Mahābhārata · Adhyāya 13.130
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.130.1
उक्तं पितामहेनेदं गवां दानमनुत्तमम् ।
विशेषेण नरेन्द्राणामिह धर्ममवेक्षताम् ॥ १३.१३०.१ ॥
El abuelo ha hablado de este donativo de vacas como insuperable, especialmente para los reyes que atienden al dharma aquí.
13.130.2
राज्यं हि सततं दुःखमाश्रमाश्च सुदुर्विदाः ।
परिचारेषु वै दुःखं दुर्धरं चाकृतात्मभिः।
भूयिष्ठं च नरेन्द्राणां विद्यते न शुभा गतिः ॥ १३.१३०.२ ॥
La realeza siempre está llena de sufrimiento, y los estadios de ermitaño son muy difíciles de conocer. Hay sufrimiento en el servicio, insoportable para los no dominados; y para los reyes, en su mayor parte, no hay un destino auspicioso.
13.130.3
पूयन्ते तत्र नियतं प्रयच्छन्तो वसुन्धराम् ।
सर्वे च कथिता धर्मास्त्वया मे कुरुनन्दन ॥ १३.१३०.३ ॥
Allí, quienes dan la tierra sin duda son purificados. Deleite de los Kurus, me has declarado todos los dharmas.
13.130.4
एवमेव गवामुक्तं प्रदानं ते नृगेण ह ।
ऋषिणा नाचिकेतेन पूर्वमेव निदर्शितम् ॥ १३.१३०.४ ॥
Así has declarado el donativo de vacas que hizo el rey Nṛga; y antes el sabio Nāciketa también lo había mostrado.
13.130.5
वेदोपनिषदे चैव सर्वकर्मसु दक्षिणाः ।
सर्वक्रतुषु चोद्दिष्टा भूमिर्गावोऽथ काञ्चनम् ॥ १३.१३०.५ ॥
En los Veda y las Upaniṣad, y en todos los ritos y todos los sacrificios, se prescriben como honorarios la tierra, las vacas y el oro.
13.130.6
तत्र श्रुतिस्तु परमा सुवर्णं दक्षिणेति वै ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं पितामह यथातथम् ॥ १३.१३०.६ ॥
Allí la escritura revelada considera el oro la ofrenda suprema. Abuelo, deseo escuchar esto tal como es.
13.130.7
किं सुवर्णं कथं जातं कस्मिन्काले किमात्मकम् ।
किंदैव किंफलं चैव कस्माच्च परमुच्यते ॥ १३.१३०.७ ॥
¿Qué es el oro, cómo surgió, en qué tiempo, y de qué naturaleza es? ¿Cuál es su deidad y su fruto, y por qué se le llama supremo?
13.130.8
कस्माद्दानं सुवर्णस्य पूजयन्ति मनीषिणः ।
कस्माच्च दक्षिणार्थं तद्यज्ञकर्मसु शस्यते ॥ १३.१३०.८ ॥
¿Por qué honran los sabios el don de oro, y por qué se alaba como dakṣiṇā en los ritos sacrificiales?
13.130.9
कस्माच्च पावनं श्रेष्ठं भूमेर्गोभ्यश्च काञ्चनम् ।
परमं दक्षिणार्थे च तद्ब्रवीहि पितामह ॥ १३.१३०.९ ॥
¿Por qué el oro es más purificador y excelente que la tierra y las vacas, y por qué es supremo para la dakṣiṇā? Dímelo, abuelo.
13.130.10
शृणु राजन्नवहितो बहुकारणविस्तरम् ।
जातरूपसमुत्पत्तिमनुभूतं च यन्मया ॥ १३.१३०.१० ॥
Escucha con atención, oh rey, el relato detallado de muchas causas: el origen del oro, tal como yo lo he experimentado.
13.130.11
पिता मम महातेजाः श्तनुर्निधनं गतः ।
तस्य दित्सुरहं श्राद्धं गङ्गाद्वारमुपागमम् ॥ १३.१३०.११ ॥
Mi padre Śantanu, de gran esplendor, pasó a la muerte. Deseando ofrecerle el śrāddha, llegué a Gaṅgādvāra.
13.130.12
तत्रागम्य पितुः पुत्र श्राद्धकर्म समारभम् ।
मातो मे जाह्नवी चात्र साहाय्यमकरोत्तदा ॥ १३.१३०.१२ ॥
Llegado allí, hijo, comencé el rito funerario por mi padre; y mi madre Jāhnavī me ayudó aquí.
13.130.13
तत्रागतांस्तपस्सिद्धानुपवेश्य बहूनृषीन् ।
तोयप्रदानात्प्रभृति कार्याण्यहमथारभम् ॥ १३.१३०.१३ ॥
Habiendo sentado a los muchos sabios, perfectos por la austeridad, que habían llegado allí, desde la ofrenda de agua en adelante comencé entonces los ritos.
13.130.14
तत्समाप्य यथोद्दिष्टं पूर्वकर्म समाहितः ।
दातुं निर्वपणं सम्यग्यथावदहमारभम् ॥ १३.१३०.१४ ॥
Habiendo completado aquel rito preliminar según lo prescrito, atento, comencé debidamente a dar la nirvapaṇa.
13.130.15
ततस्तं दर्भविन्यासं भित्त्वा सुरुचिराङ्गदः ।
प्रलम्बाभरणो बाहुरुदतिष्ठद्विशाम्पते ॥ १३.१३०.१५ ॥
Entonces, atravesando aquella disposición de hierba darbha, se alzó un brazo con brazaletes muy hermosos y adornos colgantes, oh señor de los pueblos.
13.130.16
मुहूर्तमपि तं दृष्ट्वा परं विस्मयमागमम् ।
प्रतिग्रहीता साक्षान्मे पितेति भरतर्षभ ॥ १३.१३०.१६ ॥
Habiéndolo visto por un momento, me llenó un gran asombro: mi propio padre era en persona quien lo recibía, oh toro de los Bharatas.
13.130.17
ततो मे पुनरेवासीत्संज्ञा सञ्चिन्त्य शास्त्रतः ।
नायं वेदेषु विहितो विधिर्हस्त इति प्रभो।
पिण्डो देयो नरेणेह ततो मतिरभून्मम ॥ १३.१३०.१७ ॥
Entonces recobré de nuevo el sentido; reflexionando según las escrituras, oh señor, pensé: los Vedas no prescriben esta regla de que sea la mano; aquí un hombre debe ofrecer el piṇḍa.
13.130.18
साक्षान्नेह मनुष्यस्य पिण्डं हि पितरः क्वचित् ।
गृह्णन्ति विहितं चेत्थं पिण्डो देयः कुशेष्विति ॥ १३.१३०.१८ ॥
En efecto, los antepasados nunca aceptan directamente un piṇḍa dado por la mano de un hombre aquí; está prescrito que el piṇḍa debe darse sobre hierba kuśa.
13.130.19
ततोऽहं तदनादृत्य पितुर्हस्तनिदर्शनम् ।
शास्त्रप्रामाण्यसूक्ष्मं तु विधइं पिण्डस्य संस्मरन् ॥ १३.१३०.१९ ॥
Entonces, desatendiendo la señal que mi padre hizo con la mano, actué así, recordando la sutil regla de las escrituras sobre la ofrenda de bolas de arroz.
13.130.20
ततो दर्भेषु तत्सर्वमददं भरतर्षभ ।
शास्त्रमार्गानुसारेण तद्विद्धि मनुजर्षभ ॥ १३.१३०.२० ॥
Entonces, oh toro de los Bharatas, lo ofrecí todo sobre la hierba kuśa. Oh toro entre los hombres, sabe que se hizo conforme al camino de las escrituras.
13.130.21
ततः सोऽन्तर्हितो बाहुः पितुर्मम जनाधिप ।
ततो मां दर्शयामासुः स्वप्नान्ते पितरस्तथा ॥ १३.१३०.२१ ॥
Entonces, oh señor de los hombres, aquella mano de mi padre desapareció; luego, al final del sueño, los antepasados también se me mostraron.
13.130.22
प्रीयमाणास्तु मामूचुः प्रीताः स्म भरतर्षभ ।
विज्ञानेन तवानेन यन्न मुह्यसि धर्मतः ॥ १३.१३०.२२ ॥
Complacidos, me dijeron, oh toro de los Bharatas: 'Estamos complacidos. Por este discernimiento tuyo no te confundes respecto al dharma.'
13.130.23
त्वया हि कुर्वता शास्त्रं प्रमाणमिह पार्थिव ।
आत्मा धर्मः श्रुतं वेदाः पितरश्चर्षिभिः सह ॥ १३.१३०.२३ ॥
Al actuar tú aquí con la escritura como autoridad, oh rey, el yo, el dharma, lo oído, los Vedas, los antepasados junto con los videntes: todo esto es autoridad.
13.130.24
साक्षात्पितामहो ब्रह्मा गुरवोऽथ प्रजापतिः ।
प्रमाणमुपनीता वै स्थिताश्च न विचालिताः ॥ १३.१३०.२४ ॥
El propio abuelo Brahmā, los maestros y el Señor de las criaturas fueron presentados como autoridad, y permanecieron firmes, sin ser sacudidos.
13.130.25
तदिदं सम्यगारब्धं त्वयाऽद्य भरतर्षभ ।
किन्तु भूमेर्गवां चार्थे सुवर्णं दीयतामिति ॥ १३.१३०.२५ ॥
Toro de los Bharatas, hoy has emprendido esto correctamente. Pero debe darse oro por el bien de la tierra y de las vacas.
13.130.26
एवं वयं च धर्मश्च सर्वे चास्मत्पितामहाः ।
पाविता वै भविष्यन्ति पावनं हि परं हि तत् ॥ १३.१३०.२६ ॥
Así nosotros, el dharma y todos nuestros antepasados seremos purificados, pues eso es el acto purificador supremo.
13.130.27
दश पूर्वान्दशैवान्यांस्तथा सन्तारयन्ति ते ।
सुवर्णं ये प्रयच्छन्ति एवं मत्पितरोऽब्रुवन् ॥ १३.१३०.२७ ॥
Quienes dan oro salvan a diez antepasados anteriores y a diez posteriores; así lo dijeron mis antepasados.
13.130.28
ततोऽहं विस्मितो राजन्प्रतिबुद्धो विशाम्पते ।
सुवर्णदानेऽकरवं मतिं च भरतर्षभ ॥ १३.१३०.२८ ॥
Entonces, oh rey, señor de los pueblos, desperté asombrado, y, toro de los Bharatas, puse mi mente en la donación de oro.
13.130.29
इतिहासमिमं चापि शृणु राजन्पुरातनम् ।
जामदग्न्यं प्रति विभो धन्यमायुष्यमेव च ॥ १३.१३०.२९ ॥
Escucha también este antiguo relato, oh rey, sobre Jāmadagnya, oh poderoso, que es auspicioso y prolonga la vida.
13.130.30
जामदग्न्येन रामेण तीव्ररोषान्वितेन वै ।
त्रिःसप्तकृत्वः पृथिवी कृता निःक्षत्रिया पुरा ॥ १३.१३०.३० ॥
Rāma, hijo de Jamadagni, lleno de feroz ira, en otro tiempo dejó la tierra sin kṣatriyas veintiuna veces.
13.130.31
ततो जित्वा महीं कृत्स्नां रामो राजीवलोचनः ।
आजहार क्रतुं वीरो ब्रह्मक्षत्रेण पूजितम् ॥ १३.१३०.३१ ॥
Entonces, habiendo conquistado toda la tierra, el héroe de ojos de loto Rāma celebró un sacrificio honrado por brahmanes y kṣatriyas.
13.130.32
वाजिमेधं महाराज सर्वकामसमन्वितम् ।
पावनं सर्वभूतानां तेजोद्युतिविवर्धनम् ॥ १३.१३०.३२ ॥
Oh gran rey, fue el sacrificio del caballo, dotado de la plenitud de todos los deseos, purificador de todos los seres y que acrecienta el esplendor y el brillo.
13.130.33
विपाप्मा च स तेजस्वी तेन क्रतुफलेन च ।
नैवात्मनोऽथ लघुतां जामदग्न्योऽध्यगच्छत ॥ १३.१३०.३३ ॥
Y aquel radiante hijo de Jamadagni, libre de pecado por el fruto de aquel sacrificio, no alcanzó en sí mismo ninguna disminución.
13.130.34
स तु क्रतुवरेणेष्ट्वा महात्मा दक्षिणावता ।
पप्रच्छागमसम्पन्नानृषीन्देवांश्च भारत ॥ १३.१३०.३४ ॥
Entonces, oh Bhārata, aquel magnánimo, habiendo honrado con el mejor de los sacrificios y con generosas ofrendas, preguntó a los sabios versados en las escrituras y a los dioses.
13.130.35
पावनं यत्परं नॄणामुग्रे कर्मणि वर्तताम् ।
तदुच्यतां महाभागा इति जागघृणोऽब्रवीत् ॥ १३.१३०.३५ ॥
«Decid cuál es lo más purificador para los hombres que se dedican a acciones feroces, oh vosotros, bienaventurados», dijo el hijo de Jamadagni.
13.130.36
इत्युक्ता वेदशास्त्रज्ञास्तमूचुस्ते महर्षयः ।
राम विप्राः सत्क्रियन्तां वेदप्रामाण्यदर्शनात् ॥ १३.१३०.३६ ॥
Así interpelados, aquellos grandes sabios, conocedores del Veda y de las escrituras, le dijeron: «Oh Rāma, que se honre a los brahmanes, pues se ve en ellos la autoridad del Veda».
13.130.37
भूयश्च विप्रर्षिगणाः प्रष्टव्याः पावनं प्रति ।
ते यद्ब्रूर्महाप्राज्ञास्तच्चैव समुदाचर ॥ १३.१३०.३७ ॥
Además, se debe volver a preguntar a las multitudes de sabios brahmanes sobre el medio de purificación; lo que esos grandes sabios digan, eso se debe cumplir bien.
13.130.38
ततो वसिष्ठं देवर्षिमगस्त्यमथ काश्यपम् ।
तमेवार्तं महातेजाः पप्रच्छ भृगुनन्दनः ॥ १३.१३०.३८ ॥
Entonces el hijo de Bhṛgu, el de gran esplendor, preguntó al divino sabio Vasiṣṭha, a Agastya y a Kāśyapa precisamente sobre aquel afligido.
13.130.39
जाता मतिर्मे विप्रेन्द्राः कथं पूयेयमित्युत ।
केन वा कर्मयोगेन प्रदानेनेह केन वा ॥ १३.१३०.३९ ॥
Oh, los mejores de los brahmanes, ha surgido en mí este pensamiento: ¿cómo podría purificarme — mediante qué disciplina de acción, o mediante qué donación, o aquí mediante qué medio?
13.130.40
यदि वोऽनुग्रहकृता बुद्धिर्मां प्रति सत्तमाः ।
प्रबूत पावनं किं मे भवेदिति तपोधनाः ॥ १३.१३०.४० ॥
Oh mejores de los justos, si vuestra intención se mueve por favor hacia mí, declarad, oh ricos en austeridad, qué me purificaría.
13.130.41
गाश्च भूमिं च वित्तं च दत्त्वेह भृगुनन्दन ।
पापकृत्पूयते मर्त्य इति भार्गव शुश्रुम ॥ १३.१३०.४१ ॥
Oh hijo de Bhṛgu, al dar aquí vacas, tierra y riqueza, incluso el mortal que ha cometido pecado es purificado — así lo hemos oído, oh descendiente de Bhṛgu.
13.130.42
अन्यद्दानं तु विप्रर्षे श्रूयतां पावनं महत् ।
दिव्यमत्यद्भुताकारमपत्यं जातवेदसः ॥ १३.१३०.४२ ॥
Oh sabio brahmán, escuchad otro gran don purificador: la descendencia de Jātavedas (Agni), divina y de forma sumamente maravillosa.
13.130.43
दग्ध्वा लोकान्पुरा वीर्यात्सम्भूतमिह शुश्रुम ।
सुवर्णमिति विख्यातं तद्ददत्सिद्धिमेष्यसि ॥ १३.१३०.४३ ॥
Habiendo quemado los mundos en el pasado, nacido de su poder, lo hemos oído aquí. Conocido como 'suvarṇa' (oro), quien lo dé alcanzará el éxito.
13.130.44
ततोऽब्रवीद्वसिष्ठस्तं भगवान्संशितव्रतः ।
शृणु राम यथोत्पन्नं सुवर्णमनलप्रभम् ॥ १३.१३०.४४ ॥
Entonces el venerable Vasiṣṭha, de votos firmes, le dijo: Escucha, Rāma, cómo surgió el oro, resplandeciente como el fuego.
13.130.45
फलं दास्यति ते यत्तु दाने परमिहोच्यते ।
सुवर्णं यच्च यस्माच्च यथा च गुणवत्तमम् ॥ १३.१३०.४५ ॥
El fruto supremo que se dice que se obtiene al dar aquí, te lo dará; qué es el oro, de qué procede y cómo es sumamente virtuoso.
13.130.46
तन्निबोध महाबाहो सर्वं निगदतो मम ।
अग्निषोमात्मकमिदं सुवर्णं विद्दि निश्चये ॥ १३.१३०.४६ ॥
Comprende todo esto que te digo, oh de brazos poderosos. Sabe con certeza que este oro está compuesto de fuego y soma.
13.130.47
अजोऽग्निर्वरुणो मेषः सूर्योऽश्च इति दर्शनम् ।
कुञ्जराश्च मृगा नागा महिषाश्चासुरा इति ॥ १३.१३०.४७ ॥
Aparece como la cabra, Agni, Varuṇa, el carnero, el sol y el caballo; así también los elefantes, los ciervos, las serpientes, los búfalos y los asuras.
13.130.48
कुक्कुटाश्च वराहाश्च राक्षसा भृगुनन्दन ।
इडा गावः पयः सोमो भूमिरित्येव च स्मृतिः ॥ १३.१३०.४८ ॥
Oh hijo de Bhṛgu, los gallos, los jabalíes y los rākṣasas también; Iḍā, las vacas, la leche, el soma y la tierra: así se recuerda.
13.130.49
जगत्सर्वं च निर्मथ्य तेजोराशिः समुत्थितः ।
सुवर्णमेभ्यो विप्रर्षे रत्नं परममुत्तमम् ॥ १३.१३०.४९ ॥
Tras batir todo el mundo, surgió una masa de resplandor. Oh sabio entre brahmanes, de estos surgió el oro, la joya suprema y más excelsa.
13.130.50
एतस्मात्कारणाद्देवा गन्धर्वोरगराक्षसाः ।
मनुष्याश्च पिशाचाश्च प्रयता धारयन्ति तत् ॥ १३.१३०.५० ॥
Por esta razón, los dioses, gandharvas, serpientes, rākṣasas, humanos y piśācas lo llevan con devoción.
13.130.51
मुकुटैरङ्गदयुतैरलङ्कारैः पृथग्विधैः ।
सुवर्णविकृतैस्तत्र विराजन्ते भृगूत्तम ॥ १३.१३०.५१ ॥
Adornados con coronas, brazaletes y ornamentos de diversas clases hechos de oro, allí resplandecen, oh el mejor de los Bhṛgu.
13.130.52
तस्मात्सर्वपवित्रेभ्यः पवित्रं परमं स्मृतम् ।
भूमेर्गोभ्योऽथ रत्नेभ्यस्तद्विद्धि मनुजर्षभ ॥ १३.१३०.५२ ॥
Por eso se declara lo más purificador de todo lo purificador, superior a la tierra, las vacas y las joyas. Sábelo, oh toro entre los hombres.
13.130.53
पृथिवीं गाश्च दत्त्वेह यच्चान्यदपि किञ्चन ।
विशिष्यते सुवर्णस्य दानं परमकं विभो ॥ १३.१३०.५३ ॥
Habiendo dado la tierra, vacas o cualquier otra cosa aquí, la donación de oro las supera a todas. Oh poderoso, este es el don supremo.
13.130.54
अक्षयं पावनं चैव सुवर्णममरद्युते ।
प्रयच्छ द्विजमुख्येभ्यः पावनं ह्येतदुत्तमम् ॥ १३.१३०.५४ ॥
Oh resplandeciente inmortal, el oro es imperecedero y purificador. Dáselo a los más destacados de los dos veces nacidos, pues esto es en verdad lo más purificador de todo.
13.130.55
सुवर्णमेव सर्वासु दक्षिणासु विधीयते ।
सुवर्णं ये प्रयच्छन्ति सर्वदास्ते भवन्त्युत ॥ १३.१३०.५५ ॥
Entre todas las dakṣiṇās se prescribe solo el oro; quienes siempre dan oro llegan a serlo también.
13.130.56
देवतास्ते प्रयच्छन्ति ये सुवर्णं ददत्यथ ।
अग्निर्हि देवताः सर्वाः सुवर्णं च तदात्मकम् ॥ १३.१३०.५६ ॥
Los dioses favorecen a quienes dan oro; pues Agni es todas las divinidades, y el oro es de su misma naturaleza.
13.130.57
तस्मात्सुवर्णं ददता दत्ताः सर्वाः स्म देवताः ।
भवन्ति पुरुषव्याघ्र न ह्यतः परमं विदुः ॥ १३.१३०.५७ ॥
Por tanto, por medio de quien da oro, todas las divinidades son, por así decirlo, entregadas. Oh tigre entre los hombres, no conocen nada superior a esto.
13.130.58
भूय एव च महात्म्यं सुवर्णस्य निबोध मे ।
गदतो मम विप्रर्षे सर्वशस्त्रभृतांवर ॥ १३.१३०.५८ ॥
Escucha aún más sobre la grandeza del oro, mientras te lo explico. Oh sabio brahmán, el mejor de todos los portadores de armas.
13.130.59
मया श्रुतमिदं पूर्वं पुराणे भृगुनन्दन ।
प्रजापतेः कथयतो मनोः स्वायंभुवस्य वै ॥ १३.१३०.५९ ॥
Oh hijo de Bhṛgu, esto lo oí antes en el Purāṇa, cuando lo relataba Prajāpati y Manu Svāyambhuva.
13.130.60
शूलपाणेर्भगवतो रुद्रस्य च महात्मनः ।
गिरौ हिमवति श्रेष्ठे तदा भृगुकुलोद्वह ॥ १३.१३०.६० ॥
Del bienaventurado Rudra, portador del tridente, el magnánimo, entonces en la montaña más excelsa, el Himavat; oh sostén del linaje de Bhṛgu.
13.130.61
देव्या विवाहे निर्वृत्ते रुद्राण्या भृगुनन्दन ।
समागमे भगवतो देव्या सह महात्मनः ॥ १३.१३०.६१ ॥
Oh hijo de Bhṛgu, cuando se completó el matrimonio de la diosa Rudrāṇī, el venerable de gran alma se unió con la diosa.
13.130.62
ततः सर्वे समुद्विग्रा देवा रुद्रमुपागमन् ।
ते महादेवमासीनं देवीं च वरदामुमाम्। ॥ १३.१३०.६२ ॥
Entonces todos los dioses, profundamente turbados, se acercaron a Rudra. Vieron al gran dios sentado allí y a la diosa Umā, otorgadora de dones.
13.130.63
प्रसाद्य शिरसा सर्वे रुद्रमूचुर्भृगूद्वह ।
अयं समागमो देव देव्या सह तवानघ। ॥ १३.१३०.६३ ॥
Oh mejor de los Bhṛgu, todos ellos, inclinando la cabeza y propiciando a Rudra, dijeron: Oh dios, oh intachable, esta unión es tuya con la diosa.
13.130.64
तपस्विनस्तपस्विन्या तेजस्विन्याऽतितेजसः ।
अमोघतेजास्त्वं देव देवी चेयमुमा तथा। ॥ १३.१३०.६४ ॥
Tú eres asceta, y ella es una asceta radiante de esplendor extremo. Oh dios, tu esplendor es infalible, y así también esta diosa Umā.
13.130.65
अपत्यं युवयोर्देव बलवद्भविता विभो ।
तन्नूनं त्रिषु लोकेषु न किञ्चिच्छेषयिष्यति ॥ १३.१३०.६५ ॥
Oh dios, oh señor, vuestra descendencia será sin duda poderosa; ciertamente no dejará nada en pie en los tres mundos.
13.130.66
तदेभ्यः प्रणतेभ्यस्त्वं देवेभ्यः पृथुलोचन ।
वरं प्रयच्छ लोकेश त्रैलोक्यहितकाम्यया ॥ १३.१३०.६६ ॥
Por tanto, oh de ojos amplios, concede un don a estos dioses que se postran ante ti. Oh señor de los mundos, por deseo del bienestar de los tres mundos.
13.130.67
अपत्यार्थं निगृह्णीष्व तेजः परमकं विभो ।
त्रैलोक्यसारौ हि युवां लोकं सन्तापयिष्यथ ॥ १३.१३०.६७ ॥
¡Oh poderoso señor, contén tu energía suprema por el bien de la descendencia. Vosotros dos sois la esencia de los tres mundos; de lo contrario abrasaréis el mundo.
13.130.68
तदपत्यं हि युवयोर्देवानभिभवेद्ध्रुवम् ।
न हि ते पृथिवी देवी न च द्यौर्न दिवं विभो ॥ १३.१३०.६८ ॥
Un hijo vuestro vencería sin duda a los dioses. Oh poderoso señor, ni la diosa Tierra, ni el cielo, ni el firmamento pueden soportar tu energía.
13.130.69
नेदं धारयितुं शक्ताः समस्ता इति मे मतिः ।
तेजःप्रभावनिर्दग्धं तस्मात्सर्वमिदं जगत् ॥ १३.१३०.६९ ॥
En mi opinión, ninguno de ellos es capaz de soportarlo. Por tanto, todo este mundo quedará reducido a cenizas por el poder de tu energía.
13.130.70
तस्मात्प्रसादं भगवन्कर्तुमर्हसि नः प्रभो ।
न देव्यां सम्भवेत्पुत्रो भवतः सुरसत्तम।
धैर्यादेव निगृह्णीष्व तेजो ज्वलितमुत्तमम् ॥ १३.१३०.७० ॥
Por tanto, oh bienaventurado señor, muéstranos tu gracia. Oh mejor de los dioses, que no nazca de la diosa un hijo tuyo. Contén, solo con firmeza, esta energía suprema y ardiente.
13.130.71
इति तेषां कथयतां भगवान्वृषभध्वजः ।
एवमस्त्विति देवांस्तान्विप्रर्षे प्रत्यभाषत ॥ १३.१३०.७१ ॥
Mientras ellos hablaban así, el bienaventurado señor del estandarte del toro respondió a aquellos dioses: «Que así sea». Así, oh sabio entre los brahmanes, les contestó.
13.130.72
इत्युक्त्वा चोर्ध्वमनयद्रेतो वृषभवाहनः ।
ऊर्ध्वरेषः समभवत्ततः प्रभृति चापि सः ॥ १३.१३०.७२ ॥
Habiendo dicho esto, el señor montado en el toro hizo subir su semen. Desde entonces, se convirtió en aquel cuyo semen asciende.
13.130.73
रुद्राणीति ततः क्रुद्धा प्रजोच्छेद तदा कृते ।
देवानथाब्रवीत्तत्र स्त्रीभावात्परुषं वचः ॥ १३.१३०.७३ ॥
Entonces, airada por la interrupción de la descendencia, dijo palabras duras a los dioses, llevada por su condición de mujer.
13.130.74
यस्मादपत्यकामो वै भर्ता मे विनिवर्तितः ।
तस्मात्सर्वे सुरा भूयमनपत्या भविष्यथ ॥ १३.१३०.७४ ॥
Porque apartasteis a mi esposo, que deseaba descendencia, por eso, oh dioses, todos seréis sin descendientes.
13.130.75
प्रजोच्छेदो मम कृतो यस्माद्युष्माभिरद्य वै ।
तस्मात्प्रजा वः खगमाः सर्वेषां न भविष्यति ॥ १३.१३०.७५ ॥
Porque hoy habéis causado el corte de mi descendencia, por eso vuestra descendencia será como la de las aves, y no la de todos.
13.130.76
पावकस्तु न तत्रासीच्छापकाले भृगूद्वह ।
देवा देव्यास्तथा शापादनपत्यास्ततोऽभवन् ॥ १३.१३०.७६ ॥
El dios del fuego no estaba allí en el momento de la maldición, oh mejor de los Bhṛgus; así los dioses, por la maldición de la diosa, quedaron sin descendencia.
13.130.77
रुद्रस्तु तेजोऽप्रतिमं धारयामास वै तदा ।
प्रस्कन्नं तु ततस्तस्मात्किंचित्तत्रापतद्भुवि ॥ १३.१३०.७७ ॥
Pero Rudra entonces contuvo aquella energía incomparable; de ella, lo que se derramó cayó allí sobre la tierra.
13.130.78
उत्पपात तदा वह्नौ ववृधे चाद्भुतोपमम् ।
तेजस्तेजसि संयुक्तमेकयोनित्वमागतम् ॥ १३.१३०.७८ ॥
Entonces se elevó en el fuego y creció de forma maravillosa; la energía se unió a la energía y alcanzó una sola fuente.
13.130.79
एतस्मिन्नेव काले तु देवाः शक्रपुरोगमाः ।
असुरस्तारको नाम तेन सन्तापिता भृशम् ॥ १३.१३०.७९ ॥
En ese mismo tiempo, los dioses encabezados por Śakra fueron gravemente atormentados por un asura llamado Tāraka.
13.130.80
आदित्या वसवो रुद्रा मरुतोऽथाश्विनावपि ।
साध्याश्च सर्वे संत्रस्ता दैतेयस्य पराक्रमात् ॥ १३.१३०.८० ॥
Los Ādityas, Vasus, Rudras, Maruts, ambos Aśvins y los Sādhyas, todos aterrorizados por el valor del Daitya.
13.130.81
स्थानानि देवतानां हि विमानानि पुराणि च ।
ऋषीणां चाश्रमाश्चैव बभूवुरसुरैर्हृताः ॥ १३.१३०.८१ ॥
Las moradas de los dioses, sus carros celestes y ciudades, y también los ermitaños de los sabios, fueron arrebatados por los asuras.
13.130.82
ते दीनमनसः सर्वे देवता ऋषयश्च ये ।
प्रजग्मुः शरणं देवं ब्रह्माणमजरं विभुम् ॥ १३.१३०.८२ ॥
Todos aquellos dioses y sabios, abatidos de ánimo, fueron a refugiarse en el dios Brahmā, eterno y omnipresente.