മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.116
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.116.1
पवित्राणां पवित्रं यच्छ्रेष्ठं लोके च यद्भवेत् ।
पावनं परमं चैव तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.११६.१ ॥
പവിത്രങ്ങളിൽ പവിത്രമായതും ലോകത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠമായതും പാവനവും പരമവുമായതേതോ, പിതാമഹാ, അത് എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരിക.
13.116.2
गावो महार्थाः पुण्याश्च तारयन्ति च मानवान् ।
धारयन्ति प्रजाश्चेमा हविषा पयसा तथा ॥ १३.११६.२ ॥
പശുക്കൾ മഹാമൂല്യമുള്ളവയും പുണ്യമുള്ളവയുമാണ്; അവ മനുഷ്യരെ കരയ്ക്കടുപ്പിക്കുന്നു. ഹവിസ്സിനാലും പാലിനാലും ഈ പ്രജകളെ അവ പോഷിപ്പിക്കുന്നു.
13.116.3
न हि पुण्यतमं किञ्चिद्गोभ्यो भरतसत्तम ।
एताः पुण्याः पवित्राश्च त्रिषु लोकेषु सत्तमाः ॥ १३.११६.३ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, പശുക്കളെക്കാൾ പുണ്യതമമായ മറ്റൊന്നുമില്ല. ഇവ പുണ്യവും പവിത്രവുമാണ്; മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ഉത്തമമാണ്.
13.116.4
देवानामुपरिष्टाच्च गावः प्रतिवसन्ति वै ।
दत्त्वा चैतास्तारयते यान्ति स्वर्गं मनीषिणः ॥ १३.११६.४ ॥
പശുക്കൾ ദേവന്മാർക്കും മീതെ വസിക്കുന്നു. ഇവയെ ദാനം ചെയ്ത് ജ്ഞാനികൾ കരകയറി സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പോകുന്നു.
13.116.5
मान्धाता यौवनाश्वश्च ययातिर्नहुषस्तथा ।
गा वै ददन्तः सततं सहस्रशतसम्मिताः ॥ १३.११६.५ ॥
മാന്ധാതാവും യൗവനാശ്വനും യയാതിയും നഹുഷനും അതുപോലെ നൂറായിരം കണക്കിൽ പശുക്കളെ തുടർച്ചയായി ദാനം ചെയ്തു.
13.116.6
गताः परमकं स्थानं देवैरपि सुदुर्लभम् ।
अपि चात्र पुरावृत्तं कथयिष्यामि तेऽनघ ॥ १३.११६.६ ॥
ദേവന്മാർക്കുപോലും അത്യന്തം ദുർലഭമായ പരമസ്ഥാനം അവർ പ്രാപിച്ചു. പാപരഹിതാ, ഇതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പുരാവൃത്തവും ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം.
13.116.7
ऋषीणामुत्तमं धीमान्कृष्णद्वैपायनं शुकः ।
अभिवाद्याह्निकं कृत्वा शुचिः प्रयतमानसः ॥ १३.११६.७ ॥
ഋഷിമാരിൽ ഉത്തമനും ബുദ്ധിമാനുമായ ശുകൻ കൃഷ്ണദ്വൈപായനനെ (വ്യാസനെ) വന്ദിച്ചു, ദൈനിക കർമ്മം ചെയ്ത്, ശുചിയായി, അടക്കിയ മനസ്സോടെ ഇരുന്നു.
13.116.8
पितरं परिपप्रच्छ दृष्टलोकपरावरम् ।
को यज्ञः सर्वयज्ञानां वरिष्ठोऽभ्युपलक्ष्यते ॥ १३.११६.८ ॥
ലോകങ്ങളുടെ ഉയർച്ചയും താഴ്ചയും കണ്ട പിതാവിനോട് (ശുകൻ) ചോദിച്ചു: എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളിലും ഏത് യജ്ഞമാണ് ശ്രേഷ്ഠമായി കരുതപ്പെടുന്നത്?
13.116.9
किञ्च कृत्वा परं स्थानं प्राप्नुवन्ति मनीषिणः ।
केन देवाः पवित्रेण स्वर्गमश्नन्ति वा विभो ॥ १३.११६.९ ॥
ഏത് കർമ്മം ചെയ്താണ് ജ്ഞാനികൾ പരമസ്ഥാനം നേടുന്നത്? ഏത് പവിത്രതയാൽ ദേവന്മാർ സ്വർഗ്ഗം അനുഭവിക്കുന്നു, ഓ വിഭോ?
13.116.10
किञ्च यज्ञस्य यज्ञत्वं क्व च यज्ञः प्रतिष्ठितः ।
दानानामुत्तमं किञ्च किञ्च सत्रमितः परम्।
पवित्राणां पवित्रं च यत्तद्ब्रूहि महामुने ॥ १३.११६.१० ॥
യജ്ഞത്തിന്റെ യജ്ഞത്വം എന്താണ്, യജ്ഞം എവിടെ പ്രതിഷ്ഠിതമാണ്? ദാനങ്ങളിൽ ഉത്തമമേത്, ഇതിനപ്പുറമുള്ള സത്രമേത്? പവിത്രങ്ങളിൽ പവിത്രമായത് ഏതോ, അത് പറയൂ, മഹാമുനേ.
13.116.11
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं व्यासः परमधर्मवित् ।
पुत्रायाकथयत्सर्वं तत्त्वेन भरतर्षभ ॥ १३.११६.११ ॥
ഈ വാക്ക് കേട്ട്, പരമധർമ്മം അറിയുന്ന വ്യാസൻ പുത്രനോട് എല്ലാം യഥാർത്ഥമായി പറഞ്ഞു, ഓ ഭരതശ്രേഷ്ഠാ.
13.116.12
गावः प्रतिष्ठा भूतानां तथा गावः परायणम् ।
गावः पुण्याः पवित्राश्च गोधनं पावनं तथा ॥ १३.११६.१२ ॥
പശുക്കൾ ജീവജാലങ്ങളുടെ അടിത്തറയാണ്; അതുപോലെ പശുക്കൾ പരമമായ ആശ്രയവുമാണ്. പശുക്കൾ പുണ്യമുള്ളവയും പവിത്രമുള്ളവയുമാണ്; ഗോധനവും പാവനമാണ്.
13.116.13
पूर्वमासन्नंशृङ्गा वै गाव इत्यनुशश्रुम ।
शृङ्गार्थे समुपासन्त ताः किल प्रभुमव्ययम् ॥ १३.११६.१३ ॥
മുൻപ് പശുക്കൾക്ക് കൊമ്പുകൾ തന്നെ അവയവങ്ങളായിരുന്നു എന്ന് നാം കേട്ടിട്ടുണ്ട്. കൊമ്പുകൾക്കായി അവ ആ അവ്യയനായ പ്രഭുവിനെ ഉപാസിച്ചു.
13.116.14
ततो ब्रह्मा तु गाः सत्रमुपविष्टाः समीक्ष्य ह ।
ईप्सितं प्रददौ ताभ्यो गोभ्यः प्रत्येकशः प्रभुः ॥ १३.११६.१४ ॥
അപ്പോൾ യാഗസത്രത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ആ പശുക്കളെ കണ്ട് ബ്രഹ്മാവ്, ആ പ്രഭു ഓരോന്നിനും ഇഷ്ടമുള്ളത് നൽകി.
13.116.15
तासां शृङ्गाण्यजायन्त तस्या यादृङ्भनोगतम् ।
नानावर्णाः शृङ्गवन्त्यस्ता व्यरोचन्त पुत्रक ॥ १३.११६.१५ ॥
അവയ്ക്ക് കൊമ്പുകൾ ഉണ്ടായി, അവയുടെ മനസ്സിലുള്ളതുപോലെ. മകനേ, വിവിധ വർണങ്ങളോടെ കൊമ്പുള്ളവയായി അവ പ്രകാശിച്ചു.
13.116.16
ब्रह्मणा वरदत्तास्ता हव्यकव्यप्रदाः शुभाः ।
पुण्याः पवित्राः सुभगा दिव्यसंस्थानलक्षणाः ॥ १३.११६.१६ ॥
ബ്രഹ്മാവ് വരം നൽകിയ ആ ശുഭമായ പശുക്കൾ ഹവ്യവും കവ്യവും നൽകുന്നവയായിരുന്നു; പുണ്യവും പവിത്രവും സൗഭാഗ്യവും ദിവ്യമായ രൂപലക്ഷണങ്ങളുമുള്ളവ.
13.116.17
गावस्तेजो महद्दिव्यं गवां दानं प्रशस्यते ।
ये चैताः सम्प्रयच्छन्ति साधवो वीतमत्सराः ॥ १३.११६.१७ ॥
പശുക്കൾ മഹത്തായ ദിവ്യതേജസ്സാണ്; പശുദാനം പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു. അസൂയയില്ലാത്ത സജ്ജനങ്ങൾ ഇവയെ ദാനം ചെയ്യുന്നു.
13.116.18
ते वै सुकृतिनः प्रोक्ताः सर्वदानप्रदाश्च ते ।
गवां लोकं तथा पुण्यमाप्नुवन्ति च तेऽनघ ॥ १३.११६.१८ ॥
അവർ തന്നെയാണ് പുണ്യവാന്മാർ എന്ന് പറയപ്പെടുന്നത്; അവർ എല്ലാ ദാനങ്ങളും നൽകുന്നവരാണ്. നിഷ്പാപനേ, അവർ പശുക്കളുടെ പുണ്യലോകവും നേടുന്നു.
13.116.19
यत्र वृक्षा मधुफला दिव्यपुष्पफलोपगाः ।
पुष्पाणि च सुगन्धीनि दिव्यानि द्विजसत्तम ॥ १३.११६.१९ ॥
മധുരഫലങ്ങളുള്ള വൃക്ഷങ്ങൾ എവിടെയുണ്ടോ, ദിവ്യപുഷ്പഫലങ്ങൾ നിറഞ്ഞവ, സുഗന്ധമുള്ള ദിവ്യപുഷ്പങ്ങൾ എവിടെയുണ്ടോ — ഹേ ദ്വിജോത്തമാ.
13.116.20
सर्वा मणिभयी भूमिः सर्वकाञ्चनवालुकाः ।
सर्वर्तुसुखसंस्पर्शा निष्पङ्का निरजाः शुभाः ॥ १३.११६.२० ॥
ഭൂമി മുഴുവൻ മണിമയം; മണൽ മുഴുവൻ സ്വർണം; എല്ലാ ഋതുക്കളിലും സുഖസ്പർശമുള്ളത്, ചെളിയും പൊടിയും ഇല്ലാത്തത്, ശുഭം.
13.116.21
रक्तोत्पलवनैश्चैव मणिखण्डैर्हिरण्मयैः ।
तरुणादित्यसङ्काशैर्भान्ति तत्र जलाशयाः ॥ १३.११६.२१ ॥
അവിടെ ചുവന്ന താമരക്കാടുകളാലും സ്വർണമണിഖണ്ഡങ്ങളാലും, ഉദിക്കുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്ന ജലാശയങ്ങൾ പ്രകാശിക്കുന്നു.
13.116.22
महार्हमणिपत्रैश्च काञ्चनप्रभकेसरैः ।
नीलोत्पलविमिश्रैश्च सरोभिर्बहुपङ्कजैः ॥ १३.११६.२२ ॥
അമൂല്യ മണികളുടെ ഇലകളും സ്വർണപ്രഭയുള്ള കേസരങ്ങളും, നീലത്താമരകൾ കലർന്നതും, അനേകം താമരകൾ നിറഞ്ഞതുമായ തടാകങ്ങളാൽ.
13.116.23
करवीरवनैः फुल्लैः सहस्रावर्तसंवृतैः ।
सन्तानकवनैः फुल्लैर्वृक्षेश्च समलङ्कृताः ॥ १३.११६.२३ ॥
വിടർന്ന കരവീരവനങ്ങളാലും, ആയിരം ചുഴികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതും, വിടർന്ന സന്താനകവനങ്ങളാലും, വൃക്ഷങ്ങളാലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവ.
13.116.24
निर्मिलाभिश्च मुक्ताभिर्मणिभिश्च महाप्रभैः ।
उद्भूतपुलिनास्तत्र जातरूपैश्चि निम्नगाः ॥ १३.११६.२४ ॥
നിർമലമായ മുത്തുകളാലും മഹാപ്രഭയുള്ള മണികളാലും; ഉയർന്ന തീരങ്ങളുള്ള സ്വർണനദികൾ അവിടെ ഒഴുകുന്നു.
13.116.25
सर्वरत्नमयैश्चित्रैरवगाढा द्रुमोत्तमैः ।
जातरूपमयैश्चान्यैर्हुताशनसमप्रभैः ॥ १३.११६.२५ ॥
എല്ലാ രത്നങ്ങളാലും നിർമ്മിതവും വിചിത്രവുമായ, ഉത്തമവൃക്ഷങ്ങളാൽ മൂടപ്പെട്ടതും, സ്വർണ്ണമയവും മറ്റുള്ളവയുമായ, ഹോമാഗ്നിയുടെ പ്രഭയ്ക്ക് തുല്യമായ ശോഭയുള്ളവയുമാണ് (അവ).
13.116.26
सौवर्णि गिरयस्तत्र मणिरत्नशिलोच्चयाः ।
सर्वरत्नमयैर्भान्ति शृङ्गैश्चारुभिरुच्छ्रितैः ॥ १३.११६.२६ ॥
അവിടെ സ്വർണ്ണമയമായ പർവതങ്ങളുണ്ട്; മണിരത്നങ്ങളുടെ ശിലാസമൂഹങ്ങളാണവ. സർവരത്നമയങ്ങളായ ഉയർന്ന മനോഹര ശൃംഗങ്ങളാൽ അവ പ്രകാശിക്കുന്നു.
13.116.27
नित्यपुष्पफलास्तत्र नगाः पत्ररथाकुलाः ।
दिव्यगन्धरसैः पुष्पैः फलैश्च भरतर्षभ ॥ १३.११६.२७ ॥
അവിടെ വൃക്ഷങ്ങൾ എപ്പോഴും പൂവും ഫലവും നിറഞ്ഞവയാണ്; പക്ഷിക്കൂട്ടങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞവയുമാണ്. ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, അവയുടെ പൂക്കൾക്കും ഫലങ്ങൾക്കും ദിവ്യമായ ഗന്ധവും രസവുമുണ്ട്.
13.116.28
रमन्ते पुण्यकर्माणस्तत्र नित्यं युधिष्ठिर ।
सर्वकामसमृद्धार्था निःशोका गतमन्यवः ॥ १३.११६.२८ ॥
അവിടെ പുണ്യകർമ്മികൾ എപ്പോഴും ആനന്ദിക്കുന്നു. യുധിഷ്ഠിരാ, അവർ സർവ കാമങ്ങളും ലക്ഷ്യങ്ങളും പൂർത്തിയായവരും ദുഃഖരഹിതരും ക്രോധരഹിതരുമാണ്.
13.116.29
विमानेषु विचित्रेषु रमणीयेषु भारत ।
मोदन्ते पुण्यकर्माणो विरहन्तो यशस्विनः ॥ १३.११६.२९ ॥
ഭാരതാ, പുണ്യകർമ്മികളായ യശസ്വികൾ വിചിത്രവും മനോഹരവുമായ വിമാനങ്ങളിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു.
13.116.30
उपक्रीडन्ति तान्राजञ्शुभाश्चाप्सरसां गणाः ।
एतान्लोकानवाप्नोति गां दत्त्वा वै युधिष्ठिर ॥ १३.११६.३० ॥
രാജാവേ, ശുഭരായ അപ്സരസ്സുകളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ അവരോടൊപ്പം ക്രീഡിക്കുന്നു. യുധിഷ്ഠിരാ, പശുവിനെ ദാനം ചെയ്തവൻ ഈ ലോകങ്ങൾ നേടുന്നു.
13.116.31
यासामधिपतिः पूषा मारुतो बलवान्बले ।
ऐश्वर्ये वरुणो राजा ता मां पान्तु युगन्धराः ॥ १३.११६.३१ ॥
ആരുടെ അധിപതി പൂഷാവ് ആണോ, ബലത്തിൽ ബലവാനായ മാരുതൻ ആണോ, ഐശ്വര്യത്തിൽ രാജാവായ വരുണൻ ആണോ — ആ യുഗന്ധരമാർ എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
13.116.32
सुरूपा बहुरूपाश्च विश्वरूपाश्च मातरः ।
प्राजापत्या इति ब्रह्मञ्जपेन्नित्यं यतव्रतः ॥ १३.११६.३२ ॥
സുരൂപ, ബഹുരൂപ, വിശ്വരൂപ എന്ന മാതാക്കൾ — പ്രാജാപത്യർ എന്ന് പറയപ്പെടുന്നവർ — ഹേ ബ്രാഹ്മണാ, വ്രതനിഷ്ഠൻ അവരെ എന്നും ജപിക്കണം.
13.116.33
गाश्च शुश्रूषते यश्च समन्वेति च सर्वशः ।
तस्मै तुष्टाः प्रयच्छन्ति वरानपि सुदुर्लभान् ॥ १३.११६.३३ ॥
പശുക്കളെ ശുശ്രൂഷിക്കുകയും എല്ലാ വിധത്തിലും അവയെ പിന്തുടരുകയും ചെയ്യുന്നവന് അവ പ്രസന്നമായി അതിദുർലഭമായ വരങ്ങളും നൽകുന്നു.
13.116.34
द्रुह्येन मनसा वाऽपि गोषु ता हि सुखप्रदाः ।
अर्चयेत सदा चैव नमस्कारैश्च पूजयेत् ॥ १३.११६.३४ ॥
പശുക്കളോട് മനസ്സുകൊണ്ടുപോലും ദ്രോഹം ചെയ്യരുത്; അവ സുഖം നൽകുന്നവയാണ്. എപ്പോഴും അവയെ ആദരിച്ച് നമസ്കാരങ്ങളാൽ പൂജിക്കണം.
13.116.35
दान्तः प्रीतमना नित्यं गवां व्युष्टिं तथाऽश्नुते ।
त्र्यहमुष्णं पिबेन्मूत्रं त्र्यहमुष्णं पिबेत्पयः ॥ १३.११६.३५ ॥
ഇന്ദ്രിയനിയന്ത്രണമുള്ളവനും എപ്പോഴും സന്തുഷ്ടമനസ്സുള്ളവനും പശുക്കളുടെ സമൃദ്ധി നേടുന്നു. മൂന്നു ദിവസം ചൂടുള്ള ഗോമൂത്രം കുടിക്കണം; മൂന്നു ദിവസം ചൂടുള്ള പാൽ കുടിക്കണം.
13.116.36
गवामुष्णं पयः पीत्वा त्र्यहमुष्णं घृतं विबेत् ।
त्र्यहमुष्णं घृतं पीत्वा वायुभक्षो भवेत्र्यहम् ॥ १३.११६.३६ ॥
പശുവിന്റെ ചൂടുള്ള പാൽ കുടിച്ച് മൂന്നു ദിവസം ചൂടുള്ള നെയ്യ് കുടിക്കണം. മൂന്നു ദിവസം ചൂടുള്ള നെയ്യ് കുടിച്ച ശേഷം മൂന്നു ദിവസം വായുവിനെ മാത്രം ഭക്ഷണമാക്കണം.
13.116.37
योन देवाः पवित्रेणि भुञ्जते लोकमुत्तमम् ।
यत्पवित्रं पवित्राणां तद्धृतं शिरसा वहेत् ॥ १३.११६.३७ ॥
പവിത്രങ്ങളിൽ പവിത്രമായ ആ നെയ്യ് തലയിൽ വഹിക്കണം; അതിനാൽ ദേവന്മാർ ഉത്തമലോകം അനുഭവിക്കുന്നു.
13.116.38
घृतेन जुहुयादग्निं घृतेन स्वस्ति वाचयेत् ।
घृतं प्राशेद्धृतं दद्याद्गवां पुष्टिं तथाऽश्नुते ॥ १३.११६.३८ ॥
നെയ്യുകൊണ്ട് അഗ്നിയിൽ ഹോമം ചെയ്യണം, നെയ്യുകൊണ്ട് സ്വസ്തിവാചനം ചെയ്യിക്കണം; നെയ്യ് കഴിക്കണം, നെയ്യ് ദാനം ചെയ്യണം; ഇങ്ങനെ ഗോക്കളുടെ പുഷ്ടി ലഭിക്കുന്നു.
13.116.39
निर्हृतैश्च यवैर्गोभिर्मासं प्रश्रितयावकः ।
ब्रह्महत्यासमं पापं सर्वमेतेन शुध्यते ॥ १३.११६.३९ ॥
ഒരു മാസം തവിടു കളഞ്ഞ യവവും പശുവിൽനിന്നുള്ള വസ്തുക്കളും ചേർത്ത് യവക്കഞ്ഞി മാത്രം കഴിച്ചു കഴിയണം; ബ്രഹ്മഹത്യാസമമായ പാപവും ഇതിനാൽ ശുദ്ധമാകുന്നു.
13.116.40
पराभवार्थं दैत्यानां देवैः शौचमिदं कृतम् ।
ते देवत्वमपि प्राप्ताः संसिद्धाश्च महाबलाः ॥ १३.११६.४० ॥
അസുരന്മാരെ പരാജയപ്പെടുത്തുന്നതിനായി ദേവന്മാർ ഈ ശൗചം ചെയ്തു; ആ മഹാബലന്മാർ ദേവത്വവും സിദ്ധിയും നേടി.
13.116.41
गावः पवित्राः पुण्याश्च पावनं परमं महत् ।
ताश्च दत्त्वा द्विजातिभ्यो नरः स्वर्गमुपाश्नुते ॥ १३.११६.४१ ॥
പശുക്കൾ പവിത്രവും പുണ്യവും പരമവും മഹത്തായ പാവനവുമാണ്; അവയെ ദ്വിജന്മാർക്ക് ദാനം ചെയ്ത് മനുഷ്യൻ സ്വർഗം നേടുന്നു.
13.116.42
गवां मध्ये शुचिर्भूत्वा गोमतीं मनसा जपेत् ।
पूताभिरद्भिराचम्यि शुचिर्भवति निर्मलः ॥ १३.११६.४२ ॥
പശുക്കളുടെ മധ്യത്തിൽ ശുചിയായി മനസ്സിൽ ഗോമതീമന്ത്രം ജപിക്കണം; പൂതജലത്താൽ ആചമനം ചെയ്തവൻ ശുചിയും നിർമ്മലനുമാകുന്നു.
13.116.43
अग्निमध्ये गवां मध्ये ब्राह्मणानां च संसदि ।
विद्यावेदप्रतस्नाता ब्राह्मणाः पुण्यकर्मिणः ॥ १३.११६.४३ ॥
അഗ്നിയുടെ മധ്യത്തിലും, പശുക്കളുടെ മധ്യത്തിലും, ബ്രാഹ്മണസഭയിലും, വിദ്യയിലും വേദത്തിലും സ്നാതരായ, പുണ്യകർമ്മം ചെയ്യുന്ന ബ്രാഹ്മണർ (ശുദ്ധരാകുന്നു).
13.116.44
अध्यापयेरञ्शिष्यान्वै गोमतीं यज्ञसम्मिताम् ।
त्रिरात्रोपोषितो भूत्वा गोमतीं लभते वरम् ॥ १३.११६.४४ ॥
യജ്ഞത്തിന് തുല്യമായ ഗോമതി ശിഷ്യന്മാരെ പഠിപ്പിക്കണം. മൂന്നു രാത്രി ഉപവസിച്ച് ഗോമതി (ജപിക്കുന്നവൻ) വരം നേടുന്നു.
13.116.45
पुत्रिकामश्च लभते पुत्रं धनमथापि वा ।
पतिकामा च भर्तारं सर्वकामांश्च मानवः ॥ १३.११६.४५ ॥
പുത്രനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ പുത്രനെയോ ധനമോ നേടുന്നു; ഭർത്താവിനെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സ്ത്രീ ഭർത്താവിനെ നേടുന്നു; മനുഷ്യൻ എല്ലാ കാമനകളും നേടുന്നു.
13.116.46
गावस्तुष्टाः प्रयच्छन्ति सेविता वै न संशयः ।
एवमेतां महाभागा यज्ञियाः सर्वकामदाः।
रोहिण्य इति जानीहि नैताभ्यो विद्यते परम् ॥ १३.११६.४६ ॥
സേവിക്കപ്പെട്ട പശുക്കൾ സന്തുഷ്ടരായി വരം നൽകുന്നു; സംശയമില്ല. ഇപ്രകാരം ഇവ മഹാഭാഗ്യമുള്ള, യജ്ഞയോഗ്യമായ, സർവകാമദായിനിയായ രോഹിണികളാണെന്ന് അറിയുക; ഇവയെക്കാൾ ഉത്തമമായത് ഒന്നുമില്ല.
13.116.47
इत्युक्तः स महातेजाः शुकः पित्रा महात्मना ।
पूजयामास तां नित्यं तस्मात्त्वमपि पूजय ॥ १३.११६.४७ ॥
മഹാത്മാവായ പിതാവ് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞപ്പോൾ മഹാതേജസ്വിയായ ശുകൻ അവയെ നിത്യവും പൂജിച്ചു; അതിനാൽ നീയും അവയെ പൂജിക്കുക.