ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.117
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.117.1
सुराणामसुराणां च भूतानां च पितामह ।
प्रभुः स्रष्टा च भगवान्मुनिभिः स्तूयते भुवि ॥ १३.११७.१ ॥
ହେ ପିତାମହ! ଦେବତା, ଅସୁର ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଓ ସ୍ରଷ୍ଟା ଭଗବାନ ପୃଥିବୀରେ ମୁନିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ ହୁଅନ୍ତି।
13.117.2
तस्योपरि कथं ह्येष गोलोकः स्थानतां गतः ।
संशयो मे महानेष तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.११७.२ ॥
ତାହା ଉପରେ ଏହି ଗୋଲୋକ କିପରି ସ୍ଥାନ ପାଇଲା? ଏହା ମୋର ବଡ଼ ସଂଶୟ; ତାହା ମୋତେ ବୁଝାଇବା ଆପଣଙ୍କ ପକ୍ଷେ ଉଚିତ।
13.117.3
मनोवाग्बुद्धयस्तावदेकस्थाः कुरुसत्तम ।
ततो मे शृणु कार्त्स्न्येन गोमहाभाग्यमुत्तमम् ॥ १३.११७.३ ॥
ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ! ମନ, ବାକ୍ୟ ଓ ବୁଦ୍ଧି, ଏସବୁ ଏକ ସ୍ଥାନରେ ଅବସ୍ଥିତ। ଏବେ ମୋଠାରୁ ଗାଈମାନଙ୍କର ଉତ୍ତମ ମହାଭାଗ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ଶୁଣ।
13.117.4
पुण्यं यशस्यमायुष्यं तथा स्वस्त्ययनं महत् ।
कीर्तिर्विहरता लोके गवां यो गोषु भक्तिमान् ॥ १३.११७.४ ॥
ଯିଏ ଗାଈମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ରଖେ, ସେ ପୁଣ୍ୟ, ଯଶ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ମହାମଙ୍ଗଳର ପଥ ପାଏ; ଜଗତରେ ବିଚରଣ କରିବା ସମୟରେ ତାହାର କୀର୍ତ୍ତି ବ୍ୟାପେ।
13.117.5
श्रूयते हि पुराणेषु महर्षीणां महात्मनाम् ।
संस्थाने सर्वलोकानां देवानां चापि सम्भवे ॥ १३.११७.५ ॥
ପୁରାଣରେ ମହାତ୍ମା ମହର୍ଷିମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଶୁଣାଯାଏ — ସମସ୍ତ ଲୋକର ସ୍ଥିତିରେ ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତିରେ ମଧ୍ୟ (ଗାଈମାନଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱ ଅଛି)।
13.117.6
देवतार्थेऽमृतार्थे च यज्ञार्थे चैव भारत ।
सुरभिर्नाम विख्याता रोहिणी कामरूपिणी ॥ १३.११७.६ ॥
ହେ ଭାରତ! ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଅମୃତ ପାଇଁ ଓ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ହିଁ ସୁରଭି ନାମରେ ବିଖ୍ୟାତ, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରୁଥିବା ରୋହିଣୀ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
13.117.7
सङ्कल्प्य मनसा पूर्वं रोहिणी ह्यमृतात्मना ।
घोरं तपः समास्थाय निर्मिती विस्वकर्मणा ॥ १३.११७.७ ॥
ପୂର୍ବରେ ମନରେ ସଙ୍କଳ୍ପ କରି, ଅମୃତସ୍ୱରୂପା ରୋହିଣୀ ଘୋର ତପସ୍ୟା ଆଶ୍ରୟ କରି ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ହେଲେ।
13.117.8
पुरुषं चासृजद्भूस्तेजसा तपसा च ह ।
देदीप्यमानं वपुषा समिद्धमिव पावकम् ॥ १३.११७.८ ॥
ପୃଥିବୀ ତେଜ ଓ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଜଣେ ପୁରୁଷ ସୃଷ୍ଟି କଲେ; ସେ ଶରୀରରେ ଜଳୁଥିବା ଅଗ୍ନି ପରି ଦୀପ୍ତ ଥିଲେ।
13.117.9
सोऽपश्यदिष्टरूपां तां सुरभिं रोहिणीं तदा ।
दृष्ट्वैव चातिविमनाः सोऽभवत्काममोहितः ॥ १३.११७.९ ॥
ସେତେବେଳେ ସେ ଇଷ୍ଟରୂପା ସେହି ସୁରଭି-ରୋହିଣୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ; ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ମାତ୍ରେ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାକୁଳ ହୋଇ କାମରେ ମୋହିତ ହେଲେ।
13.117.10
तं कामार्तमथो ज्ञात्वा स्वयंभूर्लोकभावनः ।
माऽऽर्तो भव तथा चैष भगवानभ्यभाषत ॥ १३.११७.१० ॥
ତାଙ୍କୁ କାମରେ ପୀଡ଼ିତ ଜାଣି ଲୋକପାଳକ ସ୍ୱୟଂଭୂ ଭଗବାନ କହିଲେ, "ପୀଡ଼ିତ ହୁଅ ନାହିଁ।"
13.117.11
ततः स भगवांस्तत्र मार्ताण्ड इति विश्रुतः ।
चकार नाम तं दृष्ट्वा तस्यार्तीभावमुत्तमम् ॥ १३.११७.११ ॥
ସେତେବେଳେ ସେଠାରେ ମାର୍ତାଣ୍ଡ ନାମରେ ବିଖ୍ୟାତ ସେହି ଭଗବାନ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କର ଉତ୍କଟ ପୀଡ଼ା ଅବସ୍ଥା ଦେଖି ତାଙ୍କ ନାମ ରଖିଲେ।
13.117.12
सोऽददाद्भगवांस्तस्मै मार्ताण्डाय महात्मने ।
सुरूपां सुरभिं कन्यां तपस्तेजोमयीं शुभाम् ॥ १३.११७.१२ ॥
ସେହି ଭଗବାନ ସେହି ମହାତ୍ମା ମାର୍ତାଣ୍ଡଙ୍କୁ ତପସ୍ୟା ଓ ତେଜରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସୁନ୍ଦର ରୂପବତୀ, ଶୁଭ କନ୍ୟା ସୁରଭି ପ୍ରଦାନ କଲେ।
13.117.13
यथा मयैष चोद्भूतस्त्वं चैवषा च रोहिणी ।
मैथुनं गतवन्तौ च तथा चोत्पत्स्यति प्रजा ॥ १३.११७.१३ ॥
ମୋ ଠାରୁ ଏ ଜନ୍ମିଲା ପରି, ତୁମେ, ଏ ଓ ରୋହିଣୀ ଜନ୍ମି ମିଳିତ ହେଲ; ସେହିପରି ପ୍ରଜା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ।
13.117.14
प्रजा भविष्यते पुण्या पवित्रं परमं च वाम् ।
न चाप्यगम्यागमनाद्दोषं प्राप्स्यसि कर्हिचित् ॥ १३.११७.१४ ॥
ପ୍ରଜା ପୁଣ୍ୟମୟୀ ହେବ; ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ପରମ ପବିତ୍ର। ଅଗମ୍ୟ ସଙ୍ଗମରୁ ତୁମେ କେବେ ଦୋଷ ପାଇବ ନାହିଁ।
13.117.15
त्वत्प्रजासम्भवं क्षीरं भविष्यति परं हविः ।
यज्ञेषु चाज्यभागानां त्वत्प्रजामूलजो विधिः ॥ १३.११७.१५ ॥
ତୁମ ପ୍ରଜାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କ୍ଷୀର ପରମ ହବିଃ ହେବ; ଯଜ୍ଞରେ ଆଜ୍ୟଭାଗର ବିଧି ତୁମ ପ୍ରଜାରେ ହିଁ ମୂଳ ହେବ।
13.117.16
प्रजाशुश्रूषवश्चैव ये भविष्यन्ति रोहिणि ।
तव तेनैव पुण्येनि गोलोकं यान्तु मानवाः ॥ १३.११७.१६ ॥
ହେ ରୋହିଣୀ, ଯେଉଁ ମାନବମାନେ ତୁମ ପ୍ରଜାର ସେବା କରିବେ, ସେମାନେ ସେହି ପୁଣ୍ୟରେ ଗୋଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତୁ।
13.117.17
इदं पवित्रं परममृषभं नाम कर्हिचित् ।
यद्वै ज्ञात्वा द्विजा लोके मोक्ष्यन्ते योनिसङ्करात् ॥ १३.११७.१७ ॥
ଏହା ପରମ ପବିତ୍ର 'ଋଷଭ' ନାମକ; ଏହାକୁ ଜାଣି ଦ୍ୱିଜମାନେ ଏ ଲୋକରେ ଯୋନିସଙ୍କରରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ।
13.117.18
एतत्क्रियाः प्रवर्तन्ते मन्त्रब्राह्मणसंस्कृताः ।
देवतानां वितॄणां च हव्यकव्यपुरोगमाः ॥ १३.११७.१८ ॥
ମନ୍ତ୍ର ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସଂସ୍କୃତ ଏହି କ୍ରିୟାସବୁ ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ ହୁଅନ୍ତି; ଦେବ ଓ ପିତୃମାନଙ୍କ ହବ୍ୟ-କବ୍ୟର ଅଗ୍ରଗାମୀ ସେଗୁଡ଼ିକ।
13.117.19
तत एतेन पुण्येन प्रजास्तव तु रोहिणि ।
ऊर्ध्वं ममापि लोकस्य वत्स्यन्ते निरुपद्रवाः ॥ १३.११७.१९ ॥
ତେବେ ଏହି ପୁଣ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ହେ ରୋହିଣୀ, ତୁମ ପ୍ରଜାମାନେ ମଧ୍ୟ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ମୋ ଲୋକରେ ଉପଦ୍ରବହୀନ ହୋଇ ବାସ କରିବେ।
13.117.20
भद्रं तेभ्यश्च भद्रं ते ये प्रजासु भवन्ति वै ।
युगन्धराश्च ते पुत्राः सन्तु लोकस्य धारणे ॥ १३.११७.२० ॥
ସେମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ, ତୁମର ମଧ୍ୟ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ; ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁମାନେ ରହିବେ, ସେମାନେ ଲୋକଧାରଣ ପାଇଁ ଯୁଗଭାର ବହନକାରୀ ପୁତ୍ର ହେଉନ୍ତୁ।
13.117.21
यान्यान्कामयसे लोकांस्ताँल्लोकाननुयास्यसि ।
सर्वदेवगणश्चैव तव यास्यन्ति पुत्रताम्।
तव स्तनसमुद्भूतं पिबन्तोऽमृतमुत्तमम् ॥ १३.११७.२१ ॥
ତୁମେ ଯେଉଁ ଯେଉଁ ଲୋକ ଇଚ୍ଛା କରିବ, ସେହି ସେହି ଲୋକକୁ ଯିବ; ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ମଧ୍ୟ ତୁମର ପୁତ୍ର ହେବେ, ତୁମ ସ୍ତନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଉତ୍ତମ ଅମୃତ ପାନ କରି।
13.117.22
एवमेतान्वरान्सर्वानगृह्णात्सुरभिस्तदा ।
ब्रुवतः सर्वलोकेशान्निर्वृतिं चागमत्पराम् ॥ १३.११७.२२ ॥
ଏହିପରି ସୁରଭି ସେତେବେଳେ ଏହି ସମସ୍ତ ବର ଗ୍ରହଣ କଲେ; ସର୍ବଲୋକେଶ୍ୱରମାନେ କହୁଥିବାବେଳେ ସେ ପରମ ସନ୍ତୋଷ ଲାଭ କଲେ।
13.117.23
सृष्ट्वा प्रजाश्च विपुला लोकसन्धारणाय वै ।
ब्रह्मणा समनुज्ञाता सुरभिर्लोकमाविशत् ॥ १३.११७.२३ ॥
ଲୋକଧାରଣ ପାଇଁ ବିପୁଳ ପ୍ରଜା ସୃଷ୍ଟି କରି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇ ସୁରଭି ଲୋକରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
13.117.24
एवं वरप्रदानेन स्वयंभोरेव भारत ।
उपरिष्टाद्गवां लोकः प्रोक्तस्ते सर्वमादितः ॥ १३.११७.२४ ॥
ଏହିପରି, ହେ ଭାରତ, ସ୍ୱୟମ୍ଭୁଙ୍କ ବର-ପ୍ରଦାନ ଦ୍ୱାରା ଗାଈମାନଙ୍କର ଲୋକ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ଅଛି; ତାହା ସବୁ ମୁଁ ଆଦିରୁ ତୁମକୁ କହିଲି।