Mahābhārata · Adhyāya 13.123
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.123.1
ता गावो रन्तिदेवस्य गत्वा यज्ञं मनीषिणः ।
आत्मानं ज्ञापयामासुर्महर्षीणां समक्षतः ॥ १३.१२३.१ ॥
Tendo ido ao sacrifício de Rantideva, aquelas vacas se revelaram na presença dos sábios grandes videntes.
13.123.2
रन्तिदेवस्ततो राजा प्रयतः प्राञ्जलिः शुचिः ।
उवाच गावः प्रणतः किमागमनमित्यपि ॥ १३.१२३.२ ॥
Então o rei Rantideva, puro e dominado, com as palmas unidas e curvando-se, disse às vacas: "Qual é o motivo da vossa vinda?"
13.123.3
इच्चामस्तव राजेन्द्र सत्रेऽस्मिन्विनियोजनम् ।
पशुत्वमुपसम्प्राप्तुं प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ १३.१२३.३ ॥
Ó senhor dos reis, desejamos ser oferecidas como sacrifício neste sacrifício; deves conceder-nos o favor de assumirmos a condição animal.
13.123.4
नास्ति शक्तो गवां घातं कर्तुं शतसहस्रशः ।
घातयित्वा त्वहं युष्मान्कथमात्मानमुत्तरे ॥ १३.१२३.४ ॥
Não tenho poder para matar vacas aos centos de milhares; tendo-vos mandado matar, como poderia eu ver-me a mim mesmo no além?
13.123.5
यः पशुत्वेन संयोज्य युष्मान्स्वर्गं नयेदिह ।
आत्मानं चैव तपसा गावः समुपगम्यताम् ॥ १३.१२३.५ ॥
Quem, tendo-vos atado à condição animal, vos conduzisse aqui ao céu, e a si mesmo alcançasse pela austeridade — que venha a vós, ó vacas.
13.123.6
अस्माकं तारणे युक्तो धर्मात्मा तपसि स्थितः ।
श्रुतोऽस्माभिर्भवान्राजंस्ततस्तु स्वयमागताः ॥ १३.१२३.६ ॥
Ó rei, ouvimos dizer que és justo de alma, firme na austeridade e digno da nossa libertação; por isso viemos a ti por nossa própria vontade.
13.123.7
मम सत्रे पशुत्वं वो यद्येवं हि मनीषितम् ।
समयेनाहमेतेन जुहुयां वो हुताशने ॥ १३.१२३.७ ॥
Se é isto o que desejais, que sejais os animais do meu sacrifício; com esta condição vos oferecerei ao fogo.
13.123.8
कदाचिद्यदि वः काचिदकामा विनियुज्यते ।
तदा समाप्तिः सत्रस्य गवां स्यादिति नैष्ठिकी ॥ १३.१२३.८ ॥
Se algum dia algum de vós for empregado nisto contra a vontade, então a conclusão deste sacrifício das vacas estará assegurada.
13.123.9
एवमस्तु महाराज यथा त्वं प्रब्रवीषि नः ।
अकामाः स्युर्यदा गावस्तदा सत्रं समाप्यताम् ॥ १३.१२३.९ ॥
Assim seja, grande rei, como nos dizes: quando as vacas estiverem sem vontade, que o sacrifício se complete.
13.123.10
ततः प्रवृत्ते गोसत्रे रन्तिदेवस्य धीमतः ।
गोसहस्राण्यहरहर्नियुज्यन्ते शमीतृभिः ॥ १३.१२३.१० ॥
Então, iniciado o sacrifício das vacas do sábio Rantideva, todos os dias milhares de vacas eram destinadas aos carniceiros.
13.123.11
एवं बहनि वर्षाणि व्यतीतानि नराधिप ।
गवां वै वध्यमानानां न चान्तः प्रत्यदृश्यत ॥ १३.१२३.११ ॥
Assim, ó senhor dos homens, passaram-se muitos anos, e não se via fim às vacas que eram abatidas.
13.123.12
गवां चर्मसहस्रैस्तु राशयः पर्वतोपमाः ।
बभूवुः कुरुशार्दूल बहुधा मेघसंनिभाः ॥ १३.१२३.१२ ॥
E as pilhas de peles de vaca, aos milhares, tornaram-se como montanhas, ó tigre dos Kurus, semelhantes a nuvens de muitas formas.
13.123.13
मेदःक्लेदवहा चैव प्रावर्तत महानदी ।
अद्यापि भुवि विख्याता नदी चर्मण्वती शुभा ॥ १३.१२३.१३ ॥
Um grande rio começou a correr, carregando gordura e umidade; até hoje, na terra, é célebre como o auspicioso rio Carmaṇvatī.
13.123.14
ततः कदाचित्स्वं वत्सं गौरुपामन्त्र्य दुःखिता ।
एहि वत्स स्तनं पाहि मा त्वं पश्चात्क्षुदार्दितः ॥ १३.१२३.१४ ॥
Então, certa vez, a vaca aflita chamou seu próprio bezerro: 'Vem, filho, mama na minha teta; para não sofreres depois com a fome.'
13.123.15
तप्स्यसे विमना दुःखं घातितायां मयि ध्रुवम् ।
एते ह्यायान्ति चण्डालाः सशस्त्रामां जिघांसवः ॥ १३.१२३.१५ ॥
Quando eu for morta, certamente sofrerás com o coração aflito; pois estes chandālas vêm armados, desejosos de me matar.
13.123.16
अथ शुश्राव तां वाणीं मानुषीं समुदाहृताम् ।
रन्तिदेवो महाराज ततस्तां समवारयत् ॥ १३.१२३.१६ ॥
Então, ó grande rei, Rantideva ouviu aquela voz humana que fora proferida, e logo a conteve.
13.123.17
स्थापयामास गोसत्रमथ तं पार्तिवर्षभ ।
सत्रोत्सृष्टाः परित्यक्ता गावोऽन्याः समुपाश्रिताः ॥ १३.१२३.१७ ॥
Então, ó touro entre os reis, ele estabeleceu aquele sacrifício de vacas; e as outras vacas, libertadas e abandonadas do sacrifício, buscaram abrigo nele.
13.123.18
यास्तस्य राज्ञो निहता गावो यज्ञे महात्मनः ।
ता गोलोकमुपाजग्मुः प्रेक्षिता ब्रह्मवादिभिः ॥ १३.१२३.१८ ॥
As vacas que foram mortas no sacrifício daquele rei magnânimo foram ao mundo das vacas, vistas pelos conhecedores do Brahman.
13.123.19
रन्तिदेवोपि राजर्षिरिष्ट्वा यज्ञं यथाविधि ।
ततः सख्यं सुरपतेस्त्रिदिवं चाक्षयं ययौ ॥ १३.१२३.१९ ॥
Também o rei-sábio Rantideva, tendo realizado devidamente um sacrifício, obteve a amizade do senhor dos deuses e foi ao céu imperecível.
13.123.20
फेनपो दिवि गोलोके मुमुदे शाश्वतीः समाः ।
अवशिष्टश्च या गवस्ता बभूवुर्वनेचराः ॥ १३.१२३.२० ॥
Phenapa regozijou-se por anos eternos no céu, no mundo das vacas; e as vacas que restaram tornaram-se habitantes da floresta.
13.123.21
फेनपाख्यानमेतत्ते गवां माहात्म्यमेव च ।
कथितं पावनं पुण्यं कृष्णद्वैपायनेरितम् ॥ १३.१२३.२१ ॥
Esta narrativa de Phenapa e a grandeza das vacas foi contada a ti; é purificadora e meritória, dita por Kṛṣṇa Dvaipāyana.
13.123.22
नारायणोऽपि भगवान्दृष्ट्वा गोषु परं यशः ।
शुश्रूषां परमां चक्रे भक्तिं च भरतर्षभ ॥ १३.१२३.२२ ॥
Também o bem-aventurado Nārāyaṇa, vendo a glória suprema nas vacas, prestou-lhes o mais alto serviço e devoção, ó touro dos Bharatas.
13.123.23
तस्मात्त्वमपि राजेन्द्र गा वै पूजय भारत ।
द्विजेभ्यश्चैव सततं प्रयच्छ कुरुसत्तम ॥ १३.१२३.२३ ॥
Portanto, ó senhor dos reis, também tu deves honrar as vacas, ó Bhārata, e dar constantemente dádivas aos dvijas, ó melhor dos Kurus.