Mahābhārata · Adhyāya 13.124
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.124.1
पवित्राणां पवित्रं यच्छ्रेष्ठं लोकेषु पूजितम् ।
महाव्रतं महाभाग तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.१२४.१ ॥
O que é o mais puro entre os puros, o melhor e mais venerado nos mundos, o grande voto: diz-me isso, ó grandioso avô.
13.124.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
पितुः पुत्रस्य संवादं व्यासस्य च शुकस्य च ॥ १३.१२४.२ ॥
Aqui também recitam esta antiga história: o diálogo entre pai e filho, o diálogo entre Vyāsa e Śuka.
13.124.3
ऋषीणामुत्तमं कृष्णं भावितात्मानमच्युतम् ।
पारम्पर्यविशेषज्ञं सर्वशास्त्रार्थकोविदम् ॥ १३.१२४.३ ॥
O melhor dos sábios, Kṛṣṇa (Vyāsa), dono de si mesmo, o inabalável, conhecedor da transmissão particular da tradição, versado no sentido de todas as escrituras.
13.124.4
कृतशौचः शुकस्तत्र कृतजप्यः कृताह्निकः ।
परं नियममास्थाय परं धर्ममुपाश्रितः ॥ १३.१२४.४ ॥
Ali Śuka, tendo feito a purificação, a recitação e os ritos diários, assumiu a suprema observância e refugiou-se no dharma supremo.
13.124.5
प्रणम्य शिरसा व्यासं सूक्ष्मतत्वार्थदर्शिनम् ।
शुकः पप्रच्छ वै प्रश्नं दानधर्मकुतूहलः ॥ १३.१२४.५ ॥
Curvando a cabeça diante de Vyāsa, o vidente das verdades sutis, Śuka, ansioso por conhecer o dharma da doação, fez-lhe uma pergunta.
13.124.6
बहुचित्राणि दानानि बहुशः शंससे मुने ।
महार्थं पावनं पुण्यं किंस्विद्दानं महाफलम् ॥ १३.१२४.६ ॥
Ó sábio, descreves muitas espécies de dádivas maravilhosas, vezes sem conta. Mas qual dádiva é de grande propósito, purificadora, meritória e de grande fruto?
13.124.7
केन दुर्गाणि तरति केन लोकानवाप्नुते ।
केन वा महदाप्नोति इह लोके परत्र च ॥ १३.१२४.७ ॥
Por meio de quê se atravessam as dificuldades, por meio de quê se alcançam os mundos, ou por meio de quê se obtém grande fruto neste mundo e no outro?
13.124.8
के वा यज्ञस्य वोढारः केषु यज्ञः प्रतिष्ठितः ।
किञ्च यज्ञस्य यज्ञत्वं किञ्च यज्ञस्य भेषजम्।
यज्ञानामुत्तमं किञ्च तद्भवान्प्रब्रवीतु मे ॥ १३.१२४.८ ॥
Quem são os portadores do sacrifício, sobre o que o sacrifício se estabelece, qual é a natureza sacrificial do sacrifício, qual é o seu remédio e qual é o melhor dos sacrifícios? Diga-me isso.
13.124.9
स तस्मै भजमानाय जातकौतूहलाय च ।
व्यासो व्रतनिधिः प्राह गवामिदमनुत्तमम् ॥ १३.१२४.९ ॥
Vyāsa, tesouro de votos, expôs-lhe este ensinamento supremo sobre as vacas, àquele que viera buscar refúgio, cheio de curiosidade ardente.
13.124.10
धन्यं यशस्यमायुष्यं लोके श्रुतिसुखावहम् ।
यत्पवित्रं पवित्राणां मङ्गलानां च मङ्गलम् ॥ १३.१२४.१० ॥
É bendito, traz fama e longa vida, traz deleite aos ouvidos no mundo; é o mais puro dos puros e o mais auspicioso dos auspiciosos.
13.124.11
सर्वपापप्रशमनं तत्समासेन मे शृणु ।
यदिदं तिष्ठते लोके जगत्स्थावरजङ्गमम्।
गावस्तत्प्राप्य तिष्ठन्ति गोलोके पुण्यदर्शनाः ॥ १३.१२४.११ ॥
Ouça de mim brevemente o que apazigua todos os pecados. As vacas, tendo obtido aquilo em que este mundo do imóvel e do móvel se sustenta, permanecem em Goloka, de aspecto auspicioso.
13.124.12
मातरः सर्वभूतानां विश्वस्य जगतश्च ह ।
रुद्राणामिह साध्यानां गाव एव तु मातरः ॥ १३.१२४.१२ ॥
As vacas são, de fato, as mães de todos os seres, do universo e do mundo; também aqui, para os Rudras e os Sādhyas, as vacas são certamente as mães.
13.124.13
रुद्राणां मातरो ह्येता ह्यादित्यानां स्वसा स्मृताः ।
वसूनां च दुहित्रस्ता ब्रह्मसन्तानमूलजाः ॥ १३.१२४.१३ ॥
Estas são as mães dos Rudras, lembradas como irmãs dos Ādityas, e são filhas dos Vasus; nascidas da raiz da linhagem de Brahmā.
13.124.14
यासामधिपतिः पूषा मरुतो वालबन्धनाः ।
ऐश्वर्यं वरुणो राजा विश्वेदेवाः समाश्रिताः ॥ १३.१२४.१४ ॥
Cujo senhor é Pūṣan, os Marut estão presos pela cauda, o rei Varuṇa é o seu poder, e os Viśvadevas se refugiaram neles.
13.124.15
य एवं वेद ता गावो मातरो देवपूजिताः ।
स विप्रो ब्रह्मलोकाय गवां लोकाय वा ध्रुवः ॥ १३.१२४.१५ ॥
Quem assim sabe que estas vacas são mães honradas pelos deuses — esse brâmane está firme para o mundo de Brahmā ou para o mundo das vacas.
13.124.16
गावस्तु नावमन्येत कर्मणा मनसा गिरा ।
गवां स्थानं परं लोके प्रार्थयेद्यः परां गतिम् ॥ १३.१२४.१६ ॥
Nunca se deve desprezar as vacas por ação, mente ou palavra; quem busca o fim supremo deve pedir no mundo o lugar supremo das vacas.
13.124.17
न पद्भ्यां ताडयेद्गा वै न दण्डेन न मुष्टिना ।
इमां विद्यामुपाश्रित्य पावनीं ब्रह्मनिर्मिताम् ॥ १३.१२४.१७ ॥
Não se deve bater nas vacas com o pé, nem certamente com pau ou com o punho; apoiando-se neste saber purificador criado por Brahmā.
13.124.18
मातॄणामन्ववाये च न गोमध्ये न गोव्रजे ।
नरो मूत्रपुरीषस्य दृष्ट्वा कुर्याद्विसर्जनम् ॥ १३.१२४.१८ ॥
Na presença da linhagem das mães, entre as vacas e no curral, um homem não deve expelir urina nem excremento; tendo visto isso, deve agir.
13.124.19
शुद्धाश्चन्दनशीताङ्ग्यश्चन्द्ररश्मिसमप्रभाः ।
सौम्याः सुरभ्यः सुभगा गावो गुग्गुलुगन्धयः ॥ १३.१२४.१९ ॥
Puras, de membros frescos como o sândalo, de brilho igual aos raios da lua, gentis, perfumadas, auspiciosas, com cheiro de guggulu.
13.124.20
सर्वे देवाऽविशन्गा वै समुद्रमिव सिन्धवः ।
दिवं चैवान्तरिक्षं च गवां व्युष्टिं समश्नुते ॥ १३.१२४.२० ॥
Todos os deuses entraram nas vacas, como os rios no oceano. Quem alcança a prosperidade das vacas alcança tanto o céu quanto o espaço intermediário.
13.124.21
दधिना जुहुयादग्निं दधिना स्वस्ति वाचयेत् ।
दधि दद्याच्च प्राशेत गवां व्युष्टिं समश्नुते ॥ १३.१२४.२१ ॥
Deve oferecer oblações ao fogo com coalhada e recitar a bênção com coalhada. Deve dar coalhada e comê-la; alcança a prosperidade das vacas.
13.124.22
घृतेन जुहुयादग्निं घृतेन स्वस्ति वाचयेत् ।
घृतमालभ्य प्राश्नीयाद्गवां व्युष्टिं समश्नुते ॥ १३.१२४.२२ ॥
Deve oferecer oblações ao fogo com manteiga clarificada e recitar a bênção com manteiga clarificada. Tocando a manteiga clarificada, deve comê-la; alcança a prosperidade das vacas.
13.124.23
गावः संजीवना यास्तु गावो दानमनुत्तमम् ।
ताः पुण्यगोपाः सुफला भजमानं भजन्तु माम् ॥ १३.१२४.२३ ॥
As vacas que dão vida, e a doação de vacas é suprema: que essas vacas, guardiãs do mérito e portadoras de bons frutos, me favoreçam, eu que as sirvo.
13.124.24
येन देवाः पवित्रेण स्वर्गलोकमितो गताः ।
तत्पवित्रं पवित्राणां मम मूर्ध्नि प्रतिष्ठितम् ॥ १३.१२४.२४ ॥
Por aquele meio purificador pelo qual os deuses partiram daqui para o mundo celestial, aquilo que é o mais puro dos puros repousa sobre a minha cabeça.
13.124.25
वीणामृदङ्गपणवा गवां गात्रं प्रतिष्ठिताः ।
क्रीडारतिविहारार्थे त्रिषु लोकेषु वर्तते ॥ १३.१२४.२५ ॥
A vīṇā, o mṛdaṅga e o paṇava repousam sobre o corpo das vacas; para o jogo, o prazer e o divertimento existem nos três mundos.
13.124.26
न तत्र देवा वर्तन्ते नाग्निहोत्राणि जुह्वति ।
न यज्ञैरिज्यते चात्र यत्र गौर्वै न दृश्यते ॥ १३.१२४.२६ ॥
Onde a vaca não é vista, ali não habitam os deuses, não se fazem as oferendas do agnihotra e não se adora com sacrifícios.
13.124.27
क्षीरं दधि घृथं यासां रसानामुत्तमो रसः ।
अमृतप्रभवा गावस्त्रैलोक्यं येन जीवति ॥ १३.१२४.२७ ॥
O leite, a coalhada e a manteiga clarificada — a melhor das essências — vêm das vacas nascidas do néctar, pelas quais vivem os três mundos.
13.124.28
इमामाहूय धेनुं च सवत्सां यज्ञमातरम् ।
उपाह्वयन्ति यां विप्रा गावो यज्ञहविष्कृतम् ॥ १३.१२४.२८ ॥
Chamando esta vaca leiteira com seu bezerro, mãe do sacrifício, os brâmanes a invocam; as vacas são feitas da oblação sacrificial.
13.124.29
या मेध्या प्रथमं कर्म इयं धेनुः सरस्वती ।
पौर्णमासेन वत्सेन कामं कामगुणान्विता ॥ १३.१२४.२९ ॥
Esta vaca leiteira, a primeira entre os ritos puros, é Sarasvatī; com o bezerro do rito da lua cheia, dotada à vontade de qualidades desejáveis.
13.124.30
यत्र सर्वमिदं प्रोतं यत्किंचिज्जङ्गमं जगत् ।
स गौर्वै प्रथमा पुण्या सर्वभूतहिते रता ॥ १३.१२४.३० ॥
Aquela vaca, em quem tudo isto e todo mundo móvel está enfileirado, é a primeira e santa, devotada ao bem de todos os seres.
13.124.31
धारणाः पावनाः पुण्या भावना भूतभावनाः ।
गावो मामभिरक्षन्तु इह लोके परत्र च ॥ १३.१२४.३१ ॥
Práticas firmes, purificadoras, meritórias e contemplações que nutrem os seres: que as vacas me protejam neste mundo e no outro.
13.124.32
एष यज्ञः सहोपाङ्ग एष यज्ञः सनातनः ।
वेदाः सहोपनिषदो गवां रूपाः प्रतिष्ठिताः ॥ १३.१२४.३२ ॥
Este sacrifício, com seus membros subsidiários, é este sacrifício eterno; os Vedas juntamente com as Upaniṣads estão estabelecidos nas formas das vacas.
13.124.33
एतत्तात मया प्रोक्तं गवामिह परं मतम् ।
सर्वतः श्रावयेन्नित्यं प्रयतो ब्रह्मसंसदि ॥ १३.१२४.३३ ॥
Querido filho, esta é a doutrina suprema que proclamei sobre as vacas: o homem dominado deve sempre recitá-la numa assembleia de brâmanes.
13.124.34
श्रुत्वा लभेत ताँल्लोकान्ये मया परिकीर्तिताः ।
श्रावयित्वापि प्रीतात्मा लोकांस्तान्प्रतिपद्यते ॥ १३.१२४.३४ ॥
Quem o ouve obtém aqueles mundos que descrevi; e quem o faz ouvir, com o coração alegre, também alcança esses mesmos mundos.
13.124.35
धेनुमेकां समादद्यादहन्यहनि पावनीम् ।
तत्तथा प्राप्नुयाद्विप्रः पठन्वै गोमतीं सदा ॥ १३.१२४.३५ ॥
O brâmane deve receber, dia após dia, uma vaca leiteira purificadora; e, recitando sempre a Gomatī, obtém o mesmo fruto.
13.124.36
अथ धेनुर्न विद्यते तिलधेनुमनुत्तमाम् ।
दद्याद्गोमतिकल्पेन तां धेनुं सर्वपावनीम् ॥ १३.१२४.३६ ॥
Se não houver vaca disponível, deve-se dar a excelente vaca de gergelim, purificadora de tudo, segundo o rito da Gomatī.
13.124.37
आह्निकं गोमतीं नित्यं यः पठेत सदा नरः ।
सर्वपापात्प्रमुच्येत प्रयतात्मा य आचरेत् ॥ १३.१२४.३७ ॥
O homem que sempre recita o āhnika da Gomatī, e age com o eu disciplinado, é libertado de todos os pecados.
13.124.38
घृतं वा नित्यमालभ्य प्राश्य वा गोमतीं जपेत् ।
स्नात्वा वा गोकरीषेण पठन्पापात्प्रमुच्यते ॥ १३.१२४.३८ ॥
Tendo sempre tocado ou provado ghee, deve-se recitar a Gomatī em silêncio; ou, tendo-se banhado com esterco de vaca e recitando, fica-se livre do pecado.
13.124.39
मनसा गोमतीं जप्येद्गोमत्या नित्यमाह्निकम् ।
न त्वेन दिवसं कुर्याद्व्यर्थं गोमत्यपाठकः ॥ १३.१२४.३९ ॥
Deve-se recitar a Gomatī mentalmente e realizar o āhnika diário com a Gomatī; mas quem não recita a Gomatī passa o dia em vão.
13.124.40
गोमतीं जपमाना हि देवा देवत्वमाप्नुवन् ।
ऋषित्वमृषयश्चापि गोमत्या सर्वमाप्नुवन् ॥ १३.१२४.४० ॥
Recitando a Gomatī, os deuses alcançaram a divindade, e também os sábios alcançaram o estado de sábios; pela Gomatī obtiveram tudo.
13.124.41
बद्धो बन्धात्प्रमुच्येत कृच्छ्रान्मुच्येत सङ्कटात् ।
गोमतीं सेवते यस्तु लभते प्रियसङ्गमम् ॥ १३.१२४.४१ ॥
O preso é libertado do cativeiro e livrado da aflição e do perigo; quem serve a Gomatī obtém a união com o amado.
13.124.42
एतत्पवित्रं कार्त्स्न्येन एतद्व्रतमनुत्तमम् ।
एतत्तु पृथिवीपाल पावनं शृण्वतां सदा ॥ १३.१२४.४२ ॥
Isto é inteiramente purificador, este é o voto supremo; ó protetor da terra, isto sempre purifica os que o ouvem.
13.124.43
पुत्रकामाश्च ये केचिद्धनकामाश्च मानवाः ।
अद्धाने चोरवैरिभ्यो मुच्यते गोमतीं पठन् ॥ १३.१२४.४३ ॥
Os homens que desejam filhos, os que desejam riquezas e os que temem ladrões e inimigos no caminho são libertados ao recitar a Gomatī.
13.124.44
पूर्ववैरानुबन्धेषु रणए चाप्याततायिनः ।
लभेत जयमेवाशु सदा गोमतिपाठकः ॥ १३.१२४.४४ ॥
Nas batalhas ligadas a antigas inimizades, e na guerra mesmo contra agressores, quem recita a Gomatī sempre obtém a vitória rapidamente.