Mahābhārata · Adhyāya 13.123
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.123.1
ता गावो रन्तिदेवस्य गत्वा यज्ञं मनीषिणः ।
आत्मानं ज्ञापयामासुर्महर्षीणां समक्षतः ॥ १३.१२३.१ ॥
Habiendo ido al sacrificio de Rantideva, aquellas vacas se dieron a conocer ante los sabios grandes sabios.
13.123.2
रन्तिदेवस्ततो राजा प्रयतः प्राञ्जलिः शुचिः ।
उवाच गावः प्रणतः किमागमनमित्यपि ॥ १३.१२३.२ ॥
Entonces el rey Rantideva, puro y dominado, con las palmas unidas e inclinado, dijo a las vacas: "¿Cuál es el motivo de vuestra venida?"
13.123.3
इच्चामस्तव राजेन्द्र सत्रेऽस्मिन्विनियोजनम् ।
पशुत्वमुपसम्प्राप्तुं प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ १३.१२३.३ ॥
Oh señor de reyes, deseamos ser ofrecidas en este sacrificio; debes concedernos el favor de adquirir la condición animal.
13.123.4
नास्ति शक्तो गवां घातं कर्तुं शतसहस्रशः ।
घातयित्वा त्वहं युष्मान्कथमात्मानमुत्तरे ॥ १३.१२३.४ ॥
No tengo poder para matar vacas por centenares de miles; habiéndoos hecho matar, ¿cómo podría verme yo mismo en el más allá?
13.123.5
यः पशुत्वेन संयोज्य युष्मान्स्वर्गं नयेदिह ।
आत्मानं चैव तपसा गावः समुपगम्यताम् ॥ १३.१२३.५ ॥
Quien, habiéndoos atado en la condición animal, os llevara aquí al cielo, y por la austeridad se alcanzara a sí mismo — que venga a vosotras, oh vacas.
13.123.6
अस्माकं तारणे युक्तो धर्मात्मा तपसि स्थितः ।
श्रुतोऽस्माभिर्भवान्राजंस्ततस्तु स्वयमागताः ॥ १३.१२३.६ ॥
Oh rey, hemos oído que eres de alma justa, firme en la austeridad y digno de nuestra liberación; por eso hemos venido a ti por nuestra propia voluntad.
13.123.7
मम सत्रे पशुत्वं वो यद्येवं हि मनीषितम् ।
समयेनाहमेतेन जुहुयां वो हुताशने ॥ १३.१२३.७ ॥
Si esto es lo que deseáis, que seáis las víctimas animales en mi sacrificio; con esta condición os ofreceré al fuego.
13.123.8
कदाचिद्यदि वः काचिदकामा विनियुज्यते ।
तदा समाप्तिः सत्रस्य गवां स्यादिति नैष्ठिकी ॥ १३.१२३.८ ॥
Si alguna vez alguno de vosotros fuera empleado en ello contra su voluntad, entonces el sacrificio de las vacas quedaría ciertamente completado.
13.123.9
एवमस्तु महाराज यथा त्वं प्रब्रवीषि नः ।
अकामाः स्युर्यदा गावस्तदा सत्रं समाप्यताम् ॥ १३.१२३.९ ॥
Así sea, gran rey, como nos dices: cuando las vacas estén sin voluntad, que el sacrificio se complete.
13.123.10
ततः प्रवृत्ते गोसत्रे रन्तिदेवस्य धीमतः ।
गोसहस्राण्यहरहर्नियुज्यन्ते शमीतृभिः ॥ १३.१२३.१० ॥
Entonces, iniciado el sacrificio de vacas del sabio Rantideva, cada día se destinaban miles de vacas a los matarifes.
13.123.11
एवं बहनि वर्षाणि व्यतीतानि नराधिप ।
गवां वै वध्यमानानां न चान्तः प्रत्यदृश्यत ॥ १३.१२३.११ ॥
Así, oh señor de los hombres, pasaron muchos años, y no se vio fin a las vacas que eran sacrificadas.
13.123.12
गवां चर्मसहस्रैस्तु राशयः पर्वतोपमाः ।
बभूवुः कुरुशार्दूल बहुधा मेघसंनिभाः ॥ १३.१२३.१२ ॥
Y los montones de pieles de vaca, miles de ellas, se volvieron como montañas, oh tigre de los Kurus, semejantes a nubes de muchas formas.
13.123.13
मेदःक्लेदवहा चैव प्रावर्तत महानदी ।
अद्यापि भुवि विख्याता नदी चर्मण्वती शुभा ॥ १३.१२३.१३ ॥
Y comenzó a fluir un gran río que llevaba grasa y humedad; hasta hoy, en la tierra, es conocido como el auspicioso río Carmaṇvatī.
13.123.14
ततः कदाचित्स्वं वत्सं गौरुपामन्त्र्य दुःखिता ।
एहि वत्स स्तनं पाहि मा त्वं पश्चात्क्षुदार्दितः ॥ १३.१२३.१४ ॥
Entonces, en cierta ocasión, la vaca afligida llamó a su propio ternero: '¡Ven, hijo, bebe de la ubre; no vayas a sufrir después por el hambre!'
13.123.15
तप्स्यसे विमना दुःखं घातितायां मयि ध्रुवम् ।
एते ह्यायान्ति चण्डालाः सशस्त्रामां जिघांसवः ॥ १३.१२३.१५ ॥
Cuando yo sea matada, sin duda sufrirás con el corazón afligido; pues estos chandalas vienen armados, deseosos de matarme.
13.123.16
अथ शुश्राव तां वाणीं मानुषीं समुदाहृताम् ।
रन्तिदेवो महाराज ततस्तां समवारयत् ॥ १३.१२३.१६ ॥
Entonces, oh gran rey, Rantideva escuchó aquella voz humana que había sido pronunciada, y de inmediato la detuvo.
13.123.17
स्थापयामास गोसत्रमथ तं पार्तिवर्षभ ।
सत्रोत्सृष्टाः परित्यक्ता गावोऽन्याः समुपाश्रिताः ॥ १३.१२३.१७ ॥
Entonces, oh toro entre los reyes, él estableció aquel sacrificio de vacas; y las otras vacas, liberadas y abandonadas del sacrificio, se acogieron a él.
13.123.18
यास्तस्य राज्ञो निहता गावो यज्ञे महात्मनः ।
ता गोलोकमुपाजग्मुः प्रेक्षिता ब्रह्मवादिभिः ॥ १३.१२३.१८ ॥
Las vacas que fueron sacrificadas en el sacrificio de aquel rey magnánimo ascendieron al mundo de las vacas, vistas por los conocedores del Brahman.
13.123.19
रन्तिदेवोपि राजर्षिरिष्ट्वा यज्ञं यथाविधि ।
ततः सख्यं सुरपतेस्त्रिदिवं चाक्षयं ययौ ॥ १३.१२३.१९ ॥
También el rey-sabio Rantideva, tras realizar debidamente un sacrificio, obtuvo la amistad del señor de los dioses y fue al cielo imperecedero.
13.123.20
फेनपो दिवि गोलोके मुमुदे शाश्वतीः समाः ।
अवशिष्टश्च या गवस्ता बभूवुर्वनेचराः ॥ १३.१२३.२० ॥
Phenapa se regocijó durante años eternos en el cielo, en el mundo de las vacas; y las vacas que quedaron se convirtieron en habitantes de los bosques.
13.123.21
फेनपाख्यानमेतत्ते गवां माहात्म्यमेव च ।
कथितं पावनं पुण्यं कृष्णद्वैपायनेरितम् ॥ १३.१२३.२१ ॥
Te ha sido contado este relato de Phenapa y la grandeza de las vacas; es purificador y meritorio, pronunciado por Kṛṣṇa Dvaipāyana.
13.123.22
नारायणोऽपि भगवान्दृष्ट्वा गोषु परं यशः ।
शुश्रूषां परमां चक्रे भक्तिं च भरतर्षभ ॥ १३.१२३.२२ ॥
También el bienaventurado Nārāyaṇa, viendo la gloria suprema en las vacas, les rindió el más alto servicio y devoción, oh toro de los Bharatas.
13.123.23
तस्मात्त्वमपि राजेन्द्र गा वै पूजय भारत ।
द्विजेभ्यश्चैव सततं प्रयच्छ कुरुसत्तम ॥ १३.१२३.२३ ॥
Por tanto, oh señor de reyes, también tú debes honrar a las vacas, oh Bhārata, y dar continuamente dones a los dvijas, oh mejor de los Kurus.