మహాభారతం · అధ్యాయం 13.123
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.123.1
ता गावो रन्तिदेवस्य गत्वा यज्ञं मनीषिणः ।
आत्मानं ज्ञापयामासुर्महर्षीणां समक्षतः ॥ १३.१२३.१ ॥
రంతిదేవుని ఆ యజ్ఞానికి వెళ్లిన ఆ గోవులు జ్ఞానులైన మహర్షుల ఎదుట తమను తాము తెలియజేశాయి.
13.123.2
रन्तिदेवस्ततो राजा प्रयतः प्राञ्जलिः शुचिः ।
उवाच गावः प्रणतः किमागमनमित्यपि ॥ १३.१२३.२ ॥
అప్పుడు శుచిమంతుడు, సంయమి అయిన రాజు రంతిదేవుడు చేతులు జోడించి, వంగి, ఆ గోవులతో "మీరు రావడానికి కారణం ఏమిటి?" అని అన్నాడు.
13.123.3
इच्चामस्तव राजेन्द्र सत्रेऽस्मिन्विनियोजनम् ।
पशुत्वमुपसम्प्राप्तुं प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ १३.१२३.३ ॥
రాజేంద్రా, ఈ సత్రంలో మమ్మల్ని బలిగా సమర్పించాలని మేము కోరుతున్నాము. పశుత్వాన్ని పొందే అనుగ్రహం మీరు చేయాలి.
13.123.4
नास्ति शक्तो गवां घातं कर्तुं शतसहस्रशः ।
घातयित्वा त्वहं युष्मान्कथमात्मानमुत्तरे ॥ १३.१२३.४ ॥
వందల వేల గోవులను చంపే శక్తి నాకు లేదు. మిమ్మల్ని చంపించి, పరలోకంలో నేను నన్ను ఎలా చూసుకోగలను?
13.123.5
यः पशुत्वेन संयोज्य युष्मान्स्वर्गं नयेदिह ।
आत्मानं चैव तपसा गावः समुपगम्यताम् ॥ १३.१२३.५ ॥
మిమ్మల్ని పశురూపంలో నియోగించి ఇక్కడినుంచి స్వర్గానికి తీసుకెళ్లేవాడు, తపస్సుతో తనను కూడా (పొందాలి). ఓ గోవులారా, అతను మీ వద్దకు రావాలి.
13.123.6
अस्माकं तारणे युक्तो धर्मात्मा तपसि स्थितः ।
श्रुतोऽस्माभिर्भवान्राजंस्ततस्तु स्वयमागताः ॥ १३.१२३.६ ॥
ఓ రాజా, నీవు ధర్మాత్ముడవు, తపస్సులో స్థిరుడవు, మమ్మల్ని రక్షించడానికి తగినవాడవు అని మేము విన్నాము; అందుకే మేము స్వయంగా నీ వద్దకు వచ్చాము.
13.123.7
मम सत्रे पशुत्वं वो यद्येवं हि मनीषितम् ।
समयेनाहमेतेन जुहुयां वो हुताशने ॥ १३.१२३.७ ॥
మీకు ఇదే ఇష్టమైతే, నా యజ్ఞంలో మీరు పశువులుగా ఉండండి; ఈ ఒప్పందంపై నేను మిమ్మల్ని అగ్నిలో ఆహుతి చేస్తాను.
13.123.8
कदाचिद्यदि वः काचिदकामा विनियुज्यते ।
तदा समाप्तिः सत्रस्य गवां स्यादिति नैष्ठिकी ॥ १३.१२३.८ ॥
మీలో ఎవరైనా అయిష్టంగా ఇందులో నియమింపబడితే, అప్పుడు గోవుల ఈ యజ్ఞం ఖచ్చితంగా ముగుస్తుంది.
13.123.9
एवमस्तु महाराज यथा त्वं प्रब्रवीषि नः ।
अकामाः स्युर्यदा गावस्तदा सत्रं समाप्यताम् ॥ १३.१२३.९ ॥
మహారాజా, నీవు మాతో చెప్పినట్లే అగుగాక; గోవులు ఇష్టం లేనివిగా ఉన్నప్పుడు యజ్ఞం ముగియనీ.
13.123.10
ततः प्रवृत्ते गोसत्रे रन्तिदेवस्य धीमतः ।
गोसहस्राण्यहरहर्नियुज्यन्ते शमीतृभिः ॥ १३.१२३.१० ॥
అప్పుడు బుద్ధిమంతుడైన రన్తిదేవుని గోసత్రం ప్రారంభమైంది; ప్రతిరోజూ వేలాది గోవులు వధకులచే నియోగించబడ్డాయి.
13.123.11
एवं बहनि वर्षाणि व्यतीतानि नराधिप ।
गवां वै वध्यमानानां न चान्तः प्रत्यदृश्यत ॥ १३.१२३.११ ॥
నరాధిపా, ఇలా అనేక సంవత్సరాలు గడిచిపోయాయి; వధింపబడుతున్న గోవులకు అంతం కనిపించలేదు.
13.123.12
गवां चर्मसहस्रैस्तु राशयः पर्वतोपमाः ।
बभूवुः कुरुशार्दूल बहुधा मेघसंनिभाः ॥ १३.१२३.१२ ॥
కురుశార్దూలా, వేలాది గోచర్మాల రాశులు పర్వతాల వలె అయ్యాయి; అనేకంగా మేఘాల వలె కనిపించాయి.
13.123.13
मेदःक्लेदवहा चैव प्रावर्तत महानदी ।
अद्यापि भुवि विख्याता नदी चर्मण्वती शुभा ॥ १३.१२३.१३ ॥
కొవ్వు, రక్తప్రవాహాలను మోసే ఒక మహానది ప్రవహించింది; నేటికీ భూమిపై చర్మణ్వతి అనే పేరుతో ప్రసిద్ధమైన శుభనది అది.
13.123.14
ततः कदाचित्स्वं वत्सं गौरुपामन्त्र्य दुःखिता ।
एहि वत्स स्तनं पाहि मा त्वं पश्चात्क्षुदार्दितः ॥ १३.१२३.१४ ॥
అప్పుడు ఒకప్పుడు దుఃఖితురాలైన ఆవు తన దూడను పిలిచింది: 'రా కొడుకా, పాలు త్రాగు; తరువాత ఆకలితో బాధపడకు.'
13.123.15
तप्स्यसे विमना दुःखं घातितायां मयि ध्रुवम् ।
एते ह्यायान्ति चण्डालाः सशस्त्रामां जिघांसवः ॥ १३.१२३.१५ ॥
నేను చంపబడితే నువ్వు మనసు కలత చెంది దుఃఖిస్తావు; ఇదిగో ఆయుధాలు ధరించిన చండాలురు నన్ను చంపాలని వస్తున్నారు.
13.123.16
अथ शुश्राव तां वाणीं मानुषीं समुदाहृताम् ।
रन्तिदेवो महाराज ततस्तां समवारयत् ॥ १३.१२३.१६ ॥
అప్పుడు మహారాజా, రంతిదేవుడు ఆ మానుషవాణిని విన్నాడు; వెంటనే దానిని ఆపాడు.
13.123.17
स्थापयामास गोसत्रमथ तं पार्तिवर्षभ ।
सत्रोत्सृष्टाः परित्यक्ता गावोऽन्याः समुपाश्रिताः ॥ १३.१२३.१७ ॥
అప్పుడు రాజులలో శ్రేష్ఠుడా, అతడు ఆ గోసత్రాన్ని స్థాపించాడు; సత్రం నుండి విడిచిపెట్టబడి త్యజించబడిన ఇతర ఆవులు అతని ఆశ్రయాన్ని పొందాయి.
13.123.18
यास्तस्य राज्ञो निहता गावो यज्ञे महात्मनः ।
ता गोलोकमुपाजग्मुः प्रेक्षिता ब्रह्मवादिभिः ॥ १३.१२३.१८ ॥
ఆ మహాత్ముడైన రాజు యజ్ఞంలో చంపబడిన ఆవులు, బ్రహ్మవాదులచే చూడబడినవై గోలోకానికి చేరుకున్నాయి.
13.123.19
रन्तिदेवोपि राजर्षिरिष्ट्वा यज्ञं यथाविधि ।
ततः सख्यं सुरपतेस्त्रिदिवं चाक्षयं ययौ ॥ १३.१२३.१९ ॥
రాజర్షి రంతిదేవుడు కూడా విధిప్రకారం యజ్ఞం చేసి, దేవేంద్రునితో స్నేహం పొంది, నాశనములేని స్వర్గానికి వెళ్ళాడు.
13.123.20
फेनपो दिवि गोलोके मुमुदे शाश्वतीः समाः ।
अवशिष्टश्च या गवस्ता बभूवुर्वनेचराः ॥ १३.१२३.२० ॥
ఫేనపుడు స్వర్గంలో, గోలోకంలో, శాశ్వత సంవత్సరాలు ఆనందించాడు. మిగిలిన ఆవులు అడవిలో తిరిగేవిగా మారాయి.
13.123.21
फेनपाख्यानमेतत्ते गवां माहात्म्यमेव च ।
कथितं पावनं पुण्यं कृष्णद्वैपायनेरितम् ॥ १३.१२३.२१ ॥
ఫేనపుని ఈ ఆఖ్యానం, గోవుల మహాత్మ్యం నీకు చెప్పబడ్డాయి. ఇది పవిత్రమైనది, పుణ్యప్రదమైనది; కృష్ణద్వైపాయనుడు చెప్పినది.
13.123.22
नारायणोऽपि भगवान्दृष्ट्वा गोषु परं यशः ।
शुश्रूषां परमां चक्रे भक्तिं च भरतर्षभ ॥ १३.१२३.२२ ॥
భగవంతుడైన నారాయణుడు కూడా గోవులలో పరమ యశస్సును చూసి, వాటికి పరమ సేవ, భక్తి చేశాడు. భరతర్షభా!
13.123.23
तस्मात्त्वमपि राजेन्द्र गा वै पूजय भारत ।
द्विजेभ्यश्चैव सततं प्रयच्छ कुरुसत्तम ॥ १३.१२३.२३ ॥
కాబట్టి రాజేంద్రా, నీవు కూడా గోవులను పూజించు, భారతా! ద్విజులకు నిరంతరం దానం ఇవ్వు, కురుసత్తమా!