Mahābhārata · Adhyāya 13.116
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.116.1
पवित्राणां पवित्रं यच्छ्रेष्ठं लोके च यद्भवेत् ।
पावनं परमं चैव तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.११६.१ ॥
Was unter allem Reinigenden das Reinste und Beste in der Welt ist, was läuternd und höchst ist — sag mir das, Großvater.
13.116.2
गावो महार्थाः पुण्याश्च तारयन्ति च मानवान् ।
धारयन्ति प्रजाश्चेमा हविषा पयसा तथा ॥ १३.११६.२ ॥
Kühe sind von großem Wert und heilig; sie führen die Menschen hinüber, und durch Opfergabe und Milch erhalten sie diese Geschöpfe.
13.116.3
न हि पुण्यतमं किञ्चिद्गोभ्यो भरतसत्तम ।
एताः पुण्याः पवित्राश्च त्रिषु लोकेषु सत्तमाः ॥ १३.११६.३ ॥
O Bester der Bharatas, es gibt nichts Heiligeres als die Kühe. Diese sind heilig und rein, die besten in allen drei Welten.
13.116.4
देवानामुपरिष्टाच्च गावः प्रतिवसन्ति वै ।
दत्त्वा चैतास्तारयते यान्ति स्वर्गं मनीषिणः ॥ १३.११६.४ ॥
Kühe wohnen sogar über den Göttern. Wer sie verschenkt, den Weisen, wird hinübergeführt und geht in den Himmel.
13.116.5
मान्धाता यौवनाश्वश्च ययातिर्नहुषस्तथा ।
गा वै ददन्तः सततं सहस्रशतसम्मिताः ॥ १३.११६.५ ॥
Māndhātā, Yauvanāśva, Yayāti und Nahuṣa gaben ebenso unablässig Kühe, zu Hunderttausenden.
13.116.6
गताः परमकं स्थानं देवैरपि सुदुर्लभम् ।
अपि चात्र पुरावृत्तं कथयिष्यामि तेऽनघ ॥ १३.११६.६ ॥
Sie gelangten zur höchsten Wohnstatt, die selbst für die Götter schwer zu erreichen ist. Und, Makelloser, ich werde dir auch eine alte Überlieferung darüber erzählen.
13.116.7
ऋषीणामुत्तमं धीमान्कृष्णद्वैपायनं शुकः ।
अभिवाद्याह्निकं कृत्वा शुचिः प्रयतमानसः ॥ १३.११६.७ ॥
Śuka, der weiseste unter den Weisen, grüßte Kṛṣṇa Dvaipāyana (Vyāsa), vollzog sein tägliches Ritual und saß, rein und mit gesammeltem Geist, bereit.
13.116.8
पितरं परिपप्रच्छ दृष्टलोकपरावरम् ।
को यज्ञः सर्वयज्ञानां वरिष्ठोऽभ्युपलक्ष्यते ॥ १३.११६.८ ॥
Er fragte seinen Vater, der die höheren und niederen Welten gesehen hatte: Welches Opfer gilt unter allen Opfern als das beste?
13.116.9
किञ्च कृत्वा परं स्थानं प्राप्नुवन्ति मनीषिणः ।
केन देवाः पवित्रेण स्वर्गमश्नन्ति वा विभो ॥ १३.११६.९ ॥
Durch welche Tat erreichen die Weisen den höchsten Zustand? Und durch welche Reinheit genießen die Götter den Himmel, o Mächtiger?
13.116.10
किञ्च यज्ञस्य यज्ञत्वं क्व च यज्ञः प्रतिष्ठितः ।
दानानामुत्तमं किञ्च किञ्च सत्रमितः परम्।
पवित्राणां पवित्रं च यत्तद्ब्रूहि महामुने ॥ १३.११६.१० ॥
Was ist das Opferhafte am Opfer, und wo ist das Opfer gegründet? Welches ist die beste aller Gaben, und welche Ritualsitzung steht darüber? Sag mir, was das Reinste unter dem Reinen ist, o großer Weiser.
13.116.11
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं व्यासः परमधर्मवित् ।
पुत्रायाकथयत्सर्वं तत्त्वेन भरतर्षभ ॥ १३.११६.११ ॥
Nachdem Vyāsa, der Kenner des höchsten Dharma, diese Worte gehört hatte, erzählte er seinem Sohn alles der Wahrheit gemäß, o Stier der Bharatas.
13.116.12
गावः प्रतिष्ठा भूतानां तथा गावः परायणम् ।
गावः पुण्याः पवित्राश्च गोधनं पावनं तथा ॥ १३.११६.१२ ॥
Die Kühe sind die Grundlage der Wesen, und ebenso sind die Kühe die höchste Zuflucht. Die Kühe sind verdienstvoll und rein, und der Reichtum an Kühen reinigt.
13.116.13
पूर्वमासन्नंशृङ्गा वै गाव इत्यनुशश्रुम ।
शृङ्गार्थे समुपासन्त ताः किल प्रभुमव्ययम् ॥ १३.११६.१३ ॥
Einst, so haben wir gehört, hatten die Kühe Hörner als Glieder; um der Hörner willen verehrten sie jenen unvergänglichen Herrn.
13.116.14
ततो ब्रह्मा तु गाः सत्रमुपविष्टाः समीक्ष्य ह ।
ईप्सितं प्रददौ ताभ्यो गोभ्यः प्रत्येकशः प्रभुः ॥ १३.११६.१४ ॥
Da gewährte Brahmā, der Herr, als er die Kühe im Opfersitzungsritual sitzen sah, jeder von ihnen das Ersehnte.
13.116.15
तासां शृङ्गाण्यजायन्त तस्या यादृङ्भनोगतम् ।
नानावर्णाः शृङ्गवन्त्यस्ता व्यरोचन्त पुत्रक ॥ १३.११६.१५ ॥
Hörner wuchsen ihnen, so wie es jede in ihrem Geist begehrte; gehörnt und vielfarbig strahlten sie, mein Sohn.
13.116.16
ब्रह्मणा वरदत्तास्ता हव्यकव्यप्रदाः शुभाः ।
पुण्याः पवित्राः सुभगा दिव्यसंस्थानलक्षणाः ॥ १३.११६.१६ ॥
Von Brahmā mit Gaben beschenkt, gaben jene glückverheißenden Kühe Havya- und Kavya-Opfergaben; heilig, rein, glücklich und durch göttliche Gestalt und Haltung gekennzeichnet.
13.116.17
गावस्तेजो महद्दिव्यं गवां दानं प्रशस्यते ।
ये चैताः सम्प्रयच्छन्ति साधवो वीतमत्सराः ॥ १३.११६.१७ ॥
Die Kühe sind ein großer göttlicher Glanz, und die Gabe von Kühen wird gepriesen; die Guten, die sie geben, frei von Neid.
13.116.18
ते वै सुकृतिनः प्रोक्ताः सर्वदानप्रदाश्च ते ।
गवां लोकं तथा पुण्यमाप्नुवन्ति च तेऽनघ ॥ १३.११६.१८ ॥
Sie werden die Verdienstvollen genannt, die Geber jeder Gabe; und sie erlangen die heilige Welt der Kühe, o Sündenloser.
13.116.19
यत्र वृक्षा मधुफला दिव्यपुष्पफलोपगाः ।
पुष्पाणि च सुगन्धीनि दिव्यानि द्विजसत्तम ॥ १३.११६.१९ ॥
Wo Bäume mit süßen Früchten stehen, reich an göttlichen Blüten und Früchten, und göttliche, duftende Blumen sind, o Bester der Zweimalgeborenen.
13.116.20
सर्वा मणिभयी भूमिः सर्वकाञ्चनवालुकाः ।
सर्वर्तुसुखसंस्पर्शा निष्पङ्का निरजाः शुभाः ॥ १३.११६.२० ॥
Der ganze Boden ist aus Edelsteinen, der ganze Sand aus Gold; zu jeder Jahreszeit angenehm zu berühren, frei von Schlamm und Staub, verheißungsvoll.
13.116.21
रक्तोत्पलवनैश्चैव मणिखण्डैर्हिरण्मयैः ।
तरुणादित्यसङ्काशैर्भान्ति तत्र जलाशयाः ॥ १३.११६.२१ ॥
Dort glänzen die Wasserbecken mit Hainen roter Lotosblüten und Stücken aus Gold und Edelstein, leuchtend wie die junge Sonne.
13.116.22
महार्हमणिपत्रैश्च काञ्चनप्रभकेसरैः ।
नीलोत्पलविमिश्रैश्च सरोभिर्बहुपङ्कजैः ॥ १३.११६.२२ ॥
mit Seen, deren Blätter aus kostbaren Edelsteinen und deren Staubgefäße goldglänzend sind, durchsetzt mit blauen Lotosblüten und vielen Lotosblumen.
13.116.23
करवीरवनैः फुल्लैः सहस्रावर्तसंवृतैः ।
सन्तानकवनैः फुल्लैर्वृक्षेश्च समलङ्कृताः ॥ १३.११६.२३ ॥
geschmückt mit blühenden Oleanderhainen, von tausend Strudeln umgeben, mit blühenden Santānaka-Hainen und Bäumen.
13.116.24
निर्मिलाभिश्च मुक्ताभिर्मणिभिश्च महाप्रभैः ।
उद्भूतपुलिनास्तत्र जातरूपैश्चि निम्नगाः ॥ १३.११६.२४ ॥
und dort fließen Flüsse aus Gold mit erhöhten Ufern, klar von Perlen und Edelsteinen von großem Glanz.
13.116.25
सर्वरत्नमयैश्चित्रैरवगाढा द्रुमोत्तमैः ।
जातरूपमयैश्चान्यैर्हुताशनसमप्रभैः ॥ १३.११६.२५ ॥
Überwuchert von prächtigen Bäumen, ganz aus Edelsteinen und wunderbar, golden und anderen, von einem Glanz wie das Opferfeuer.
13.116.26
सौवर्णि गिरयस्तत्र मणिरत्नशिलोच्चयाः ।
सर्वरत्नमयैर्भान्ति शृङ्गैश्चारुभिरुच्छ्रितैः ॥ १३.११६.२६ ॥
Dort gibt es goldene Berge, Haufen von Felsen aus Edelsteinen und Juwelen, die mit hohen, schönen Gipfeln aus allerlei Edelsteinen glänzen.
13.116.27
नित्यपुष्पफलास्तत्र नगाः पत्ररथाकुलाः ।
दिव्यगन्धरसैः पुष्पैः फलैश्च भरतर्षभ ॥ १३.११६.२७ ॥
Dort sind die Bäume stets voller Blüten und Früchte, erfüllt von Vogelschwärmen. O Stier der Bharatas, ihre Blüten und Früchte haben göttlichen Duft und Geschmack.
13.116.28
रमन्ते पुण्यकर्माणस्तत्र नित्यं युधिष्ठिर ।
सर्वकामसमृद्धार्था निःशोका गतमन्यवः ॥ १३.११६.२८ ॥
Dort erfreuen sich die Verdienstvollen stets, o Yudhiṣṭhira, erfüllt in allen Wünschen und Zielen, frei von Kummer und frei von Zorn.
13.116.29
विमानेषु विचित्रेषु रमणीयेषु भारत ।
मोदन्ते पुण्यकर्माणो विरहन्तो यशस्विनः ॥ १३.११६.२९ ॥
O Bhārata, die berühmten Verdienstvollen erfreuen sich an wunderbaren, lieblichen himmlischen Wagen.
13.116.30
उपक्रीडन्ति तान्राजञ्शुभाश्चाप्सरसां गणाः ।
एतान्लोकानवाप्नोति गां दत्त्वा वै युधिष्ठिर ॥ १३.११६.३० ॥
O König, Scharen lieblicher Apsarasen spielen mit ihnen. O Yudhiṣṭhira, wer eine Kuh gibt, erlangt diese Welten fürwahr.
13.116.31
यासामधिपतिः पूषा मारुतो बलवान्बले ।
ऐश्वर्ये वरुणो राजा ता मां पान्तु युगन्धराः ॥ १३.११६.३१ ॥
Diejenigen, deren Herr Pūṣan ist, Māruta, der an Kraft Mächtige, und Varuṇa, der König an Herrschaft — mögen jene Jochtragenden mich beschützen.
13.116.32
सुरूपा बहुरूपाश्च विश्वरूपाश्च मातरः ।
प्राजापत्या इति ब्रह्मञ्जपेन्नित्यं यतव्रतः ॥ १३.११६.३२ ॥
Die Mütter Surūpā, Bahurūpā und Viśvarūpā — Prājāpatyas genannt — o Brahmane, der im Gelübde Standhafte soll sie stets rezitieren.
13.116.33
गाश्च शुश्रूषते यश्च समन्वेति च सर्वशः ।
तस्मै तुष्टाः प्रयच्छन्ति वरानपि सुदुर्लभान् ॥ १३.११६.३३ ॥
Dem, der den Kühen dient und ihnen in allem folgt, gewähren sie, erfreut, sogar Gaben, die sehr schwer zu erlangen sind.
13.116.34
द्रुह्येन मनसा वाऽपि गोषु ता हि सुखप्रदाः ।
अर्चयेत सदा चैव नमस्कारैश्च पूजयेत् ॥ १३.११६.३४ ॥
Man hege keine Feindseligkeit gegen die Kühe, auch nicht im Geiste, denn sie sind Spenderinnen des Glücks. Man ehre sie stets und verehre sie mit Grüßen.
13.116.35
दान्तः प्रीतमना नित्यं गवां व्युष्टिं तथाऽश्नुते ।
त्र्यहमुष्णं पिबेन्मूत्रं त्र्यहमुष्णं पिबेत्पयः ॥ १३.११६.३५ ॥
Der Selbstbeherrschte mit stets erfreutem Sinn erlangt so das Gedeihen der Kühe. Drei Tage soll er warmen Urin trinken, drei Tage warme Milch.
13.116.36
गवामुष्णं पयः पीत्वा त्र्यहमुष्णं घृतं विबेत् ।
त्र्यहमुष्णं घृतं पीत्वा वायुभक्षो भवेत्र्यहम् ॥ १३.११६.३६ ॥
Nachdem er warme Kuhmilch getrunken hat, soll er drei Tage warmes Ghee trinken. Nachdem er drei Tage warmes Ghee getrunken hat, soll er drei Tage von Luft leben.
13.116.37
योन देवाः पवित्रेणि भुञ्जते लोकमुत्तमम् ।
यत्पवित्रं पवित्राणां तद्धृतं शिरसा वहेत् ॥ १३.११६.३७ ॥
Was unter den Reinigenden das Reinigste ist, jene Butter soll man auf dem Haupt tragen; durch sie genießen die Götter die höchste Welt.
13.116.38
घृतेन जुहुयादग्निं घृतेन स्वस्ति वाचयेत् ।
घृतं प्राशेद्धृतं दद्याद्गवां पुष्टिं तथाऽश्नुते ॥ १३.११६.३८ ॥
Mit Ghee soll man ins Feuer opfern, mit Ghee den Segensspruch sprechen lassen; Ghee soll man trinken und Ghee geben; so erlangt man das Gedeihen der Kühe.
13.116.39
निर्हृतैश्च यवैर्गोभिर्मासं प्रश्रितयावकः ।
ब्रह्महत्यासमं पापं सर्वमेतेन शुध्यते ॥ १३.११६.३९ ॥
Einen Monat lang, von Gerstenbrei lebend, mit enthülster Gerste und Produkten der Kuh, wird man von aller Sünde gleich dem Brahmanenmord gereinigt.
13.116.40
पराभवार्थं दैत्यानां देवैः शौचमिदं कृतम् ।
ते देवत्वमपि प्राप्ताः संसिद्धाश्च महाबलाः ॥ १३.११६.४० ॥
Um die Daityas zu besiegen, vollzogen die Götter diese Reinigung; und jene Mächtigen erlangten sogar die Göttlichkeit und wurden vollendet.
13.116.41
गावः पवित्राः पुण्याश्च पावनं परमं महत् ।
ताश्च दत्त्वा द्विजातिभ्यो नरः स्वर्गमुपाश्नुते ॥ १३.११६.४१ ॥
Kühe sind rein und verdienstvoll, das höchste und große Reinigende; wer sie den Zweimalgeborenen schenkt, erlangt den Himmel.
13.116.42
गवां मध्ये शुचिर्भूत्वा गोमतीं मनसा जपेत् ।
पूताभिरद्भिराचम्यि शुचिर्भवति निर्मलः ॥ १३.११६.४२ ॥
Rein inmitten der Kühe soll man das Gomatī-Mantra im Geiste rezitieren; nach dem Ācamana mit reinem Wasser wird man rein und makellos.
13.116.43
अग्निमध्ये गवां मध्ये ब्राह्मणानां च संसदि ।
विद्यावेदप्रतस्नाता ब्राह्मणाः पुण्यकर्मिणः ॥ १३.११६.४३ ॥
Inmitten des Feuers, inmitten der Kühe und in der Versammlung der Brahmanen, die Brahmanen, die in Wissen und Veda gebadet sind, die verdienstvolle Taten vollbringen (sind rein).
13.116.44
अध्यापयेरञ्शिष्यान्वै गोमतीं यज्ञसम्मिताम् ।
त्रिरात्रोपोषितो भूत्वा गोमतीं लभते वरम् ॥ १३.११६.४४ ॥
Sie sollen ihren Schülern die Gomatī lehren, die einem Opfer gleichkommt; wer drei Nächte gefastet hat und die Gomatī rezitiert, erlangt eine Gabe.
13.116.45
पुत्रिकामश्च लभते पुत्रं धनमथापि वा ।
पतिकामा च भर्तारं सर्वकामांश्च मानवः ॥ १३.११६.४५ ॥
Wer sich einen Sohn wünscht, erlangt einen Sohn oder Reichtum; eine Frau, die sich einen Gatten wünscht, erlangt einen Gatten, und der Mensch erlangt alle seine Wünsche.
13.116.46
गावस्तुष्टाः प्रयच्छन्ति सेविता वै न संशयः ।
एवमेतां महाभागा यज्ञियाः सर्वकामदाः।
रोहिण्य इति जानीहि नैताभ्यो विद्यते परम् ॥ १३.११६.४६ ॥
Kühe, wenn man ihnen dient, sind erfreut und gewähren Gaben – daran ist kein Zweifel. So sollst du wissen, dass diese hochbeglückten, opferwürdigen, alle Wünsche gewährenden Rohiṇī-Kühe sind; nichts ist höher als sie.
13.116.47
इत्युक्तः स महातेजाः शुकः पित्रा महात्मना ।
पूजयामास तां नित्यं तस्मात्त्वमपि पूजय ॥ १३.११६.४७ ॥
So belehrt von seinem großherzigen Vater, verehrte der strahlende Śuka sie beständig; darum sollst auch du sie verehren.