Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.116

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

13.116.1

पवित्राणां पवित्रं यच्छ्रेष्ठं लोके च यद्भवेत् ।
पावनं परमं चैव तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.११६.१ ॥

ಪವಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರವಾದುದು, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು, ಪಾವನವಾದ ಪರಮವಾದುದು ಯಾವುದೋ, ಪಿತಾಮಹರೇ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಿರಿ.

13.116.2

गावो महार्थाः पुण्याश्च तारयन्ति च मानवान् ।
धारयन्ति प्रजाश्चेमा हविषा पयसा तथा ॥ १३.११६.२ ॥

ಹಸುಗಳು ಮಹಾ ಮೌಲ್ಯವುಳ್ಳವು, ಪುಣ್ಯವುಳ್ಳವು; ಅವು ಮಾನವರನ್ನು ತಾರಿಸುತ್ತವೆ. ಹವಿಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಹಾಲಿನಿಂದಲೂ ಈ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತವೆ.

13.116.3

न हि पुण्यतमं किञ्चिद्गोभ्यो भरतसत्तम ।
एताः पुण्याः पवित्राश्च त्रिषु लोकेषु सत्तमाः ॥ १३.११६.३ ॥

ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹಸುಗಳಿಗಿಂತ ಪುಣ್ಯತಮವಾದುದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಇವು ಪುಣ್ಯವಾದವು, ಪವಿತ್ರವಾದವು; ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಉತ್ತಮವಾದವು.

13.116.4

देवानामुपरिष्टाच्च गावः प्रतिवसन्ति वै ।
दत्त्वा चैतास्तारयते यान्ति स्वर्गं मनीषिणः ॥ १३.११६.४ ॥

ಹಸುಗಳು ದೇವತೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಮೇಲೆ ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ ಮನೀಷಿಗಳು ತಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

13.116.5

मान्धाता यौवनाश्वश्च ययातिर्नहुषस्तथा ।
गा वै ददन्तः सततं सहस्रशतसम्मिताः ॥ १३.११६.५ ॥

ಮಾಂಧಾತ, ಯೌವನಾಶ್ವ, ಯಯಾತಿ, ನಹುಷ — ಹೀಗೆಯೇ ಲಕ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಹಸುಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ದಾನ ಮಾಡಿದರು.

13.116.6

गताः परमकं स्थानं देवैरपि सुदुर्लभम् ।
अपि चात्र पुरावृत्तं कथयिष्यामि तेऽनघ ॥ १३.११६.६ ॥

ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅತಿ ದುರ್ಲಭವಾದ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಅವರು ಹೊಂದಿದರು. ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, ಇದರ ಕುರಿತು ಪುರಾತನ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

13.116.7

ऋषीणामुत्तमं धीमान्कृष्णद्वैपायनं शुकः ।
अभिवाद्याह्निकं कृत्वा शुचिः प्रयतमानसः ॥ १३.११६.७ ॥

ಋಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಶುಕನು ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನ (ವ್ಯಾಸ)ನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ದೈನಂದಿನ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಶುಚಿಯಾಗಿ, ಸಂಯಮಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಇದ್ದನು.

13.116.8

पितरं परिपप्रच्छ दृष्टलोकपरावरम् ।
को यज्ञः सर्वयज्ञानां वरिष्ठोऽभ्युपलक्ष्यते ॥ १३.११६.८ ॥

ಲೋಕಗಳ ಉನ್ನತಿ-ಅವನತಿಯನ್ನು ಕಂಡ ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು (ಶುಕನು) ಕೇಳಿದನು: ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ಯಜ್ಞವು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ?

13.116.9

किञ्च कृत्वा परं स्थानं प्राप्नुवन्ति मनीषिणः ।
केन देवाः पवित्रेण स्वर्गमश्नन्ति वा विभो ॥ १३.११६.९ ॥

ಯಾವ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ? ಯಾವ ಪವಿತ್ರತೆಯಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ, ಓ ವಿಭೋ?

13.116.10

किञ्च यज्ञस्य यज्ञत्वं क्व च यज्ञः प्रतिष्ठितः ।
दानानामुत्तमं किञ्च किञ्च सत्रमितः परम्।
पवित्राणां पवित्रं च यत्तद्ब्रूहि महामुने ॥ १३.११६.१० ॥

ಯಜ್ಞದ ಯಜ್ಞತ್ವ ಯಾವುದು, ಯಜ್ಞ ಎಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ? ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮವಾದುದು ಯಾವುದು, ಇದಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸತ್ರ ಯಾವುದು? ಪವಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರವಾದುದು ಯಾವುದೋ, ಅದನ್ನು ಹೇಳು, ಓ ಮಹಾಮುನಿ.

13.116.11

एतच्छ्रुत्वा तु वचनं व्यासः परमधर्मवित् ।
पुत्रायाकथयत्सर्वं तत्त्वेन भरतर्षभ ॥ १३.११६.११ ॥

ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪರಮ ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದ ವ್ಯಾಸನು ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು, ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ.

13.116.12

गावः प्रतिष्ठा भूतानां तथा गावः परायणम् ।
गावः पुण्याः पवित्राश्च गोधनं पावनं तथा ॥ १३.११६.१२ ॥

ಹಸುಗಳು ಜೀವಿಗಳ ಆಧಾರ; ಅದೇ ರೀತಿ ಹಸುಗಳು ಪರಮ ಆಶ್ರಯವೂ ಹೌದು. ಹಸುಗಳು ಪುಣ್ಯಪ್ರದವು, ಪವಿತ್ರವು; ಗೋಧನವೂ ಪಾವನವಾಗಿದೆ.

13.116.13

पूर्वमासन्नंशृङ्गा वै गाव इत्यनुशश्रुम ।
शृङ्गार्थे समुपासन्त ताः किल प्रभुमव्ययम् ॥ १३.११६.१३ ॥

ಹಿಂದೆ ಹಸುಗಳು ಕೊಂಬುಗಳನ್ನೇ ಅಂಗಗಳಾಗಿ ಹೊಂದಿದ್ದವೆಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ. ಕೊಂಬುಗಳಿಗಾಗಿ ಅವು ಆ ಅವ್ಯಯ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಉಪಾಸಿಸಿದವು.

13.116.14

ततो ब्रह्मा तु गाः सत्रमुपविष्टाः समीक्ष्य ह ।
ईप्सितं प्रददौ ताभ्यो गोभ्यः प्रत्येकशः प्रभुः ॥ १३.११६.१४ ॥

ಆಗ ಸತ್ರದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಆ ಹಸುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಆ ಪ್ರಭು ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ಬೇಡಿದ್ದನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

13.116.15

तासां शृङ्गाण्यजायन्त तस्या यादृङ्भनोगतम् ।
नानावर्णाः शृङ्गवन्त्यस्ता व्यरोचन्त पुत्रक ॥ १३.११६.१५ ॥

ಅವುಗಳಿಗೆ ಕೊಂಬುಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು, ಅವುಗಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದಂತೆ. ಮಗನೇ, ನಾನಾ ವರ್ಣದ ಕೊಂಬುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಅವು ಹೊಳೆದವು.

13.116.16

ब्रह्मणा वरदत्तास्ता हव्यकव्यप्रदाः शुभाः ।
पुण्याः पवित्राः सुभगा दिव्यसंस्थानलक्षणाः ॥ १३.११६.१६ ॥

ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ವರ ಪಡೆದ ಆ ಶುಭ ಹಸುಗಳು ಹವ್ಯ ಮತ್ತು ಕವ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವವು; ಪುಣ್ಯ, ಪವಿತ್ರ, ಸೌಭಾಗ್ಯವಂತ, ದಿವ್ಯ ರೂಪಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದವು.

13.116.17

गावस्तेजो महद्दिव्यं गवां दानं प्रशस्यते ।
ये चैताः सम्प्रयच्छन्ति साधवो वीतमत्सराः ॥ १३.११६.१७ ॥

ಹಸುಗಳು ಮಹಾ ದಿವ್ಯ ತೇಜಸ್ಸು; ಹಸುಗಳ ದಾನವು ಪ್ರಶಂಸಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಮತ್ಸರವಿಲ್ಲದ ಸಾಧುಗಳು ಇವುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

13.116.18

ते वै सुकृतिनः प्रोक्ताः सर्वदानप्रदाश्च ते ।
गवां लोकं तथा पुण्यमाप्नुवन्ति च तेऽनघ ॥ १३.११६.१८ ॥

ಅವರೇ ಪುಣ್ಯವಂತರೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡುವವರು. ಪಾಪರಹಿತನೇ, ಅವರು ಹಸುಗಳ ಪುಣ್ಯಲೋಕವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

13.116.19

यत्र वृक्षा मधुफला दिव्यपुष्पफलोपगाः ।
पुष्पाणि च सुगन्धीनि दिव्यानि द्विजसत्तम ॥ १३.११६.१९ ॥

ಮಧುರ ಫಲಗಳ ವೃಕ್ಷಗಳು ಎಲ್ಲಿ ಇವೆಯೋ, ದಿವ್ಯ ಪುಷ್ಪಫಲಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದವೋ, ಸುಗಂಧಭರಿತ ದಿವ್ಯ ಪುಷ್ಪಗಳು ಎಲ್ಲಿ ಇವೆಯೋ — ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ.

13.116.20

सर्वा मणिभयी भूमिः सर्वकाञ्चनवालुकाः ।
सर्वर्तुसुखसंस्पर्शा निष्पङ्का निरजाः शुभाः ॥ १३.११६.२० ॥

ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲಾ ಮಣಿಮಯ; ಮರಳೆಲ್ಲಾ ಚಿನ್ನ; ಪ್ರತಿ ಋತುವಿನಲ್ಲೂ ಸುಖಸ್ಪರ್ಶ, ಕೆಸರು-ಧೂಳಿಲ್ಲದ, ಶುಭಕರ.

13.116.21

रक्तोत्पलवनैश्चैव मणिखण्डैर्हिरण्मयैः ।
तरुणादित्यसङ्काशैर्भान्ति तत्र जलाशयाः ॥ १३.११६.२१ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು ತಾವರೆಯ ವನಗಳಿಂದ, ಚಿನ್ನದ ಮಣಿಖಂಡಗಳಿಂದ, ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಜಲಾಶಯಗಳು ಶೋಭಿಸುತ್ತವೆ.

13.116.22

महार्हमणिपत्रैश्च काञ्चनप्रभकेसरैः ।
नीलोत्पलविमिश्रैश्च सरोभिर्बहुपङ्कजैः ॥ १३.११६.२२ ॥

ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯ ಮಣಿಗಳ ಎಲೆಗಳು, ಚಿನ್ನದ ಕಾಂತಿಯ ಕೇಸರಗಳು, ನೀಲ ತಾವರೆಗಳಿಂದ ಮಿಶ್ರಿತ, ಅನೇಕ ತಾವರೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸರೋವರಗಳಿಂದ.

13.116.23

करवीरवनैः फुल्लैः सहस्रावर्तसंवृतैः ।
सन्तानकवनैः फुल्लैर्वृक्षेश्च समलङ्कृताः ॥ १३.११६.२३ ॥

ಅರಳಿದ ಕರವೀರ ವನಗಳಿಂದ, ಸಾವಿರ ಸುಳಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ, ಅರಳಿದ ಸಂತಾನಕ ವನಗಳಿಂದ, ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದವು.

13.116.24

निर्मिलाभिश्च मुक्ताभिर्मणिभिश्च महाप्रभैः ।
उद्भूतपुलिनास्तत्र जातरूपैश्चि निम्नगाः ॥ १३.११६.२४ ॥

ನಿರ್ಮಲ ಮುತ್ತುಗಳಿಂದ, ಮಹಾಪ್ರಭೆಯ ಮಣಿಗಳಿಂದ; ಎತ್ತರ ದಂಡೆಗಳ ಚಿನ್ನದ ನದಿಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತವೆ.

13.116.25

सर्वरत्नमयैश्चित्रैरवगाढा द्रुमोत्तमैः ।
जातरूपमयैश्चान्यैर्हुताशनसमप्रभैः ॥ १३.११६.२५ ॥

ಎಲ್ಲಾ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ, ವಿಚಿತ್ರವಾದ, ಉತ್ತಮ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ, ಚಿನ್ನಮಯವಾದ ಮತ್ತು ಇತರ (ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ), ಹೋಮಾಗ್ನಿಯ ಪ್ರಭೆಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳವು.

13.116.26

सौवर्णि गिरयस्तत्र मणिरत्नशिलोच्चयाः ।
सर्वरत्नमयैर्भान्ति शृङ्गैश्चारुभिरुच्छ्रितैः ॥ १३.११६.२६ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಪರ್ವತಗಳಿವೆ, ಮಣಿರತ್ನಗಳ ಶಿಲಾರಾಶಿಗಳಿವೆ. ಸರ್ವ ರತ್ನಮಯವಾದ ಎತ್ತರ ಸುಂದರ ಶಿಖರಗಳಿಂದ ಅವು ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ.

13.116.27

नित्यपुष्पफलास्तत्र नगाः पत्ररथाकुलाः ।
दिव्यगन्धरसैः पुष्पैः फलैश्च भरतर्षभ ॥ १३.११६.२७ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಮರಗಳು ಸದಾ ಹೂವು ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತವೆ; ಪಕ್ಷಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುತ್ತವೆ. ಭರತರ್ಷಭನೇ, ಅವುಗಳ ಹೂವು ಹಣ್ಣುಗಳು ದಿವ್ಯ ಗಂಧರಸಗಳುಳ್ಳವು.

13.116.28

रमन्ते पुण्यकर्माणस्तत्र नित्यं युधिष्ठिर ।
सर्वकामसमृद्धार्था निःशोका गतमन्यवः ॥ १३.११६.२८ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಿಗಳು ಸದಾ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೇ, ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಕಾಮನೆಗಳು ಮತ್ತು ಗುರಿಗಳು ಈಡೇರಿದವರು; ದುಃಖರಹಿತರು, ಕ್ರೋಧರಹಿತರು.

13.116.29

विमानेषु विचित्रेषु रमणीयेषु भारत ।
मोदन्ते पुण्यकर्माणो विरहन्तो यशस्विनः ॥ १३.११६.२९ ॥

ಭಾರತನೇ, ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಿಗಳಾದ ಯಶಸ್ವಿಗಳು ವಿಚಿತ್ರವಾದ, ರಮಣೀಯವಾದ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.

13.116.30

उपक्रीडन्ति तान्राजञ्शुभाश्चाप्सरसां गणाः ।
एतान्लोकानवाप्नोति गां दत्त्वा वै युधिष्ठिर ॥ १३.११६.३० ॥

ರಾಜನೇ, ಶುಭ ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗುಂಪುಗಳು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತವೆ. ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೇ, ಗೋದಾನ ಮಾಡಿದವನು ಈ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

13.116.31

यासामधिपतिः पूषा मारुतो बलवान्बले ।
ऐश्वर्ये वरुणो राजा ता मां पान्तु युगन्धराः ॥ १३.११६.३१ ॥

ಯಾರಿಗೆ ಅಧಿಪತಿ ಪೂಷ, ಬಲದಲ್ಲಿ ಬಲಶಾಲಿ ಮಾರುತ, ಐಶ್ವರ್ಯದಲ್ಲಿ ರಾಜ ವರುಣ — ಆ ಯುಗಂಧರೆಯರು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ.

13.116.32

सुरूपा बहुरूपाश्च विश्वरूपाश्च मातरः ।
प्राजापत्या इति ब्रह्मञ्जपेन्नित्यं यतव्रतः ॥ १३.११६.३२ ॥

ಸುರೂಪೆ, ಬಹುರೂಪೆ, ವಿಶ್ವರೂಪೆ ಎಂಬ ಮಾತೆಯರು — ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯರೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವರು — ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ವ್ರತನಿಷ್ಠನು ಅವರನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ಜಪಿಸಬೇಕು.

13.116.33

गाश्च शुश्रूषते यश्च समन्वेति च सर्वशः ।
तस्मै तुष्टाः प्रयच्छन्ति वरानपि सुदुर्लभान् ॥ १३.११६.३३ ॥

ಹಸುಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಅವುಗಳನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವವನಿಗೆ ಅವು ಸಂತುಷ್ಟವಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭವಾದ ವರಗಳನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತವೆ.

13.116.34

द्रुह्येन मनसा वाऽपि गोषु ता हि सुखप्रदाः ।
अर्चयेत सदा चैव नमस्कारैश्च पूजयेत् ॥ १३.११६.३४ ॥

ಹಸುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ದ್ರೋಹ ಮಾಡಬಾರದು; ಅವೇ ಸುಖ ನೀಡುವವು. ಸದಾ ಅವನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ, ನಮಸ್ಕಾರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

13.116.35

दान्तः प्रीतमना नित्यं गवां व्युष्टिं तथाऽश्नुते ।
त्र्यहमुष्णं पिबेन्मूत्रं त्र्यहमुष्णं पिबेत्पयः ॥ १३.११६.३५ ॥

ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹವುಳ್ಳವನು, ಸದಾ ಪ್ರಸನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನವನು ಹಸುಗಳ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಮೂರು ದಿನ ಬಿಸಿ ಮೂತ್ರವನ್ನು ಕುಡಿಯಬೇಕು; ಮೂರು ದಿನ ಬಿಸಿ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿಯಬೇಕು.

13.116.36

गवामुष्णं पयः पीत्वा त्र्यहमुष्णं घृतं विबेत् ।
त्र्यहमुष्णं घृतं पीत्वा वायुभक्षो भवेत्र्यहम् ॥ १३.११६.३६ ॥

ಹಸುವಿನ ಬಿಸಿ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿದು ಮೂರು ದಿನ ಬಿಸಿ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಕುಡಿಯಬೇಕು. ಮೂರು ದಿನ ಬಿಸಿ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಕುಡಿದ ನಂತರ ಮೂರು ದಿನ ವಾಯುವನ್ನೇ ಆಹಾರವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು.

13.116.37

योन देवाः पवित्रेणि भुञ्जते लोकमुत्तमम् ।
यत्पवित्रं पवित्राणां तद्धृतं शिरसा वहेत् ॥ १३.११६.३७ ॥

ಪವಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರವಾದ ಆ ತುಪ್ಪವನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊರಬೇಕು; ಅದರಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಉತ್ತಮ ಲೋಕವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.

13.116.38

घृतेन जुहुयादग्निं घृतेन स्वस्ति वाचयेत् ।
घृतं प्राशेद्धृतं दद्याद्गवां पुष्टिं तथाऽश्नुते ॥ १३.११६.३८ ॥

ತುಪ್ಪದಿಂದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹವನ ಮಾಡಬೇಕು, ತುಪ್ಪದಿಂದ ಸ್ವಸ್ತಿವಾಚನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು; ತುಪ್ಪವನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ತುಪ್ಪವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಗೋವುಗಳ ಪುಷ್ಟಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

13.116.39

निर्हृतैश्च यवैर्गोभिर्मासं प्रश्रितयावकः ।
ब्रह्महत्यासमं पापं सर्वमेतेन शुध्यते ॥ १३.११६.३९ ॥

ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಹೊಟ್ಟು ತೆಗೆದ ಜವೆಗೋಧಿ ಮತ್ತು ಗೋ ಉತ್ಪನ್ನಗಳೊಂದಿಗೆ ಜವೆಗಂಜಿ ಮಾತ್ರ ಸೇವಿಸಿ ಇರಬೇಕು; ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಪಾಪವೂ ಇದರಿಂದ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

13.116.40

पराभवार्थं दैत्यानां देवैः शौचमिदं कृतम् ।
ते देवत्वमपि प्राप्ताः संसिद्धाश्च महाबलाः ॥ १३.११६.४० ॥

ದೈತ್ಯರನ್ನು ಸೋಲಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ದೇವತೆಗಳು ಈ ಶೌಚವನ್ನು ಮಾಡಿದರು; ಆ ಮಹಾಬಲರು ದೇವತ್ವವನ್ನೂ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನೂ ಪಡೆದರು.

13.116.41

गावः पवित्राः पुण्याश्च पावनं परमं महत् ।
ताश्च दत्त्वा द्विजातिभ्यो नरः स्वर्गमुपाश्नुते ॥ १३.११६.४१ ॥

ಗೋವುಗಳು ಪವಿತ್ರ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯವಾದವು, ಪರಮ ಮಹಾ ಪಾವನವಾದವು; ಅವನ್ನು ದ್ವಿಜರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿ ಮನುಷ್ಯನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

13.116.42

गवां मध्ये शुचिर्भूत्वा गोमतीं मनसा जपेत् ।
पूताभिरद्भिराचम्यि शुचिर्भवति निर्मलः ॥ १३.११६.४२ ॥

ಗೋವುಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಶುಚಿಯಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಗೋಮತೀ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು; ಪವಿತ್ರ ನೀರಿನಿಂದ ಆಚಮನ ಮಾಡಿದವನು ಶುಚಿಯೂ ನಿರ್ಮಲನೂ ಆಗುತ್ತಾನೆ.

13.116.43

अग्निमध्ये गवां मध्ये ब्राह्मणानां च संसदि ।
विद्यावेदप्रतस्नाता ब्राह्मणाः पुण्यकर्मिणः ॥ १३.११६.४३ ॥

ಅಗ್ನಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಗೋವುಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ವಿದ್ಯೆ ಮತ್ತು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾತರಾದ, ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು (ಶುಚಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ).

13.116.44

अध्यापयेरञ्शिष्यान्वै गोमतीं यज्ञसम्मिताम् ।
त्रिरात्रोपोषितो भूत्वा गोमतीं लभते वरम् ॥ १३.११६.४४ ॥

ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಗೋಮತಿಯನ್ನು ಬೋಧಿಸಬೇಕು. ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ ಗೋಮತಿಯನ್ನು (ಪಠಿಸುವವನು) ವರವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

13.116.45

पुत्रिकामश्च लभते पुत्रं धनमथापि वा ।
पतिकामा च भर्तारं सर्वकामांश्च मानवः ॥ १३.११६.४५ ॥

ಪುತ್ರನನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಪುತ್ರನನ್ನೋ ಧನವನ್ನೋ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಪತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವ ಸ್ತ್ರೀ ಪತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ; ಮಾನವನು ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

13.116.46

गावस्तुष्टाः प्रयच्छन्ति सेविता वै न संशयः ।
एवमेतां महाभागा यज्ञियाः सर्वकामदाः।
रोहिण्य इति जानीहि नैताभ्यो विद्यते परम् ॥ १३.११६.४६ ॥

ಸೇವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಗೋವುಗಳು ಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿ ವರ ನೀಡುತ್ತವೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಇವು ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತೆಯರಾದ, ಯಜ್ಞಾರ್ಹವಾದ, ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದಾಯಿನಿಯಾದ ರೋಹಿಣಿಗಳೆಂದು ತಿಳಿ; ಇವುಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ಇಲ್ಲ.

13.116.47

इत्युक्तः स महातेजाः शुकः पित्रा महात्मना ।
पूजयामास तां नित्यं तस्मात्त्वमपि पूजय ॥ १३.११६.४७ ॥

ಮಹಾತ್ಮನಾದ ತಂದೆಯಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಶುಕನು ಅವುಗಳನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ಪೂಜಿಸಿದನು; ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನೂ ಪೂಜಿಸು.