ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.117
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.117.1
सुराणामसुराणां च भूतानां च पितामह ।
प्रभुः स्रष्टा च भगवान्मुनिभिः स्तूयते भुवि ॥ १३.११७.१ ॥
ಪಿತಾಮಹರೇ! ದೇವತೆಗಳ, ಅಸುರರ ಮತ್ತು ಸಮಸ್ತ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಪ್ರಭು ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಭಗವಂತನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮುನಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
13.117.2
तस्योपरि कथं ह्येष गोलोकः स्थानतां गतः ।
संशयो मे महानेष तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.११७.२ ॥
ಅದರ ಮೇಲೆ ಈ ಗೋಲೋಕ ಹೇಗೆ ಸ್ಥಾನವಾಯಿತು? ಇದು ನನಗೆ ದೊಡ್ಡ ಸಂದೇಹ; ಅದನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರಿಸುವುದು ನಿಮಗೆ ಯೋಗ್ಯ.
13.117.3
मनोवाग्बुद्धयस्तावदेकस्थाः कुरुसत्तम ।
ततो मे शृणु कार्त्स्न्येन गोमहाभाग्यमुत्तमम् ॥ १३.११७.३ ॥
ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಮನಸ್ಸು, ವಾಕ್ಕು, ಬುದ್ಧಿ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿವೆ. ಈಗ ಗೋವುಗಳ ಉತ್ತಮ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೇಳು.
13.117.4
पुण्यं यशस्यमायुष्यं तथा स्वस्त्ययनं महत् ।
कीर्तिर्विहरता लोके गवां यो गोषु भक्तिमान् ॥ १३.११७.४ ॥
ಗೋವುಗಳಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಇರುವವನು ಪುಣ್ಯ, ಯಶಸ್ಸು, ದೀರ್ಘಾಯು ಮತ್ತು ಮಹಾ ಮಂಗಳದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವಾಗ ಅವನ ಕೀರ್ತಿ ಹರಡುತ್ತದೆ.
13.117.5
श्रूयते हि पुराणेषु महर्षीणां महात्मनाम् ।
संस्थाने सर्वलोकानां देवानां चापि सम्भवे ॥ १३.११७.५ ॥
ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ — ಸರ್ವಲೋಕಗಳ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೂ, ದೇವತೆಗಳ ಉದ್ಭವದಲ್ಲಿಯೂ (ಗೋವುಗಳ ಮಹತ್ವವಿದೆ).
13.117.6
देवतार्थेऽमृतार्थे च यज्ञार्थे चैव भारत ।
सुरभिर्नाम विख्याता रोहिणी कामरूपिणी ॥ १३.११७.६ ॥
ಭಾರತನೇ! ದೇವತೆಗಳಿಗಾಗಿ, ಅಮೃತಕ್ಕಾಗಿ, ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಸುರಭಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಖ್ಯಾತಳಾದ, ಇಚ್ಛಾನುಸಾರ ರೂಪ ಧರಿಸಬಲ್ಲ ರೋಹಿಣಿ ಪ್ರಕಟಳಾದಳು.
13.117.7
सङ्कल्प्य मनसा पूर्वं रोहिणी ह्यमृतात्मना ।
घोरं तपः समास्थाय निर्मिती विस्वकर्मणा ॥ १३.११७.७ ॥
ಹಿಂದೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿ, ಅಮೃತಸ್ವರೂಪಿಣಿಯಾದ ರೋಹಿಣಿ ಘೋರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತಳಾದಳು.
13.117.8
पुरुषं चासृजद्भूस्तेजसा तपसा च ह ।
देदीप्यमानं वपुषा समिद्धमिव पावकम् ॥ १३.११७.८ ॥
ಭೂಮಿ ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಒಬ್ಬ ಪುರುಷನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿತು; ಅವನು ದೇಹದಿಂದ ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆದನು.
13.117.9
सोऽपश्यदिष्टरूपां तां सुरभिं रोहिणीं तदा ।
दृष्ट्वैव चातिविमनाः सोऽभवत्काममोहितः ॥ १३.११७.९ ॥
ಆಗ ಅವನು ಇಷ್ಟರೂಪಿಣಿಯಾದ ಆ ಸುರಭಿ-ರೋಹಿಣಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದೊಡನೆ ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಗೊಂಡು ಕಾಮದಿಂದ ಮೋಹಿತನಾದನು.
13.117.10
तं कामार्तमथो ज्ञात्वा स्वयंभूर्लोकभावनः ।
माऽऽर्तो भव तथा चैष भगवानभ्यभाषत ॥ १३.११७.१० ॥
ಅವನು ಕಾಮದಿಂದ ಪೀಡಿತನೆಂದು ತಿಳಿದು, ಲೋಕಪಾಲಕ ಸ್ವಯಂಭೂ ಭಗವಂತನು ಅವನಿಗೆ, "ದುಃಖಿಸಬೇಡ" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
13.117.11
ततः स भगवांस्तत्र मार्ताण्ड इति विश्रुतः ।
चकार नाम तं दृष्ट्वा तस्यार्तीभावमुत्तमम् ॥ १३.११७.११ ॥
ಆಗ ಅಲ್ಲಿ ಮಾರ್ತಾಂಡನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಆ ಭಗವಂತನು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನ ಉತ್ಕಟ ವೇದನಾ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಅವನಿಗೆ ಹೆಸರಿಟ್ಟನು.
13.117.12
सोऽददाद्भगवांस्तस्मै मार्ताण्डाय महात्मने ।
सुरूपां सुरभिं कन्यां तपस्तेजोमयीं शुभाम् ॥ १३.११७.१२ ॥
ಆ ಭಗವಂತನು ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಮಾರ್ತಾಂಡನಿಗೆ ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಸುಂದರ ರೂಪದ, ಶುಭಕರಿಯಾದ ಕನ್ಯೆ ಸುರಭಿಯನ್ನು ನೀಡಿದನು.
13.117.13
यथा मयैष चोद्भूतस्त्वं चैवषा च रोहिणी ।
मैथुनं गतवन्तौ च तथा चोत्पत्स्यति प्रजा ॥ १३.११७.१३ ॥
ನನ್ನಿಂದ ಇವನು ಹುಟ್ಟಿದಂತೆ, ನೀನೂ ಇವಳೂ ರೋಹಿಣಿಯೂ ಹುಟ್ಟಿ ಸಂಗಮಿಸಿದಿರಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಸಂತತಿ ಉದ್ಭವಿಸುವುದು.
13.117.14
प्रजा भविष्यते पुण्या पवित्रं परमं च वाम् ।
न चाप्यगम्यागमनाद्दोषं प्राप्स्यसि कर्हिचित् ॥ १३.११७.१४ ॥
ಸಂತತಿ ಪುಣ್ಯವಾಗುವುದು; ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಇದು ಪರಮ ಪವಿತ್ರ. ಅಗಮ್ಯ ಸಂಗದಿಂದ ನಿಮಗೆ ಎಂದೂ ದೋಷ ಬಾರದು.
13.117.15
त्वत्प्रजासम्भवं क्षीरं भविष्यति परं हविः ।
यज्ञेषु चाज्यभागानां त्वत्प्रजामूलजो विधिः ॥ १३.११७.१५ ॥
ನಿನ್ನ ಸಂತತಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಹಾಲು ಪರಮ ಹವಿಸ್ಸಾಗುವುದು; ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಆಜ್ಯಭಾಗಗಳ ವಿಧಿ ನಿನ್ನ ಸಂತತಿಯನ್ನೇ ಮೂಲವಾಗಿಸುವುದು.
13.117.16
प्रजाशुश्रूषवश्चैव ये भविष्यन्ति रोहिणि ।
तव तेनैव पुण्येनि गोलोकं यान्तु मानवाः ॥ १३.११७.१६ ॥
ಓ ರೋಹಿಣಿ, ನಿನ್ನ ಸಂತತಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಮಾನವರು ಆ ಪುಣ್ಯದಿಂದಲೇ ಗೋಲೋಕವನ್ನು ಸೇರಲಿ.
13.117.17
इदं पवित्रं परममृषभं नाम कर्हिचित् ।
यद्वै ज्ञात्वा द्विजा लोके मोक्ष्यन्ते योनिसङ्करात् ॥ १३.११७.१७ ॥
ಇದು ಪರಮ ಪವಿತ್ರವಾದ 'ಋಷಭ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನದು; ಇದನ್ನು ತಿಳಿದ ದ್ವಿಜರು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯೋನಿಸಂಕರದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುವರು.
13.117.18
एतत्क्रियाः प्रवर्तन्ते मन्त्रब्राह्मणसंस्कृताः ।
देवतानां वितॄणां च हव्यकव्यपुरोगमाः ॥ १३.११७.१८ ॥
ಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಸಂಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ; ದೇವತೆಗಳ ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳ ಹವ್ಯ-ಕವ್ಯಗಳನ್ನು ಮುಂದಿರಿಸುವವು ಅವು.
13.117.19
तत एतेन पुण्येन प्रजास्तव तु रोहिणि ।
ऊर्ध्वं ममापि लोकस्य वत्स्यन्ते निरुपद्रवाः ॥ १३.११७.१९ ॥
ಆಗ ಈ ಪುಣ್ಯದಿಂದ, ರೋಹಿಣಿ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಜೆಗಳೂ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಉಪದ್ರವವಿಲ್ಲದೆ ವಾಸಿಸುವರು.
13.117.20
भद्रं तेभ्यश्च भद्रं ते ये प्रजासु भवन्ति वै ।
युगन्धराश्च ते पुत्राः सन्तु लोकस्य धारणे ॥ १३.११७.२० ॥
ಅವರಿಗೆ ಮಂಗಳ, ನಿನಗೂ ಮಂಗಳ; ಪ್ರಜೆಗಳಲ್ಲಿರುವವರು ಲೋಕ ಧಾರಣೆಗಾಗಿ ನೊಗ ಹೊರುವ ಪುತ್ರರಾಗಲಿ.
13.117.21
यान्यान्कामयसे लोकांस्ताँल्लोकाननुयास्यसि ।
सर्वदेवगणश्चैव तव यास्यन्ति पुत्रताम्।
तव स्तनसमुद्भूतं पिबन्तोऽमृतमुत्तमम् ॥ १३.११७.२१ ॥
ನೀನು ಯಾವ ಯಾವ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಬಯಸುವೆಯೋ ಆ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ನೀನು ಹೋಗುವೆ; ಸರ್ವ ದೇವಗಣಗಳೂ ನಿನ್ನ ಪುತ್ರರಾಗುವರು, ನಿನ್ನ ಸ್ತನದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಉತ್ತಮ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯುವರು.
13.117.22
एवमेतान्वरान्सर्वानगृह्णात्सुरभिस्तदा ।
ब्रुवतः सर्वलोकेशान्निर्वृतिं चागमत्पराम् ॥ १३.११७.२२ ॥
ಹೀಗೆ ಸುರಭಿ ಆಗ ಈ ಎಲ್ಲಾ ವರಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಳು; ಸರ್ವಲೋಕೇಶ್ವರರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರಲು ಅವಳು ಪರಮ ಸಂತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದಳು.
13.117.23
सृष्ट्वा प्रजाश्च विपुला लोकसन्धारणाय वै ।
ब्रह्मणा समनुज्ञाता सुरभिर्लोकमाविशत् ॥ १३.११७.२३ ॥
ಲೋಕ ಧಾರಣೆಗಾಗಿ ವಿಪುಲ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಸುರಭಿ ಲೋಕವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು.
13.117.24
एवं वरप्रदानेन स्वयंभोरेव भारत ।
उपरिष्टाद्गवां लोकः प्रोक्तस्ते सर्वमादितः ॥ १३.११७.२४ ॥
ಹೀಗೆ, ಭಾರತ, ಸ್ವಯಂಭುವಿನ ವರ ಪ್ರದಾನದಿಂದ ಗೋವುಗಳ ಲೋಕ ಮೇಲಿದೆ; ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಆದಿಯಿಂದ ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದೆ.