మహాభారతం · అధ్యాయం 13.117
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.117.1
सुराणामसुराणां च भूतानां च पितामह ।
प्रभुः स्रष्टा च भगवान्मुनिभिः स्तूयते भुवि ॥ १३.११७.१ ॥
పితామహా! దేవతలకు, అసురులకు, సమస్త ప్రాణులకు ప్రభువు, సృష్టికర్త అయిన భగవానుడు భూమిపై మునులచే స్తుతించబడుతున్నాడు.
13.117.2
तस्योपरि कथं ह्येष गोलोकः स्थानतां गतः ।
संशयो मे महानेष तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.११७.२ ॥
దాని పైన ఈ గోలోకం ఎలా స్థానమైంది? ఇది నాకు గొప్ప సందేహం; దానిని నాకు వివరించడం మీకు తగును.
13.117.3
मनोवाग्बुद्धयस्तावदेकस्थाः कुरुसत्तम ।
ततो मे शृणु कार्त्स्न्येन गोमहाभाग्यमुत्तमम् ॥ १३.११७.३ ॥
కురుశ్రేష్ఠుడా! మనస్సు, వాక్కు, బుద్ధి అన్నీ ఒకే చోట నిలిచి ఉంటాయి. ఇప్పుడు గోవుల ఉత్తమమైన మహాభాగ్యాన్ని నా నుండి పూర్తిగా విను.
13.117.4
पुण्यं यशस्यमायुष्यं तथा स्वस्त्ययनं महत् ।
कीर्तिर्विहरता लोके गवां यो गोषु भक्तिमान् ॥ १३.११७.४ ॥
గోవులపై భక్తి కలిగినవాడు పుణ్యాన్ని, కీర్తిని, దీర్ఘాయువును, గొప్ప శుభమార్గాన్ని పొందుతాడు; లోకంలో సంచరిస్తూ అతని కీర్తి వ్యాపిస్తుంది.
13.117.5
श्रूयते हि पुराणेषु महर्षीणां महात्मनाम् ।
संस्थाने सर्वलोकानां देवानां चापि सम्भवे ॥ १३.११७.५ ॥
పురాణాలలో మహాత్ములైన మహర్షుల నుండి వినబడుతోంది — సమస్త లోకాల స్థితిలో, దేవతల ఉద్భవంలో కూడా (గోవుల ప్రాధాన్యం ఉంది).
13.117.6
देवतार्थेऽमृतार्थे च यज्ञार्थे चैव भारत ।
सुरभिर्नाम विख्याता रोहिणी कामरूपिणी ॥ १३.११७.६ ॥
భరతవంశీయుడా! దేవతల కోసం, అమృతం కోసం, యజ్ఞం కోసం సురభి అనే పేరుతో ప్రసిద్ధమైన, ఇష్టమైన రూపం ధరించగల రోహిణి ఉద్భవించింది.
13.117.7
सङ्कल्प्य मनसा पूर्वं रोहिणी ह्यमृतात्मना ।
घोरं तपः समास्थाय निर्मिती विस्वकर्मणा ॥ १३.११७.७ ॥
పూర్వం మనసులో సంకల్పించి, అమృతాత్మ అయిన రోహిణి ఘోర తపస్సును ఆశ్రయించి విశ్వకర్మచే నిర్మితమైంది.
13.117.8
पुरुषं चासृजद्भूस्तेजसा तपसा च ह ।
देदीप्यमानं वपुषा समिद्धमिव पावकम् ॥ १३.११७.८ ॥
భూమి తేజస్సుతో, తపస్సుతో ఒక పురుషుని సృష్టించింది; అతడు శరీరంతో ప్రజ్వలించే అగ్నిలా ప్రకాశించాడు.
13.117.9
सोऽपश्यदिष्टरूपां तां सुरभिं रोहिणीं तदा ।
दृष्ट्वैव चातिविमनाः सोऽभवत्काममोहितः ॥ १३.११७.९ ॥
అప్పుడు అతడు ఇష్టరూపిణి అయిన ఆ సురభి-రోహిణిని చూశాడు; ఆమెను చూడగానే అతడు అత్యంత కలవరపడి, కామంతో మోహితుడయ్యాడు.
13.117.10
तं कामार्तमथो ज्ञात्वा स्वयंभूर्लोकभावनः ।
माऽऽर्तो भव तथा चैष भगवानभ्यभाषत ॥ १३.११७.१० ॥
అతడు కామపీడితుడని తెలుసుకుని, లోకాలను పోషించే స్వయంభూ భగవానుడు, "బాధపడకు" అని అతనితో అన్నాడు.
13.117.11
ततः स भगवांस्तत्र मार्ताण्ड इति विश्रुतः ।
चकार नाम तं दृष्ट्वा तस्यार्तीभावमुत्तमम् ॥ १३.११७.११ ॥
అప్పుడు అక్కడ మార్తాండుడనే పేరుతో ప్రసిద్ధుడైన ఆ భగవానుడు అతనిని చూసి, అతని తీవ్రమైన బాధా స్థితిని గమనించి అతనికి పేరు పెట్టాడు.
13.117.12
सोऽददाद्भगवांस्तस्मै मार्ताण्डाय महात्मने ।
सुरूपां सुरभिं कन्यां तपस्तेजोमयीं शुभाम् ॥ १३.११७.१२ ॥
ఆ భగవానుడు ఆ మహాత్ముడైన మార్తాండునికి, తపస్సు తేజస్సుతో నిండిన, అందమైన రూపం గల, శుభవతి అయిన కన్య సురభిని ఇచ్చాడు.
13.117.13
यथा मयैष चोद्भूतस्त्वं चैवषा च रोहिणी ।
मैथुनं गतवन्तौ च तथा चोत्पत्स्यति प्रजा ॥ १३.११७.१३ ॥
నా ద్వారా ఇతడు ఉద్భవించినట్లు, నీవు, ఈమె, రోహిణి కూడా ఉద్భవించి కలిసినారు; అలాగే సంతానం ఉదయిస్తుంది.
13.117.14
प्रजा भविष्यते पुण्या पवित्रं परमं च वाम् ।
न चाप्यगम्यागमनाद्दोषं प्राप्स्यसि कर्हिचित् ॥ १३.११७.१४ ॥
సంతానం పుణ్యమైనది; మీ ఇద్దరికీ ఇది అత్యంత పవిత్రం. నిషిద్ధ సంగమం వల్ల మీకు ఎప్పుడూ దోషం కలగదు.
13.117.15
त्वत्प्रजासम्भवं क्षीरं भविष्यति परं हविः ।
यज्ञेषु चाज्यभागानां त्वत्प्रजामूलजो विधिः ॥ १३.११७.१५ ॥
నీ సంతానం నుండి పుట్టిన పాలు అత్యుత్తమ హవిస్సు అవుతుంది; యజ్ఞాలలో ఆజ్యభాగాల విధి నీ సంతానంలోనే మూలమవుతుంది.
13.117.16
प्रजाशुश्रूषवश्चैव ये भविष्यन्ति रोहिणि ।
तव तेनैव पुण्येनि गोलोकं यान्तु मानवाः ॥ १३.११७.१६ ॥
ఓ రోహిణీ, నీ సంతానానికి సేవ చేసే మానవులు ఆ పుణ్యం వల్లనే గోలోకానికి వెళ్లుదురుగాక.
13.117.17
इदं पवित्रं परममृषभं नाम कर्हिचित् ।
यद्वै ज्ञात्वा द्विजा लोके मोक्ष्यन्ते योनिसङ्करात् ॥ १३.११७.१७ ॥
ఇది అత్యంత పవిత్రమైన 'ఋషభం' అనే పేరుగలది; దీనిని తెలుసుకొని ద్విజులు ఈ లోకంలో యోనిసంకరం నుండి విముక్తులవుతారు.
13.117.18
एतत्क्रियाः प्रवर्तन्ते मन्त्रब्राह्मणसंस्कृताः ।
देवतानां वितॄणां च हव्यकव्यपुरोगमाः ॥ १३.११७.१८ ॥
మంత్రాలతో, బ్రాహ్మణులతో సంస్కరించబడిన ఈ క్రియలు జరుగుతాయి; దేవతలకు, పితృదేవతలకు హవ్య-కవ్యాలను ముందుంచేవి అవి.
13.117.19
तत एतेन पुण्येन प्रजास्तव तु रोहिणि ।
ऊर्ध्वं ममापि लोकस्य वत्स्यन्ते निरुपद्रवाः ॥ १३.११७.१९ ॥
అప్పుడు ఈ పుణ్యం వల్ల, రోహిణీ, నీ ప్రజలు కూడా పైన నా లోకంలో ఉపద్రవం లేకుండా నివసిస్తారు.
13.117.20
भद्रं तेभ्यश्च भद्रं ते ये प्रजासु भवन्ति वै ।
युगन्धराश्च ते पुत्राः सन्तु लोकस्य धारणे ॥ १३.११७.२० ॥
వారికి మంగళం, నీకు కూడా మంగళం; ప్రజలలో ఉన్నవారు లోకాన్ని ధరించేందుకు కాడిని మోసే కుమారులుగా ఉండుగాక.
13.117.21
यान्यान्कामयसे लोकांस्ताँल्लोकाननुयास्यसि ।
सर्वदेवगणश्चैव तव यास्यन्ति पुत्रताम्।
तव स्तनसमुद्भूतं पिबन्तोऽमृतमुत्तमम् ॥ १३.११७.२१ ॥
నీవు ఏ లోకాలను కోరుకుంటావో ఆ లోకాలకు నీవు వెళ్తావు; సర్వ దేవగణాలు కూడా నీ కుమారులవుతారు, నీ స్తనాల నుండి పుట్టిన ఉత్తమమైన అమృతాన్ని వారు తాగుతారు.
13.117.22
एवमेतान्वरान्सर्वानगृह्णात्सुरभिस्तदा ।
ब्रुवतः सर्वलोकेशान्निर्वृतिं चागमत्पराम् ॥ १३.११७.२२ ॥
ఈ విధంగా సురభి అప్పుడు ఈ వరాలన్నిటినీ స్వీకరించింది; సర్వలోకేశ్వరులు మాట్లాడుతుండగా ఆమె పరమ సంతృప్తిని పొందింది.
13.117.23
सृष्ट्वा प्रजाश्च विपुला लोकसन्धारणाय वै ।
ब्रह्मणा समनुज्ञाता सुरभिर्लोकमाविशत् ॥ १३.११७.२३ ॥
లోకాన్ని ధరించేందుకు విస్తారమైన ప్రజలను సృష్టించి, బ్రహ్మచే అనుమతి పొంది సురభి లోకంలో ప్రవేశించింది.
13.117.24
एवं वरप्रदानेन स्वयंभोरेव भारत ।
उपरिष्टाद्गवां लोकः प्रोक्तस्ते सर्वमादितः ॥ १३.११७.२४ ॥
ఈ విధంగా, భారతా, స్వయంభువు వర ప్రదానం వల్ల గోవుల లోకం పైన ఉంది; అదంతా ఆదినుండి నీకు చెప్పాను.