ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.123
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.123.1
ता गावो रन्तिदेवस्य गत्वा यज्ञं मनीषिणः ।
आत्मानं ज्ञापयामासुर्महर्षीणां समक्षतः ॥ १३.१२३.१ ॥
ರನ್ತಿದೇವನ ಆ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಹೋದ ಆ ಗೋವುಗಳು ಜ್ಞಾನಿಗಳಾದ ಮಹರ್ಷಿಗಳ ಮುಂದೆ ತಮ್ಮನ್ನು ತಿಳಿಸಿದವು.
13.123.2
रन्तिदेवस्ततो राजा प्रयतः प्राञ्जलिः शुचिः ।
उवाच गावः प्रणतः किमागमनमित्यपि ॥ १३.१२३.२ ॥
ಆಗ ಶುಚಿಯೂ ಸಂಯಮಿಯೂ ಆದ ರಾಜ ರನ್ತಿದೇವನು ಕೈಮುಗಿದು ವಿನಯದಿಂದ ಬಾಗಿ ಆ ಗೋವುಗಳಿಗೆ, "ನೀವು ಬಂದ ಕಾರಣವೇನು?" ಎಂದನು.
13.123.3
इच्चामस्तव राजेन्द्र सत्रेऽस्मिन्विनियोजनम् ।
पशुत्वमुपसम्प्राप्तुं प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ १३.१२३.३ ॥
ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಈ ಸತ್ರದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಲಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕೆಂದು ನಾವು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ಪಶುತ್ವ ಪಡೆಯುವ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀವು ಮಾಡಬೇಕು.
13.123.4
नास्ति शक्तो गवां घातं कर्तुं शतसहस्रशः ।
घातयित्वा त्वहं युष्मान्कथमात्मानमुत्तरे ॥ १३.१२३.४ ॥
ನೂರಾರು ಸಾವಿರ ಗೋವುಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಶಕ್ತಿ ನನಗಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕೊಲ್ಲಿಸಿ, ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೇಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಣಲಿ?
13.123.5
यः पशुत्वेन संयोज्य युष्मान्स्वर्गं नयेदिह ।
आत्मानं चैव तपसा गावः समुपगम्यताम् ॥ १३.१२३.५ ॥
ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪಶುರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿಯೋಜಿಸಿ ಇಲ್ಲಿಂದ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯುವವನು, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ತನ್ನನ್ನೂ (ಪಡೆಯಲಿ). ಓ ಗೋವುಗಳೇ, ಅವನು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಬರಲಿ.
13.123.6
अस्माकं तारणे युक्तो धर्मात्मा तपसि स्थितः ।
श्रुतोऽस्माभिर्भवान्राजंस्ततस्तु स्वयमागताः ॥ १३.१२३.६ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ನೀನು ಧರ್ಮಾತ್ಮ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದವನು, ನಮ್ಮನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಲು ಯೋಗ್ಯನು ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವೇ ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ.
13.123.7
मम सत्रे पशुत्वं वो यद्येवं हि मनीषितम् ।
समयेनाहमेतेन जुहुयां वो हुताशने ॥ १३.१२३.७ ॥
ನಿಮಗೆ ಇದೇ ಇಷ್ಟವಾದರೆ, ನನ್ನ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ನೀವು ಪಶುಗಳಾಗಿರಿ; ಈ ಒಪ್ಪಂದದ ಪ್ರಕಾರ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಾನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
13.123.8
कदाचिद्यदि वः काचिदकामा विनियुज्यते ।
तदा समाप्तिः सत्रस्य गवां स्यादिति नैष्ठिकी ॥ १३.१२३.८ ॥
ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದೆ ಇದರಲ್ಲಿ ನಿಯೋಜಿತರಾದರೆ, ಆಗ ಗೋವುಗಳ ಈ ಯಜ್ಞ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.
13.123.9
एवमस्तु महाराज यथा त्वं प्रब्रवीषि नः ।
अकामाः स्युर्यदा गावस्तदा सत्रं समाप्यताम् ॥ १३.१२३.९ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ನೀನು ನಮಗೆ ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಆಗಲಿ; ಗೋವುಗಳು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದವಾದಾಗ ಯಜ್ಞ ಮುಗಿಯಲಿ.
13.123.10
ततः प्रवृत्ते गोसत्रे रन्तिदेवस्य धीमतः ।
गोसहस्राण्यहरहर्नियुज्यन्ते शमीतृभिः ॥ १३.१२३.१० ॥
ಆಗ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ರನ್ತಿದೇವನ ಗೋಸತ್ರ ಆರಂಭವಾಯಿತು; ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಸಾವಿರಾರು ಗೋವುಗಳನ್ನು ವಧಕರು ನಿಯೋಜಿಸಿದರು.
13.123.11
एवं बहनि वर्षाणि व्यतीतानि नराधिप ।
गवां वै वध्यमानानां न चान्तः प्रत्यदृश्यत ॥ १३.१२३.११ ॥
ನರಾಧಿಪನೇ, ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು; ವಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಗೋವುಗಳಿಗೆ ಅಂತ್ಯ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
13.123.12
गवां चर्मसहस्रैस्तु राशयः पर्वतोपमाः ।
बभूवुः कुरुशार्दूल बहुधा मेघसंनिभाः ॥ १३.१२३.१२ ॥
ಕುರುಶಾರ್ದೂಲನೇ, ಸಾವಿರಾರು ಗೋಚರ್ಮಗಳ ರಾಶಿಗಳು ಪರ್ವತಗಳಂತಾದವು; ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮೇಘಗಳಂತೆ ತೋರಿದವು.
13.123.13
मेदःक्लेदवहा चैव प्रावर्तत महानदी ।
अद्यापि भुवि विख्याता नदी चर्मण्वती शुभा ॥ १३.१२३.१३ ॥
ಕೊಬ್ಬು ಮತ್ತು ರಕ್ತವನ್ನು ಹೊತ್ತ ಒಂದು ಮಹಾನದಿ ಹರಿಯಲಾರಂಭಿಸಿತು; ಇಂದಿಗೂ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಚರ್ಮಣ್ವತಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಶುಭ ನದಿ ಅದು.
13.123.14
ततः कदाचित्स्वं वत्सं गौरुपामन्त्र्य दुःखिता ।
एहि वत्स स्तनं पाहि मा त्वं पश्चात्क्षुदार्दितः ॥ १३.१२३.१४ ॥
ಆಗ ಒಮ್ಮೆ ದುಃಖಿತವಾದ ಹಸು ತನ್ನ ಕರುವನ್ನು ಕರೆಯಿತು: 'ಬಾ ಮಗು, ಕೆಚ್ಚಲನ್ನು ಕುಡಿ; ಮುಂದೆ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಬೇಡ.'
13.123.15
तप्स्यसे विमना दुःखं घातितायां मयि ध्रुवम् ।
एते ह्यायान्ति चण्डालाः सशस्त्रामां जिघांसवः ॥ १३.१२३.१५ ॥
ನಾನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರೆ ನೀನು ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಿ ದುಃಖಿಸುವೆ; ಇಗೋ ಆಯುಧ ಧರಿಸಿದ ಚಂಡಾಲರು ನನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
13.123.16
अथ शुश्राव तां वाणीं मानुषीं समुदाहृताम् ।
रन्तिदेवो महाराज ततस्तां समवारयत् ॥ १३.१२३.१६ ॥
ಆಗ ಮಹಾರಾಜ, ರನ್ತಿದೇವನು ಆ ಮಾನುಷ ವಾಣಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು; ತಕ್ಷಣ ಅದನ್ನು ತಡೆದನು.
13.123.17
स्थापयामास गोसत्रमथ तं पार्तिवर्षभ ।
सत्रोत्सृष्टाः परित्यक्ता गावोऽन्याः समुपाश्रिताः ॥ १३.१२३.१७ ॥
ಆಗ ರಾಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವನು ಆ ಗೋಸತ್ರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು; ಸತ್ರದಿಂದ ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟು ಕೈಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟ ಇತರ ಹಸುಗಳು ಅವನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದವು.
13.123.18
यास्तस्य राज्ञो निहता गावो यज्ञे महात्मनः ।
ता गोलोकमुपाजग्मुः प्रेक्षिता ब्रह्मवादिभिः ॥ १३.१२३.१८ ॥
ಆ ಮಹಾತ್ಮ ರಾಜನ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಹಸುಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಗಳಿಂದ ಕಾಣಲ್ಪಟ್ಟು ಗೋಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪಿದವು.
13.123.19
रन्तिदेवोपि राजर्षिरिष्ट्वा यज्ञं यथाविधि ।
ततः सख्यं सुरपतेस्त्रिदिवं चाक्षयं ययौ ॥ १३.१२३.१९ ॥
ರಾಜರ್ಷಿ ರಂತಿದೇವನೂ ವಿಧಿಯಂತೆ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿ, ದೇವೇಂದ್ರನ ಸಖ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು ಅಕ್ಷಯ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
13.123.20
फेनपो दिवि गोलोके मुमुदे शाश्वतीः समाः ।
अवशिष्टश्च या गवस्ता बभूवुर्वनेचराः ॥ १३.१२३.२० ॥
ಫೇನಪನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಗೋಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆನಂದಿಸಿದನು. ಉಳಿದ ಹಸುಗಳು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವುಗಳಾದವು.
13.123.21
फेनपाख्यानमेतत्ते गवां माहात्म्यमेव च ।
कथितं पावनं पुण्यं कृष्णद्वैपायनेरितम् ॥ १३.१२३.२१ ॥
ಫೇನಪನ ಈ ಆಖ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಗೋವುಗಳ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಯಿತು; ಇದು ಪಾವನವೂ ಪುಣ್ಯದಾಯಕವೂ ಆಗಿದ್ದು, ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನನು ಹೇಳಿದ್ದು.
13.123.22
नारायणोऽपि भगवान्दृष्ट्वा गोषु परं यशः ।
शुश्रूषां परमां चक्रे भक्तिं च भरतर्षभ ॥ १३.१२३.२२ ॥
ಭಗವಾನ್ ನಾರಾಯಣನೂ ಗೋವುಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಕಂಡು ಅವುಗಳಿಗೆ ಪರಮ ಸೇವೆ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು. ಭರತರ್ಷಭ!
13.123.23
तस्मात्त्वमपि राजेन्द्र गा वै पूजय भारत ।
द्विजेभ्यश्चैव सततं प्रयच्छ कुरुसत्तम ॥ १३.१२३.२३ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ನೀನೂ ಗೋವುಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸು, ಭಾರತ! ದ್ವಿಜರಿಗೆ ನಿರಂತರ ದಾನ ನೀಡು, ಕುರುಸತ್ತಮ!