ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 13.123
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.123.1
ता गावो रन्तिदेवस्य गत्वा यज्ञं मनीषिणः ।
आत्मानं ज्ञापयामासुर्महर्षीणां समक्षतः ॥ १३.१२३.१ ॥
ਰੰਤਿਦੇਵ ਦੇ ਉਸ ਯੱਗ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗਾਵਾਂ ਨੇ ਗਿਆਨੀ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ।
13.123.2
रन्तिदेवस्ततो राजा प्रयतः प्राञ्जलिः शुचिः ।
उवाच गावः प्रणतः किमागमनमित्यपि ॥ १३.१२३.२ ॥
ਤਦ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਸੰਜਮੀ ਰਾਜੇ ਰੰਤਿਦੇਵ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਝੁਕ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਤੁਹਾਡੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ?"
13.123.3
इच्चामस्तव राजेन्द्र सत्रेऽस्मिन्विनियोजनम् ।
पशुत्वमुपसम्प्राप्तुं प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ १३.१२३.३ ॥
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਸੱਤਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਲੀ ਵਜੋਂ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਹਾਂ। ਪਸ਼ੂ-ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੁਸੀਂ ਕਰੋ।
13.123.4
नास्ति शक्तो गवां घातं कर्तुं शतसहस्रशः ।
घातयित्वा त्वहं युष्मान्कथमात्मानमुत्तरे ॥ १३.१२३.४ ॥
ਸੈਂਕੜੇ-ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਰਵਾ ਕੇ ਮੈਂ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵੇਖਾਂਗਾ?
13.123.5
यः पशुत्वेन संयोज्य युष्मान्स्वर्गं नयेदिह ।
आत्मानं चैव तपसा गावः समुपगम्यताम् ॥ १३.१२३.५ ॥
ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸ਼ੂ-ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੋੜ ਕੇ ਇੱਥੋਂ ਸੁਰਗ ਲੈ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੀ (ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ), ਹੇ ਗਾਵੋ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ।
13.123.6
अस्माकं तारणे युक्तो धर्मात्मा तपसि स्थितः ।
श्रुतोऽस्माभिर्भवान्राजंस्ततस्तु स्वयमागताः ॥ १३.१२३.६ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਧਰਮਾਤਮਾ, ਤਪ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਉੱਧਾਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ; ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਆਪ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਈਆਂ ਹਾਂ।
13.123.7
मम सत्रे पशुत्वं वो यद्येवं हि मनीषितम् ।
समयेनाहमेतेन जुहुयां वो हुताशने ॥ १३.१२३.७ ॥
ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਇਹੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਯੱਗ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਪਸ਼ੂ ਬਣੋ; ਇਸ ਸ਼ਰਤ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਗਨੀ ਵਿੱਚ ਆਹੂਤੀ ਦਿਆਂਗਾ।
13.123.8
कदाचिद्यदि वः काचिदकामा विनियुज्यते ।
तदा समाप्तिः सत्रस्य गवां स्यादिति नैष्ठिकी ॥ १३.१२३.८ ॥
ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਅਣਚਾਹੇ ਹੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਲਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਗਊਆਂ ਦਾ ਇਹ ਯੱਗ ਜ਼ਰੂਰ ਸਮਾਪਤ ਹੋਵੇਗਾ।
13.123.9
एवमस्तु महाराज यथा त्वं प्रब्रवीषि नः ।
अकामाः स्युर्यदा गावस्तदा सत्रं समाप्यताम् ॥ १३.१२३.९ ॥
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਹੋਵੇ; ਜਦੋਂ ਗਊਆਂ ਅਣਚਾਹੀਆਂ ਹੋਣ, ਤਦ ਯੱਗ ਸਮਾਪਤ ਹੋਵੇ।
13.123.10
ततः प्रवृत्ते गोसत्रे रन्तिदेवस्य धीमतः ।
गोसहस्राण्यहरहर्नियुज्यन्ते शमीतृभिः ॥ १३.१२३.१० ॥
ਫਿਰ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਰੰਤਿਦੇਵ ਦਾ ਗੋਸੱਤਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ; ਹਰ ਰੋਜ਼ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਧਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋਣ ਲੱਗੀਆਂ।
13.123.11
एवं बहनि वर्षाणि व्यतीतानि नराधिप ।
गवां वै वध्यमानानां न चान्तः प्रत्यदृश्यत ॥ १३.१२३.११ ॥
ਹੇ ਨਰਾਧਿਪ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਈ ਵਰ੍ਹੇ ਬੀਤ ਗਏ; ਵੱਢੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਗਊਆਂ ਦਾ ਕੋਈ ਅੰਤ ਨਜ਼ਰ ਨਾ ਆਇਆ।
13.123.12
गवां चर्मसहस्रैस्तु राशयः पर्वतोपमाः ।
बभूवुः कुरुशार्दूल बहुधा मेघसंनिभाः ॥ १३.१२३.१२ ॥
ਹੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਊ-ਚਮੜਿਆਂ ਦੇ ਢੇਰ ਪਰਬਤਾਂ ਵਰਗੇ ਹੋ ਗਏ; ਅਨੇਕ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੇ ਦਿੱਸਣ ਲੱਗੇ।
13.123.13
मेदःक्लेदवहा चैव प्रावर्तत महानदी ।
अद्यापि भुवि विख्याता नदी चर्मण्वती शुभा ॥ १३.१२३.१३ ॥
ਚਰਬੀ ਤੇ ਲਹੂ ਵਹਾਉਂਦੀ ਇੱਕ ਮਹਾਨਦੀ ਵਗ ਪਈ; ਅੱਜ ਵੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਰਮਣ੍ਵਤੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਨਦੀ ਹੈ।
13.123.14
ततः कदाचित्स्वं वत्सं गौरुपामन्त्र्य दुःखिता ।
एहि वत्स स्तनं पाहि मा त्वं पश्चात्क्षुदार्दितः ॥ १३.१२३.१४ ॥
ਤਦ ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੁਖੀ ਗਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ: 'ਆ ਪੁੱਤਰ, ਥਣ ਚੁੰਘ; ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਤੜਫੀਂ ਨਾ।'
13.123.15
तप्स्यसे विमना दुःखं घातितायां मयि ध्रुवम् ।
एते ह्यायान्ति चण्डालाः सशस्त्रामां जिघांसवः ॥ १३.१२३.१५ ॥
ਮੇਰੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੇ ਤੂੰ ਮਨੋਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਜ਼ਰੂਰ ਤੜਫੇਂਗਾ; ਇਹ ਚੰਡਾਲ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਆ ਰਹੇ ਹਨ।
13.123.16
अथ शुश्राव तां वाणीं मानुषीं समुदाहृताम् ।
रन्तिदेवो महाराज ततस्तां समवारयत् ॥ १३.१२३.१६ ॥
ਤਦ ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਰੰਤਿਦੇਵ ਨੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਬਾਣੀ ਸੁਣੀ; ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ।
13.123.17
स्थापयामास गोसत्रमथ तं पार्तिवर्षभ ।
सत्रोत्सृष्टाः परित्यक्ता गावोऽन्याः समुपाश्रिताः ॥ १३.१२३.१७ ॥
ਫਿਰ ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਗੋਸਤ੍ਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ; ਸਤ੍ਰ ਤੋਂ ਛੱਡੀਆਂ ਤੇ ਤਿਆਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹੋਰ ਗਾਵਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈਆਂ।
13.123.18
यास्तस्य राज्ञो निहता गावो यज्ञे महात्मनः ।
ता गोलोकमुपाजग्मुः प्रेक्षिता ब्रह्मवादिभिः ॥ १३.१२३.१८ ॥
ਉਸ ਮਹਾਤਮਾ ਰਾਜੇ ਦੇ ਯੱਗ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੀਆਂ ਗਾਵਾਂ ਮਾਰੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਵਾਦੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੇਖੀਆਂ ਜਾ ਕੇ ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਗਈਆਂ।
13.123.19
रन्तिदेवोपि राजर्षिरिष्ट्वा यज्ञं यथाविधि ।
ततः सख्यं सुरपतेस्त्रिदिवं चाक्षयं ययौ ॥ १३.१२३.१९ ॥
ਰਾਜਰਸ਼ੀ ਰੰਤਿਦੇਵ ਨੇ ਵੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਯੱਗ ਕਰਕੇ ਸੁਰਪਤੀ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਕਸ਼ੈ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਗਏ।
13.123.20
फेनपो दिवि गोलोके मुमुदे शाश्वतीः समाः ।
अवशिष्टश्च या गवस्ता बभूवुर्वनेचराः ॥ १३.१२३.२० ॥
ਫੇਨਪ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ, ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਸਦੀਵੀ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਅਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਰਹੇ। ਬਾਕੀ ਬਚੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਬਣ ਗਈਆਂ।
13.123.21
फेनपाख्यानमेतत्ते गवां माहात्म्यमेव च ।
कथितं पावनं पुण्यं कृष्णद्वैपायनेरितम् ॥ १३.१२३.२१ ॥
ਫੇਨਪ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੈਨੂੰ ਸੁਣਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ; ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪੁੰਨਦਾਇਕ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਵੈਪਾਯਨ ਦੁਆਰਾ ਕਹੀ ਗਈ।
13.123.22
नारायणोऽपि भगवान्दृष्ट्वा गोषु परं यशः ।
शुश्रूषां परमां चक्रे भक्तिं च भरतर्षभ ॥ १३.१२३.२२ ॥
ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਵੀ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮ ਯਸ਼ ਵੇਖ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਮ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ। ਹੇ ਭਰਤਰਸ਼ਭ!
13.123.23
तस्मात्त्वमपि राजेन्द्र गा वै पूजय भारत ।
द्विजेभ्यश्चैव सततं प्रयच्छ कुरुसत्तम ॥ १३.१२३.२३ ॥
ਇਸ ਲਈ ਹੇ ਰਾਜੇਂਦਰ, ਤੂੰ ਵੀ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਹੇ ਭਾਰਤ! ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰੰਤਰ ਦਾਨ ਦੇ, ਹੇ ਕੁਰੁਸੱਤਮ!