மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.123
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.123.1
ता गावो रन्तिदेवस्य गत्वा यज्ञं मनीषिणः ।
आत्मानं ज्ञापयामासुर्महर्षीणां समक्षतः ॥ १३.१२३.१ ॥
ரந்திதேவரின் அந்த யாகத்திற்குச் சென்ற அந்தப் பசுக்கள் ஞானிகளான மகரிஷிகளின் முன்னிலையில் தம்மைத் தெரிவித்தன.
13.123.2
रन्तिदेवस्ततो राजा प्रयतः प्राञ्जलिः शुचिः ।
उवाच गावः प्रणतः किमागमनमित्यपि ॥ १३.१२३.२ ॥
அப்போது தூய்மையும் அடக்கமும் உள்ள அரசன் ரந்திதேவர் கைகூப்பி வணங்கி அந்தப் பசுக்களிடம், "உங்கள் வருகைக்குக் காரணம் என்ன?" என்று கேட்டார்.
13.123.3
इच्चामस्तव राजेन्द्र सत्रेऽस्मिन्विनियोजनम् ।
पशुत्वमुपसम्प्राप्तुं प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ १३.१२३.३ ॥
ராஜேந்திரா, இந்த யாகத்தில் எங்களைப் பலியாக அர்ப்பணிக்க விரும்புகிறோம். பசு நிலையை அடைய நீங்கள் அருள் புரியலாம்.
13.123.4
नास्ति शक्तो गवां घातं कर्तुं शतसहस्रशः ।
घातयित्वा त्वहं युष्मान्कथमात्मानमुत्तरे ॥ १३.१२३.४ ॥
பல நூறாயிரம் பசுக்களைக் கொல்ல நான் சக்தியுள்ளவன் அல்ல. உங்களைக் கொல்லச் செய்து, மறுமையில் நான் எனக்கு எப்படி (நல்ல கதி) அடைவேன்?
13.123.5
यः पशुत्वेन संयोज्य युष्मान्स्वर्गं नयेदिह ।
आत्मानं चैव तपसा गावः समुपगम्यताम् ॥ १३.१२३.५ ॥
உங்களைப் பசு நிலையில் பிணைத்து இங்கிருந்து சொர்க்கத்திற்கு அழைத்துச் செல்லும் ஒருவன், தவத்தால் தன்னையும் (பெற்றுக்கொள்ளட்டும்). ஓ பசுக்களே, அவன் உங்களிடம் வரட்டும்.
13.123.6
अस्माकं तारणे युक्तो धर्मात्मा तपसि स्थितः ।
श्रुतोऽस्माभिर्भवान्राजंस्ततस्तु स्वयमागताः ॥ १३.१२३.६ ॥
ஓ அரசே, நீர் தர்மாத்மா, தவத்தில் நிலைத்தவர், எங்களை விடுவிக்கத் தகுந்தவர் என்று நாங்கள் கேள்விப்பட்டோம்; ஆகையால் நாங்கள் தாமாகவே உம்மிடம் வந்தோம்.
13.123.7
मम सत्रे पशुत्वं वो यद्येवं हि मनीषितम् ।
समयेनाहमेतेन जुहुयां वो हुताशने ॥ १३.१२३.७ ॥
உங்களுக்கு இதுவே விருப்பமானால், என் யாகத்தில் நீங்கள் பலிப்பிராணிகளாக இருங்கள்; இந்த ஒப்பந்தத்தின்படி உங்களை நான் நெருப்பில் ஆகுதி செய்வேன்.
13.123.8
कदाचिद्यदि वः काचिदकामा विनियुज्यते ।
तदा समाप्तिः सत्रस्य गवां स्यादिति नैष्ठिकी ॥ १३.१२३.८ ॥
உங்களில் எவரையேனும் விருப்பமின்றி இதில் ஈடுபடுத்தினால், அப்போது பசுக்களின் இந்த யாகம் நிச்சயமாக முடிவடையும்.
13.123.9
एवमस्तु महाराज यथा त्वं प्रब्रवीषि नः ।
अकामाः स्युर्यदा गावस्तदा सत्रं समाप्यताम् ॥ १३.१२३.९ ॥
மகாராஜாவே, நீர் எங்களிடம் சொல்வது போலவே ஆகட்டும்; பசுக்கள் விருப்பமின்றி இருக்கும்போது யாகம் முடிக்கப்படட்டும்.
13.123.10
ततः प्रवृत्ते गोसत्रे रन्तिदेवस्य धीमतः ।
गोसहस्राण्यहरहर्नियुज्यन्ते शमीतृभिः ॥ १३.१२३.१० ॥
பின்னர் அறிவுள்ள ரந்திதேவனின் கோசத்திரம் தொடங்கியது; நாள்தோறும் ஆயிரக்கணக்கான பசுக்கள் வெட்டுபவர்களால் நியமிக்கப்பட்டன.
13.123.11
एवं बहनि वर्षाणि व्यतीतानि नराधिप ।
गवां वै वध्यमानानां न चान्तः प्रत्यदृश्यत ॥ १३.१२३.११ ॥
நரர்களின் அரசே, இவ்வாறு பல ஆண்டுகள் கழிந்தன; வெட்டப்பட்டுக் கொண்டிருந்த பசுக்களுக்கு முடிவு தெரியவில்லை.
13.123.12
गवां चर्मसहस्रैस्तु राशयः पर्वतोपमाः ।
बभूवुः कुरुशार्दूल बहुधा मेघसंनिभाः ॥ १३.१२३.१२ ॥
குருக்களில் புலியே, ஆயிரக்கணக்கான பசுத்தோல்களின் குவியல்கள் மலைகளைப் போலாயின; பலவிதமாக மேகங்களைப் போல் தோன்றின.
13.123.13
मेदःक्लेदवहा चैव प्रावर्तत महानदी ।
अद्यापि भुवि विख्याता नदी चर्मण्वती शुभा ॥ १३.१२३.१३ ॥
கொழுப்பும் குருதியும் ஓட்டிய ஒரு பெரிய ஆறு பாயத் தொடங்கியது; இன்றும் பூமியில் சர்மண்வதி என்ற பெயருடன் புகழ்பெற்ற அந்த மங்கள நதி உள்ளது.
13.123.14
ततः कदाचित्स्वं वत्सं गौरुपामन्त्र्य दुःखिता ।
एहि वत्स स्तनं पाहि मा त्वं पश्चात्क्षुदार्दितः ॥ १३.१२३.१४ ॥
அப்போது ஒரு முறை துயருற்ற பசு தன் கன்றை அழைத்தது: 'வா மகனே, முலையைப் பருகு; பின்னர் பசியால் வருந்தாதே.'
13.123.15
तप्स्यसे विमना दुःखं घातितायां मयि ध्रुवम् ।
एते ह्यायान्ति चण्डालाः सशस्त्रामां जिघांसवः ॥ १३.१२३.१५ ॥
நான் கொல்லப்பட்ட பின் நீ மனம் வருந்தி துயரடைவாய்; இதோ, ஆயுதம் ஏந்திய கொடிய மனிதர்கள் என்னைக் கொல்ல விரும்பி வருகிறார்கள்.
13.123.16
अथ शुश्राव तां वाणीं मानुषीं समुदाहृताम् ।
रन्तिदेवो महाराज ततस्तां समवारयत् ॥ १३.१२३.१६ ॥
அப்போது மகாராஜாவே, ரந்திதேவன் அந்த மனிதக் குரலைக் கேட்டான்; உடனே அதைத் தடுத்து நிறுத்தினான்.
13.123.17
स्थापयामास गोसत्रमथ तं पार्तिवर्षभ ।
सत्रोत्सृष्टाः परित्यक्ता गावोऽन्याः समुपाश्रिताः ॥ १३.१२३.१७ ॥
பின்னர், அரசர்களில் சிறந்தவனே, அவன் அந்த கோசத்ரத்தை நிறுவினான்; சத்திரத்திலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டும் கைவிடப்பட்டும் இருந்த பிற பசுக்கள் அவனிடம் அடைக்கலம் தேடின.
13.123.18
यास्तस्य राज्ञो निहता गावो यज्ञे महात्मनः ।
ता गोलोकमुपाजग्मुः प्रेक्षिता ब्रह्मवादिभिः ॥ १३.१२३.१८ ॥
அந்த மகாத்மா அரசனின் யாகத்தில் கொல்லப்பட்ட பசுக்கள், பிரம்மவாதிகளால் காணப்பட்டு கோலோகத்தை அடைந்தன.
13.123.19
रन्तिदेवोपि राजर्षिरिष्ट्वा यज्ञं यथाविधि ।
ततः सख्यं सुरपतेस्त्रिदिवं चाक्षयं ययौ ॥ १३.१२३.१९ ॥
அரசரிஷி ரந்திதேவரும் விதிப்படி யாகம் செய்து, பின் தேவர்களின் தலைவனுடன் நட்பைப் பெற்று அழியாத சொர்க்கத்திற்குச் சென்றார்.
13.123.20
फेनपो दिवि गोलोके मुमुदे शाश्वतीः समाः ।
अवशिष्टश्च या गवस्ता बभूवुर्वनेचराः ॥ १३.१२३.२० ॥
ஃபேனபர் சொர்க்கத்தில், கோலோகத்தில், நித்தியமான ஆண்டுகள் மகிழ்ந்திருந்தார்; எஞ்சிய பசுக்கள் காட்டில் திரிபவையாயின.
13.123.21
फेनपाख्यानमेतत्ते गवां माहात्म्यमेव च ।
कथितं पावनं पुण्यं कृष्णद्वैपायनेरितम् ॥ १३.१२३.२१ ॥
ஃபேனபரின் இந்தக் கதையும் பசுக்களின் மகிமையும் உனக்குச் சொல்லப்பட்டன; இது தூய்மையானதும் புண்ணியமானதும் ஆகும், கிருஷ்ண த்வைபாயனர் உரைத்தது.
13.123.22
नारायणोऽपि भगवान्दृष्ट्वा गोषु परं यशः ।
शुश्रूषां परमां चक्रे भक्तिं च भरतर्षभ ॥ १३.१२३.२२ ॥
பகவான் நாராயணனும் பசுக்களில் உயர்ந்த புகழைக் கண்டு, அவற்றிற்கு மிக்க சேவையும் பக்தியும் செய்தார், பரத குலத்தின் காளையே!
13.123.23
तस्मात्त्वमपि राजेन्द्र गा वै पूजय भारत ।
द्विजेभ्यश्चैव सततं प्रयच्छ कुरुसत्तम ॥ १३.१२३.२३ ॥
ஆகையால், அரசர்களின் அரசனே, நீயும் பசுக்களை வணங்கு, பாரதனே! பிராமணர்களுக்கு எப்போதும் தானம் கொடு, குருக்களில் சிறந்தவனே!