Mahābhārata · Adhyāya 13.116
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.116.1
पवित्राणां पवित्रं यच्छ्रेष्ठं लोके च यद्भवेत् ।
पावनं परमं चैव तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.११६.१ ॥
Entre as coisas purificadoras, qual é a mais pura e a melhor do mundo, e o que é purificador e supremo? Diga-me isso, avô.
13.116.2
गावो महार्थाः पुण्याश्च तारयन्ति च मानवान् ।
धारयन्ति प्रजाश्चेमा हविषा पयसा तथा ॥ १३.११६.२ ॥
As vacas são de grande valor e sagradas; elas levam os homens à outra margem e, com a oblação e o leite, sustentam estas criaturas.
13.116.3
न हि पुण्यतमं किञ्चिद्गोभ्यो भरतसत्तम ।
एताः पुण्याः पवित्राश्च त्रिषु लोकेषु सत्तमाः ॥ १३.११६.३ ॥
Ó melhor dos Bharatas, não há nada mais sagrado que as vacas. Estas são santas e puras, as melhores dos três mundos.
13.116.4
देवानामुपरिष्टाच्च गावः प्रतिवसन्ति वै ।
दत्त्वा चैतास्तारयते यान्ति स्वर्गं मनीषिणः ॥ १३.११६.४ ॥
As vacas habitam acima até dos deuses. Tendo-as dado em dádiva, os sábios são levados à outra margem e vão ao céu.
13.116.5
मान्धाता यौवनाश्वश्च ययातिर्नहुषस्तथा ।
गा वै ददन्तः सततं सहस्रशतसम्मिताः ॥ १३.११६.५ ॥
Māndhātā, Yauvanāśva, Yayāti e Nahuṣa, igualmente, deram vacas continuamente, às centenas de milhares.
13.116.6
गताः परमकं स्थानं देवैरपि सुदुर्लभम् ।
अपि चात्र पुरावृत्तं कथयिष्यामि तेऽनघ ॥ १३.११६.६ ॥
Foram para a morada suprema, tão difícil de alcançar até para os deuses. E, ó imaculado, também te contarei um relato antigo sobre isso.
13.116.7
ऋषीणामुत्तमं धीमान्कृष्णद्वैपायनं शुकः ।
अभिवाद्याह्निकं कृत्वा शुचिः प्रयतमानसः ॥ १३.११६.७ ॥
Śuka, o mais sábio dos sábios, saudou Kṛṣṇa Dvaipāyana (Vyāsa), cumpriu seu rito diário e, puro e com a mente recolhida, preparou-se para ouvir.
13.116.8
पितरं परिपप्रच्छ दृष्टलोकपरावरम् ।
को यज्ञः सर्वयज्ञानां वरिष्ठोऽभ्युपलक्ष्यते ॥ १३.११६.८ ॥
Perguntou ao pai, que vira os mundos superiores e inferiores: Qual dentre todos os sacrifícios é considerado o melhor?
13.116.9
किञ्च कृत्वा परं स्थानं प्राप्नुवन्ति मनीषिणः ।
केन देवाः पवित्रेण स्वर्गमश्नन्ति वा विभो ॥ १३.११६.९ ॥
Por meio de que ação os sábios alcançam o estado supremo? E por que pureza os deuses desfrutam do céu, ó poderoso?
13.116.10
किञ्च यज्ञस्य यज्ञत्वं क्व च यज्ञः प्रतिष्ठितः ।
दानानामुत्तमं किञ्च किञ्च सत्रमितः परम्।
पवित्राणां पवित्रं च यत्तद्ब्रूहि महामुने ॥ १३.११६.१० ॥
Qual é a natureza sacrificial do sacrifício, e onde o sacrifício está estabelecido? Qual é o melhor dos dons, e que sessão ritual é superior a esta? Diga-me o que é o mais puro entre os puros, ó grande sábio.
13.116.11
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं व्यासः परमधर्मवित् ।
पुत्रायाकथयत्सर्वं तत्त्वेन भरतर्षभ ॥ १३.११६.११ ॥
Ao ouvir estas palavras, Vyāsa, conhecedor do supremo dharma, contou ao filho tudo com verdade, ó touro dos Bharatas.
13.116.12
गावः प्रतिष्ठा भूतानां तथा गावः परायणम् ।
गावः पुण्याः पवित्राश्च गोधनं पावनं तथा ॥ १३.११६.१२ ॥
As vacas são o fundamento dos seres, e igualmente as vacas são o refúgio supremo. As vacas são meritórias e puras, e a riqueza em vacas purifica.
13.116.13
पूर्वमासन्नंशृङ्गा वै गाव इत्यनुशश्रुम ।
शृङ्गार्थे समुपासन्त ताः किल प्रभुमव्ययम् ॥ १३.११६.१३ ॥
Outrora, como ouvimos, as vacas tinham os chifres como membros; pelos chifres, adoraram aquele senhor imperecível.
13.116.14
ततो ब्रह्मा तु गाः सत्रमुपविष्टाः समीक्ष्य ह ।
ईप्सितं प्रददौ ताभ्यो गोभ्यः प्रत्येकशः प्रभुः ॥ १३.११६.१४ ॥
Então Brahmā, o senhor, vendo as vacas sentadas na sessão sacrificial, concedeu a cada uma o que desejava.
13.116.15
तासां शृङ्गाण्यजायन्त तस्या यादृङ्भनोगतम् ।
नानावर्णाः शृङ्गवन्त्यस्ता व्यरोचन्त पुत्रक ॥ १३.११६.१५ ॥
Chifres lhes nasceram, conforme o que cada uma desejava em seu espírito; com chifres e de muitas cores, resplandeceram, meu filho.
13.116.16
ब्रह्मणा वरदत्तास्ता हव्यकव्यप्रदाः शुभाः ।
पुण्याः पवित्राः सुभगा दिव्यसंस्थानलक्षणाः ॥ १३.११६.१६ ॥
Agraciadas com dons por Brahmā, aquelas vacas auspiciosas davam as oferendas havya e kavya; santas, puras, afortunadas e marcadas por forma e porte divinos.
13.116.17
गावस्तेजो महद्दिव्यं गवां दानं प्रशस्यते ।
ये चैताः सम्प्रयच्छन्ति साधवो वीतमत्सराः ॥ १३.११६.१७ ॥
As vacas são um grande esplendor divino, e a dádiva de vacas é louvada; os bons que as dão, livres de inveja.
13.116.18
ते वै सुकृतिनः प्रोक्ताः सर्वदानप्रदाश्च ते ।
गवां लोकं तथा पुण्यमाप्नुवन्ति च तेऽनघ ॥ १३.११६.१८ ॥
São chamados os meritórios, doadores de toda dádiva; e alcançam o mundo santo das vacas, ó sem pecado.
13.116.19
यत्र वृक्षा मधुफला दिव्यपुष्पफलोपगाः ।
पुष्पाणि च सुगन्धीनि दिव्यानि द्विजसत्तम ॥ १३.११६.१९ ॥
Onde há árvores de frutos doces, carregadas de flores e frutos divinos, e flores divinas perfumadas, ó melhor dos nascidos duas vezes.
13.116.20
सर्वा मणिभयी भूमिः सर्वकाञ्चनवालुकाः ।
सर्वर्तुसुखसंस्पर्शा निष्पङ्का निरजाः शुभाः ॥ १३.११६.२० ॥
Todo o chão é feito de gemas, toda a areia de ouro; agradável ao toque em todas as estações, livre de lama e poeira, auspicioso.
13.116.21
रक्तोत्पलवनैश्चैव मणिखण्डैर्हिरण्मयैः ।
तरुणादित्यसङ्काशैर्भान्ति तत्र जलाशयाः ॥ १३.११६.२१ ॥
Ali brilham os lagos, com bosques de lótus vermelhos e pedaços de ouro e gemas, reluzindo como o sol nascente.
13.116.22
महार्हमणिपत्रैश्च काञ्चनप्रभकेसरैः ।
नीलोत्पलविमिश्रैश्च सरोभिर्बहुपङ्कजैः ॥ १३.११६.२२ ॥
com lagos cujas folhas são de gemas preciosíssimas e os estames de brilho dourado, misturados a lótus azuis e a muitos lótus.
13.116.23
करवीरवनैः फुल्लैः सहस्रावर्तसंवृतैः ।
सन्तानकवनैः फुल्लैर्वृक्षेश्च समलङ्कृताः ॥ १३.११६.२३ ॥
adornados com bosques de loendros em flor, cercados de mil redemoinhos, com bosques de santānaka floridos e árvores.
13.116.24
निर्मिलाभिश्च मुक्ताभिर्मणिभिश्च महाप्रभैः ।
उद्भूतपुलिनास्तत्र जातरूपैश्चि निम्नगाः ॥ १३.११६.२४ ॥
e ali correm rios de ouro com margens elevadas, claros de pérolas e gemas de grande brilho.
13.116.25
सर्वरत्नमयैश्चित्रैरवगाढा द्रुमोत्तमैः ।
जातरूपमयैश्चान्यैर्हुताशनसमप्रभैः ॥ १३.११६.२५ ॥
Cobertos de árvores excelentes, todas feitas de joias e maravilhosas, douradas e outras, de um brilho semelhante ao fogo do sacrifício.
13.116.26
सौवर्णि गिरयस्तत्र मणिरत्नशिलोच्चयाः ।
सर्वरत्नमयैर्भान्ति शृङ्गैश्चारुभिरुच्छ्रितैः ॥ १३.११६.२६ ॥
Ali há montanhas douradas, montes de rochas de gemas e joias, que brilham com picos elevados e belos, feitos de todo tipo de gemas.
13.116.27
नित्यपुष्पफलास्तत्र नगाः पत्ररथाकुलाः ।
दिव्यगन्धरसैः पुष्पैः फलैश्च भरतर्षभ ॥ १३.११६.२७ ॥
Ali as árvores estão sempre cheias de flores e frutos, repletas de bandos de pássaros. Ó touro dos Bharatas, suas flores e frutos têm fragrância e sabor divinos.
13.116.28
रमन्ते पुण्यकर्माणस्तत्र नित्यं युधिष्ठिर ।
सर्वकामसमृद्धार्था निःशोका गतमन्यवः ॥ १३.११६.२८ ॥
Ali os que praticam ações meritórias sempre se deleitam, ó Yudhiṣṭhira, plenos de todos os desejos e fins, livres de tristeza e livres de ira.
13.116.29
विमानेषु विचित्रेषु रमणीयेषु भारत ।
मोदन्ते पुण्यकर्माणो विरहन्तो यशस्विनः ॥ १३.११६.२९ ॥
Ó Bhārata, os famosos que praticam ações meritórias se deleitam em carros celestiais maravilhosos e belos.
13.116.30
उपक्रीडन्ति तान्राजञ्शुभाश्चाप्सरसां गणाः ।
एतान्लोकानवाप्नोति गां दत्त्वा वै युधिष्ठिर ॥ १३.११६.३० ॥
Ó rei, hostes de belas apsarās brincam com eles. Ó Yudhiṣṭhira, ao dar uma vaca, obtém-se de fato estes mundos.
13.116.31
यासामधिपतिः पूषा मारुतो बलवान्बले ।
ऐश्वर्ये वरुणो राजा ता मां पान्तु युगन्धराः ॥ १३.११६.३१ ॥
Aquelas cujo senhor é Pūṣan, Māruta, o poderoso em força, e Varuṇa, o rei em soberania — que essas portadoras do jugo me protejam.
13.116.32
सुरूपा बहुरूपाश्च विश्वरूपाश्च मातरः ।
प्राजापत्या इति ब्रह्मञ्जपेन्नित्यं यतव्रतः ॥ १३.११६.३२ ॥
As mães Surūpā, Bahurūpā e Viśvarūpā — chamadas Prājāpatyas — ó brâmane, quem é firme nos votos deve sempre recitá-las.
13.116.33
गाश्च शुश्रूषते यश्च समन्वेति च सर्वशः ।
तस्मै तुष्टाः प्रयच्छन्ति वरानपि सुदुर्लभान् ॥ १३.११६.३३ ॥
A quem serve as vacas e as acompanha em tudo, elas, satisfeitas, concedem até dádivas muito difíceis de obter.
13.116.34
द्रुह्येन मनसा वाऽपि गोषु ता हि सुखप्रदाः ।
अर्चयेत सदा चैव नमस्कारैश्च पूजयेत् ॥ १३.११६.३४ ॥
Não se deve nutrir hostilidade contra as vacas, nem mesmo em pensamento, pois são doadoras de felicidade. Deve-se sempre honrá-las e venerá-las com saudações.
13.116.35
दान्तः प्रीतमना नित्यं गवां व्युष्टिं तथाऽश्नुते ।
त्र्यहमुष्णं पिबेन्मूत्रं त्र्यहमुष्णं पिबेत्पयः ॥ १३.११६.३५ ॥
O homem dominado e de mente sempre satisfeita alcança assim a prosperidade das vacas. Por três dias deve beber urina quente, e por três dias leite quente.
13.116.36
गवामुष्णं पयः पीत्वा त्र्यहमुष्णं घृतं विबेत् ।
त्र्यहमुष्णं घृतं पीत्वा वायुभक्षो भवेत्र्यहम् ॥ १३.११६.३६ ॥
Tendo bebido o leite quente das vacas, deve beber ghee quente por três dias. Tendo bebido ghee quente por três dias, deve tornar-se alguém que vive de ar por três dias.
13.116.37
योन देवाः पवित्रेणि भुञ्जते लोकमुत्तमम् ।
यत्पवित्रं पवित्राणां तद्धृतं शिरसा वहेत् ॥ १३.११६.३७ ॥
O ghee, o mais purificador entre as coisas purificadoras, deve ser carregado sobre a cabeça; por ele os deuses desfrutam do mundo supremo.
13.116.38
घृतेन जुहुयादग्निं घृतेन स्वस्ति वाचयेत् ।
घृतं प्राशेद्धृतं दद्याद्गवां पुष्टिं तथाऽश्नुते ॥ १३.११६.३८ ॥
Deve-se oferecer ao fogo com ghee, mandar recitar a bênção com ghee; deve-se beber ghee e dar ghee; assim obtém-se o vigor das vacas.
13.116.39
निर्हृतैश्च यवैर्गोभिर्मासं प्रश्रितयावकः ।
ब्रह्महत्यासमं पापं सर्वमेतेन शुध्यते ॥ १३.११६.३९ ॥
Durante um mês, vivendo de mingau de cevada com cevada descascada e produtos da vaca, purifica-se de todo pecado igual ao assassinato de um brâmane.
13.116.40
पराभवार्थं दैत्यानां देवैः शौचमिदं कृतम् ।
ते देवत्वमपि प्राप्ताः संसिद्धाश्च महाबलाः ॥ १३.११६.४० ॥
Para derrotar os daitias, os deuses realizaram esta purificação; e aqueles poderosos alcançaram até a divindade e tornaram-se perfeitos.
13.116.41
गावः पवित्राः पुण्याश्च पावनं परमं महत् ।
ताश्च दत्त्वा द्विजातिभ्यो नरः स्वर्गमुपाश्नुते ॥ १३.११६.४१ ॥
As vacas são puras e meritórias, o grande e supremo purificador; ao dá-las aos dvijas, o homem alcança o céu.
13.116.42
गवां मध्ये शुचिर्भूत्वा गोमतीं मनसा जपेत् ।
पूताभिरद्भिराचम्यि शुचिर्भवति निर्मलः ॥ १३.११६.४२ ॥
Puro no meio das vacas, deve recitar mentalmente o mantra Gomatī; após o ācamana com água purificada, torna-se puro e imaculado.
13.116.43
अग्निमध्ये गवां मध्ये ब्राह्मणानां च संसदि ।
विद्यावेदप्रतस्नाता ब्राह्मणाः पुण्यकर्मिणः ॥ १३.११६.४३ ॥
No meio do fogo, no meio das vacas e na assembleia dos brâmanes, os brâmanes banhados em saber e nos Vedas, praticantes de obras meritórias (são puros).
13.116.44
अध्यापयेरञ्शिष्यान्वै गोमतीं यज्ञसम्मिताम् ।
त्रिरात्रोपोषितो भूत्वा गोमतीं लभते वरम् ॥ १३.११६.४४ ॥
Devem ensinar aos discípulos o Gomatī, equivalente a um sacrifício; após jejuar três noites, quem recita o Gomatī obtém uma dádiva.
13.116.45
पुत्रिकामश्च लभते पुत्रं धनमथापि वा ।
पतिकामा च भर्तारं सर्वकामांश्च मानवः ॥ १३.११६.४५ ॥
Quem deseja um filho obtém um filho ou riqueza; a mulher que deseja um marido obtém um marido, e o homem obtém todos os seus desejos.
13.116.46
गावस्तुष्टाः प्रयच्छन्ति सेविता वै न संशयः ।
एवमेतां महाभागा यज्ञियाः सर्वकामदाः।
रोहिण्य इति जानीहि नैताभ्यो विद्यते परम् ॥ १३.११६.४६ ॥
As vacas, quando servidas, ficam satisfeitas e concedem dádivas — não há dúvida. Assim saibas que estas Rohiṇī, muito afortunadas, dignas do sacrifício e concedoras de todos os desejos, não têm nada superior.
13.116.47
इत्युक्तः स महातेजाः शुकः पित्रा महात्मना ।
पूजयामास तां नित्यं तस्मात्त्वमपि पूजय ॥ १३.११६.४७ ॥
Assim instruído pelo seu magnânimo pai, o brilhante Śuka venerou-as constantemente; portanto, também tu deves venerá-las.