మహాభారతం · అధ్యాయం 13.116
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.116.1
पवित्राणां पवित्रं यच्छ्रेष्ठं लोके च यद्भवेत् ।
पावनं परमं चैव तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.११६.१ ॥
పవిత్రమైనవాటిలో పవిత్రమైనది, లోకంలో శ్రేష్ఠమైనది, పావనమైనది, పరమమైనది ఏదో, పితామహా, దాన్ని నాకు చెప్పండి.
13.116.2
गावो महार्थाः पुण्याश्च तारयन्ति च मानवान् ।
धारयन्ति प्रजाश्चेमा हविषा पयसा तथा ॥ १३.११६.२ ॥
ఆవులు గొప్ప విలువ కలవి, పవిత్రమైనవి; అవి మానవులను తరింపజేస్తాయి. హవిస్సుతోనూ పాలతోనూ ఈ ప్రజలను పోషిస్తాయి.
13.116.3
न हि पुण्यतमं किञ्चिद्गोभ्यो भरतसत्तम ।
एताः पुण्याः पवित्राश्च त्रिषु लोकेषु सत्तमाः ॥ १३.११६.३ ॥
భరతశ్రేష్ఠా, గోవులకంటే పుణ్యతరమైనది ఏదీ లేదు. ఇవి పుణ్యమైనవి, పవిత్రమైనవి; మూడు లోకాలలోనూ అత్యుత్తమమైనవి.
13.116.4
देवानामुपरिष्टाच्च गावः प्रतिवसन्ति वै ।
दत्त्वा चैतास्तारयते यान्ति स्वर्गं मनीषिणः ॥ १३.११६.४ ॥
గోవులు దేవతలకంటే ఎత్తున నివసిస్తాయి. వీటిని దానం చేసి జ్ఞానులు తరించి స్వర్గానికి వెళ్తారు.
13.116.5
मान्धाता यौवनाश्वश्च ययातिर्नहुषस्तथा ।
गा वै ददन्तः सततं सहस्रशतसम्मिताः ॥ १३.११६.५ ॥
మాంధాత, యౌవనాశ్వుడు, యయాతి, నహుషుడు కూడా అలాగే వందల వేలకొద్దీ ఆవులను నిరంతరం దానం చేశారు.
13.116.6
गताः परमकं स्थानं देवैरपि सुदुर्लभम् ।
अपि चात्र पुरावृत्तं कथयिष्यामि तेऽनघ ॥ १३.११६.६ ॥
దేవతలకైనా అత్యంత దుర్లభమైన పరమస్థానాన్ని వారు పొందారు. నిష్పాపుడా, ఈ విషయంలో ఒక పురాతన వృత్తాంతాన్ని కూడా నీకు చెప్తాను.
13.116.7
ऋषीणामुत्तमं धीमान्कृष्णद्वैपायनं शुकः ।
अभिवाद्याह्निकं कृत्वा शुचिः प्रयतमानसः ॥ १३.११६.७ ॥
ఋషులలో ఉత్తముడు, బుద్ధిమంతుడు అయిన శుకుడు కృష్ణద్వైపాయనుడు (వ్యాసుడు)కు నమస్కరించి, నిత్య కర్మను ఆచరించి, శుచిగా, నిగ్రహించిన మనసుతో ఉన్నాడు.
13.116.8
पितरं परिपप्रच्छ दृष्टलोकपरावरम् ।
को यज्ञः सर्वयज्ञानां वरिष्ठोऽभ्युपलक्ष्यते ॥ १३.११६.८ ॥
లోకాల ఉన్నతాన్ని, అధమాన్ని చూసిన తన తండ్రిని (శుకుడు) అడిగాడు: అన్ని యజ్ఞాలలో ఏ యజ్ఞం శ్రేష్ఠమైనదిగా భావించబడుతుంది?
13.116.9
किञ्च कृत्वा परं स्थानं प्राप्नुवन्ति मनीषिणः ।
केन देवाः पवित्रेण स्वर्गमश्नन्ति वा विभो ॥ १३.११६.९ ॥
ఏ కర్మను ఆచరించి జ్ఞానులు పరమ స్థానాన్ని పొందుతారు? ఏ పవిత్రత వల్ల దేవతలు స్వర్గాన్ని అనుభవిస్తారు, ఓ విభూ?
13.116.10
किञ्च यज्ञस्य यज्ञत्वं क्व च यज्ञः प्रतिष्ठितः ।
दानानामुत्तमं किञ्च किञ्च सत्रमितः परम्।
पवित्राणां पवित्रं च यत्तद्ब्रूहि महामुने ॥ १३.११६.१० ॥
యజ్ఞం యొక్క యజ్ఞత్వం ఏది, యజ్ఞం ఎక్కడ నిలిచి ఉంది? దానాలలో ఉత్తమమైనది ఏది, దీనికంటే శ్రేష్ఠమైన సత్రం ఏది? పవిత్రాలలో పవిత్రమైనది ఏదో, దాన్ని చెప్పు, ఓ మహాముని.
13.116.11
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं व्यासः परमधर्मवित् ।
पुत्रायाकथयत्सर्वं तत्त्वेन भरतर्षभ ॥ १३.११६.११ ॥
ఈ మాటలు విని, పరమ ధర్మాన్ని తెలిసిన వ్యాసుడు తన కుమారునికి అన్నీ యథార్థంగా చెప్పాడు, ఓ భరతశ్రేష్ఠా.
13.116.12
गावः प्रतिष्ठा भूतानां तथा गावः परायणम् ।
गावः पुण्याः पवित्राश्च गोधनं पावनं तथा ॥ १३.११६.१२ ॥
గోవులు ప్రాణులకు ఆధారం; అలాగే గోవులు పరమ ఆశ్రయం కూడా. గోవులు పుణ్యప్రదమైనవి, పవిత్రమైనవి; గోధనం కూడా పావనమైనది.
13.116.13
पूर्वमासन्नंशृङ्गा वै गाव इत्यनुशश्रुम ।
शृङ्गार्थे समुपासन्त ताः किल प्रभुमव्ययम् ॥ १३.११६.१३ ॥
పూర్వం ఆవులు కొమ్ములను అంగాలుగా కలిగి ఉండేవని మనం విన్నాం. కొమ్ముల కోసం అవి ఆ అవ్యయ ప్రభువును ఉపాసించాయి.
13.116.14
ततो ब्रह्मा तु गाः सत्रमुपविष्टाः समीक्ष्य ह ।
ईप्सितं प्रददौ ताभ्यो गोभ्यः प्रत्येकशः प्रभुः ॥ १३.११६.१४ ॥
అప్పుడు సత్రంలో కూర్చున్న ఆ ఆవులను చూసి బ్రహ్మ, ఆ ప్రభువు వాటిలో ప్రతిదానికీ కోరినదాన్ని ప్రసాదించాడు.
13.116.15
तासां शृङ्गाण्यजायन्त तस्या यादृङ्भनोगतम् ।
नानावर्णाः शृङ्गवन्त्यस्ता व्यरोचन्त पुत्रक ॥ १३.११६.१५ ॥
వాటికి కొమ్ములు వచ్చాయి, వాటి మనసులో ఉన్నట్లుగా. కుమారా, అనేక వర్ణాలతో కొమ్ములు కలిగి అవి ప్రకాశించాయి.
13.116.16
ब्रह्मणा वरदत्तास्ता हव्यकव्यप्रदाः शुभाः ।
पुण्याः पवित्राः सुभगा दिव्यसंस्थानलक्षणाः ॥ १३.११६.१६ ॥
బ్రహ్మ వరాలతో అనుగ్రహించిన ఆ శుభ ఆవులు హవ్యకవ్యాలను ఇచ్చేవి; పుణ్యం, పవిత్రత, సౌభాగ్యం కలవి, దివ్య రూపలక్షణాలు కలవి.
13.116.17
गावस्तेजो महद्दिव्यं गवां दानं प्रशस्यते ।
ये चैताः सम्प्रयच्छन्ति साधवो वीतमत्सराः ॥ १३.११६.१७ ॥
ఆవులు మహత్తరమైన దివ్య తేజస్సు; ఆవుల దానం ప్రశంసించబడుతుంది. మత్సరం లేని సాధువులు వీటిని దానం చేసేవారు.
13.116.18
ते वै सुकृतिनः प्रोक्ताः सर्वदानप्रदाश्च ते ।
गवां लोकं तथा पुण्यमाप्नुवन्ति च तेऽनघ ॥ १३.११६.१८ ॥
వారే పుణ్యాత్ములని చెప్పబడ్డారు; వారు అన్ని దానాలను ఇచ్చేవారు. నిష్పాపుడా, వారు ఆవుల పుణ్యలోకాన్నీ పొందుతారు.
13.116.19
यत्र वृक्षा मधुफला दिव्यपुष्पफलोपगाः ।
पुष्पाणि च सुगन्धीनि दिव्यानि द्विजसत्तम ॥ १३.११६.१९ ॥
మధుర ఫలాలున్న వృక్షాలు ఎక్కడ ఉన్నాయో, దివ్య పుష్పఫలాలతో నిండినవో, సుగంధభరితమైన దివ్య పుష్పాలు ఎక్కడ ఉన్నాయో — ఓ ద్విజోత్తమా.
13.116.20
सर्वा मणिभयी भूमिः सर्वकाञ्चनवालुकाः ।
सर्वर्तुसुखसंस्पर्शा निष्पङ्का निरजाः शुभाः ॥ १३.११६.२० ॥
భూమంతా మణిమయం; ఇసుకంతా బంగారం; ప్రతి ఋతువులోనూ సుఖస్పర్శ కలది, బురద ధూళి లేనిది, శుభమైనది.
13.116.21
रक्तोत्पलवनैश्चैव मणिखण्डैर्हिरण्मयैः ।
तरुणादित्यसङ्काशैर्भान्ति तत्र जलाशयाः ॥ १३.११६.२१ ॥
అక్కడ ఎర్ర కలువల వనాలతో, బంగారు మణిఖండాలతో, ఉదయ సూర్యునిలా మెరిసే జలాశయాలు ప్రకాశిస్తాయి.
13.116.22
महार्हमणिपत्रैश्च काञ्चनप्रभकेसरैः ।
नीलोत्पलविमिश्रैश्च सरोभिर्बहुपङ्कजैः ॥ १३.११६.२२ ॥
అత్యంత విలువైన మణిపత్రాలతో, బంగారు కాంతిగల కేసరాలతో, నీలి కలువలతో కలిసిన, అనేక పద్మాలతో నిండిన సరస్సులతో.
13.116.23
करवीरवनैः फुल्लैः सहस्रावर्तसंवृतैः ।
सन्तानकवनैः फुल्लैर्वृक्षेश्च समलङ्कृताः ॥ १३.११६.२३ ॥
విరిసిన కరవీర వనాలతో, వేయి సుడులతో చుట్టబడిన, విరిసిన సంతానక వనాలతో, వృక్షాలతో అలంకరించబడినవి.
13.116.24
निर्मिलाभिश्च मुक्ताभिर्मणिभिश्च महाप्रभैः ।
उद्भूतपुलिनास्तत्र जातरूपैश्चि निम्नगाः ॥ १३.११६.२४ ॥
స్వచ్ఛమైన ముత్యాలతో, అత్యంత ప్రకాశవంతమైన మణులతో; ఎత్తైన ఒడ్డులు కలిగిన బంగారు నదులు అక్కడ ప్రవహిస్తాయి.
13.116.25
सर्वरत्नमयैश्चित्रैरवगाढा द्रुमोत्तमैः ।
जातरूपमयैश्चान्यैर्हुताशनसमप्रभैः ॥ १३.११६.२५ ॥
అన్ని రత్నాలతో నిర్మితమైన, విచిత్రమైన, ఉత్తమ వృక్షాలతో కప్పబడిన, బంగారమయమైన, ఇతర (వృక్షాలతో), హవనాగ్ని కాంతితో సమానమైన ప్రకాశం కలిగినవి.
13.116.26
सौवर्णि गिरयस्तत्र मणिरत्नशिलोच्चयाः ।
सर्वरत्नमयैर्भान्ति शृङ्गैश्चारुभिरुच्छ्रितैः ॥ १३.११६.२६ ॥
అక్కడ బంగారు పర్వతాలు ఉన్నాయి, మణిరత్నాల రాతి కుప్పలతో కూడినవి. సర్వ రత్నమయమైన ఎత్తైన అందమైన శిఖరాలతో అవి ప్రకాశిస్తున్నాయి.
13.116.27
नित्यपुष्पफलास्तत्र नगाः पत्ररथाकुलाः ।
दिव्यगन्धरसैः पुष्पैः फलैश्च भरतर्षभ ॥ १३.११६.२७ ॥
అక్కడ చెట్లు ఎల్లప్పుడూ పువ్వులు, పండ్లతో ఉంటాయి; పక్షుల గుంపులతో నిండి ఉంటాయి. భరతశ్రేష్ఠా, వాటి పువ్వులు, పండ్లు దివ్య గంధరసాలు కలిగినవి.
13.116.28
रमन्ते पुण्यकर्माणस्तत्र नित्यं युधिष्ठिर ।
सर्वकामसमृद्धार्था निःशोका गतमन्यवः ॥ १३.११६.२८ ॥
అక్కడ పుణ్యకర్మలు చేసినవారు ఎల్లప్పుడూ ఆనందిస్తారు. యుధిష్ఠిరా, వారు అన్ని కోరికలు, లక్ష్యాలు నెరవేరినవారు; శోకం లేనివారు, కోపం లేనివారు.
13.116.29
विमानेषु विचित्रेषु रमणीयेषु भारत ।
मोदन्ते पुण्यकर्माणो विरहन्तो यशस्विनः ॥ १३.११६.२९ ॥
భారతా, పుణ్యకర్మలు చేసిన కీర్తిమంతులు విచిత్రమైన, రమణీయమైన విమానాలలో ఆనందిస్తారు.
13.116.30
उपक्रीडन्ति तान्राजञ्शुभाश्चाप्सरसां गणाः ।
एतान्लोकानवाप्नोति गां दत्त्वा वै युधिष्ठिर ॥ १३.११६.३० ॥
రాజా, శుభమైన అప్సరసల గుంపులు వారితో క్రీడిస్తాయి. యుధిష్ఠిరా, గోవును దానం చేసినవాడు ఈ లోకాలను పొందుతాడు.
13.116.31
यासामधिपतिः पूषा मारुतो बलवान्बले ।
ऐश्वर्ये वरुणो राजा ता मां पान्तु युगन्धराः ॥ १३.११६.३१ ॥
ఎవరికి అధిపతి పూషుడో, బలంలో బలవంతుడైన మారుతుడో, ఐశ్వర్యంలో రాజు వరుణుడో — ఆ యుగంధరలు నన్ను రక్షించుగాక.
13.116.32
सुरूपा बहुरूपाश्च विश्वरूपाश्च मातरः ।
प्राजापत्या इति ब्रह्मञ्जपेन्नित्यं यतव्रतः ॥ १३.११६.३२ ॥
సురూపలు, బహురూపలు, విశ్వరూపలు అనే మాతలు — ప్రాజాపత్యులని పిలువబడేవారు — ఓ బ్రాహ్మణా, వ్రతనిష్ఠుడు వారిని నిత్యం జపించాలి.
13.116.33
गाश्च शुश्रूषते यश्च समन्वेति च सर्वशः ।
तस्मै तुष्टाः प्रयच्छन्ति वरानपि सुदुर्लभान् ॥ १३.११६.३३ ॥
ఆవులను సేవించి, అన్ని విధాలుగా వాటిని అనుసరించేవానికి అవి సంతోషించి అత్యంత దుర్లభమైన వరాలను కూడా ఇస్తాయి.
13.116.34
द्रुह्येन मनसा वाऽपि गोषु ता हि सुखप्रदाः ।
अर्चयेत सदा चैव नमस्कारैश्च पूजयेत् ॥ १३.११६.३४ ॥
ఆవుల పట్ల మనసుతో కూడా ద్రోహం చేయకూడదు; అవి సుఖాన్ని ఇచ్చేవి. ఎల్లప్పుడూ వాటిని గౌరవించి, నమస్కారాలతో పూజించాలి.
13.116.35
दान्तः प्रीतमना नित्यं गवां व्युष्टिं तथाऽश्नुते ।
त्र्यहमुष्णं पिबेन्मूत्रं त्र्यहमुष्णं पिबेत्पयः ॥ १३.११६.३५ ॥
ఇంద్రియనిగ్రహం కలిగి, ఎల్లప్పుడూ సంతోషమనస్కుడైనవాడు ఆవుల సమృద్ధిని పొందుతాడు. మూడు రోజులు వేడి మూత్రం త్రాగాలి, మూడు రోజులు వేడి పాలు త్రాగాలి.
13.116.36
गवामुष्णं पयः पीत्वा त्र्यहमुष्णं घृतं विबेत् ।
त्र्यहमुष्णं घृतं पीत्वा वायुभक्षो भवेत्र्यहम् ॥ १३.११६.३६ ॥
ఆవుల వేడి పాలు త్రాగి మూడు రోజులు వేడి నెయ్యి త్రాగాలి. మూడు రోజులు వేడి నెయ్యి త్రాగిన తర్వాత మూడు రోజులు వాయువునే ఆహారంగా చేసుకోవాలి.
13.116.37
योन देवाः पवित्रेणि भुञ्जते लोकमुत्तमम् ।
यत्पवित्रं पवित्राणां तद्धृतं शिरसा वहेत् ॥ १३.११६.३७ ॥
పవిత్రులలో పవిత్రమైన ఆ నెయ్యిని తలపై ధరించాలి; దానివల్లే దేవతలు ఉత్తమ లోకాన్ని అనుభవిస్తారు.
13.116.38
घृतेन जुहुयादग्निं घृतेन स्वस्ति वाचयेत् ।
घृतं प्राशेद्धृतं दद्याद्गवां पुष्टिं तथाऽश्नुते ॥ १३.११६.३८ ॥
నేతితో అగ్నిలో హోమం చేయాలి, నేతితో స్వస్తివాచనం చేయించాలి; నెయ్యి తినాలి, నెయ్యి దానం ఇవ్వాలి; ఈ విధంగా గోవుల పుష్టిని పొందుతాడు.
13.116.39
निर्हृतैश्च यवैर्गोभिर्मासं प्रश्रितयावकः ।
ब्रह्महत्यासमं पापं सर्वमेतेन शुध्यते ॥ १३.११६.३९ ॥
ఒక మాసం పాటు పొట్టు తీసిన యవలు, గోవుల ఉత్పత్తులతో, యవగంజి మాత్రమే తింటూ ఉండాలి; బ్రహ్మహత్యతో సమానమైన పాపం కూడా దీని వల్ల శుద్ధమవుతుంది.
13.116.40
पराभवार्थं दैत्यानां देवैः शौचमिदं कृतम् ।
ते देवत्वमपि प्राप्ताः संसिद्धाश्च महाबलाः ॥ १३.११६.४० ॥
దైత్యులను ఓడించడానికి దేవతలు ఈ శౌచాన్ని ఆచరించారు; ఆ మహాబలులు దేవత్వాన్ని కూడా పొంది సిద్ధులయ్యారు.
13.116.41
गावः पवित्राः पुण्याश्च पावनं परमं महत् ।
ताश्च दत्त्वा द्विजातिभ्यो नरः स्वर्गमुपाश्नुते ॥ १३.११६.४१ ॥
గోవులు పవిత్రమైనవి, పుణ్యమైనవి, పరమమైన గొప్ప పావనములు; వాటిని ద్విజులకు దానం చేసి మనుష్యుడు స్వర్గాన్ని పొందుతాడు.
13.116.42
गवां मध्ये शुचिर्भूत्वा गोमतीं मनसा जपेत् ।
पूताभिरद्भिराचम्यि शुचिर्भवति निर्मलः ॥ १३.११६.४२ ॥
గోవుల మధ్య శుచిగా ఉండి మనసులో గోమతీ మంత్రాన్ని జపించాలి; పవిత్ర జలంతో ఆచమనం చేసి అతడు శుచిగా, నిర్మలుడవుతాడు.
13.116.43
अग्निमध्ये गवां मध्ये ब्राह्मणानां च संसदि ।
विद्यावेदप्रतस्नाता ब्राह्मणाः पुण्यकर्मिणः ॥ १३.११६.४३ ॥
అగ్ని మధ్యలో, గోవుల మధ్యలో, బ్రాహ్మణుల సభలో, విద్య మరియు వేదాలలో స్నానం చేసిన, పుణ్యకర్మలు చేసే బ్రాహ్మణులు (పవిత్రులు).
13.116.44
अध्यापयेरञ्शिष्यान्वै गोमतीं यज्ञसम्मिताम् ।
त्रिरात्रोपोषितो भूत्वा गोमतीं लभते वरम् ॥ १३.११६.४४ ॥
శిష్యులకు యజ్ఞానికి సమానమైన గోమతిని బోధించాలి. మూడు రాత్రులు ఉపవసించి గోమతిని (పఠించినవాడు) వరాన్ని పొందుతాడు.
13.116.45
पुत्रिकामश्च लभते पुत्रं धनमथापि वा ।
पतिकामा च भर्तारं सर्वकामांश्च मानवः ॥ १३.११६.४५ ॥
పుత్రుని కోరేవాడు పుత్రుణ్ణో ధనాన్నో పొందుతాడు; భర్తను కోరే స్త్రీ భర్తను పొందుతుంది; మనిషి అన్ని కోరికలనూ పొందుతాడు.
13.116.46
गावस्तुष्टाः प्रयच्छन्ति सेविता वै न संशयः ।
एवमेतां महाभागा यज्ञियाः सर्वकामदाः।
रोहिण्य इति जानीहि नैताभ्यो विद्यते परम् ॥ १३.११६.४६ ॥
సేవించిన గోవులు సంతుష్టులై వరాలిస్తాయి; ఇందులో సందేహం లేదు. ఈ విధంగా ఇవి మహాభాగ్యవంతమైన, యజ్ఞార్హమైన, సర్వకామప్రదాయిని అయిన రోహిణులని తెలుసుకో; వీటికంటే శ్రేష్ఠమైనది లేదు.
13.116.47
इत्युक्तः स महातेजाः शुकः पित्रा महात्मना ।
पूजयामास तां नित्यं तस्मात्त्वमपि पूजय ॥ १३.११६.४७ ॥
మహాత్ముడైన తండ్రి ఇలా చెప్పగా మహాతేజస్వి అయిన శుకుడు వాటిని నిత్యం పూజించాడు; కాబట్టి నీవు కూడా వాటిని పూజించు.