Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.117

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

13.117.1

सुराणामसुराणां च भूतानां च पितामह ।
प्रभुः स्रष्टा च भगवान्मुनिभिः स्तूयते भुवि ॥ १३.११७.१ ॥

പിതാമഹാ! ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെയും പ്രഭുവും സ്രഷ്ടാവുമായ ഭഗവാൻ ഭൂമിയിൽ മുനിമാരാൽ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നു.

13.117.2

तस्योपरि कथं ह्येष गोलोकः स्थानतां गतः ।
संशयो मे महानेष तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.११७.२ ॥

അതിന് മുകളിൽ ഈ ഗോലോകം എങ്ങനെ ഒരു സ്ഥാനമായി? ഇത് എനിക്ക് വലിയ സംശയം; അത് വിശദീകരിക്കുന്നത് അങ്ങേക്ക് യോഗ്യമാണ്.

13.117.3

मनोवाग्बुद्धयस्तावदेकस्थाः कुरुसत्तम ।
ततो मे शृणु कार्त्स्न्येन गोमहाभाग्यमुत्तमम् ॥ १३.११७.३ ॥

കുരുശ്രേഷ്ഠാ! മനസ്സും വാക്കും ബുദ്ധിയും ഇതുവരെ ഒരേ സ്ഥാനത്ത് നിൽക്കുന്നു. ഇനി പശുക്കളുടെ ഉത്തമമായ മഹാഭാഗ്യം എന്നിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായി കേൾക്കുക.

13.117.4

पुण्यं यशस्यमायुष्यं तथा स्वस्त्ययनं महत् ।
कीर्तिर्विहरता लोके गवां यो गोषु भक्तिमान् ॥ १३.११७.४ ॥

പശുക്കളിൽ ഭക്തിയുള്ളവൻ പുണ്യവും യശസ്സും ദീർഘായുസ്സും മഹത്തായ മംഗളമാർഗ്ഗവും നേടുന്നു; ലോകത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ കീർത്തി പരക്കുന്നു.

13.117.5

श्रूयते हि पुराणेषु महर्षीणां महात्मनाम् ।
संस्थाने सर्वलोकानां देवानां चापि सम्भवे ॥ १३.११७.५ ॥

പുരാണങ്ങളിൽ മഹാത്മാക്കളായ മഹർഷിമാരിൽ നിന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട് — സർവലോകങ്ങളുടെയും സ്ഥിതിയിലും ദേവന്മാരുടെ ഉത്ഭവത്തിലും (പശുക്കൾക്ക് മഹത്വമുണ്ട്).

13.117.6

देवतार्थेऽमृतार्थे च यज्ञार्थे चैव भारत ।
सुरभिर्नाम विख्याता रोहिणी कामरूपिणी ॥ १३.११७.६ ॥

ഭാരതാ! ദേവന്മാർക്കും അമൃതത്തിനും യജ്ഞത്തിനുമായി സുരഭി എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധയായ, ഇഷ്ടരൂപം ധരിക്കാൻ കഴിയുന്ന രോഹിണി ഉദയം ചെയ്തു.

13.117.7

सङ्कल्प्य मनसा पूर्वं रोहिणी ह्यमृतात्मना ।
घोरं तपः समास्थाय निर्मिती विस्वकर्मणा ॥ १३.११७.७ ॥

മുൻപ് മനസ്സിൽ സങ്കല്പിച്ച്, അമൃതാത്മാവായ രോഹിണി ഘോരമായ തപസ്സ് സ്വീകരിച്ച് വിശ്വകർമ്മാവിനാൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടു.

13.117.8

पुरुषं चासृजद्भूस्तेजसा तपसा च ह ।
देदीप्यमानं वपुषा समिद्धमिव पावकम् ॥ १३.११७.८ ॥

ഭൂമി തേജസ്സും തപസ്സും കൊണ്ട് ഒരു പുരുഷനെ സൃഷ്ടിച്ചു; ശരീരത്താൽ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിപോലെ അവൻ പ്രകാശിച്ചു.

13.117.9

सोऽपश्यदिष्टरूपां तां सुरभिं रोहिणीं तदा ।
दृष्ट्वैव चातिविमनाः सोऽभवत्काममोहितः ॥ १३.११७.९ ॥

അപ്പോൾ അവൻ ഇഷ്ടരൂപിണിയായ ആ സുരഭി-രോഹിണിയെ കണ്ടു; അവളെ കണ്ടമാത്രയിൽ അവൻ അത്യന്തം വിഷമിച്ച് കാമത്താൽ മോഹിതനായി.

13.117.10

तं कामार्तमथो ज्ञात्वा स्वयंभूर्लोकभावनः ।
माऽऽर्तो भव तथा चैष भगवानभ्यभाषत ॥ १३.११७.१० ॥

അവൻ കാമത്താൽ പീഡിതനാണെന്നറിഞ്ഞ്, ലോകപാലകനായ സ്വയംഭൂ ഭഗവാൻ, "ദുഃഖിക്കരുത്" എന്ന് അവനോട് പറഞ്ഞു.

13.117.11

ततः स भगवांस्तत्र मार्ताण्ड इति विश्रुतः ।
चकार नाम तं दृष्ट्वा तस्यार्तीभावमुत्तमम् ॥ १३.११७.११ ॥

അപ്പോൾ അവിടെ മാർത്താണ്ഡൻ എന്ന് പ്രസിദ്ധനായ ആ ഭഗവാൻ അവനെ നോക്കി, അവന്റെ അത്യുത്തമമായ വേദനാവസ്ഥ കണ്ട് അവന് പേരിട്ടു.

13.117.12

सोऽददाद्भगवांस्तस्मै मार्ताण्डाय महात्मने ।
सुरूपां सुरभिं कन्यां तपस्तेजोमयीं शुभाम् ॥ १३.११७.१२ ॥

ആ ഭഗവാൻ ആ മഹാത്മാവായ മാർത്താണ്ഡന് തപസ്സും തേജസ്സും നിറഞ്ഞ, സുന്ദരരൂപിണിയും മംഗളവതിയുമായ കന്യ സുരഭിയെ നൽകി.

13.117.13

यथा मयैष चोद्भूतस्त्वं चैवषा च रोहिणी ।
मैथुनं गतवन्तौ च तथा चोत्पत्स्यति प्रजा ॥ १३.११७.१३ ॥

എന്നിൽനിന്ന് ഇവൻ ജനിച്ചതുപോലെ, നീയും ഇവളും രോഹിണിയും ജനിച്ച് സംഗമിച്ചു; അതുപോലെ സന്തതി ഉണ്ടാകും.

13.117.14

प्रजा भविष्यते पुण्या पवित्रं परमं च वाम् ।
न चाप्यगम्यागमनाद्दोषं प्राप्स्यसि कर्हिचित् ॥ १३.११७.१४ ॥

സന്തതി പുണ്യമായിരിക്കും; നിങ്ങൾ ഇരുവർക്കും ഇത് പരമപവിത്രമാണ്. അഗമ്യഗമനം മൂലം നിങ്ങൾക്ക് ഒരിക്കലും ദോഷം ഉണ്ടാവില്ല.

13.117.15

त्वत्प्रजासम्भवं क्षीरं भविष्यति परं हविः ।
यज्ञेषु चाज्यभागानां त्वत्प्रजामूलजो विधिः ॥ १३.११७.१५ ॥

നിന്റെ സന്തതിയിൽനിന്ന് ഉണ്ടാകുന്ന പാൽ പരമ ഹവിസ്സാകും; യജ്ഞങ്ങളിൽ ആജ്യഭാഗങ്ങളുടെ വിധി നിന്റെ സന്തതിയിൽ മൂലമാകും.

13.117.16

प्रजाशुश्रूषवश्चैव ये भविष्यन्ति रोहिणि ।
तव तेनैव पुण्येनि गोलोकं यान्तु मानवाः ॥ १३.११७.१६ ॥

രോഹിണീ, നിന്റെ സന്തതിയെ ശുശ്രൂഷിക്കുന്ന മനുഷ്യർ ആ പുണ്യത്താൽ തന്നെ ഗോലോകത്തിൽ എത്തട്ടെ.

13.117.17

इदं पवित्रं परममृषभं नाम कर्हिचित् ।
यद्वै ज्ञात्वा द्विजा लोके मोक्ष्यन्ते योनिसङ्करात् ॥ १३.११७.१७ ॥

ഇത് പരമപവിത്രമായ 'ഋഷഭം' എന്ന പേരുള്ളതാണ്; ഇതറിഞ്ഞ ദ്വിജന്മാർ ഈ ലോകത്ത് യോനിസങ്കരത്തിൽനിന്ന് മോചിതരാകും.

13.117.18

एतत्क्रियाः प्रवर्तन्ते मन्त्रब्राह्मणसंस्कृताः ।
देवतानां वितॄणां च हव्यकव्यपुरोगमाः ॥ १३.११७.१८ ॥

മന്ത്രങ്ങളാലും ബ്രാഹ്മണരാലും സംസ്കരിക്കപ്പെട്ട ഈ ക്രിയകൾ നടക്കുന്നു; ദേവന്മാർക്കും പിതൃക്കൾക്കുമുള്ള ഹവ്യ-കവ്യങ്ങൾക്ക് മുൻപിൽ നിൽക്കുന്നവയാണവ.

13.117.19

तत एतेन पुण्येन प्रजास्तव तु रोहिणि ।
ऊर्ध्वं ममापि लोकस्य वत्स्यन्ते निरुपद्रवाः ॥ १३.११७.१९ ॥

അപ്പോൾ ഈ പുണ്യത്താൽ, രോഹിണി, നിന്റെ പ്രജകളും മുകളിൽ എന്റെ ലോകത്ത് ഉപദ്രവമില്ലാതെ വസിക്കും.

13.117.20

भद्रं तेभ्यश्च भद्रं ते ये प्रजासु भवन्ति वै ।
युगन्धराश्च ते पुत्राः सन्तु लोकस्य धारणे ॥ १३.११७.२० ॥

അവർക്ക് മംഗളം, നിനക്കും മംഗളം; പ്രജകളിലുള്ളവർ ലോകധാരണത്തിനായി നുകം വഹിക്കുന്ന പുത്രന്മാരാകട്ടെ.

13.117.21

यान्यान्कामयसे लोकांस्ताँल्लोकाननुयास्यसि ।
सर्वदेवगणश्चैव तव यास्यन्ति पुत्रताम्।
तव स्तनसमुद्भूतं पिबन्तोऽमृतमुत्तमम् ॥ १३.११७.२१ ॥

നീ ഏതേത് ലോകങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ ആ ലോകങ്ങളിൽ നീ പോകും; സകല ദേവഗണങ്ങളും നിന്റെ പുത്രന്മാരായിത്തീരും, നിന്റെ സ്തനത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ ഉത്തമമായ അമൃതം അവർ പാനം ചെയ്യും.

13.117.22

एवमेतान्वरान्सर्वानगृह्णात्सुरभिस्तदा ।
ब्रुवतः सर्वलोकेशान्निर्वृतिं चागमत्पराम् ॥ १३.११७.२२ ॥

ഇങ്ങനെ സുരഭി അപ്പോൾ ഈ വരങ്ങളെല്ലാം സ്വീകരിച്ചു; സർവലോകേശ്വരന്മാർ സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവൾ പരമമായ സംതൃപ്തി പ്രാപിച്ചു.

13.117.23

सृष्ट्वा प्रजाश्च विपुला लोकसन्धारणाय वै ।
ब्रह्मणा समनुज्ञाता सुरभिर्लोकमाविशत् ॥ १३.११७.२३ ॥

ലോകധാരണത്തിനായി വിപുലമായ പ്രജകളെ സൃഷ്ടിച്ച്, ബ്രഹ്മാവിന്റെ അനുമതി ലഭിച്ച് സുരഭി ലോകത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.

13.117.24

एवं वरप्रदानेन स्वयंभोरेव भारत ।
उपरिष्टाद्गवां लोकः प्रोक्तस्ते सर्वमादितः ॥ १३.११७.२४ ॥

ഇങ്ങനെ, ഭാരതാ, സ്വയംഭുവിന്റെ വരപ്രദാനത്താൽ പശുക്കളുടെ ലോകം മുകളിലാണ്; അതെല്ലാം ആദിമുതൽ നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.