ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.116
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.116.1
पवित्राणां पवित्रं यच्छ्रेष्ठं लोके च यद्भवेत् ।
पावनं परमं चैव तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.११६.१ ॥
ପବିତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାହା ପବିତ୍ରତମ, ଜଗତରେ ଯାହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ପାବନ ଏବଂ ପରମ, ହେ ପିତାମହ, ତାହା ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ।
13.116.2
गावो महार्थाः पुण्याश्च तारयन्ति च मानवान् ।
धारयन्ति प्रजाश्चेमा हविषा पयसा तथा ॥ १३.११६.२ ॥
ଗାଈମାନେ ମହାମୂଲ୍ୟବାନ ଓ ପୁଣ୍ୟଶାଳୀ; ସେମାନେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପାର କରନ୍ତି। ହବି ଓ ଦୁଗ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଏହି ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
13.116.3
न हि पुण्यतमं किञ्चिद्गोभ्यो भरतसत्तम ।
एताः पुण्याः पवित्राश्च त्रिषु लोकेषु सत्तमाः ॥ १३.११६.३ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଗାଈଠାରୁ ଅଧିକ ପୁଣ୍ୟତମ ଆଉ କିଛି ନାହିଁ। ଏମାନେ ପୁଣ୍ୟ ଓ ପବିତ୍ର; ତ୍ରିଲୋକରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
13.116.4
देवानामुपरिष्टाच्च गावः प्रतिवसन्ति वै ।
दत्त्वा चैतास्तारयते यान्ति स्वर्गं मनीषिणः ॥ १३.११६.४ ॥
ଗାଈମାନେ ଦେବତାଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଉପରେ ବାସ କରନ୍ତି। ଏମାନଙ୍କୁ ଦାନ କରି ମନୀଷୀମାନେ ପାର ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯା'ନ୍ତି।
13.116.5
मान्धाता यौवनाश्वश्च ययातिर्नहुषस्तथा ।
गा वै ददन्तः सततं सहस्रशतसम्मिताः ॥ १३.११६.५ ॥
ମାନ୍ଧାତା, ଯୌବନାଶ୍ୱ, ଯଯାତି ଓ ନହୁଷ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ଶହ ଶହ ହଜାର ଗାଈ ନିରନ୍ତର ଦାନ କରିଥିଲେ।
13.116.6
गताः परमकं स्थानं देवैरपि सुदुर्लभम् ।
अपि चात्र पुरावृत्तं कथयिष्यामि तेऽनघ ॥ १३.११६.६ ॥
ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ ପରମ ସ୍ଥାନକୁ ସେମାନେ ଗଲେ। ହେ ଅନଘ, ଏ ବିଷୟରେ ଏକ ପୁରାତନ ବୃତ୍ତାନ୍ତ ମଧ୍ୟ ତୁମ୍ଭକୁ କହିବି।
13.116.7
ऋषीणामुत्तमं धीमान्कृष्णद्वैपायनं शुकः ।
अभिवाद्याह्निकं कृत्वा शुचिः प्रयतमानसः ॥ १३.११६.७ ॥
ଋଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଶୁକ କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନ (ବ୍ୟାସ)ଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଦୈନିକ କର୍ମ କରି, ଶୁଚି ଓ ସଂଯତ ମନରେ ରହିଲେ।
13.116.8
पितरं परिपप्रच्छ दृष्टलोकपरावरम् ।
को यज्ञः सर्वयज्ञानां वरिष्ठोऽभ्युपलक्ष्यते ॥ १३.११६.८ ॥
ଲୋକମାନଙ୍କର ଉଚ୍ଚ-ନୀଚ ଦେଖିଥିବା ପିତାଙ୍କୁ (ଶୁକ) ପଚାରିଲେ: ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ମଧ୍ୟରେ କେଉଁ ଯଜ୍ଞ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ବିବେଚିତ ହୁଏ?
13.116.9
किञ्च कृत्वा परं स्थानं प्राप्नुवन्ति मनीषिणः ।
केन देवाः पवित्रेण स्वर्गमश्नन्ति वा विभो ॥ १३.११६.९ ॥
କେଉଁ କର୍ମ କରି ମନୀଷୀମାନେ ପରମ ସ୍ଥାନ ପାଆନ୍ତି? କେଉଁ ପବିତ୍ରତାରେ ଦେବତାମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ଭୋଗ କରନ୍ତି, ହେ ବିଭୋ?
13.116.10
किञ्च यज्ञस्य यज्ञत्वं क्व च यज्ञः प्रतिष्ठितः ।
दानानामुत्तमं किञ्च किञ्च सत्रमितः परम्।
पवित्राणां पवित्रं च यत्तद्ब्रूहि महामुने ॥ १३.११६.१० ॥
ଯଜ୍ଞର ଯଜ୍ଞତ୍ୱ କ'ଣ, ଓ ଯଜ୍ଞ କେଉଁଠି ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ? ଦାନ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ତମ କେଉଁଟି, ଏବଂ ଏଥିରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସତ୍ର କେଉଁଟି? ପବିତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଯାହା ପବିତ୍ରତମ ତାହା କୁହନ୍ତୁ, ହେ ମହାମୁନି।
13.116.11
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं व्यासः परमधर्मवित् ।
पुत्रायाकथयत्सर्वं तत्त्वेन भरतर्षभ ॥ १३.११६.११ ॥
ଏହି ବଚନ ଶୁଣି, ପରମଧର୍ମଜ୍ଞ ବ୍ୟାସ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ସବୁକିଛି ଯଥାର୍ଥ ଭାବେ କହିଲେ, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ।
13.116.12
गावः प्रतिष्ठा भूतानां तथा गावः परायणम् ।
गावः पुण्याः पवित्राश्च गोधनं पावनं तथा ॥ १३.११६.१२ ॥
ଗାଈମାନେ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଆଧାର; ସେହିପରି ଗାଈମାନେ ପରମ ଆଶ୍ରୟ ମଧ୍ୟ। ଗାଈମାନେ ପୁଣ୍ୟଦାୟୀ ଓ ପବିତ୍ର; ଗୋଧନ ମଧ୍ୟ ପାବନ।
13.116.13
पूर्वमासन्नंशृङ्गा वै गाव इत्यनुशश्रुम ।
शृङ्गार्थे समुपासन्त ताः किल प्रभुमव्ययम् ॥ १३.११६.१३ ॥
ପୂର୍ବରେ ଗାଇମାନଙ୍କର ଶୃଙ୍ଗ ହିଁ ଅଙ୍ଗ ଥିଲା ବୋଲି ଆମେ ଶୁଣିଛୁ। ଶୃଙ୍ଗ ପାଇଁ ସେମାନେ ସେହି ଅବ୍ୟୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଉପାସନା କଲେ।
13.116.14
ततो ब्रह्मा तु गाः सत्रमुपविष्टाः समीक्ष्य ह ।
ईप्सितं प्रददौ ताभ्यो गोभ्यः प्रत्येकशः प्रभुः ॥ १३.११६.१४ ॥
ତା'ପରେ ସତ୍ରରେ ବସିଥିବା ସେହି ଗାଇମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ବ୍ରହ୍ମା, ସେହି ପ୍ରଭୁ, ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛିତ ବସ୍ତୁ ଦେଲେ।
13.116.15
तासां शृङ्गाण्यजायन्त तस्या यादृङ्भनोगतम् ।
नानावर्णाः शृङ्गवन्त्यस्ता व्यरोचन्त पुत्रक ॥ १३.११६.१५ ॥
ସେମାନଙ୍କର ଶୃଙ୍ଗ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ସେମାନଙ୍କ ମନରେ ଯେମିତି ଥିଲା। ହେ ପୁତ୍ର, ନାନା ରଙ୍ଗର ଶୃଙ୍ଗ ଧରି ସେମାନେ ଶୋଭାୟମାନ ହେଲେ।
13.116.16
ब्रह्मणा वरदत्तास्ता हव्यकव्यप्रदाः शुभाः ।
पुण्याः पवित्राः सुभगा दिव्यसंस्थानलक्षणाः ॥ १३.११६.१६ ॥
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ବର ପାଇଥିବା ସେହି ଶୁଭ ଗାଇମାନେ ହବ୍ୟ ଓ କବ୍ୟ ଦେଉଥିଲେ; ପୁଣ୍ୟ, ପବିତ୍ର, ସୌଭାଗ୍ୟବତୀ ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ରୂପଲକ୍ଷଣଯୁକ୍ତ।
13.116.17
गावस्तेजो महद्दिव्यं गवां दानं प्रशस्यते ।
ये चैताः सम्प्रयच्छन्ति साधवो वीतमत्सराः ॥ १३.११६.१७ ॥
ଗାଇମାନେ ମହାନ ଦିବ୍ୟ ତେଜ; ଗାଇଦାନ ପ୍ରଶଂସିତ। ଯେଉଁ ସାଧୁମାନେ ଈର୍ଷାରହିତ ହୋଇ ଏମାନଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତି।
13.116.18
ते वै सुकृतिनः प्रोक्ताः सर्वदानप्रदाश्च ते ।
गवां लोकं तथा पुण्यमाप्नुवन्ति च तेऽनघ ॥ १३.११६.१८ ॥
ସେମାନେ ହିଁ ପୁଣ୍ୟବାନ ବୋଲି କଥିତ; ସେମାନେ ସର୍ବଦାନ ଦାତା। ହେ ନିଷ୍ପାପ, ସେମାନେ ଗାଇମାନଙ୍କ ପୁଣ୍ୟଲୋକ ମଧ୍ୟ ପାଆନ୍ତି।
13.116.19
यत्र वृक्षा मधुफला दिव्यपुष्पफलोपगाः ।
पुष्पाणि च सुगन्धीनि दिव्यानि द्विजसत्तम ॥ १३.११६.१९ ॥
ଯେଉଁଠି ମଧୁର ଫଳର ବୃକ୍ଷ ଅଛନ୍ତି, ଦିବ୍ୟ ପୁଷ୍ପ ଓ ଫଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଯେଉଁଠି ସୁଗନ୍ଧିତ ଦିବ୍ୟ ପୁଷ୍ପ ଅଛି — ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ।
13.116.20
सर्वा मणिभयी भूमिः सर्वकाञ्चनवालुकाः ।
सर्वर्तुसुखसंस्पर्शा निष्पङ्का निरजाः शुभाः ॥ १३.११६.२० ॥
ସମସ୍ତ ଭୂମି ମଣିମୟ, ବାଲି ସବୁ ସୁନାର; ପ୍ରତି ଋତୁରେ ସୁଖସ୍ପର୍ଶ, କାଦୁଅ ଓ ଧୂଳିହୀନ, ଶୁଭ।
13.116.21
रक्तोत्पलवनैश्चैव मणिखण्डैर्हिरण्मयैः ।
तरुणादित्यसङ्काशैर्भान्ति तत्र जलाशयाः ॥ १३.११६.२१ ॥
ସେଠାରେ ରକ୍ତ ପଦ୍ମ ବନ, ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ମଣିଖଣ୍ଡ, ଉଦୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତ ଜଳାଶୟ ଶୋଭା ପାଏ।
13.116.22
महार्हमणिपत्रैश्च काञ्चनप्रभकेसरैः ।
नीलोत्पलविमिश्रैश्च सरोभिर्बहुपङ्कजैः ॥ १३.११६.२२ ॥
ଅତି ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣିର ପତ୍ର, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଭା କେଶର, ନୀଳ ପଦ୍ମ ମିଶ୍ରିତ, ବହୁ ପଦ୍ମବିଶିଷ୍ଟ ସରୋବର।
13.116.23
करवीरवनैः फुल्लैः सहस्रावर्तसंवृतैः ।
सन्तानकवनैः फुल्लैर्वृक्षेश्च समलङ्कृताः ॥ १३.११६.२३ ॥
ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ କରବୀର ବନ, ସହସ୍ର ଆବର୍ତ୍ତରେ ଘେରା, ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ ସନ୍ତାନକ ବନ ଓ ବୃକ୍ଷରେ ସୁଶୋଭିତ।
13.116.24
निर्मिलाभिश्च मुक्ताभिर्मणिभिश्च महाप्रभैः ।
उद्भूतपुलिनास्तत्र जातरूपैश्चि निम्नगाः ॥ १३.११६.२४ ॥
ନିର୍ମଳ ମୁକ୍ତା ଓ ମହାପ୍ରଭ ମଣିରେ; ଉଚ୍ଚ କୂଳ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ନଦୀ ସେଠାରେ ପ୍ରବାହିତ।
13.116.25
सर्वरत्नमयैश्चित्रैरवगाढा द्रुमोत्तमैः ।
जातरूपमयैश्चान्यैर्हुताशनसमप्रभैः ॥ १३.११६.२५ ॥
ସମସ୍ତ ରତ୍ନମୟ, ବିଚିତ୍ର, ଉତ୍ତମ ବୃକ୍ଷରେ ଆବୃତ, ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ଏବଂ ଅନ୍ୟ (ବୃକ୍ଷରେ), ହୋମାଗ୍ନି ସମାନ ପ୍ରଭାଯୁକ୍ତ।
13.116.26
सौवर्णि गिरयस्तत्र मणिरत्नशिलोच्चयाः ।
सर्वरत्नमयैर्भान्ति शृङ्गैश्चारुभिरुच्छ्रितैः ॥ १३.११६.२६ ॥
ସେଠାରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ପର୍ବତସବୁ ଅଛନ୍ତି, ମଣିରତ୍ନର ଶିଳାସ୍ତୂପ। ସର୍ବରତ୍ନମୟ ଉଚ୍ଚ ସୁନ୍ଦର ଶିଖରରେ ସେମାନେ ଶୋଭା ପାଆନ୍ତି।
13.116.27
नित्यपुष्पफलास्तत्र नगाः पत्ररथाकुलाः ।
दिव्यगन्धरसैः पुष्पैः फलैश्च भरतर्षभ ॥ १३.११६.२७ ॥
ସେଠାରେ ବୃକ୍ଷସବୁ ସର୍ବଦା ପୁଷ୍ପ ଓ ଫଳଯୁକ୍ତ, ପକ୍ଷୀଙ୍କ ଝାଙ୍କରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନଙ୍କ ପୁଷ୍ପ ଓ ଫଳ ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧ ଓ ରସଯୁକ୍ତ।
13.116.28
रमन्ते पुण्यकर्माणस्तत्र नित्यं युधिष्ठिर ।
सर्वकामसमृद्धार्था निःशोका गतमन्यवः ॥ १३.११६.२८ ॥
ସେଠାରେ ପୁଣ୍ୟକର୍ମୀମାନେ ସର୍ବଦା ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ସେମାନେ ସମସ୍ତ କାମନା ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସମୃଦ୍ଧ, ଶୋକରହିତ ଓ କ୍ରୋଧରହିତ।
13.116.29
विमानेषु विचित्रेषु रमणीयेषु भारत ।
मोदन्ते पुण्यकर्माणो विरहन्तो यशस्विनः ॥ १३.११६.२९ ॥
ହେ ଭାରତ, ପୁଣ୍ୟକର୍ମୀ ଯଶସ୍ବୀମାନେ ବିଚିତ୍ର, ରମଣୀୟ ବିମାନରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
13.116.30
उपक्रीडन्ति तान्राजञ्शुभाश्चाप्सरसां गणाः ।
एतान्लोकानवाप्नोति गां दत्त्वा वै युधिष्ठिर ॥ १३.११६.३० ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଶୁଭ ଅପ୍ସରାଙ୍କ ଗଣ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ କ୍ରୀଡ଼ା କରନ୍ତି। ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଗୋଦାନ କରିଲେ ମନୁଷ୍ୟ ଏହି ଲୋକସବୁ ପାଏ।
13.116.31
यासामधिपतिः पूषा मारुतो बलवान्बले ।
ऐश्वर्ये वरुणो राजा ता मां पान्तु युगन्धराः ॥ १३.११६.३१ ॥
ଯାହାଙ୍କର ଅଧିପତି ପୂଷା, ବଳରେ ବଳବାନ ମାରୁତ, ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟରେ ରାଜା ବରୁଣ — ସେହି ଯୁଗନ୍ଧରାମାନେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
13.116.32
सुरूपा बहुरूपाश्च विश्वरूपाश्च मातरः ।
प्राजापत्या इति ब्रह्मञ्जपेन्नित्यं यतव्रतः ॥ १३.११६.३२ ॥
ସୁରୂପା, ବହୁରୂପା ଓ ବିଶ୍ୱରୂପା ମାତାମାନେ — ପ୍ରାଜାପତ୍ୟ ବୋଲି କଥିତ — ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବ୍ରତନିଷ୍ଠ ଜଣେ ସର୍ବଦା ସେମାନଙ୍କୁ ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
13.116.33
गाश्च शुश्रूषते यश्च समन्वेति च सर्वशः ।
तस्मै तुष्टाः प्रयच्छन्ति वरानपि सुदुर्लभान् ॥ १३.११६.३३ ॥
ଯିଏ ଗାଈମାନଙ୍କର ସେବା କରେ ଏବଂ ସବୁ ପ୍ରକାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରେ, ତାହା ପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ସେମାନେ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ ବରଦାନ ମଧ୍ୟ ଦିଅନ୍ତି।
13.116.34
द्रुह्येन मनसा वाऽपि गोषु ता हि सुखप्रदाः ।
अर्चयेत सदा चैव नमस्कारैश्च पूजयेत् ॥ १३.११६.३४ ॥
ଗାଈମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମନରେ ମଧ୍ୟ ଦ୍ରୋହ କରିବ ନାହିଁ, କାରଣ ସେମାନେ ସୁଖଦାୟିନୀ। ସର୍ବଦା ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି ନମସ୍କାରରେ ପୂଜା କରିବ।
13.116.35
दान्तः प्रीतमना नित्यं गवां व्युष्टिं तथाऽश्नुते ।
त्र्यहमुष्णं पिबेन्मूत्रं त्र्यहमुष्णं पिबेत्पयः ॥ १३.११६.३५ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରିୟନିଗ୍ରହୀ ଓ ସର୍ବଦା ପ୍ରସନ୍ନ ମନର ପୁରୁଷ ଗାଈମାନଙ୍କର ସମୃଦ୍ଧି ପାଏ। ତିନି ଦିନ ଉଷୁମ ଗୋମୂତ୍ର ପିଇବ, ତିନି ଦିନ ଉଷୁମ କ୍ଷୀର ପିଇବ।
13.116.36
गवामुष्णं पयः पीत्वा त्र्यहमुष्णं घृतं विबेत् ।
त्र्यहमुष्णं घृतं पीत्वा वायुभक्षो भवेत्र्यहम् ॥ १३.११६.३६ ॥
ଗାଈର ଉଷୁମ କ୍ଷୀର ପିଇ ତିନି ଦିନ ଉଷୁମ ଘିଅ ପିଇବ। ତିନି ଦିନ ଉଷୁମ ଘିଅ ପିଇବା ପରେ ତିନି ଦିନ କେବଳ ବାୟୁ ଭକ୍ଷଣକାରୀ ହେବ।
13.116.37
योन देवाः पवित्रेणि भुञ्जते लोकमुत्तमम् ।
यत्पवित्रं पवित्राणां तद्धृतं शिरसा वहेत् ॥ १३.११६.३७ ॥
ପବିତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପବିତ୍ର ସେହି ଘିଅ ମସ୍ତକରେ ବହନ କରିବା ଉଚିତ; ତଦ୍ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ଉତ୍ତମ ଲୋକ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
13.116.38
घृतेन जुहुयादग्निं घृतेन स्वस्ति वाचयेत् ।
घृतं प्राशेद्धृतं दद्याद्गवां पुष्टिं तथाऽश्नुते ॥ १३.११६.३८ ॥
ଘିଅ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରିବ, ଘିଅ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱସ୍ତିବାଚନ କରାଇବ; ଘିଅ ପାନ କରିବ ଓ ଘିଅ ଦାନ କରିବ; ଏହିପରି ଗାଈମାନଙ୍କ ପୁଷ୍ଟି ପାଏ।
13.116.39
निर्हृतैश्च यवैर्गोभिर्मासं प्रश्रितयावकः ।
ब्रह्महत्यासमं पापं सर्वमेतेन शुध्यते ॥ १३.११६.३९ ॥
ଏକ ମାସ ଖୋଳ ବାହାର କରାଯାଇଥିବା ଯବ ଓ ଗୋଉତ୍ପାଦ ସହିତ କେବଳ ଯବଗାଜି ଖାଇ ରହିବା; ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ସମ ପାପ ମଧ୍ୟ ଏଥିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।
13.116.40
पराभवार्थं दैत्यानां देवैः शौचमिदं कृतम् ।
ते देवत्वमपि प्राप्ताः संसिद्धाश्च महाबलाः ॥ १३.११६.४० ॥
ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରିବା ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ଏହି ଶୌଚ କରିଥିଲେ; ସେହି ମହାବଳୀମାନେ ଦେବତ୍ୱ ଓ ସିଦ୍ଧି ପାଇଲେ।
13.116.41
गावः पवित्राः पुण्याश्च पावनं परमं महत् ।
ताश्च दत्त्वा द्विजातिभ्यो नरः स्वर्गमुपाश्नुते ॥ १३.११६.४१ ॥
ଗାଈମାନେ ପବିତ୍ର ଓ ପୁଣ୍ୟମୟ, ପରମ ଓ ମହାନ ପାବନ; ସେମାନଙ୍କୁ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ଦାନ କରି ମନୁଷ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗ ପାଏ।
13.116.42
गवां मध्ये शुचिर्भूत्वा गोमतीं मनसा जपेत् ।
पूताभिरद्भिराचम्यि शुचिर्भवति निर्मलः ॥ १३.११६.४२ ॥
ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶୁଚି ହୋଇ ମନରେ ଗୋମତୀ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା; ପବିତ୍ର ଜଳରେ ଆଚମନ କରି ସେ ଶୁଚି ଓ ନିର୍ମଳ ହୁଏ।
13.116.43
अग्निमध्ये गवां मध्ये ब्राह्मणानां च संसदि ।
विद्यावेदप्रतस्नाता ब्राह्मणाः पुण्यकर्मिणः ॥ १३.११६.४३ ॥
ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟରେ, ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ସଭାରେ, ବିଦ୍ୟା ଓ ବେଦରେ ସ୍ନାତ, ପୁଣ୍ୟକର୍ମ କରୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ (ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି)।
13.116.44
अध्यापयेरञ्शिष्यान्वै गोमतीं यज्ञसम्मिताम् ।
त्रिरात्रोपोषितो भूत्वा गोमतीं लभते वरम् ॥ १३.११६.४४ ॥
ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ ସମାନ ଗୋମତୀ ଶିଖାଇବା ଉଚିତ। ତିନି ରାତ୍ରି ଉପବାସ କରି ଗୋମତୀ (ଜପକାରୀ) ବର ପାଏ।
13.116.45
पुत्रिकामश्च लभते पुत्रं धनमथापि वा ।
पतिकामा च भर्तारं सर्वकामांश्च मानवः ॥ १३.११६.४५ ॥
ପୁତ୍ରକାମୀ ପୁତ୍ର କିମ୍ବା ଧନ ପାଏ; ପତିକାମା ସ୍ତ୍ରୀ ପତି ପାଏ, ଏବଂ ମାନବ ସମସ୍ତ କାମନା ପାଏ।
13.116.46
गावस्तुष्टाः प्रयच्छन्ति सेविता वै न संशयः ।
एवमेतां महाभागा यज्ञियाः सर्वकामदाः।
रोहिण्य इति जानीहि नैताभ्यो विद्यते परम् ॥ १३.११६.४६ ॥
ସେବିତ ଗାଈମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ବର ଦିଅନ୍ତି; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏହିପରି ଏମାନେ ମହାଭାଗା, ଯଜ୍ଞୟୋଗ୍ୟ, ସର୍ବକାମଦା ରୋହିଣୀ, ଏହା ଜାଣ; ଏମାନଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କିଛି ନାହିଁ।
13.116.47
इत्युक्तः स महातेजाः शुकः पित्रा महात्मना ।
पूजयामास तां नित्यं तस्मात्त्वमपि पूजय ॥ १३.११६.४७ ॥
ମହାତ୍ମା ପିତା ଏପରି କହିବାରୁ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଶୁକ ସେମାନଙ୍କୁ ନିତ୍ୟ ପୂଜା କଲେ; ଅତଏବ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କର।