மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.124
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.124.1
पवित्राणां पवित्रं यच्छ्रेष्ठं लोकेषु पूजितम् ।
महाव्रतं महाभाग तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.१२४.१ ॥
பவித்திரங்களில் பவித்திரமானதும், உலகங்களில் சிறந்ததும், வணங்கப்படுவதுமான அது, பெரிய விரதம் எது, ஓ மஹாபாக பிதாமஹரே, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
13.124.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
पितुः पुत्रस्य संवादं व्यासस्य च शुकस्य च ॥ १३.१२४.२ ॥
இங்கும் மக்கள் இந்தப் பழமையான இதிகாசத்தைச் சொல்கிறார்கள் — தந்தைக்கும் மகனுக்கும் இடையிலான உரையாடல், வியாசருக்கும் சுகருக்கும் இடையிலான உரையாடல்.
13.124.3
ऋषीणामुत्तमं कृष्णं भावितात्मानमच्युतम् ।
पारम्पर्यविशेषज्ञं सर्वशास्त्रार्थकोविदम् ॥ १३.१२४.३ ॥
முனிவர்களில் சிறந்தவரும், கிருஷ்ணரும் (வியாசர்), தன்னடக்கம் பெற்றவரும், அச்யுதரும், பாரம்பரியத்தின் விசேஷ அறிஞரும், எல்லா சாஸ்திரங்களின் பொருளில் வல்லவருமான அவர்.
13.124.4
कृतशौचः शुकस्तत्र कृतजप्यः कृताह्निकः ।
परं नियममास्थाय परं धर्ममुपाश्रितः ॥ १३.१२४.४ ॥
அங்கே சுகர் சௌசம் செய்து, ஜபம் செய்து, நித்ய கர்மங்களைச் செய்து, உயர்ந்த நியமத்தை ஏற்று, உயர்ந்த தர்மத்தைப் பற்றிக்கொண்டார்.
13.124.5
प्रणम्य शिरसा व्यासं सूक्ष्मतत्वार्थदर्शिनम् ।
शुकः पप्रच्छ वै प्रश्नं दानधर्मकुतूहलः ॥ १३.१२४.५ ॥
நுண்ணிய தத்துவப் பொருளை அறிந்த வியாசருக்குத் தலை வணங்கி, தானதர்மத்தில் ஆர்வமுள்ள சுகர் கேள்வி கேட்டார்.
13.124.6
बहुचित्राणि दानानि बहुशः शंससे मुने ।
महार्थं पावनं पुण्यं किंस्विद्दानं महाफलम् ॥ १३.१२४.६ ॥
முனிவரே, நீங்கள் பலவிதமான அற்புதமான தானங்களைப் பலமுறை வர்ணிக்கிறீர்கள். ஆனால் எந்தத் தானம் பெரிய பயனுள்ளதும், பவித்திரமும், புண்ணியமும், பெரிய பலனைத் தருவதுமாகும்?
13.124.7
केन दुर्गाणि तरति केन लोकानवाप्नुते ।
केन वा महदाप्नोति इह लोके परत्र च ॥ १३.१२४.७ ॥
எதனால் ஒருவன் துன்பங்களைக் கடக்கிறான், எதனால் உலகங்களை அடைகிறான், அல்லது எதனால் இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் பெரும் பலனைப் பெறுகிறான்?
13.124.8
के वा यज्ञस्य वोढारः केषु यज्ञः प्रतिष्ठितः ।
किञ्च यज्ञस्य यज्ञत्वं किञ्च यज्ञस्य भेषजम्।
यज्ञानामुत्तमं किञ्च तद्भवान्प्रब्रवीतु मे ॥ १३.१२४.८ ॥
யாகத்தைச் சுமப்பவர்கள் யார், யாகம் எவற்றில் நிலைபெற்றுள்ளது, யாகத்தின் யாகத்தன்மை என்ன, யாகத்தின் மருந்து என்ன, யாகங்களில் சிறந்தது எது? அதை நீர் எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
13.124.9
स तस्मै भजमानाय जातकौतूहलाय च ।
व्यासो व्रतनिधिः प्राह गवामिदमनुत्तमम् ॥ १३.१२४.९ ॥
விரதங்களின் பெட்டகமான அந்த வியாசர், தம்மை அடைந்து ஆர்வத்தால் நிறைந்தவனுக்கு பசுக்களைப் பற்றிய இந்த இணையற்ற உபதேசத்தைச் சொன்னார்.
13.124.10
धन्यं यशस्यमायुष्यं लोके श्रुतिसुखावहम् ।
यत्पवित्रं पवित्राणां मङ्गलानां च मङ्गलम् ॥ १३.१२४.१० ॥
இது புண்ணியமும், புகழ் தருவதும், நீண்ட ஆயுளைத் தருவதும், உலகில் செவிக்கு இன்பம் தருவதும் ஆகும்; தூய்மையானவற்றுள் தூய்மையானதும், மங்கலங்களுள் மங்கலமானதும் ஆகும்.
13.124.11
सर्वपापप्रशमनं तत्समासेन मे शृणु ।
यदिदं तिष्ठते लोके जगत्स्थावरजङ्गमम्।
गावस्तत्प्राप्य तिष्ठन्ति गोलोके पुण्यदर्शनाः ॥ १३.१२४.११ ॥
எல்லாப் பாவங்களையும் அடக்குவது அதை, சுருக்கமாக என்னிடமிருந்து கேளுங்கள். உலகில் நிலைத்தும் நகர்ந்தும் உள்ள இந்த உலகம் எதனால் நிலைபெறுகிறதோ, அதைப் பெற்று புண்ணியமான தோற்றமுடைய பசுக்கள் கோலோகத்தில் நிலைத்திருக்கின்றன.
13.124.12
मातरः सर्वभूतानां विश्वस्य जगतश्च ह ।
रुद्राणामिह साध्यानां गाव एव तु मातरः ॥ १३.१२४.१२ ॥
பசுக்களே எல்லா உயிர்களுக்கும், பிரபஞ்சத்திற்கும், உலகிற்கும் தாய்கள்; இங்கே ருத்திரர்களுக்கும் சாத்யர்களுக்கும் கூட பசுக்களே தாய்கள்.
13.124.13
रुद्राणां मातरो ह्येता ह्यादित्यानां स्वसा स्मृताः ।
वसूनां च दुहित्रस्ता ब्रह्मसन्तानमूलजाः ॥ १३.१२४.१३ ॥
இவை ருத்திரர்களின் தாய்மார்; ஆதித்தியர்களின் சகோதரிகள் என்று நினைவுகூரப்படுகின்றன; வசுக்களின் மகள்களும் இவைதான்; பிரம்மாவின் வம்ச மூலத்திலிருந்து பிறந்தவை.
13.124.14
यासामधिपतिः पूषा मरुतो वालबन्धनाः ।
ऐश्वर्यं वरुणो राजा विश्वेदेवाः समाश्रिताः ॥ १३.१२४.१४ ॥
இவற்றின் அதிபதி பூஷா; மருத்துகள் வால் கட்டுண்டவர்கள்; வருணன் அரசன் இவற்றின் ஐசுவரியம்; விஸ்வதேவர்கள் இவற்றைச் சார்ந்தவர்கள்.
13.124.15
य एवं वेद ता गावो मातरो देवपूजिताः ।
स विप्रो ब्रह्मलोकाय गवां लोकाय वा ध्रुवः ॥ १३.१२४.१५ ॥
இவ்வாறு அறிபவன், இந்த பசுக்கள் தேவர்களால் வணங்கப்பட்ட தாய்மார் என்று; அந்த விப்ரன் பிரம்மலோகத்திற்கு, அல்லது பசுக்களின் உலகத்திற்கு உறுதியாக இருக்கிறான்.
13.124.16
गावस्तु नावमन्येत कर्मणा मनसा गिरा ।
गवां स्थानं परं लोके प्रार्थयेद्यः परां गतिम् ॥ १३.१२४.१६ ॥
பசுக்களை செயலாலோ, மனதாலோ, வாக்காலோ ஒருபோதும் அவமதிக்கக் கூடாது; உயர்ந்த கதியை விரும்புபவன் உலகில் பசுக்களின் உயர்ந்த இடத்தை விரும்ப வேண்டும்.
13.124.17
न पद्भ्यां ताडयेद्गा वै न दण्डेन न मुष्टिना ।
इमां विद्यामुपाश्रित्य पावनीं ब्रह्मनिर्मिताम् ॥ १३.१२४.१७ ॥
பசுக்களை காலால் அடிக்கக் கூடாது; உண்மையில் தடியாலும் கைமுட்டியாலும் அடிக்கக் கூடாது; பிரம்மனால் படைக்கப்பட்ட இந்த புனித வித்தையை ஏற்று நட.
13.124.18
मातॄणामन्ववाये च न गोमध्ये न गोव्रजे ।
नरो मूत्रपुरीषस्य दृष्ट्वा कुर्याद्विसर्जनम् ॥ १३.१२४.१८ ॥
தாய்மார் வம்சத்தினர் முன்னிலையிலும், பசுக்களின் நடுவிலும், பசுத்தொழுவத்திலும் மனிதன் சிறுநீரையும் மலத்தையும் கழிக்கக் கூடாது; இதைக் கண்ட பிறகு செய்ய வேண்டும்.
13.124.19
शुद्धाश्चन्दनशीताङ्ग्यश्चन्द्ररश्मिसमप्रभाः ।
सौम्याः सुरभ्यः सुभगा गावो गुग्गुलुगन्धयः ॥ १३.१२४.१९ ॥
தூய்மையானவை, சந்தனம் போல் குளிர்ந்த உடலுடையவை, சந்திர ஒளிக்கு நிகரான பிரகாசமுடையவை, சாந்தமானவை, நறுமணமுள்ளவை, நல்லதிர்ஷ்டமுள்ளவை, குக்குலு வாசனையுள்ள பசுக்கள்.
13.124.20
सर्वे देवाऽविशन्गा वै समुद्रमिव सिन्धवः ।
दिवं चैवान्तरिक्षं च गवां व्युष्टिं समश्नुते ॥ १३.१२४.२० ॥
எல்லா தேவர்களும் பசுக்களுக்குள் புகுந்தனர், நதிகள் கடலுக்குள் புகுவதுபோல். பசுக்களின் செழிப்பை அடைபவன் வானத்தையும் அந்தரிக்ஷத்தையும் அடைகிறான்.
13.124.21
दधिना जुहुयादग्निं दधिना स्वस्ति वाचयेत् ।
दधि दद्याच्च प्राशेत गवां व्युष्टिं समश्नुते ॥ १३.१२४.२१ ॥
தயிரால் அக்னியில் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்; தயிரால் சுவஸ்தி வாசனம் செய்ய வேண்டும். தயிரைக் கொடுத்து உண்ண வேண்டும்; அவன் பசுக்களின் செழிப்பை அடைகிறான்.
13.124.22
घृतेन जुहुयादग्निं घृतेन स्वस्ति वाचयेत् ।
घृतमालभ्य प्राश्नीयाद्गवां व्युष्टिं समश्नुते ॥ १३.१२४.२२ ॥
நெய்யால் அக்னியில் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்; நெய்யால் சுவஸ்தி வாசனம் செய்ய வேண்டும். நெய்யைத் தொட்டு உண்ண வேண்டும்; அவன் பசுக்களின் செழிப்பை அடைகிறான்.
13.124.23
गावः संजीवना यास्तु गावो दानमनुत्तमम् ।
ताः पुण्यगोपाः सुफला भजमानं भजन्तु माम् ॥ १३.१२४.२३ ॥
உயிர் தரும் பசுக்கள், பசுக்களை தானம் செய்வதே மேலானது — அந்த புண்ணியம் காக்கும், நற்பலனளிக்கும் பசுக்கள் என்னைப் பற்றிக்கொண்ட என்னையும் ஏற்கட்டும்.
13.124.24
येन देवाः पवित्रेण स्वर्गलोकमितो गताः ।
तत्पवित्रं पवित्राणां मम मूर्ध्नि प्रतिष्ठितम् ॥ १३.१२४.२४ ॥
எந்தப் புனிதத்தின் மூலம் தேவர்கள் இங்கிருந்து சுவர்க்கலோகம் சென்றனரோ, அந்தப் புனிதங்களிலெல்லாம் புனிதமான அது என் தலையில் நிலைபெற்றுள்ளது.
13.124.25
वीणामृदङ्गपणवा गवां गात्रं प्रतिष्ठिताः ।
क्रीडारतिविहारार्थे त्रिषु लोकेषु वर्तते ॥ १३.१२४.२५ ॥
வீணை, மிருதங்கம், பணவம் ஆகியவை பசுக்களின் உடலில் நிலைபெற்றுள்ளன; விளையாட்டு, இன்பம், களிப்பு ஆகியவற்றுக்காக அவை மூவுலகிலும் உள்ளன.
13.124.26
न तत्र देवा वर्तन्ते नाग्निहोत्राणि जुह्वति ।
न यज्ञैरिज्यते चात्र यत्र गौर्वै न दृश्यते ॥ १३.१२४.२६ ॥
பசு காணப்படாத இடத்தில் தேவர்கள் இருப்பதில்லை, அக்னிஹோத்ர ஆகுதிகள் இடப்படுவதில்லை, யாகங்களால் வழிபாடும் நடைபெறுவதில்லை.
13.124.27
क्षीरं दधि घृथं यासां रसानामुत्तमो रसः ।
अमृतप्रभवा गावस्त्रैलोक्यं येन जीवति ॥ १३.१२४.२७ ॥
பால், தயிர், நெய் ஆகியவை — சுவைகளில் சிறந்த சுவை கொண்டவை — அமிர்தத்தில் பிறந்த பசுக்களிடமிருந்து கிடைக்கின்றன; அவற்றால் மூவுலகும் உயிர்வாழ்கிறது.
13.124.28
इमामाहूय धेनुं च सवत्सां यज्ञमातरम् ।
उपाह्वयन्ति यां विप्रा गावो यज्ञहविष्कृतम् ॥ १३.१२४.२८ ॥
கன்றுடன் கூடிய இந்தத் தேனுவை — யாகத்தின் தாயை — அழைத்து, அந்தணர்கள் அவளை அழைக்கிறார்கள்; பசுக்கள் யாக ஹவிஸால் ஆனவை.
13.124.29
या मेध्या प्रथमं कर्म इयं धेनुः सरस्वती ।
पौर्णमासेन वत्सेन कामं कामगुणान्विता ॥ १३.१२४.२९ ॥
தூய சடங்குகளில் முதன்மையானவளான இந்தத் தேனு சரஸ்வதி; பௌர்ணமாச யாகத்தின் கன்றுடன், விரும்பிய குணங்கள் நிறைந்தவள்.
13.124.30
यत्र सर्वमिदं प्रोतं यत्किंचिज्जङ्गमं जगत् ।
स गौर्वै प्रथमा पुण्या सर्वभूतहिते रता ॥ १३.१२४.३० ॥
இந்த அனைத்தும், அசையும் உலகில் எது உள்ளதோ, அது எதில் கோக்கப்பட்டுள்ளதோ — அந்தப் பசுவே முதன்மையும் புண்ணியமுமானவள்; எல்லா உயிர்களின் நலனில் ஈடுபட்டவள்.
13.124.31
धारणाः पावनाः पुण्या भावना भूतभावनाः ।
गावो मामभिरक्षन्तु इह लोके परत्र च ॥ १३.१२४.३१ ॥
தூய்மையானவையும் புண்ணியமானவையும் உயிர்களை வளர்க்கும் பாவனைகளுமான தாரணைகள் — பசுக்கள் இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் என்னைக் காக்கட்டும்.
13.124.32
एष यज्ञः सहोपाङ्ग एष यज्ञः सनातनः ।
वेदाः सहोपनिषदो गवां रूपाः प्रतिष्ठिताः ॥ १३.१२४.३२ ॥
இந்த யாகம் அதன் அங்கங்களுடன் கூடியது; இது நித்திய யாகம். வேதங்களும் உபநிடதங்களும் பசுக்களின் உருவங்களாக நிலைபெற்றுள்ளன.
13.124.33
एतत्तात मया प्रोक्तं गवामिह परं मतम् ।
सर्वतः श्रावयेन्नित्यं प्रयतो ब्रह्मसंसदि ॥ १३.१२४.३३ ॥
அன்பனே, பசுக்களைப் பற்றி நான் கூறிய இந்த மேலான கருத்து இது. தன்னடக்கமுடையவன் பிராமணர்களின் சபையில் எப்போதும் இதைப் பறைசாற்ற வேண்டும்.
13.124.34
श्रुत्वा लभेत ताँल्लोकान्ये मया परिकीर्तिताः ।
श्रावयित्वापि प्रीतात्मा लोकांस्तान्प्रतिपद्यते ॥ १३.१२४.३४ ॥
கேட்பவன் நான் விவரித்த அந்த உலகங்களை அடைகிறான்; கேட்பித்தவனும் மகிழ்ந்த மனத்துடன் அந்த உலகங்களையே அடைகிறான்.
13.124.35
धेनुमेकां समादद्यादहन्यहनि पावनीम् ।
तत्तथा प्राप्नुयाद्विप्रः पठन्वै गोमतीं सदा ॥ १३.१२४.३५ ॥
பிராமணன் நாள்தோறும் ஒரு தூய பசுவை ஏற்கலாம்; எப்போதும் கோமதியை ஓதுபவன் அதே பலனைப் பெறுவான்.
13.124.36
अथ धेनुर्न विद्यते तिलधेनुमनुत्तमाम् ।
दद्याद्गोमतिकल्पेन तां धेनुं सर्वपावनीम् ॥ १३.१२४.३६ ॥
பசு கிடைக்காவிட்டால், கோமதி விதிப்படி அனைத்தையும் தூய்மைப்படுத்தும் உத்தமமான எள்-பசுவைத் தானம் செய்ய வேண்டும்.
13.124.37
आह्निकं गोमतीं नित्यं यः पठेत सदा नरः ।
सर्वपापात्प्रमुच्येत प्रयतात्मा य आचरेत् ॥ १३.१२४.३७ ॥
எவன் நாள்தோறும் கோமதியின் ஆஹ்னிகத்தை எப்போதும் ஓதுகிறானோ, தன்னை அடக்கி நடப்பவன் அனைத்துப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்.
13.124.38
घृतं वा नित्यमालभ्य प्राश्य वा गोमतीं जपेत् ।
स्नात्वा वा गोकरीषेण पठन्पापात्प्रमुच्यते ॥ १३.१२४.३८ ॥
நெய்யைத் தொட்டோ அல்லது சுவைத்தோ எப்போதும் கோமதியை ஜபிக்க வேண்டும்; அல்லது பசுஞ்சாணத்தால் நீராடி ஓதுபவன் பாவத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்.
13.124.39
मनसा गोमतीं जप्येद्गोमत्या नित्यमाह्निकम् ।
न त्वेन दिवसं कुर्याद्व्यर्थं गोमत्यपाठकः ॥ १३.१२४.३९ ॥
மனதால் கோமதியை ஜபிக்க வேண்டும்; கோமதியால் நாள்தோறும் ஆஹ்னிகம் செய்ய வேண்டும். கோமதியை ஓதாதவன் நாளை வீணாகக் கழிக்கிறான்.
13.124.40
गोमतीं जपमाना हि देवा देवत्वमाप्नुवन् ।
ऋषित्वमृषयश्चापि गोमत्या सर्वमाप्नुवन् ॥ १३.१२४.४० ॥
கோமதியை ஜபித்த தேவர்கள் தேவத்துவத்தை அடைந்தனர்; ரிஷிகளும் ரிஷித்துவத்தை அடைந்தனர்; கோமதியினால் அவர்கள் அனைத்தையும் பெற்றனர்.
13.124.41
बद्धो बन्धात्प्रमुच्येत कृच्छ्रान्मुच्येत सङ्कटात् ।
गोमतीं सेवते यस्तु लभते प्रियसङ्गमम् ॥ १३.१२४.४१ ॥
கட்டுண்டவன் கட்டிலிருந்து விடுபடுகிறான்; துயரிலிருந்தும் ஆபத்திலிருந்தும் விடுபடுகிறான்; கோமதியை வழிபடுபவன் அன்புக்குரியவருடன் சேர்க்கையைப் பெறுகிறான்.
13.124.42
एतत्पवित्रं कार्त्स्न्येन एतद्व्रतमनुत्तमम् ।
एतत्तु पृथिवीपाल पावनं शृण्वतां सदा ॥ १३.१२४.४२ ॥
இது முழுமையாகவே தூய்மையானது; இது மிக உயர்ந்த விரதம். பூமியின் காவலனே, இதைக் கேட்பவர்களை இது எப்போதும் தூய்மைப்படுத்துகிறது.
13.124.43
पुत्रकामाश्च ये केचिद्धनकामाश्च मानवाः ।
अद्धाने चोरवैरिभ्यो मुच्यते गोमतीं पठन् ॥ १३.१२४.४३ ॥
புத்திரரை விரும்புபவர்களும், செல்வத்தை விரும்புபவர்களுமான எந்த மனிதர்களும், வழியில் திருடர்களிடமிருந்தும் பகைவர்களிடமிருந்தும் கோமதியை ஓதுவதால் விடுபடுகிறார்கள்.
13.124.44
पूर्ववैरानुबन्धेषु रणए चाप्याततायिनः ।
लभेत जयमेवाशु सदा गोमतिपाठकः ॥ १३.१२४.४४ ॥
பழைய பகையால் பிணைக்கப்பட்ட போர்களிலும், போர்க்களத்தில் ஆततாயிகளுக்கு எதிராகவும், கோமதியை ஓதுபவன் எப்போதும் விரைவில் வெற்றியைப் பெறுவான்.