Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.124

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

13.124.1

पवित्राणां पवित्रं यच्छ्रेष्ठं लोकेषु पूजितम् ।
महाव्रतं महाभाग तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.१२४.१ ॥

ପବିତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାହା ପବିତ୍ରତମ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ପୂଜିତ, ଯାହା ମହାବ୍ରତ — ହେ ମହାଭାଗ ପିତାମହ, ତାହା ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ।

13.124.2

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
पितुः पुत्रस्य संवादं व्यासस्य च शुकस्य च ॥ १३.१२४.२ ॥

ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ଲୋକେ ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ଇତିହାସ କହନ୍ତି — ପିତା ଓ ପୁତ୍ରଙ୍କ ସଂବାଦ, ବ୍ୟାସ ଓ ଶୁକଙ୍କ ସଂବାଦ।

13.124.3

ऋषीणामुत्तमं कृष्णं भावितात्मानमच्युतम् ।
पारम्पर्यविशेषज्ञं सर्वशास्त्रार्थकोविदम् ॥ १३.१२४.३ ॥

ଋଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ତମ, କୃଷ୍ଣ (ବ୍ୟାସ), ଆତ୍ମସଂଯମୀ, ଅଚ୍ୟୁତ, ପରମ୍ପରାର ବିଶେଷଜ୍ଞ, ସର୍ବଶାସ୍ତ୍ରାର୍ଥରେ ନିପୁଣ।

13.124.4

कृतशौचः शुकस्तत्र कृतजप्यः कृताह्निकः ।
परं नियममास्थाय परं धर्ममुपाश्रितः ॥ १३.१२४.४ ॥

ସେଠାରେ ଶୁକ ଶୌଚ କଲେ, ଜପ କଲେ, ନିତ୍ୟକର୍ମ କଲେ, ପରମ ନିୟମ ଧରି ପରମ ଧର୍ମର ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ।

13.124.5

प्रणम्य शिरसा व्यासं सूक्ष्मतत्वार्थदर्शिनम् ।
शुकः पप्रच्छ वै प्रश्नं दानधर्मकुतूहलः ॥ १३.१२४.५ ॥

ସୂକ୍ଷ୍ମ ତତ୍ତ୍ୱାର୍ଥଦର୍ଶୀ ବ୍ୟାସଙ୍କୁ ମସ୍ତକ ନୁଆଁଇ ପ୍ରଣାମ କରି, ଦାନଧର୍ମରେ କୌତୂହଳୀ ଶୁକ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।

13.124.6

बहुचित्राणि दानानि बहुशः शंससे मुने ।
महार्थं पावनं पुण्यं किंस्विद्दानं महाफलम् ॥ १३.१२४.६ ॥

ହେ ମୁନି, ଆପଣ ଅନେକ ବିଚିତ୍ର ଦାନ ବାରମ୍ବାର ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ମହାର୍ଥ, ପାବନ, ପୁଣ୍ୟ ଓ ମହାଫଳଦାୟୀ ଦାନ କେଉଁଟି?

13.124.7

केन दुर्गाणि तरति केन लोकानवाप्नुते ।
केन वा महदाप्नोति इह लोके परत्र च ॥ १३.१२४.७ ॥

କେଉଁ ଉପାୟରେ ମଣିଷ ବିପଦ ପାର ହୁଏ, କେଉଁ ଉପାୟରେ ଲୋକସମୂହ ଲାଭ କରେ, ଅଥବା କେଉଁ ଉପାୟରେ ଇହଲୋକ ଓ ପରଲୋକରେ ମହାଫଳ ପାଏ?

13.124.8

के वा यज्ञस्य वोढारः केषु यज्ञः प्रतिष्ठितः ।
किञ्च यज्ञस्य यज्ञत्वं किञ्च यज्ञस्य भेषजम्।
यज्ञानामुत्तमं किञ्च तद्भवान्प्रब्रवीतु मे ॥ १३.१२४.८ ॥

ଯଜ୍ଞର ବହନକାରୀ କିଏ, ଯଜ୍ଞ କାହା ଉପରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ଯଜ୍ଞର ଯଜ୍ଞତ୍ୱ କ'ଣ, ଯଜ୍ଞର ଔଷଧ କ'ଣ, ଏବଂ ଯଜ୍ଞମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ତମ କ'ଣ? ତାହା ଆପଣ ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ।

13.124.9

स तस्मै भजमानाय जातकौतूहलाय च ।
व्यासो व्रतनिधिः प्राह गवामिदमनुत्तमम् ॥ १३.१२४.९ ॥

ବ୍ରତର ଭଣ୍ଡାର ସେହି ବ୍ୟାସ, ଶରଣ ଆସିଥିବା ଓ କୌତୂହଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ଗାଈମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଏହି ଅନୁତ୍ତମ ଉପଦେଶ କହିଲେ।

13.124.10

धन्यं यशस्यमायुष्यं लोके श्रुतिसुखावहम् ।
यत्पवित्रं पवित्राणां मङ्गलानां च मङ्गलम् ॥ १३.१२४.१० ॥

ଏହା ଧନ୍ୟ, ଯଶଦାୟକ, ଆୟୁଷ୍ୟ ଦାତା, ଲୋକରେ କର୍ଣ୍ଣସୁଖଦ; ଯାହା ପବିତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପବିତ୍ର ଏବଂ ମଙ୍ଗଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଙ୍ଗଳ।

13.124.11

सर्वपापप्रशमनं तत्समासेन मे शृणु ।
यदिदं तिष्ठते लोके जगत्स्थावरजङ्गमम्।
गावस्तत्प्राप्य तिष्ठन्ति गोलोके पुण्यदर्शनाः ॥ १३.१२४.११ ॥

ସମସ୍ତ ପାପ ଶମନ କରୁଥିବା ତାହା ସଂକ୍ଷେପରେ ମୋଠାରୁ ଶୁଣନ୍ତୁ। ଜଗତରେ ଏହି ସ୍ଥାବର-ଜଙ୍ଗମ ବିଶ୍ୱ ଯାହା ପାଇ ଠିଆ ହୋଇଛି, ସେହି ଗାଈମାନେ ପୁଣ୍ୟଦର୍ଶନ ହୋଇ ଗୋଲୋକରେ ରହନ୍ତି।

13.124.12

मातरः सर्वभूतानां विश्वस्य जगतश्च ह ।
रुद्राणामिह साध्यानां गाव एव तु मातरः ॥ १३.१२४.१२ ॥

ଗାଈମାନେ ହିଁ ସର୍ବଭୂତଙ୍କ, ବିଶ୍ୱର ଏବଂ ଜଗତର ମାତା; ଏଠାରେ ରୁଦ୍ରମାନଙ୍କ ଓ ସାଧ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟ ଗାଈମାନେ ହିଁ ମାତା।

13.124.13

रुद्राणां मातरो ह्येता ह्यादित्यानां स्वसा स्मृताः ।
वसूनां च दुहित्रस्ता ब्रह्मसन्तानमूलजाः ॥ १३.१२४.१३ ॥

ଏମାନେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ମାତା, ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ଭଉଣୀ ବୋଲି ସ୍ମୃତ; ବସୁଙ୍କ କନ୍ୟାମାନେ; ବ୍ରହ୍ମସନ୍ତାନର ମୂଳରୁ ଜାତ।

13.124.14

यासामधिपतिः पूषा मरुतो वालबन्धनाः ।
ऐश्वर्यं वरुणो राजा विश्वेदेवाः समाश्रिताः ॥ १३.१२४.१४ ॥

ଯାହାଙ୍କର ଅଧିପତି ପୂଷା, ମରୁତ୍ମାନେ ଯାହାଙ୍କ ଲାଞ୍ଜରେ ବନ୍ଧା, ରାଜା ବରୁଣ ଯାହାଙ୍କର ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ, ଓ ବିଶ୍ୱଦେବତାମାନେ ଯାହାଙ୍କ ଆଶ୍ରିତ।

13.124.15

य एवं वेद ता गावो मातरो देवपूजिताः ।
स विप्रो ब्रह्मलोकाय गवां लोकाय वा ध्रुवः ॥ १३.१२४.१५ ॥

ଯେ ଏହିପରି ଜାଣେ ଯେ ଏହି ଗାଈମାନେ ଦେବପୂଜିତ ମାତା — ସେହି ବିପ୍ର ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ବା ଗୋଲୋକ ପାଇଁ ସ୍ଥିର ହୁଏ।

13.124.16

गावस्तु नावमन्येत कर्मणा मनसा गिरा ।
गवां स्थानं परं लोके प्रार्थयेद्यः परां गतिम् ॥ १३.१२४.१६ ॥

ଗାଈମାନଙ୍କୁ କର୍ମ, ମନ କିମ୍ବା ବାକ୍ୟରେ କେବେ ଅପମାନ କରିବ ନାହିଁ; ଯିଏ ପରମ ଗତି ଇଚ୍ଛା କରେ, ସେ ଲୋକରେ ଗାଈମାନଙ୍କର ପରମ ସ୍ଥାନ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁ।

13.124.17

न पद्भ्यां ताडयेद्गा वै न दण्डेन न मुष्टिना ।
इमां विद्यामुपाश्रित्य पावनीं ब्रह्मनिर्मिताम् ॥ १३.१२४.१७ ॥

ଗାଈମାନଙ୍କୁ ପାଦରେ ମାରିବ ନାହିଁ; ପ୍ରକୃତରେ ଦଣ୍ଡ କିମ୍ବା ମୁଷ୍ଟିରେ ମଧ୍ୟ ମାରିବ ନାହିଁ; ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ରଚିତ ଏହି ପାବନ ବିଦ୍ୟାକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି।

13.124.18

मातॄणामन्ववाये च न गोमध्ये न गोव्रजे ।
नरो मूत्रपुरीषस्य दृष्ट्वा कुर्याद्विसर्जनम् ॥ १३.१२४.१८ ॥

ମାତାଙ୍କ ବଂଶ ଉପସ୍ଥିତିରେ, ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଓ ଗୋଶାଳରେ ମଣିଷ ମୂତ୍ର-ମଳ ତ୍ୟାଗ କରିବ ନାହିଁ; ତାହା ଦେଖି ହିଁ କରିବ।

13.124.19

शुद्धाश्चन्दनशीताङ्ग्यश्चन्द्ररश्मिसमप्रभाः ।
सौम्याः सुरभ्यः सुभगा गावो गुग्गुलुगन्धयः ॥ १३.१२४.१९ ॥

ଶୁଦ୍ଧ, ଚନ୍ଦନ ପରି ଶୀତଳ ଅଙ୍ଗବିଶିଷ୍ଟ, ଚନ୍ଦ୍ରରଶ୍ମି ସମ ଦୀପ୍ତିମୟ, ସୌମ୍ୟ, ସୁଗନ୍ଧିତ, ଶୁଭ ଗାଈମାନେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଗନ୍ଧ ଗୁଗ୍ଗୁଲୁ ପରି।

13.124.20

सर्वे देवाऽविशन्गा वै समुद्रमिव सिन्धवः ।
दिवं चैवान्तरिक्षं च गवां व्युष्टिं समश्नुते ॥ १३.१२४.२० ॥

ସମସ୍ତ ଦେବତା ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଯେମିତି ନଦୀମାନେ ସମୁଦ୍ରରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। ଗାଈମାନଙ୍କ ସମୃଦ୍ଧି ପାଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ଉଭୟ ପାଏ।

13.124.21

दधिना जुहुयादग्निं दधिना स्वस्ति वाचयेत् ।
दधि दद्याच्च प्राशेत गवां व्युष्टिं समश्नुते ॥ १३.१२४.२१ ॥

ଦହି ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିରେ ହବନ କରିବା ଉଚିତ; ଦହି ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱସ୍ତିବାଚନ କରିବା ଉଚିତ। ଦହି ଦାନ କରି ଖାଇବା ଉଚିତ; ଏପରି କଲେ ଗାଈମାନଙ୍କ ସମୃଦ୍ଧି ମିଳେ।

13.124.22

घृतेन जुहुयादग्निं घृतेन स्वस्ति वाचयेत् ।
घृतमालभ्य प्राश्नीयाद्गवां व्युष्टिं समश्नुते ॥ १३.१२४.२२ ॥

ଘିଅ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିରେ ହବନ କରିବା ଉଚିତ; ଘିଅ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱସ୍ତିବାଚନ କରିବା ଉଚିତ। ଘିଅକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି ଖାଇବା ଉଚିତ; ସେ ଗାଈମାନଙ୍କ ସମୃଦ୍ଧି ପାଏ।

13.124.23

गावः संजीवना यास्तु गावो दानमनुत्तमम् ।
ताः पुण्यगोपाः सुफला भजमानं भजन्तु माम् ॥ १३.१२४.२३ ॥

ଜୀବନଦାୟିନୀ ଗାଈମାନେ, ଗାଈ ଦାନ ସର୍ବୋତ୍ତମ — ପୁଣ୍ୟର ରକ୍ଷକ ଓ ଶୁଭଫଳଦାୟିନୀ ସେହି ଗାଈମାନେ ସେବାକାରୀ ମୋତେ ମଧ୍ୟ କୃପା କରନ୍ତୁ।

13.124.24

येन देवाः पवित्रेण स्वर्गलोकमितो गताः ।
तत्पवित्रं पवित्राणां मम मूर्ध्नि प्रतिष्ठितम् ॥ १३.१२४.२४ ॥

ଯେଉଁ ପବିତ୍ର ସାଧନ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ଏଠାରୁ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକକୁ ଗଲେ, ସେହି ପବିତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପବିତ୍ର ସାଧନ ମୋ ମସ୍ତକରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ।

13.124.25

वीणामृदङ्गपणवा गवां गात्रं प्रतिष्ठिताः ।
क्रीडारतिविहारार्थे त्रिषु लोकेषु वर्तते ॥ १३.१२४.२५ ॥

ବୀଣା, ମୃଦଙ୍ଗ ଓ ପଣବ ଗାଈମାନଙ୍କ ଶରୀରରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ; କ୍ରୀଡ଼ା, ରତି ଓ ବିହାର ପାଇଁ ସେଗୁଡ଼ିକ ତ୍ରିଲୋକରେ ବିଦ୍ୟମାନ।

13.124.26

न तत्र देवा वर्तन्ते नाग्निहोत्राणि जुह्वति ।
न यज्ञैरिज्यते चात्र यत्र गौर्वै न दृश्यते ॥ १३.१२४.२६ ॥

ଯେଉଁଠି ଗାଈ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ଦେବତା ରହନ୍ତି ନାହିଁ, ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ଆହୁତି ଦିଆଯାଏ ନାହିଁ, ଓ ଯଜ୍ଞରେ ପୂଜା ମଧ୍ୟ ହୁଏ ନାହିଁ।

13.124.27

क्षीरं दधि घृथं यासां रसानामुत्तमो रसः ।
अमृतप्रभवा गावस्त्रैलोक्यं येन जीवति ॥ १३.१२४.२७ ॥

କ୍ଷୀର, ଦହି, ଘିଅ — ରସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ତମ ରସ — ଅମୃତରୁ ଜାତ ଗାଈମାନଙ୍କଠାରୁ ମିଳେ; ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତ୍ରିଲୋକ ଜୀବିତ ରହେ।

13.124.28

इमामाहूय धेनुं च सवत्सां यज्ञमातरम् ।
उपाह्वयन्ति यां विप्रा गावो यज्ञहविष्कृतम् ॥ १३.१२४.२८ ॥

ବାଛୁରି ସହିତ ଏହି ଧେନୁକୁ — ଯଜ୍ଞର ମାତାଙ୍କୁ — ଆହ୍ୱାନ କରି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି; ଗାଈମାନେ ଯଜ୍ଞହବିଷ୍‌ରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।

13.124.29

या मेध्या प्रथमं कर्म इयं धेनुः सरस्वती ।
पौर्णमासेन वत्सेन कामं कामगुणान्विता ॥ १३.१२४.२९ ॥

ପବିତ୍ର କର୍ମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ଏହି ଧେନୁ ସରସ୍ୱତୀ; ପୌର୍ଣମାସ ଯଜ୍ଞର ବାଛୁରି ସହିତ, ଇଚ୍ଛିତ ଗୁଣରେ ସମୃଦ୍ଧ।

13.124.30

यत्र सर्वमिदं प्रोतं यत्किंचिज्जङ्गमं जगत् ।
स गौर्वै प्रथमा पुण्या सर्वभूतहिते रता ॥ १३.१२४.३० ॥

ଯାହାଠାରେ ଏହି ସବୁ ଓ ଯାହା ଜଙ୍ଗମ ଜଗତ ଗୁନ୍ଥା ହୋଇଛି — ସେହି ଗାଈ ହିଁ ପ୍ରଥମା ଓ ପୁଣ୍ୟବତୀ; ସର୍ବଭୂତର ହିତରେ ରତ।

13.124.31

धारणाः पावनाः पुण्या भावना भूतभावनाः ।
गावो मामभिरक्षन्तु इह लोके परत्र च ॥ १३.१२४.३१ ॥

ପବିତ୍ର, ପୁଣ୍ୟଦାୟକ ଏବଂ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ପୋଷଣକାରୀ ଭାବନାରୂପ ଧାରଣା — ଗାଈମାନେ ଇହଲୋକ ଓ ପରଲୋକରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

13.124.32

एष यज्ञः सहोपाङ्ग एष यज्ञः सनातनः ।
वेदाः सहोपनिषदो गवां रूपाः प्रतिष्ठिताः ॥ १३.१२४.३२ ॥

ଏହି ଯଜ୍ଞ ଉପାଙ୍ଗ ସହିତ ଅଛି; ଏହା ସନାତନ ଯଜ୍ଞ। ବେଦ ଓ ଉପନିଷଦ ଗାଈମାନଙ୍କ ରୂପରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ।

13.124.33

एतत्तात मया प्रोक्तं गवामिह परं मतम् ।
सर्वतः श्रावयेन्नित्यं प्रयतो ब्रह्मसंसदि ॥ १३.१२४.३३ ॥

ହେ ତାତ! ଗାଈମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ମୋ ଦ୍ୱାରା କଥିତ ଏହା ପରମ ମତ। ସଂଯମୀ ବ୍ୟକ୍ତି ବ୍ରାହ୍ମଣ ସଭାରେ ସର୍ବଦା ଏହା ଶୁଣାଇବା ଉଚିତ।

13.124.34

श्रुत्वा लभेत ताँल्लोकान्ये मया परिकीर्तिताः ।
श्रावयित्वापि प्रीतात्मा लोकांस्तान्प्रतिपद्यते ॥ १३.१२४.३४ ॥

ମୋ ଦ୍ୱାରା ବର୍ଣ୍ଣିତ ସେହି ଲୋକସବୁ ଶୁଣିଲେ ମନୁଷ୍ୟ ପାଏ; ଶୁଣାଇଥିବା ପ୍ରସନ୍ନଚିତ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ ସେହି ଲୋକ ପାଏ।

13.124.35

धेनुमेकां समादद्यादहन्यहनि पावनीम् ।
तत्तथा प्राप्नुयाद्विप्रः पठन्वै गोमतीं सदा ॥ १३.१२४.३५ ॥

ବ୍ରାହ୍ମଣ ପ୍ରତିଦିନ ଗୋଟିଏ ପବିତ୍ର ଧେନୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ; ସର୍ବଦା ଗୋମତୀ ପାଠ କରୁଥିବା ସେହି ଫଳ ପାଏ।

13.124.36

अथ धेनुर्न विद्यते तिलधेनुमनुत्तमाम् ।
दद्याद्गोमतिकल्पेन तां धेनुं सर्वपावनीम् ॥ १३.१२४.३६ ॥

ଯଦି ଧେନୁ ମିଳେ ନାହିଁ, ତେବେ ଗୋମତୀ ବିଧି ଅନୁସାରେ ସର୍ବପାବନ ଉତ୍ତମ ତିଳଧେନୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।

13.124.37

आह्निकं गोमतीं नित्यं यः पठेत सदा नरः ।
सर्वपापात्प्रमुच्येत प्रयतात्मा य आचरेत् ॥ १३.१२४.३७ ॥

ଯିଏ ସର୍ବଦା ନିତ୍ୟ ଗୋମତୀର ଆହ୍ନିକ ପାଠ କରେ, ସଂଯତ ଆତ୍ମାରେ ଆଚରଣ କରୁଥିବା ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।

13.124.38

घृतं वा नित्यमालभ्य प्राश्य वा गोमतीं जपेत् ।
स्नात्वा वा गोकरीषेण पठन्पापात्प्रमुच्यते ॥ १३.१२४.३८ ॥

ଘିଅ ନିତ୍ୟ ସ୍ପର୍ଶ କରି କିମ୍ବା ଚାଖି ଗୋମତୀ ଜପ କରିବା ଉଚିତ; କିମ୍ବା ଗୋମୟରେ ସ୍ନାନ କରି ପାଠକାରୀ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।

13.124.39

मनसा गोमतीं जप्येद्गोमत्या नित्यमाह्निकम् ।
न त्वेन दिवसं कुर्याद्व्यर्थं गोमत्यपाठकः ॥ १३.१२४.३९ ॥

ମନରେ ଗୋମତୀ ଜପ କରିବା ଉଚିତ, ଗୋମତୀ ଦ୍ୱାରା ନିତ୍ୟ ଆହ୍ନିକ କରିବା ଉଚିତ; କିନ୍ତୁ ଯିଏ ଗୋମତୀ ପାଠ କରେ ନାହିଁ ସେ ଦିନକୁ ବୃଥା ବିତାଏ।

13.124.40

गोमतीं जपमाना हि देवा देवत्वमाप्नुवन् ।
ऋषित्वमृषयश्चापि गोमत्या सर्वमाप्नुवन् ॥ १३.१२४.४० ॥

ଗୋମତୀ ଜପ କରି ଦେବତାମାନେ ଦେବତ୍ୱ ପାଇଲେ; ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଋଷିତ୍ୱ ପାଇଲେ; ଗୋମତୀ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସବୁକିଛି ପାଇଲେ।

13.124.41

बद्धो बन्धात्प्रमुच्येत कृच्छ्रान्मुच्येत सङ्कटात् ।
गोमतीं सेवते यस्तु लभते प्रियसङ्गमम् ॥ १३.१२४.४१ ॥

ବନ୍ଧା ପଡ଼ିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ; କଷ୍ଟ ଓ ସଙ୍କଟରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ; ଯିଏ ଗୋମତୀର ସେବା କରେ ସେ ପ୍ରିୟ ସଙ୍ଗମ ପାଏ।

13.124.42

एतत्पवित्रं कार्त्स्न्येन एतद्व्रतमनुत्तमम् ।
एतत्तु पृथिवीपाल पावनं शृण्वतां सदा ॥ १३.१२४.४२ ॥

ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପବିତ୍ର; ଏହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରତ। ହେ ପୃଥିବୀପାଳକ, ଏହା ଶୁଣୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ସଦା ପବିତ୍ର କରେ।

13.124.43

पुत्रकामाश्च ये केचिद्धनकामाश्च मानवाः ।
अद्धाने चोरवैरिभ्यो मुच्यते गोमतीं पठन् ॥ १३.१२४.४३ ॥

ଯେଉଁ ମାନବମାନେ ପୁତ୍ରକାମନା କରନ୍ତି, ଧନକାମନା କରନ୍ତି, ଏବଂ ପଥରେ ଚୋର ଓ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଭୟରୁ ଭୟଭୀତ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ଗୋମତୀ ପାଠ କରିବାରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।

13.124.44

पूर्ववैरानुबन्धेषु रणए चाप्याततायिनः ।
लभेत जयमेवाशु सदा गोमतिपाठकः ॥ १३.१२४.४४ ॥

ପୂର୍ବ ଶତ୍ରୁତାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଯୁଦ୍ଧରେ ଏବଂ ରଣକ୍ଷେତ୍ରରେ ଆତତାୟୀଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ମଧ୍ୟ ଗୋମତୀ ପାଠକାରୀ ସର୍ବଦା ଶୀଘ୍ର ବିଜୟ ଲାଭ କରେ।