مهابهاراتا · أدهيايا 13.130
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.130.1
उक्तं पितामहेनेदं गवां दानमनुत्तमम् ।
विशेषेण नरेन्द्राणामिह धर्ममवेक्षताम् ॥ १३.१३०.१ ॥
وقد ذكر الجد أن هذه الهبة من الأبقار لا تُضاهى، ولا سيما للملوك الذين ينظرون هنا إلى الدهرمة.
13.130.2
राज्यं हि सततं दुःखमाश्रमाश्च सुदुर्विदाः ।
परिचारेषु वै दुःखं दुर्धरं चाकृतात्मभिः।
भूयिष्ठं च नरेन्द्राणां विद्यते न शुभा गतिः ॥ १३.१३०.२ ॥
الملك دائماً مليء بالحزن، والمراحل الرهبانية بالغة الصعوبة في معرفتها. وفي الخدمة شقاء، عسير الاحتمال على غير المنضبطين؛ وأما الملوك فغالباً لا مصير حسن لهم.
13.130.3
पूयन्ते तत्र नियतं प्रयच्छन्तो वसुन्धराम् ।
सर्वे च कथिता धर्मास्त्वया मे कुरुनन्दन ॥ १३.१३०.३ ॥
هناك يتطهر بالتأكيد من يهبون الأرض. يا بهجة الكورو، لقد بيّنتَ لي جميع الدهرمات.
13.130.4
एवमेव गवामुक्तं प्रदानं ते नृगेण ह ।
ऋषिणा नाचिकेतेन पूर्वमेव निदर्शितम् ॥ १३.१३०.४ ॥
وهكذا ذكرتَ هبة الأبقار التي قام بها الملك نرغا؛ وقد بيّنها من قبل الحكيم ناتشيكيتا أيضاً.
13.130.5
वेदोपनिषदे चैव सर्वकर्मसु दक्षिणाः ।
सर्वक्रतुषु चोद्दिष्टा भूमिर्गावोऽथ काञ्चनम् ॥ १३.१३०.५ ॥
في الفيدا والأوبانيشاد، وفي جميع الشعائر وجميع القرابين، تُفرض الأرض والأبقار والذهب أجراً للكهنة (دكشينا).
13.130.6
तत्र श्रुतिस्तु परमा सुवर्णं दक्षिणेति वै ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं पितामह यथातथम् ॥ १३.१३०.६ ॥
وهناك يعتبر النص المنزل الذهب أسمى أجر القرابين. أيها الجد، أريد أن أسمع هذا كما هو تماماً.
13.130.7
किं सुवर्णं कथं जातं कस्मिन्काले किमात्मकम् ।
किंदैव किंफलं चैव कस्माच्च परमुच्यते ॥ १३.१३०.७ ॥
ما هو الذهب، وكيف نشأ، وفي أي زمن، وما طبيعته؟ وما إلهه وثمرته، ولماذا يُسمّى الأعلى؟
13.130.8
कस्माद्दानं सुवर्णस्य पूजयन्ति मनीषिणः ।
कस्माच्च दक्षिणार्थं तद्यज्ञकर्मसु शस्यते ॥ १३.१३०.८ ॥
لماذا يكرم الحكماء هبة الذهب، ولماذا يُمدح في طقوس القرابين بوصفه داكشينا؟
13.130.9
कस्माच्च पावनं श्रेष्ठं भूमेर्गोभ्यश्च काञ्चनम् ।
परमं दक्षिणार्थे च तद्ब्रवीहि पितामह ॥ १३.१३०.९ ॥
لماذا يكون الذهب أطهر وأفضل من الأرض والبقر، ولماذا هو الأعلى للداكشينا؟ أخبرني يا جدي.
13.130.10
शृणु राजन्नवहितो बहुकारणविस्तरम् ।
जातरूपसमुत्पत्तिमनुभूतं च यन्मया ॥ १३.१३०.१० ॥
اصغِ بانتباه أيها الملك إلى الشرح المفصل لأسباب كثيرة: نشأة الذهب كما عايشتُها.
13.130.11
पिता मम महातेजाः श्तनुर्निधनं गतः ।
तस्य दित्सुरहं श्राद्धं गङ्गाद्वारमुपागमम् ॥ १३.१३०.११ ॥
توفي أبي شانتانو ذو البهاء العظيم. وإذ أردتُ أن أقدّم له الشرادّها، جئتُ إلى غانغادفارا.
13.130.12
तत्रागम्य पितुः पुत्र श्राद्धकर्म समारभम् ।
मातो मे जाह्नवी चात्र साहाय्यमकरोत्तदा ॥ १३.१३०.१२ ॥
ولمّا وصلتُ إلى هناك يا بُنيّ، بدأتُ شعيرة الجنازة لأبي؛ وساعدتني أمي جاهنافي هنا.
13.130.13
तत्रागतांस्तपस्सिद्धानुपवेश्य बहूनृषीन् ।
तोयप्रदानात्प्रभृति कार्याण्यहमथारभम् ॥ १३.१३०.१३ ॥
بعد أن أجلست هناك كثيرًا من الحكماء الذين بلغوا الكمال بالتقشف وقد جاؤوا إلى هناك، بدأتُ حينئذٍ الشعائر من تقديم الماء.
13.130.14
तत्समाप्य यथोद्दिष्टं पूर्वकर्म समाहितः ।
दातुं निर्वपणं सम्यग्यथावदहमारभम् ॥ १३.१३०.१४ ॥
بعد أن أتممتُ ذلك الطقس التمهيدي كما هو مقرر، وأنا متأهب، بدأتُ على الوجه الصحيح بتقديم النيرفابانا.
13.130.15
ततस्तं दर्भविन्यासं भित्त्वा सुरुचिराङ्गदः ।
प्रलम्बाभरणो बाहुरुदतिष्ठद्विशाम्पते ॥ १३.१३०.१५ ॥
ثم اخترق ذلك الترتيب من عشب الدربها، وانتصب ذراعٌ عليه أساور جميلة للغاية وحلي متدلية، يا سيد الشعوب.
13.130.16
मुहूर्तमपि तं दृष्ट्वा परं विस्मयमागमम् ।
प्रतिग्रहीता साक्षान्मे पितेति भरतर्षभ ॥ १३.१३०.१६ ॥
وحين رأيته لحظةً امتلأتُ دهشةً عظيمة: إن أبي نفسه هو المتلقّي المباشر، يا ثور البهاراتا.
13.130.17
ततो मे पुनरेवासीत्संज्ञा सञ्चिन्त्य शास्त्रतः ।
नायं वेदेषु विहितो विधिर्हस्त इति प्रभो।
पिण्डो देयो नरेणेह ततो मतिरभून्मम ॥ १३.१३०.१७ ॥
ثم عادت إليّ وعيي؛ وإذ تأملتُ وفق الشاستر، أيها السيد، رأيتُ أن الفيدا لم تقرر هذا الحكم أن يكون باليد؛ بل ينبغي للإنسان أن يقدّم البِنْدَا هنا.
13.130.18
साक्षान्नेह मनुष्यस्य पिण्डं हि पितरः क्वचित् ।
गृह्णन्ति विहितं चेत्थं पिण्डो देयः कुशेष्विति ॥ १३.१३०.१८ ॥
فإن الأسلاف لا يقبلون البِنْدَا أبدًا مباشرةً إذا قدّمه إنسان بيده هنا؛ فالمقرر أن يُقدَّم البِنْدَا على حشيش الكوشا.
13.130.19
ततोऽहं तदनादृत्य पितुर्हस्तनिदर्शनम् ।
शास्त्रप्रामाण्यसूक्ष्मं तु विधइं पिण्डस्य संस्मरन् ॥ १३.१३०.१९ ॥
فتجاهلتُ إشارة يد أبي، وفعلتُ ذلك متذكّرًا الحكم الدقيق في الشاستر المتعلّق بتقديم كُرات الأرز.
13.130.20
ततो दर्भेषु तत्सर्वमददं भरतर्षभ ।
शास्त्रमार्गानुसारेण तद्विद्धि मनुजर्षभ ॥ १३.१३०.२० ॥
ثم، يا ثور البهاراتا، قدّمتُ ذلك كلّه على عشب الكوشا. يا ثور بين البشر، اعلم أنه كان وفق طريق الشاستر.
13.130.21
ततः सोऽन्तर्हितो बाहुः पितुर्मम जनाधिप ।
ततो मां दर्शयामासुः स्वप्नान्ते पितरस्तथा ॥ १३.१३०.२१ ॥
ثم، يا سيّد البشر، اختفت يد أبي تلك؛ وبعد ذلك، في آخر الحلم، تراءى لي الأجداد كذلك.
13.130.22
प्रीयमाणास्तु मामूचुः प्रीताः स्म भरतर्षभ ।
विज्ञानेन तवानेन यन्न मुह्यसि धर्मतः ॥ १३.१३०.२२ ॥
فقالوا لي وهم راضون، يا ثور البهاراتا: «قد رضينا؛ فبهذا الفهم منك لا تضلّ عن الدهرما.»
13.130.23
त्वया हि कुर्वता शास्त्रं प्रमाणमिह पार्थिव ।
आत्मा धर्मः श्रुतं वेदाः पितरश्चर्षिभिः सह ॥ १३.१३०.२३ ॥
أنت، يا ملك، إذ عملتَ هنا متّخذًا الشاستر سندًا؛ فالنفس والدهرما وما سُمع والفيدات والأجداد مع الحكماء — كلّ هذا سند.
13.130.24
साक्षात्पितामहो ब्रह्मा गुरवोऽथ प्रजापतिः ।
प्रमाणमुपनीता वै स्थिताश्च न विचालिताः ॥ १३.१३०.२४ ॥
جدّنا براهما نفسه والمعلّمون وربّ الخلائق قُدّموا سندًا، وثبتوا لا يتزعزعون.
13.130.25
तदिदं सम्यगारब्धं त्वयाऽद्य भरतर्षभ ।
किन्तु भूमेर्गवां चार्थे सुवर्णं दीयतामिति ॥ १३.१३०.२५ ॥
يا ثور البهاراتا، لقد بدأت هذا اليوم على الوجه الصحيح. ولكن ينبغي أن يُعطى الذهب من أجل الأرض والأبقار.
13.130.26
एवं वयं च धर्मश्च सर्वे चास्मत्पितामहाः ।
पाविता वै भविष्यन्ति पावनं हि परं हि तत् ॥ १३.१३०.२६ ॥
وبذلك سنتطهر نحن والدهارما وجميع أسلافنا، فذلك هو الفعل المطهّر الأسمى.
13.130.27
दश पूर्वान्दशैवान्यांस्तथा सन्तारयन्ति ते ।
सुवर्णं ये प्रयच्छन्ति एवं मत्पितरोऽब्रुवन् ॥ १३.१३०.२७ ॥
من يعطي الذهب ينقذ عشرة من أسلافه السابقين وعشرة من اللاحقين؛ هكذا قال أسلافي.
13.130.28
ततोऽहं विस्मितो राजन्प्रतिबुद्धो विशाम्पते ।
सुवर्णदानेऽकरवं मतिं च भरतर्षभ ॥ १३.१३०.२८ ॥
ثم استيقظت مندهشًا أيها الملك، سيد الشعوب، وأيها ثور البهاراتا، فجعلت عزمي على هبة الذهب.
13.130.29
इतिहासमिमं चापि शृणु राजन्पुरातनम् ।
जामदग्न्यं प्रति विभो धन्यमायुष्यमेव च ॥ १३.१३०.२९ ॥
واسمع أيضًا أيها الملك، أيها العظيم، هذه الحكاية القديمة عن جامادغنيا، وهي مباركة ومطيلة للعمر.
13.130.30
जामदग्न्येन रामेण तीव्ररोषान्वितेन वै ।
त्रिःसप्तकृत्वः पृथिवी कृता निःक्षत्रिया पुरा ॥ १३.१३०.३० ॥
إن راما ابن جامادغني، المملوء بغضب شديد، جعل الأرض خالية من الكشاتريا إحدى وعشرين مرة في القديم.
13.130.31
ततो जित्वा महीं कृत्स्नां रामो राजीवलोचनः ।
आजहार क्रतुं वीरो ब्रह्मक्षत्रेण पूजितम् ॥ १३.१३०.३१ ॥
ثم بعد أن فتح الأرض كلها، أقام البطل ذو العينين كاللوتس راما قربانا يكرمه البراهمة والكشاتريا.
13.130.32
वाजिमेधं महाराज सर्वकामसमन्वितम् ।
पावनं सर्वभूतानां तेजोद्युतिविवर्धनम् ॥ १३.१३०.३२ ॥
أيها الملك العظيم، كانت قربان الفرس، المفعم بتحقيق كل الرغبات، المطهّر لجميع الكائنات، والمُزيد للجلال والإشعاع.
13.130.33
विपाप्मा च स तेजस्वी तेन क्रतुफलेन च ।
नैवात्मनोऽथ लघुतां जामदग्न्योऽध्यगच्छत ॥ १३.१३०.३३ ॥
وذلك الابن المتألق لجامدغني تطهر من الذنب بثمرة ذلك القربان، ولم ينل في نفسه أي نقصان.
13.130.34
स तु क्रतुवरेणेष्ट्वा महात्मा दक्षिणावता ।
पप्रच्छागमसम्पन्नानृषीन्देवांश्च भारत ॥ १३.१३०.३४ ॥
ثم يا بهاراتا، ذلك العظيم النفس، بعد أن عبد بأفضل القرابين وبالعطايا الوافرة، سأل الحكماء العارفين بالشرائع والآلهة.
13.130.35
पावनं यत्परं नॄणामुग्रे कर्मणि वर्तताम् ।
तदुच्यतां महाभागा इति जागघृणोऽब्रवीत् ॥ १३.१३०.३५ ॥
«أخبروني بما هو أعظم تطهير للناس المنهمكين في الأفعال الشديدة، أيها الأجلاء المباركون»، قال ابن جامدغني.
13.130.36
इत्युक्ता वेदशास्त्रज्ञास्तमूचुस्ते महर्षयः ।
राम विप्राः सत्क्रियन्तां वेदप्रामाण्यदर्शनात् ॥ १३.१३०.३६ ॥
فلما سُئلوا ذلك قال له أولئك الحكماء العظام العارفون بالفيدا والشاستر: «أيها راما، فليُكرَم البراهمة، لما يُرى فيهم من سلطان الفيدا».
13.130.37
भूयश्च विप्रर्षिगणाः प्रष्टव्याः पावनं प्रति ।
ते यद्ब्रूर्महाप्राज्ञास्तच्चैव समुदाचर ॥ १३.१३०.३७ ॥
ويجب أن يُسأل جماعات الحكماء البراهمة مرة أخرى عن وسيلة التطهير؛ وما يقوله أولئك الحكماء العظماء فليُنفَّذ على الوجه الحسن.
13.130.38
ततो वसिष्ठं देवर्षिमगस्त्यमथ काश्यपम् ।
तमेवार्तं महातेजाः पप्रच्छ भृगुनन्दनः ॥ १३.१३०.३८ ॥
ثم سأل ابن بهريغو، ذو الضياء العظيم، الحكيمَ الإلهيّ فاسِشْثَ وأغَستيا وكاشيapa عن ذلك المتألم بعينه.
13.130.39
जाता मतिर्मे विप्रेन्द्राः कथं पूयेयमित्युत ।
केन वा कर्मयोगेन प्रदानेनेह केन वा ॥ १३.१३०.३९ ॥
يا أفضل البراهمة، لقد نشأ في نفسي هذا الخاطر: كيف أتطهّر؟ بأي ضرب من يوغا العمل، أو بأي عطاء، أو بأي وسيلة هنا؟
13.130.40
यदि वोऽनुग्रहकृता बुद्धिर्मां प्रति सत्तमाः ।
प्रबूत पावनं किं मे भवेदिति तपोधनाः ॥ १३.१३०.४० ॥
يا أفضل الأخيار، إن كانت نيّتكم مدفوعةً بالرحمة نحوي، فأعلنوا، يا أغنياء التقشف، ما يكون مطهّرًا لي.
13.130.41
गाश्च भूमिं च वित्तं च दत्त्वेह भृगुनन्दन ।
पापकृत्पूयते मर्त्य इति भार्गव शुश्रुम ॥ १३.१३०.४१ ॥
يا ابن بهريغو، إن الفاني المرتكب للذنب يتطهّر هنا بإعطاء الأبقار والأرض والثروة — هكذا سمعنا، يا سليل بهريغو.
13.130.42
अन्यद्दानं तु विप्रर्षे श्रूयतां पावनं महत् ।
दिव्यमत्यद्भुताकारमपत्यं जातवेदसः ॥ १३.१३०.४२ ॥
أيها الحكيم البراهمي، اسمع عطاءً مطهّرًا عظيمًا آخر: ذرّيّة جاتافيداس (أغني)، الإلهية ذات الهيئة العجيبة للغاية.
13.130.43
दग्ध्वा लोकान्पुरा वीर्यात्सम्भूतमिह शुश्रुम ।
सुवर्णमिति विख्यातं तद्ददत्सिद्धिमेष्यसि ॥ १३.१३०.४३ ॥
لقد سمعنا هنا أنه وُلد من قوته بعد أن أحرق العوالم في القديم، وهو المعروف باسم «سُوَرْنَ» (الذهب)، ومن يهبه ينل الكمال.
13.130.44
ततोऽब्रवीद्वसिष्ठस्तं भगवान्संशितव्रतः ।
शृणु राम यथोत्पन्नं सुवर्णमनलप्रभम् ॥ १३.१३०.४४ ॥
فقال له الحكيم الجليل فاسيشتها، الراسخ في نذوره: اسمع يا راما، كيف نشأ الذهب المتوهج كالنار.
13.130.45
फलं दास्यति ते यत्तु दाने परमिहोच्यते ।
सुवर्णं यच्च यस्माच्च यथा च गुणवत्तमम् ॥ १३.१३०.४५ ॥
إن الثمرة العليا التي يُقال إنها تُنال بالعطاء هنا، سيمنحها لك؛ وما هو الذهب، ومِمَّ هو، وكيف هو أفضل الأشياء فضيلةً.
13.130.46
तन्निबोध महाबाहो सर्वं निगदतो मम ।
अग्निषोमात्मकमिदं सुवर्णं विद्दि निश्चये ॥ १३.१३०.४६ ॥
افهم يا ذا الذراعين القويتين كل ما أقوله لك، واعلم يقينًا أن هذا الذهب مكوّن من النار والسوما.
13.130.47
अजोऽग्निर्वरुणो मेषः सूर्योऽश्च इति दर्शनम् ।
कुञ्जराश्च मृगा नागा महिषाश्चासुरा इति ॥ १३.१३०.४७ ॥
يظهر على هيئة الماعز، وأغني، وفارونا، والكبش، والشمس، والحصان؛ وكذلك الأفيال والغزلان والثعابين والجواميس والأسورا.
13.130.48
कुक्कुटाश्च वराहाश्च राक्षसा भृगुनन्दन ।
इडा गावः पयः सोमो भूमिरित्येव च स्मृतिः ॥ १३.१३०.४८ ॥
يا ابن بهرغو، الديكة والخنازير والراكشاسا كذلك؛ وإيدا، والأبقار، واللبن، والسوما، والأرض أيضًا، هكذا يُذكر في التقليد.
13.130.49
जगत्सर्वं च निर्मथ्य तेजोराशिः समुत्थितः ।
सुवर्णमेभ्यो विप्रर्षे रत्नं परममुत्तमम् ॥ १३.१३०.४९ ॥
بعد أن خُضّ العالم كله، نهضت كتلة من النور. أيها الحكيم بين البراهمة، من هذه خرج الذهب، الجوهرة العليا الأسمى.
13.130.50
एतस्मात्कारणाद्देवा गन्धर्वोरगराक्षसाः ।
मनुष्याश्च पिशाचाश्च प्रयता धारयन्ति तत् ॥ १३.१३०.५० ॥
ولهذا السبب يرتديه الآلهة والغاندهارفا والحيات والراكشاسا والبشر والبيشاتشا بخشوع.
13.130.51
मुकुटैरङ्गदयुतैरलङ्कारैः पृथग्विधैः ।
सुवर्णविकृतैस्तत्र विराजन्ते भृगूत्तम ॥ १३.१३०.५१ ॥
متزينين بالتيجان والأساور وأنواع شتى من الحلي المصنوعة من الذهب، يتلألأون هناك، أيها الأفضل بين البهريغو.
13.130.52
तस्मात्सर्वपवित्रेभ्यः पवित्रं परमं स्मृतम् ।
भूमेर्गोभ्योऽथ रत्नेभ्यस्तद्विद्धि मनुजर्षभ ॥ १३.१३०.५२ ॥
لذلك يُعلن أنه الأطهر من جميع الأشياء المطهِّرة، أعظم من الأرض والأبقار والجواهر. فاعلم هذا، أيها الثور بين البشر.
13.130.53
पृथिवीं गाश्च दत्त्वेह यच्चान्यदपि किञ्चन ।
विशिष्यते सुवर्णस्य दानं परमकं विभो ॥ १३.१३०.५३ ॥
مهما أُعطي هنا من أرض أو أبقار أو غير ذلك، فإن هبة الذهب تفوقها جميعاً. أيها القدير، هذه أعظم الهبات.
13.130.54
अक्षयं पावनं चैव सुवर्णममरद्युते ।
प्रयच्छ द्विजमुख्येभ्यः पावनं ह्येतदुत्तमम् ॥ १३.१३०.५४ ॥
أيها المتألق الخالد، الذهب لا يفنى ويطهّر. أعطِه لأفضل المولودين مرتين، فهذا حقاً أطهر الأشياء كلها.
13.130.55
सुवर्णमेव सर्वासु दक्षिणासु विधीयते ।
सुवर्णं ये प्रयच्छन्ति सर्वदास्ते भवन्त्युत ॥ १३.१३०.५५ ॥
من بين جميع الدكشينا يُفرض الذهب وحده، ومن يعطي الذهب دائماً يصبح كذلك أيضاً.
13.130.56
देवतास्ते प्रयच्छन्ति ये सुवर्णं ददत्यथ ।
अग्निर्हि देवताः सर्वाः सुवर्णं च तदात्मकम् ॥ १३.१३०.५६ ॥
الآلهة تُنعم على من يعطي الذهب؛ فأغني هو جميع الآلهة، والذهب من طبيعته ذاتها.
13.130.57
तस्मात्सुवर्णं ददता दत्ताः सर्वाः स्म देवताः ।
भवन्ति पुरुषव्याघ्र न ह्यतः परमं विदुः ॥ १३.१३०.५७ ॥
ولهذا، بمن يعطي الذهب تُعطى جميع الآلهة كأنها عُطيت. يا نمر الرجال، إنهم لا يعرفون شيئاً أعلى من هذا.
13.130.58
भूय एव च महात्म्यं सुवर्णस्य निबोध मे ।
गदतो मम विप्रर्षे सर्वशस्त्रभृतांवर ॥ १३.१३०.५८ ॥
اسمع المزيد عن عظمة الذهب وأنا أتكلم. أيها الحكيم البراهمي، يا أفضل جميع حاملي السلاح.
13.130.59
मया श्रुतमिदं पूर्वं पुराणे भृगुनन्दन ।
प्रजापतेः कथयतो मनोः स्वायंभुवस्य वै ॥ १३.१३०.५९ ॥
يا ابن بهريغو، سمعتُ هذا من قبل في البورانا، حين كان براجاباتي يرويه، ومانو سفايامبهوفا.
13.130.60
शूलपाणेर्भगवतो रुद्रस्य च महात्मनः ।
गिरौ हिमवति श्रेष्ठे तदा भृगुकुलोद्वह ॥ १३.१३०.६० ॥
عن الإله المبارك رودرا حامل الرمح الثلاثي، العظيم النفس، حينئذ على أفضل الجبال هيمافات؛ يا حامل نسل بهريغو.
13.130.61
देव्या विवाहे निर्वृत्ते रुद्राण्या भृगुनन्दन ।
समागमे भगवतो देव्या सह महात्मनः ॥ १३.१३०.६१ ॥
يا ابن بهرغو، عندما اكتمل زواج الإلهة رودراني، اجتمع الإله الجليل العظيم النفس بالإلهة.
13.130.62
ततः सर्वे समुद्विग्रा देवा रुद्रमुपागमन् ।
ते महादेवमासीनं देवीं च वरदामुमाम्। ॥ १३.१३०.६२ ॥
ثم اقترب جميع الآلهة، وقد اضطربوا اضطرابًا شديدًا، من رودرا. رأوا الإله العظيم جالسًا هناك، والإلهة أوما، واهبة الأعطيات.
13.130.63
प्रसाद्य शिरसा सर्वे रुद्रमूचुर्भृगूद्वह ।
अयं समागमो देव देव्या सह तवानघ। ॥ १३.१३०.६३ ॥
يا خير البهرغيين، قال الجميع، منحنين رؤوسهم ومسترضين رودرا: يا إله، يا لا عيب فيه، هذا الاجتماع هو لك مع الإلهة.
13.130.64
तपस्विनस्तपस्विन्या तेजस्विन्याऽतितेजसः ।
अमोघतेजास्त्वं देव देवी चेयमुमा तथा। ॥ १३.१३०.६४ ॥
أنت زاهد، وهي زاهدة مشرقة ذات بهاء فائق. يا إله، بهاؤك لا يخيب، وكذلك هذه الإلهة أوما.
13.130.65
अपत्यं युवयोर्देव बलवद्भविता विभो ।
तन्नूनं त्रिषु लोकेषु न किञ्चिच्छेषयिष्यति ॥ १३.१३०.६५ ॥
يا إله، يا رب، سيكون نسلكما قويًا لا محالة؛ وسيُبقي حتمًا على لا شيء في العوالم الثلاثة.
13.130.66
तदेभ्यः प्रणतेभ्यस्त्वं देवेभ्यः पृथुलोचन ।
वरं प्रयच्छ लोकेश त्रैलोक्यहितकाम्यया ॥ १३.१३०.६६ ॥
فلذلك، يا واسع العينين، امنح نعمة لهؤلاء الآلهة الساجدين لك. يا رب العوالم، رغبةً في خير العوالم الثلاثة.
13.130.67
अपत्यार्थं निगृह्णीष्व तेजः परमकं विभो ।
त्रैलोक्यसारौ हि युवां लोकं सन्तापयिष्यथ ॥ १३.१३०.६७ ॥
أيها الإله القدير، امسك طاقتك العليا من أجل النسل. أنتما جوهر العوالم الثلاثة، وإلا فستحرقان العالم.
13.130.68
तदपत्यं हि युवयोर्देवानभिभवेद्ध्रुवम् ।
न हि ते पृथिवी देवी न च द्यौर्न दिवं विभो ॥ १३.१३०.६८ ॥
سيتغلب ابنكما حتمًا على الآلهة. أيها الإله القدير، لا تستطيع الإلهة الأرض ولا السماء ولا الجنة أن تحتمل طاقتك.
13.130.69
नेदं धारयितुं शक्ताः समस्ता इति मे मतिः ।
तेजःप्रभावनिर्दग्धं तस्मात्सर्वमिदं जगत् ॥ १३.१३०.६९ ॥
في رأيي لا يستطيع أحد منهم حمل هذا. لذلك سيحترق هذا العالم كله بقوة طاقتك.
13.130.70
तस्मात्प्रसादं भगवन्कर्तुमर्हसि नः प्रभो ।
न देव्यां सम्भवेत्पुत्रो भवतः सुरसत्तम।
धैर्यादेव निगृह्णीष्व तेजो ज्वलितमुत्तमम् ॥ १३.१३०.७० ॥
لذا، أيها الرب المبارك، تفضل علينا بنعمتك. يا خير الآلهة، لا يولد لك ابن من الإلهة. امسك بالثبات وحده هذه الطاقة العليا المتقدة.
13.130.71
इति तेषां कथयतां भगवान्वृषभध्वजः ।
एवमस्त्विति देवांस्तान्विप्रर्षे प्रत्यभाषत ॥ १३.१३०.७१ ॥
وبينما كانوا يتكلمون بذلك، أجاب الرب المبارك ذو راية الثور أولئك الآلهة قائلًا: «ليكن كذلك». هكذا أجابهم، أيها الحكيم بين البراهمة.
13.130.72
इत्युक्त्वा चोर्ध्वमनयद्रेतो वृषभवाहनः ।
ऊर्ध्वरेषः समभवत्ततः प्रभृति चापि सः ॥ १३.१३०.७२ ॥
وبعد أن قال ذلك، أصعد الرب راكب الثور مَنيّه إلى الأعلى. ومن ذلك الحين صار ممن يصعد منيّه إلى الأعلى.
13.130.73
रुद्राणीति ततः क्रुद्धा प्रजोच्छेद तदा कृते ।
देवानथाब्रवीत्तत्र स्त्रीभावात्परुषं वचः ॥ १३.१३०.७३ ॥
ثم غضبت لقطع النسل، فقالت للآلهة كلامًا قاسيًا بسبب حالها الأنثوية.
13.130.74
यस्मादपत्यकामो वै भर्ता मे विनिवर्तितः ।
तस्मात्सर्वे सुरा भूयमनपत्या भविष्यथ ॥ १३.१३०.७४ ॥
لأنكم صرفتم زوجي الراغب في الذرية، فلذلك أيها الآلهة ستصبحون جميعًا بلا نسل.
13.130.75
प्रजोच्छेदो मम कृतो यस्माद्युष्माभिरद्य वै ।
तस्मात्प्रजा वः खगमाः सर्वेषां न भविष्यति ॥ १३.१३०.७५ ॥
لأنكم اليوم تسببتم في قطع نسلي، فلذلك سيكون نسلكم كالطيور، ولن يكون لجميعكم.
13.130.76
पावकस्तु न तत्रासीच्छापकाले भृगूद्वह ।
देवा देव्यास्तथा शापादनपत्यास्ततोऽभवन् ॥ १३.१३०.७६ ॥
لم يكن النار هناك وقت اللعنة، يا خير آل بهرغو؛ فصار الآلهة بلا نسل بلعنة الإلهة.
13.130.77
रुद्रस्तु तेजोऽप्रतिमं धारयामास वै तदा ।
प्रस्कन्नं तु ततस्तस्मात्किंचित्तत्रापतद्भुवि ॥ १३.१३०.७७ ॥
لكن رودرا حفظ حينها ذلك الطاقة التي لا مثيل لها؛ فسقط منها شيء على الأرض هناك.
13.130.78
उत्पपात तदा वह्नौ ववृधे चाद्भुतोपमम् ।
तेजस्तेजसि संयुक्तमेकयोनित्वमागतम् ॥ १३.१३०.७८ ॥
فصعد حينها إلى النار ونما نموًا عجيبًا؛ اتحدت الطاقة بالطاقة وصارت إلى مصدر واحد.
13.130.79
एतस्मिन्नेव काले तु देवाः शक्रपुरोगमाः ।
असुरस्तारको नाम तेन सन्तापिता भृशम् ॥ १३.१३०.७९ ॥
في ذلك الوقت، عانت الآلهة بقيادة شاكرا عذابًا شديدًا على يد أسورا يُدعى تاراكا.
13.130.80
आदित्या वसवो रुद्रा मरुतोऽथाश्विनावपि ।
साध्याश्च सर्वे संत्रस्ता दैतेयस्य पराक्रमात् ॥ १३.१३०.८० ॥
فزع الأدتيا والفاسو والرودرا والمارُوت والأشفينان والساديا جميعًا من بأس الدايتيا.
13.130.81
स्थानानि देवतानां हि विमानानि पुराणि च ।
ऋषीणां चाश्रमाश्चैव बभूवुरसुरैर्हृताः ॥ १३.१३०.८१ ॥
سُلبت مساكن الآلهة ومركباتهم السماوية ومدنهم، وكذلك مناسك الحكماء، على أيدي الأسورا.
13.130.82
ते दीनमनसः सर्वे देवता ऋषयश्च ये ।
प्रजग्मुः शरणं देवं ब्रह्माणमजरं विभुम् ॥ १३.१३०.८२ ॥
ذهب أولئك الآلهة والحكماء جميعًا، وقد انكسرت نفوسهم، يلتمسون الملاذ عند الإله براهما، الذي لا يشيخ والمحيط بكل شيء.