செய்ய வேண்டும்; இவ்வாறு பசுக்களின் செழிப்பை அடைகிறான்.
13.116.39
निर्हृतैश्च यवैर्गोभिर्मासं प्रश्रितयावकः ।
ब्रह्महत्यासमं पापं सर्वमेतेन शुध्यते ॥ १३.११६.३९ ॥
ஒரு மாதம் உமியில்லாத வாற்கோதுமையும் பசுப் பொருட்களுடன் யவகூழ் மட்டும் உண்டு வாழ வேண்டும்; பிரம்மஹத்தி போன்ற பாவம் அனைத்தும் இதனால் சுத்தமாகிறது.
13.116.40
पराभवार्थं दैत्यानां देवैः शौचमिदं कृतम् ।
ते देवत्वमपि प्राप्ताः संसिद्धाश्च महाबलाः ॥ १३.११६.४० ॥
அசுரர்களை வெல்லும் பொருட்டு தேவர்கள் இந்தத் தூய்மைச் சடங்கைச் செய்தனர்; அந்த மகாபலசாலிகள் தேவநிலையையும் சித்தியையும் அடைந்தனர்.
13.116.41
गावः पवित्राः पुण्याश्च पावनं परमं महत् ।
ताश्च दत्त्वा द्विजातिभ्यो नरः स्वर्गमुपाश्नुते ॥ १३.११६.४१ ॥
பசுக்கள் தூய்மையும் புண்ணியமும் உடையவை, மிகச் சிறந்த பெரும் தூய்மை தருபவை; அவற்றை இருபிறப்பாளர்களுக்குத் தானம் செய்து மனிதன் சொர்க்கத்தை அடைகிறான்.
13.116.42
गवां मध्ये शुचिर्भूत्वा गोमतीं मनसा जपेत् ।
पूताभिरद्भिराचम्यि शुचिर्भवति निर्मलः ॥ १३.११६.४२ ॥
பசுக்களுக்கு நடுவில் தூய்மையுடன் நின்று மனதால் கோமதி மந்திரத்தை ஜபிக்க வேண்டும்; தூய நீரால் ஆசமனம் செய்தவன் சுத்தமும் மாசற்றவனுமாகிறான்.
13.116.43
अग्निमध्ये गवां मध्ये ब्राह्मणानां च संसदि ।
विद्यावेदप्रतस्नाता ब्राह्मणाः पुण्यकर्मिणः ॥ १३.११६.४३ ॥
நெருப்பின் நடுவிலும், பசுக்களின் நடுவிலும், பிராமணர்களின் சபையிலும், கல்வியிலும் வேதத்திலும் நீராடிய, புண்ணிய கருமங்கள் செய்யும் பிராமணர்களும் (தூயவர்கள்).
13.116.44
अध्यापयेरञ्शिष्यान्वै गोमतीं यज्ञसम्मिताम् ।
त्रिरात्रोपोषितो भूत्वा गोमतीं लभते वरम् ॥ १३.११६.४४ ॥
சீடர்களுக்கு யாகத்திற்கு சமமான கோமதியைக் கற்பிக்க வேண்டும். மூன்று இரவுகள் உபவாசமிருந்து கோமதியை (ஓதுபவன்) வரம் பெறுகிறான்.
13.116.45
पुत्रिकामश्च लभते पुत्रं धनमथापि वा ।
पतिकामा च भर्तारं सर्वकामांश्च मानवः ॥ १३.११६.४५ ॥
மகனை விரும்புபவன் மகனையோ செல்வத்தையோ பெறுகிறான்; கணவனை விரும்பும் பெண் கணவனைப் பெறுகிறாள்; மனிதன் எல்லா விருப்பங்களையும் அடைகிறான்.
13.116.46
गावस्तुष्टाः प्रयच्छन्ति सेविता वै न संशयः ।
एवमेतां महाभागा यज्ञियाः सर्वकामदाः।
रोहिण्य इति जानीहि नैताभ्यो विद्यते परम् ॥ १३.११६.४६ ॥
சேவிக்கப்பட்ட பசுக்கள் மகிழ்ந்து அருள்கின்றன; இதில் ஐயமில்லை. இவ்வாறு இவை மகாபாக்கியமுள்ள, யாகத்திற்குரிய, எல்லா விருப்பங்களையும் அளிக்கும் ரோகிணிகள் என்று அறிக; இவற்றை விட உயர்ந்தது எதுவுமில்லை.
13.116.47
इत्युक्तः स महातेजाः शुकः पित्रा महात्मना ।
पूजयामास तां नित्यं तस्मात्त्वमपि पूजय ॥ १३.११६.४७ ॥
மகாத்மாவான தந்தையால் இவ்வாறு கூறப்பட்ட மகாதேஜஸ்வியான சுகர் அவற்றை நாள்தோறும் வழிபட்டார்; ஆகையால் நீயும் அவற்றை வழிபடு.