Mahābhārata · Adhyāya 13.123
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.123.1
ता गावो रन्तिदेवस्य गत्वा यज्ञं मनीषिणः ।
आत्मानं ज्ञापयामासुर्महर्षीणां समक्षतः ॥ १३.१२३.१ ॥
Als jene Kühe zum Opfer des Rantideva gegangen waren, gaben sie sich vor den weisen großen Sehern zu erkennen.
13.123.2
रन्तिदेवस्ततो राजा प्रयतः प्राञ्जलिः शुचिः ।
उवाच गावः प्रणतः किमागमनमित्यपि ॥ १३.१२३.२ ॥
Da sprach König Rantideva, rein und selbstbeherrscht, mit gefalteten Händen und sich verneigend zu den Kühen: "Was ist der Grund eures Kommens?"
13.123.3
इच्चामस्तव राजेन्द्र सत्रेऽस्मिन्विनियोजनम् ।
पशुत्वमुपसम्प्राप्तुं प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ १३.१२३.३ ॥
O Herr der Könige, wir wünschen, in diesem Opfer dargebracht zu werden; du solltest uns die Gunst gewähren, den Zustand eines Tieres zu erlangen.
13.123.4
नास्ति शक्तो गवां घातं कर्तुं शतसहस्रशः ।
घातयित्वा त्वहं युष्मान्कथमात्मानमुत्तरे ॥ १३.१२३.४ ॥
Ich bin nicht imstande, Kühe zu hunderttausenden zu töten; euch töten zu lassen — wie könnte ich mich im Jenseits selbst ansehen?
13.123.5
यः पशुत्वेन संयोज्य युष्मान्स्वर्गं नयेदिह ।
आत्मानं चैव तपसा गावः समुपगम्यताम् ॥ १३.१२३.५ ॥
Wer euch, in den Zustand von Tieren gebunden, hierher zum Himmel führen würde und sich selbst durch Askese erlangte — der möge zu euch kommen, o Kühe.
13.123.6
अस्माकं तारणे युक्तो धर्मात्मा तपसि स्थितः ।
श्रुतोऽस्माभिर्भवान्राजंस्ततस्तु स्वयमागताः ॥ १३.१२३.६ ॥
O König, wir haben gehört, dass du rechtschaffen im Herzen, in der Askese gefestigt und würdig unserer Befreiung bist; deshalb sind wir aus eigenem Antrieb zu dir gekommen.
13.123.7
मम सत्रे पशुत्वं वो यद्येवं हि मनीषितम् ।
समयेनाहमेतेन जुहुयां वो हुताशने ॥ १३.१२३.७ ॥
Wenn dies euer Wunsch ist, dass ihr die Opfertiere in meinem Opfer seid, so werde ich euch unter dieser Bedingung ins Feuer opfern.
13.123.8
कदाचिद्यदि वः काचिदकामा विनियुज्यते ।
तदा समाप्तिः सत्रस्य गवां स्यादिति नैष्ठिकी ॥ १३.१२३.८ ॥
Wenn einmal einer von euch wider seinen Willen dazu bestimmt wird, dann wird das Opfer der Kühe gewiss vollendet sein.
13.123.9
एवमस्तु महाराज यथा त्वं प्रब्रवीषि नः ।
अकामाः स्युर्यदा गावस्तदा सत्रं समाप्यताम् ॥ १३.१२३.९ ॥
So sei es, großer König, wie du zu uns sprichst: Wenn die Kühe unwillig sind, so werde das Opfer vollendet.
13.123.10
ततः प्रवृत्ते गोसत्रे रन्तिदेवस्य धीमतः ।
गोसहस्राण्यहरहर्नियुज्यन्ते शमीतृभिः ॥ १३.१२३.१० ॥
Als das Kuhopfer des weisen Rantideva begonnen hatte, wurden täglich Tausende von Kühen den Schlächtern zugeteilt.
13.123.11
एवं बहनि वर्षाणि व्यतीतानि नराधिप ।
गवां वै वध्यमानानां न चान्तः प्रत्यदृश्यत ॥ १३.१२३.११ ॥
So vergingen, o Herr der Menschen, viele Jahre, und kein Ende zeigte sich bei den Kühen, die geschlachtet wurden.
13.123.12
गवां चर्मसहस्रैस्तु राशयः पर्वतोपमाः ।
बभूवुः कुरुशार्दूल बहुधा मेघसंनिभाः ॥ १३.१२३.१२ ॥
Und die Haufen von Kuhhäuten, tausendfach, wurden wie Berge, o Tiger der Kurus, vielfältig den Wolken gleich.
13.123.13
मेदःक्लेदवहा चैव प्रावर्तत महानदी ।
अद्यापि भुवि विख्याता नदी चर्मण्वती शुभा ॥ १३.१२३.१३ ॥
Ein großer Fluss begann zu strömen, der Fett und Feuchtigkeit mit sich führte; noch heute ist er auf der Erde als der glückverheißende Fluss Carmaṇvatī bekannt.
13.123.14
ततः कदाचित्स्वं वत्सं गौरुपामन्त्र्य दुःखिता ।
एहि वत्स स्तनं पाहि मा त्वं पश्चात्क्षुदार्दितः ॥ १३.१२३.१४ ॥
Da rief die betrübte Kuh einmal ihr eigenes Kalb: »Komm, mein Kind, trink von meinem Euter; damit du nicht später vom Hunger gequält wirst!«
13.123.15
तप्स्यसे विमना दुःखं घातितायां मयि ध्रुवम् ।
एते ह्यायान्ति चण्डालाः सशस्त्रामां जिघांसवः ॥ १३.१२३.१५ ॥
Wenn ich erschlagen bin, wirst du gewiss im Herzen leiden; denn diese Caṇḍālas kommen bewaffnet, begierig, mich zu töten.
13.123.16
अथ शुश्राव तां वाणीं मानुषीं समुदाहृताम् ।
रन्तिदेवो महाराज ततस्तां समवारयत् ॥ १३.१२३.१६ ॥
Da hörte, o großer König, Rantideva jene menschliche Stimme, die erklungen war, und hielt sie sogleich zurück.
13.123.17
स्थापयामास गोसत्रमथ तं पार्तिवर्षभ ।
सत्रोत्सृष्टाः परित्यक्ता गावोऽन्याः समुपाश्रिताः ॥ १३.१२३.१७ ॥
Da richtete er, o Stier unter den Königen, jenes Kuhopfer ein; und die übrigen Kühe, aus dem Opfer entlassen und verlassen, suchten bei ihm Zuflucht.
13.123.18
यास्तस्य राज्ञो निहता गावो यज्ञे महात्मनः ।
ता गोलोकमुपाजग्मुः प्रेक्षिता ब्रह्मवादिभिः ॥ १३.१२३.१८ ॥
Die Kühe, die beim Opfer jenes großherzigen Königs erschlagen wurden, gelangten in die Welt der Kühe, von den Brahman-Kundigen gesehen.
13.123.19
रन्तिदेवोपि राजर्षिरिष्ट्वा यज्ञं यथाविधि ।
ततः सख्यं सुरपतेस्त्रिदिवं चाक्षयं ययौ ॥ १३.१२३.१९ ॥
Auch der königliche Weise Rantideva gewann, nachdem er das Opfer ordnungsgemäß vollzogen hatte, die Freundschaft des Götterherrn und ging in den unvergänglichen Himmel.
13.123.20
फेनपो दिवि गोलोके मुमुदे शाश्वतीः समाः ।
अवशिष्टश्च या गवस्ता बभूवुर्वनेचराः ॥ १३.१२३.२० ॥
Phenapa freute sich ewige Jahre im Himmel, in der Welt der Kühe; und die übrig gebliebenen Kühe wurden zu Waldbewohnerinnen.
13.123.21
फेनपाख्यानमेतत्ते गवां माहात्म्यमेव च ।
कथितं पावनं पुण्यं कृष्णद्वैपायनेरितम् ॥ १३.१२३.२१ ॥
Diese Erzählung von Phenapa und die Größe der Kühe wurde dir erzählt; sie reinigt und bringt Verdienst, von Kṛṣṇa Dvaipāyana verkündet.
13.123.22
नारायणोऽपि भगवान्दृष्ट्वा गोषु परं यशः ।
शुश्रूषां परमां चक्रे भक्तिं च भरतर्षभ ॥ १३.१२३.२२ ॥
Auch der erhabene Nārāyaṇa erwies, als er den höchsten Ruhm in den Kühen sah, ihnen höchsten Dienst und Hingabe, o Stier der Bharatas.
13.123.23
तस्मात्त्वमपि राजेन्द्र गा वै पूजय भारत ।
द्विजेभ्यश्चैव सततं प्रयच्छ कुरुसत्तम ॥ १३.१२३.२३ ॥
Darum sollst auch du, o Herr der Könige, die Kühe ehren, o Bhārata, und den Zweimalgeborenen unablässig Gaben geben, o Bester der Kurus.