மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.117
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.117.1
सुराणामसुराणां च भूतानां च पितामह ।
प्रभुः स्रष्टा च भगवान्मुनिभिः स्तूयते भुवि ॥ १३.११७.१ ॥
பிதாமகரே! தேவர்கள், அசுரர்கள் மற்றும் அனைத்து உயிரினங்களின் தலைவரும் படைப்பாளருமான பகவான் பூமியில் முனிவர்களால் துதிக்கப்படுகிறார்.
13.117.2
तस्योपरि कथं ह्येष गोलोकः स्थानतां गतः ।
संशयो मे महानेष तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.११७.२ ॥
அதற்கு மேலே இந்த கோலோகம் எவ்வாறு ஓர் இடமாக ஆனது? இது எனக்கு பெரிய ஐயம்; அதை எனக்கு விளக்குவது உங்களுக்குத் தகும்.
13.117.3
मनोवाग्बुद्धयस्तावदेकस्थाः कुरुसत्तम ।
ततो मे शृणु कार्त्स्न्येन गोमहाभाग्यमुत्तमम् ॥ १३.११७.३ ॥
குருக்களில் சிறந்தவனே! மனம், வாக்கு, புத்தி ஆகியவை அனைத்தும் ஒரே நிலையில் நிற்கின்றன. இப்போது பசுக்களின் உயர்ந்த மகா பாக்கியத்தை என்னிடமிருந்து முழுமையாகக் கேள்.
13.117.4
पुण्यं यशस्यमायुष्यं तथा स्वस्त्ययनं महत् ।
कीर्तिर्विहरता लोके गवां यो गोषु भक्तिमान् ॥ १३.११७.४ ॥
பசுக்களில் பக்தி கொண்டவன், புண்ணியம், புகழ், நீண்ட ஆயுள் மற்றும் பெரிய மங்கல வழியைப் பெறுகிறான்; உலகில் திரிகையில் அவனுக்குப் புகழ் பரவுகிறது.
13.117.5
श्रूयते हि पुराणेषु महर्षीणां महात्मनाम् ।
संस्थाने सर्वलोकानां देवानां चापि सम्भवे ॥ १३.११७.५ ॥
புராணங்களில் மகாத்மா மகரிஷிகளிடமிருந்து கேட்கப்படுகிறது — அனைத்து உலகங்களின் நிலைப்பாட்டிலும், தேவர்களின் தோற்றத்திலும் (பசுக்களின் சிறப்பு உண்டு).
13.117.6
देवतार्थेऽमृतार्थे च यज्ञार्थे चैव भारत ।
सुरभिर्नाम विख्याता रोहिणी कामरूपिणी ॥ १३.११७.६ ॥
பாரதனே! தேவர்களுக்காகவும், அமிர்தத்திற்காகவும், யாகத்திற்காகவும் சுரபி என்ற பெயரால் புகழ்பெற்ற, விரும்பிய வடிவெடுக்கும் ரோகிணி தோன்றினாள்.
13.117.7
सङ्कल्प्य मनसा पूर्वं रोहिणी ह्यमृतात्मना ।
घोरं तपः समास्थाय निर्मिती विस्वकर्मणा ॥ १३.११७.७ ॥
முன்பு மனதில் சங்கல்பித்து, அமிர்தஸ்வரூபியான ரோஹிணி கடுமையான தவத்தை மேற்கொண்டு விஸ்வகர்மாவால் உருவாக்கப்பட்டாள்.
13.117.8
पुरुषं चासृजद्भूस्तेजसा तपसा च ह ।
देदीप्यमानं वपुषा समिद्धमिव पावकम् ॥ १३.११७.८ ॥
பூமி தேஜஸாலும் தவத்தாலும் ஒரு புருஷனைப் படைத்தாள்; அவன் உடலால் நன்கு எரியும் நெருப்பைப் போல ஒளிர்ந்தான்.
13.117.9
सोऽपश्यदिष्टरूपां तां सुरभिं रोहिणीं तदा ।
दृष्ट्वैव चातिविमनाः सोऽभवत्काममोहितः ॥ १३.११७.९ ॥
அவன் அப்போது விரும்பத்தக்க வடிவுடைய அந்த ஸுரபி-ரோஹிணியைக் கண்டான்; அவளைக் கண்டதும் மிகவும் கலங்கி, காமத்தால் மயங்கினான்.
13.117.10
तं कामार्तमथो ज्ञात्वा स्वयंभूर्लोकभावनः ।
माऽऽर्तो भव तथा चैष भगवानभ्यभाषत ॥ १३.११७.१० ॥
அவனைக் காமத்தால் வருந்துபவனாக அறிந்த, உலகங்களைப் பேணும் ஸ்வயம்பூ பகவான் அவனிடம், "வருந்தாதே" என்று கூறினார்.
13.117.11
ततः स भगवांस्तत्र मार्ताण्ड इति विश्रुतः ।
चकार नाम तं दृष्ट्वा तस्यार्तीभावमुत्तमम् ॥ १३.११७.११ ॥
அப்போது அங்கே மார்த்தாண்டன் என்று புகழ்பெற்ற அந்தப் பகவான் அவனைக் கண்டு, அவனுடைய மிக்க வருத்த நிலையைப் பார்த்து அவனுக்குப் பெயர் சூட்டினார்.
13.117.12
सोऽददाद्भगवांस्तस्मै मार्ताण्डाय महात्मने ।
सुरूपां सुरभिं कन्यां तपस्तेजोमयीं शुभाम् ॥ १३.११७.१२ ॥
அந்தப் பகவான் அந்த மகாத்மாவாகிய மார்த்தாண்டனுக்கு, தவமும் தேஜஸும் நிறைந்த, அழகிய வடிவும் மங்கலமுமுடைய கன்னிகையான சுரபியை அளித்தார்.
13.117.13
यथा मयैष चोद्भूतस्त्वं चैवषा च रोहिणी ।
मैथुनं गतवन्तौ च तथा चोत्पत्स्यति प्रजा ॥ १३.११७.१३ ॥
நான் இவனைப் பெற்றதுபோல், நீயும் இவளும் ரோகிணியும் பிறந்து கூடினீர்கள்; அதுபோலவே சந்ததி தோன்றும்.
13.117.14
प्रजा भविष्यते पुण्या पवित्रं परमं च वाम् ।
न चाप्यगम्यागमनाद्दोषं प्राप्स्यसि कर्हिचित् ॥ १३.११७.१४ ॥
சந்ததி புண்ணியமுடையதாகும்; உங்கள் இருவருக்கும் இது மிகச் சிறந்த தூய்மை. தகாத கூடலால் நீங்கள் எப்போதும் குற்றம் அடையமாட்டீர்கள்.
13.117.15
त्वत्प्रजासम्भवं क्षीरं भविष्यति परं हविः ।
यज्ञेषु चाज्यभागानां त्वत्प्रजामूलजो विधिः ॥ १३.११७.१५ ॥
உங்கள் சந்ததியிலிருந்து தோன்றும் பால் மிகச் சிறந்த ஹவிஸ் ஆகும்; யாகங்களில் நெய்ப்பங்குகளின் விதி உங்கள் சந்ததியையே மூலமாகக் கொள்ளும்.
13.117.16
प्रजाशुश्रूषवश्चैव ये भविष्यन्ति रोहिणि ।
तव तेनैव पुण्येनि गोलोकं यान्तु मानवाः ॥ १३.११७.१६ ॥
ஓ ரோகிணி, உன் சந்ததியைப் பணிவிடை செய்பவர்களான மனிதர்கள் அந்தப் புண்ணியத்தாலேயே கோலோகத்தை அடையட்டும்.
13.117.17
इदं पवित्रं परममृषभं नाम कर्हिचित् ।
यद्वै ज्ञात्वा द्विजा लोके मोक्ष्यन्ते योनिसङ्करात् ॥ १३.११७.१७ ॥
இது மிகச் சிறந்த தூய்மையான 'ரிஷபம்' என்ற பெயருடையது; இதை அறிந்த துவிஜர்கள் இவ்வுலகில் யோனிக் கலப்பிலிருந்து விடுபடுவர்.
13.117.18
एतत्क्रियाः प्रवर्तन्ते मन्त्रब्राह्मणसंस्कृताः ।
देवतानां वितॄणां च हव्यकव्यपुरोगमाः ॥ १३.११७.१८ ॥
மந்திரங்களாலும் பிராமணர்களாலும் புனிதப்படுத்தப்பட்ட இந்தச் சடங்குகள் நடைபெறுகின்றன; தேவர்களுக்கும் பித்ருக்களுக்கும் ஹவ்ய-கவ்ய படையல்களை முன்னிறுத்துபவை அவை.
13.117.19
तत एतेन पुण्येन प्रजास्तव तु रोहिणि ।
ऊर्ध्वं ममापि लोकस्य वत्स्यन्ते निरुपद्रवाः ॥ १३.११७.१९ ॥
அப்போது இந்தப் புண்ணியத்தால், ரோஹிணி, உன் மக்களும் மேலே என் உலகத்தில் துன்பமின்றி வாழ்வார்கள்.
13.117.20
भद्रं तेभ्यश्च भद्रं ते ये प्रजासु भवन्ति वै ।
युगन्धराश्च ते पुत्राः सन्तु लोकस्य धारणे ॥ १३.११७.२० ॥
அவர்களுக்கு நலம்; உனக்கும் நலம். மக்களிடையே இருப்பவர்கள் உலகைத் தாங்க நுகத்தைச் சுமக்கும் மக்களாக இருக்கட்டும்.
13.117.21
यान्यान्कामयसे लोकांस्ताँल्लोकाननुयास्यसि ।
सर्वदेवगणश्चैव तव यास्यन्ति पुत्रताम्।
तव स्तनसमुद्भूतं पिबन्तोऽमृतमुत्तमम् ॥ १३.११७.२१ ॥
நீ எந்த உலகங்களை விரும்புகிறாயோ அந்த உலகங்களை அடைவாய்; எல்லா தேவர் கூட்டங்களும் உன் மகன்களாவார்கள், உன் முலையிலிருந்து பிறந்த உயர்ந்த அமிழ்தைப் பருகுவார்கள்.
13.117.22
एवमेतान्वरान्सर्वानगृह्णात्सुरभिस्तदा ।
ब्रुवतः सर्वलोकेशान्निर्वृतिं चागमत्पराम् ॥ १३.११७.२२ ॥
இவ்வாறு சுரபி அப்போது இந்த வரங்கள் அனைத்தையும் ஏற்றுக்கொண்டாள்; எல்லா உலகங்களின் தலைவர்கள் பேசும்போது அவள் உயர்ந்த மனநிறைவை அடைந்தாள்.
13.117.23
सृष्ट्वा प्रजाश्च विपुला लोकसन्धारणाय वै ।
ब्रह्मणा समनुज्ञाता सुरभिर्लोकमाविशत् ॥ १३.११७.२३ ॥
உலகைத் தாங்குவதற்காக மிகுந்த மக்களைப் படைத்து, பிரம்மாவினால் அனுமதிக்கப்பட்ட சுரபி உலகத்தில் நுழைந்தாள்.
13.117.24
एवं वरप्रदानेन स्वयंभोरेव भारत ।
उपरिष्टाद्गवां लोकः प्रोक्तस्ते सर्वमादितः ॥ १३.११७.२४ ॥
இவ்வாறு, பாரதனே, சுயம்புவின் வரம் அளித்ததனால் பசுக்களின் உலகம் மேலே உள்ளது; அதை நான் உனக்கு முதலிலிருந்து முழுவதும் கூறினேன்.