مهابهاراتا · أدهيايا 13.123
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.123.1
ता गावो रन्तिदेवस्य गत्वा यज्ञं मनीषिणः ।
आत्मानं ज्ञापयामासुर्महर्षीणां समक्षतः ॥ १३.१२३.१ ॥
ذهبت تلك البقرات إلى قربان رانتيديفا، وأعلنت عن نفسها أمام كبار الحكماء الحكماء.
13.123.2
रन्तिदेवस्ततो राजा प्रयतः प्राञ्जलिः शुचिः ।
उवाच गावः प्रणतः किमागमनमित्यपि ॥ १३.१२३.२ ॥
ثم قال الملك رانتيديفا، الطاهر الضابط لنفسه، وقد ضم كفيه وانحنى، للبقرات: "ما سبب مجيئكن؟"
13.123.3
इच्चामस्तव राजेन्द्र सत्रेऽस्मिन्विनियोजनम् ।
पशुत्वमुपसम्प्राप्तुं प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ १३.१२३.३ ॥
يا سيد الملوك، نرغب أن نُقدَّم قربانًا في هذا القربان؛ فينبغي لك أن تمنحنا فضل نيل حال الحيوان.
13.123.4
नास्ति शक्तो गवां घातं कर्तुं शतसहस्रशः ।
घातयित्वा त्वहं युष्मान्कथमात्मानमुत्तरे ॥ १३.१२३.४ ॥
لستُ قادرًا على قتل البقرات بمئات الآلاف؛ فإذا أمرتُ بقتلكن، فكيف أنظر إلى نفسي في الآخرة؟
13.123.5
यः पशुत्वेन संयोज्य युष्मान्स्वर्गं नयेदिह ।
आत्मानं चैव तपसा गावः समुपगम्यताम् ॥ १३.१२३.५ ॥
من يربطكنّ في حال البهائم ثم يصعد بكنّ إلى السماء من هنا، ويبلغ هو نفسه بالتقشف، فليأتِ إليكنّ أيتها البقرات.
13.123.6
अस्माकं तारणे युक्तो धर्मात्मा तपसि स्थितः ।
श्रुतोऽस्माभिर्भवान्राजंस्ततस्तु स्वयमागताः ॥ १३.१२३.६ ॥
أيها الملك، قد سمعنا أنك صاحب نفس عادلة، ثابت في التقشف، وأهل لخلاصنا؛ فلذلك جئنا إليك من تلقاء أنفسنا.
13.123.7
मम सत्रे पशुत्वं वो यद्येवं हि मनीषितम् ।
समयेनाहमेतेन जुहुयां वो हुताशने ॥ १३.१२३.७ ॥
إن كان هذا ما تريدونه، أن تكونوا قرابين الذبح في قرباني، فبهذا الشرط سأقدمكم قربانًا للنار.
13.123.8
कदाचिद्यदि वः काचिदकामा विनियुज्यते ।
तदा समाप्तिः सत्रस्य गवां स्यादिति नैष्ठिकी ॥ १३.१२३.८ ॥
إن استُخدم أحدكم يومًا رغمًا عن إرادته، فعندئذٍ يتم قطعًا إتمام هذا القربان من البقر.
13.123.9
एवमस्तु महाराज यथा त्वं प्रब्रवीषि नः ।
अकामाः स्युर्यदा गावस्तदा सत्रं समाप्यताम् ॥ १३.१२३.९ ॥
ليكن ذلك كما تقول لنا أيها الملك العظيم: عندما تكون البقر غير راضية، فليتم القربان.
13.123.10
ततः प्रवृत्ते गोसत्रे रन्तिदेवस्य धीमतः ।
गोसहस्राण्यहरहर्नियुज्यन्ते शमीतृभिः ॥ १३.१२३.१० ॥
ثم بدأ قربان البقر للحكيم رانتيديفا، فصار كل يوم تُعيَّن آلاف البقر للذباحين.
13.123.11
एवं बहनि वर्षाणि व्यतीतानि नराधिप ।
गवां वै वध्यमानानां न चान्तः प्रत्यदृश्यत ॥ १३.१२३.११ ॥
وهكذا، أيها سيد الرجال، مرت سنوات كثيرة، ولم يُرَ لنهاية البقر المذبوحة أي حدّ.
13.123.12
गवां चर्मसहस्रैस्तु राशयः पर्वतोपमाः ।
बभूवुः कुरुशार्दूल बहुधा मेघसंनिभाः ॥ १३.१२३.१२ ॥
وصارت أكوام جلود البقر، بالآلاف، كالجبال، أيها النمر من الكورو، شتى الأشكال تشبه الغيوم.
13.123.13
मेदःक्लेदवहा चैव प्रावर्तत महानदी ।
अद्यापि भुवि विख्याता नदी चर्मण्वती शुभा ॥ १३.१२३.१३ ॥
وجرى نهرٌ عظيم يحمل الشحم والرطوبة، وهو اليوم في الأرض معروف باسم تشارمانفاتي، النهر المبارك.
13.123.14
ततः कदाचित्स्वं वत्सं गौरुपामन्त्र्य दुःखिता ।
एहि वत्स स्तनं पाहि मा त्वं पश्चात्क्षुदार्दितः ॥ १३.१२३.१४ ॥
ثم ناديت البقرة الحزينة يوماً عجلها: «تعال يا بني، ارضع من ضرعي، لئلا تتعذب بالجوع بعد ذلك.»
13.123.15
तप्स्यसे विमना दुःखं घातितायां मयि ध्रुवम् ।
एते ह्यायान्ति चण्डालाः सशस्त्रामां जिघांसवः ॥ १३.१२३.१५ ॥
وحين أُقتل ستتألم في قلبك بلا شك؛ فهؤلاء الشانداليون يأتون مسلحين، راغبين في قتلي.
13.123.16
अथ शुश्राव तां वाणीं मानुषीं समुदाहृताम् ।
रन्तिदेवो महाराज ततस्तां समवारयत् ॥ १३.१२३.१६ ॥
فسمع رانتيديفا، أيها الملك العظيم، ذلك الصوت البشري الذي نُطق به، فكفّه في الحال.
13.123.17
स्थापयामास गोसत्रमथ तं पार्तिवर्षभ ।
सत्रोत्सृष्टाः परित्यक्ता गावोऽन्याः समुपाश्रिताः ॥ १३.१२३.१७ ॥
ثم، أيها الثور بين الملوك، أقام ذلك الساتر للأبقار؛ فلجأت إليه البقر الأخرى التي أُطلقت من القربان وتُركت.
13.123.18
यास्तस्य राज्ञो निहता गावो यज्ञे महात्मनः ।
ता गोलोकमुपाजग्मुः प्रेक्षिता ब्रह्मवादिभिः ॥ १३.१२३.१८ ॥
والأبقار التي قُتلت في قربان ذلك الملك العظيم الروح مضت إلى عالم البقر، وقد رآها العارفون بالبراهمان.
13.123.19
रन्तिदेवोपि राजर्षिरिष्ट्वा यज्ञं यथाविधि ।
ततः सख्यं सुरपतेस्त्रिदिवं चाक्षयं ययौ ॥ १३.१२३.१९ ॥
وذهب الملك الحكيم رانتيديفا أيضًا، بعد أن أدّى القربان على الوجه المقرر، فنال صداقة سيد الآلهة ومضى إلى السماء الخالدة.
13.123.20
फेनपो दिवि गोलोके मुमुदे शाश्वतीः समाः ।
अवशिष्टश्च या गवस्ता बभूवुर्वनेचराः ॥ १३.१२३.२० ॥
وفرح فينابا في السماء، في عالم البقر (غولوكا)، سنين أبدية؛ وصارت البقر الباقية سكانَ الغابات.
13.123.21
फेनपाख्यानमेतत्ते गवां माहात्म्यमेव च ।
कथितं पावनं पुण्यं कृष्णद्वैपायनेरितम् ॥ १३.१२३.२१ ॥
وقد قُصّت عليك حكاية فينابا وعظمة البقر؛ وهي مطهِّرة ذات فضل، قالها كريشنا ديفايبايانا.
13.123.22
नारायणोऽपि भगवान्दृष्ट्वा गोषु परं यशः ।
शुश्रूषां परमां चक्रे भक्तिं च भरतर्षभ ॥ १३.१२३.२२ ॥
وكذلك أدّى الرب المبارك نارايانا، إذ رأى المجد الأسمى في البقر، أعلى خدمة وعبادة لها، يا ثور البهاراتا.
13.123.23
तस्मात्त्वमपि राजेन्द्र गा वै पूजय भारत ।
द्विजेभ्यश्चैव सततं प्रयच्छ कुरुसत्तम ॥ १३.१२३.२३ ॥
فلذلك فأنت أيضًا، يا سيد الملوك، فكرِّم البقر يا بهارتا، وأعطِ الثنائيي الولادة عطاءً متصلاً، يا خير الكورو.