ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.130
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.130.1
उक्तं पितामहेनेदं गवां दानमनुत्तमम् ।
विशेषेण नरेन्द्राणामिह धर्ममवेक्षताम् ॥ १३.१३०.१ ॥
ಪಿತಾಮಹರು ಈ ಗೋದಾನ ಅತ್ಯುತ್ತಮವೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಗಮನಿಸುವ ರಾಜರಿಗೆ.
13.130.2
राज्यं हि सततं दुःखमाश्रमाश्च सुदुर्विदाः ।
परिचारेषु वै दुःखं दुर्धरं चाकृतात्मभिः।
भूयिष्ठं च नरेन्द्राणां विद्यते न शुभा गतिः ॥ १३.१३०.२ ॥
ರಾಜ್ಯವು ಸದಾ ದುಃಖಮಯ; ಆಶ್ರಮಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದೂ ಬಹಳ ಕಷ್ಟ. ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ದುಃಖವಿದೆ, ಅನಿಗ್ರಹಿತರಿಗೆ ಅದು ಸಹಿಸಲಾಗದು. ರಾಜರಿಗೆ ಬಹುತೇಕ ಶುಭಗತಿ ಇಲ್ಲ.
13.130.3
पूयन्ते तत्र नियतं प्रयच्छन्तो वसुन्धराम् ।
सर्वे च कथिता धर्मास्त्वया मे कुरुनन्दन ॥ १३.१३०.३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪವಿತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಕುರುನಂದನ, ನೀವು ನನಗೆ ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳನ್ನೂ ಹೇಳಿದಿರಿ.
13.130.4
एवमेव गवामुक्तं प्रदानं ते नृगेण ह ।
ऋषिणा नाचिकेतेन पूर्वमेव निदर्शितम् ॥ १३.१३०.४ ॥
ಹೀಗೆಯೇ ನೀವು ಗೋದಾನವನ್ನು ಹೇಳಿದಿರಿ; ಅದು ರಾಜ ನೃಗನಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಹಿಂದೆ ಋಷಿ ನಾಚಿಕೇತನೂ ಇದನ್ನು ತೋರಿಸಿದ್ದನು.
13.130.5
वेदोपनिषदे चैव सर्वकर्मसु दक्षिणाः ।
सर्वक्रतुषु चोद्दिष्टा भूमिर्गावोऽथ काञ्चनम् ॥ १३.१३०.५ ॥
ವೇದ ಮತ್ತು ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣೆಯಾಗಿ ಭೂಮಿ, ಗೋವುಗಳು ಮತ್ತು ಚಿನ್ನ ನಿರ್ದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
13.130.6
तत्र श्रुतिस्तु परमा सुवर्णं दक्षिणेति वै ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं पितामह यथातथम् ॥ १३.१३०.६ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರುತಿ ಪರಮ ದಕ್ಷಿಣೆ ಚಿನ್ನವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಪಿತಾಮಹರೇ, ಇದನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
13.130.7
किं सुवर्णं कथं जातं कस्मिन्काले किमात्मकम् ।
किंदैव किंफलं चैव कस्माच्च परमुच्यते ॥ १३.१३०.७ ॥
ಚಿನ್ನ ಎಂದರೇನು, ಅದು ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟಿತು, ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಯಾವ ಸ್ವಭಾವದದು? ಅದರ ದೇವತೆ ಯಾರು, ಫಲವೇನು, ಏಕೆ ಅದನ್ನು ಪರಮವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ?
13.130.8
कस्माद्दानं सुवर्णस्य पूजयन्ति मनीषिणः ।
कस्माच्च दक्षिणार्थं तद्यज्ञकर्मसु शस्यते ॥ १३.१३०.८ ॥
ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಚಿನ್ನದ ದಾನವನ್ನು ಏಕೆ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ? ಯಜ್ಞಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ದಕ್ಷಿಣೆಯಾಗಿ ಏಕೆ ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ?
13.130.9
कस्माच्च पावनं श्रेष्ठं भूमेर्गोभ्यश्च काञ्चनम् ।
परमं दक्षिणार्थे च तद्ब्रवीहि पितामह ॥ १३.१३०.९ ॥
ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಗೋವುಗಳಿಗಿಂತ ಚಿನ್ನ ಏಕೆ ಪಾವನ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ? ದಕ್ಷಿಣೆಗೆ ಅದು ಏಕೆ ಪರಮ? ಪಿತಾಮಹರೇ, ಹೇಳಿ.
13.130.10
शृणु राजन्नवहितो बहुकारणविस्तरम् ।
जातरूपसमुत्पत्तिमनुभूतं च यन्मया ॥ १३.१३०.१० ॥
ರಾಜನೇ, ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಕೇಳು. ನಾನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಚಿನ್ನದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯ ಹಲವು ಕಾರಣಗಳ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ವರ್ಣನೆಯನ್ನು ಕೇಳು.
13.130.11
पिता मम महातेजाः श्तनुर्निधनं गतः ।
तस्य दित्सुरहं श्राद्धं गङ्गाद्वारमुपागमम् ॥ १३.१३०.११ ॥
ನನ್ನ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ತಂದೆ ಶಂತನು ಮರಣ ಹೊಂದಿದರು. ಅವರಿಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧ ನೀಡಲು ಬಯಸಿ ನಾನು ಗಂಗಾದ್ವಾರಕ್ಕೆ ಬಂದೆ.
13.130.12
तत्रागम्य पितुः पुत्र श्राद्धकर्म समारभम् ।
मातो मे जाह्नवी चात्र साहाय्यमकरोत्तदा ॥ १३.१३०.१२ ॥
ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು, ಮಗನೇ, ತಂದೆಗಾಗಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಕರ್ಮವನ್ನು ನಾನು ಆರಂಭಿಸಿದೆ. ಆಗ ನನ್ನ ತಾಯಿ ಜಾಹ್ನವಿ ಇಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದಳು.
13.130.13
तत्रागतांस्तपस्सिद्धानुपवेश्य बहूनृषीन् ।
तोयप्रदानात्प्रभृति कार्याण्यहमथारभम् ॥ १३.१३०.१३ ॥
ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ತಪಸ್ಸಿದ್ಧರಾದ ಅನೇಕ ಋಷಿಗಳನ್ನು ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ, ತೋಯ ಪ್ರದಾನದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ನಾನು ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆ.
13.130.14
तत्समाप्य यथोद्दिष्टं पूर्वकर्म समाहितः ।
दातुं निर्वपणं सम्यग्यथावदहमारभम् ॥ १३.१३०.१४ ॥
ಆ ಪೂರ್ವಕರ್ಮವನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಮುಗಿಸಿ, ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತನಾಗಿ, ನಾನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ನಿರ್ವಪಣವನ್ನು ನೀಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದೆ.
13.130.15
ततस्तं दर्भविन्यासं भित्त्वा सुरुचिराङ्गदः ।
प्रलम्बाभरणो बाहुरुदतिष्ठद्विशाम्पते ॥ १३.१३०.१५ ॥
ಆಗ ಆ ದರ್ಭ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ, ಅತಿ ಸುಂದರ ಅಂಗದ ಮತ್ತು ತೂಗಾಡುವ ಆಭರಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಬಾಹು ಮೇಲೆದ್ದಿತು, ಓ ಪ್ರಜಾಪತಿ.
13.130.16
मुहूर्तमपि तं दृष्ट्वा परं विस्मयमागमम् ।
प्रतिग्रहीता साक्षान्मे पितेति भरतर्षभ ॥ १३.१३०.१६ ॥
ಕ್ಷಣಕಾಲ ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ನನಗೆ ಮಹಾ ವಿಸ್ಮಯವಾಯಿತು; ನನ್ನ ತಂದೆಯೇ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನು, ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ.
13.130.17
ततो मे पुनरेवासीत्संज्ञा सञ्चिन्त्य शास्त्रतः ।
नायं वेदेषु विहितो विधिर्हस्त इति प्रभो।
पिण्डो देयो नरेणेह ततो मतिरभून्मम ॥ १३.१३०.१७ ॥
ಆಗ ನನಗೆ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಬಂದಿತು; ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರ ಆಲೋಚಿಸಿ, ಓ ಪ್ರಭೂ, ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಕೈಯಿಂದ ಪಿಂಡ ಕೊಡುವ ವಿಧಿ ವಿಧಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ; ಮನುಷ್ಯನು ಇಲ್ಲಿ ಪಿಂಡ ಕೊಡಬೇಕು ಎಂಬ ಮತಿ ನನಗೆ ಉಂಟಾಯಿತು.
13.130.18
साक्षान्नेह मनुष्यस्य पिण्डं हि पितरः क्वचित् ।
गृह्णन्ति विहितं चेत्थं पिण्डो देयः कुशेष्विति ॥ १३.१३०.१८ ॥
ಮನುಷ್ಯನ ಕೈಯಿಂದ ಕೊಟ್ಟ ಪಿಂಡವನ್ನು ಪಿತೃಗಳು ಎಂದಿಗೂ ನೇರವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ವಿಧಿಯಂತೆ ಪಿಂಡವನ್ನು ದರ್ಭೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕೊಡಬೇಕು ಎಂದು.
13.130.19
ततोऽहं तदनादृत्य पितुर्हस्तनिदर्शनम् ।
शास्त्रप्रामाण्यसूक्ष्मं तु विधइं पिण्डस्य संस्मरन् ॥ १३.१३०.१९ ॥
ಆಗ ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಕೈಸನ್ನೆಯನ್ನು ನಾನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ಪಿಂಡದಾನದ ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ವಿಧಿಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದೆ.
13.130.20
ततो दर्भेषु तत्सर्वमददं भरतर्षभ ।
शास्त्रमार्गानुसारेण तद्विद्धि मनुजर्षभ ॥ १३.१३०.२० ॥
ಆಗ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ದರ್ಭೆಯ ಮೇಲೆ ಅರ್ಪಿಸಿದೆ; ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅದನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರಮಾರ್ಗಾನುಸಾರ ಎಂದು ತಿಳಿ.
13.130.21
ततः सोऽन्तर्हितो बाहुः पितुर्मम जनाधिप ।
ततो मां दर्शयामासुः स्वप्नान्ते पितरस्तथा ॥ १३.१३०.२१ ॥
ಓ ಜನಾಧಿಪನೇ, ಆಗ ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಆ ಕೈ ಮರೆಯಾಯಿತು; ಬಳಿಕ ಕನಸಿನ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳೂ ನನಗೆ ದರ್ಶನ ನೀಡಿದರು.
13.130.22
प्रीयमाणास्तु मामूचुः प्रीताः स्म भरतर्षभ ।
विज्ञानेन तवानेन यन्न मुह्यसि धर्मतः ॥ १३.१३०.२२ ॥
ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವರು ನನಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ನಾವು ಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿದ್ದೇವೆ; ನಿನ್ನ ಈ ವಿವೇಕದಿಂದ ನೀನು ಧರ್ಮದಿಂದ ಮೋಹಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.'
13.130.23
त्वया हि कुर्वता शास्त्रं प्रमाणमिह पार्थिव ।
आत्मा धर्मः श्रुतं वेदाः पितरश्चर्षिभिः सह ॥ १३.१३०.२३ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಇಲ್ಲಿ ನೀನು ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನೇ ಪ್ರಮಾಣವಾಗಿ ಕೊಂಡು ನಡೆದೆ; ಆತ್ಮ, ಧರ್ಮ, ಶ್ರುತಿ, ವೇದಗಳು, ಪಿತೃಗಳು, ಋಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ — ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನ ಆಚರಣೆಗೆ ಪ್ರಮಾಣ.
13.130.24
साक्षात्पितामहो ब्रह्मा गुरवोऽथ प्रजापतिः ।
प्रमाणमुपनीता वै स्थिताश्च न विचालिताः ॥ १३.१३०.२४ ॥
ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮ, ಗುರುಗಳು, ಪ್ರಜಾಪತಿ — ಇವರು ಪ್ರಮಾಣರಾಗಿ ಮುಂದಿರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಅಲುಗಾಡದೆ ನೆಲೆಗೊಂಡರು.
13.130.25
तदिदं सम्यगारब्धं त्वयाऽद्य भरतर्षभ ।
किन्तु भूमेर्गवां चार्थे सुवर्णं दीयतामिति ॥ १३.१३०.२५ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇಂದು ನೀನು ಇದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದೀಯ. ಆದರೆ ಭೂಮಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಗೋವುಗಳಿಗಾಗಿ ಚಿನ್ನ ದಾನ ಮಾಡಲಿ.
13.130.26
एवं वयं च धर्मश्च सर्वे चास्मत्पितामहाः ।
पाविता वै भविष्यन्ति पावनं हि परं हि तत् ॥ १३.१३०.२६ ॥
ಹೀಗೆ ನಾವು, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಪೂರ್ವಜರು ಪವಿತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಪಾವನ ಕಾರ್ಯ.
13.130.27
दश पूर्वान्दशैवान्यांस्तथा सन्तारयन्ति ते ।
सुवर्णं ये प्रयच्छन्ति एवं मत्पितरोऽब्रुवन् ॥ १३.१३०.२७ ॥
ಚಿನ್ನ ದಾನ ಮಾಡುವವರು ಹಿಂದಿನ ಹತ್ತು ಪೂರ್ವಜರನ್ನೂ ಮುಂದಿನ ಹತ್ತು ಮಂದಿಯನ್ನೂ ದಡ ಸೇರಿಸುತ್ತಾರೆ — ನನ್ನ ಪಿತೃಗಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
13.130.28
ततोऽहं विस्मितो राजन्प्रतिबुद्धो विशाम्पते ।
सुवर्णदानेऽकरवं मतिं च भरतर्षभ ॥ १३.१३०.२८ ॥
ಆಗ ರಾಜನೇ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ನಾನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡೆ; ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಚಿನ್ನದ ದಾನದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದೆ.
13.130.29
इतिहासमिमं चापि शृणु राजन्पुरातनम् ।
जामदग्न्यं प्रति विभो धन्यमायुष्यमेव च ॥ १३.१३०.२९ ॥
ರಾಜನೇ, ವಿಭುವೇ, ಈ ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೂ ಕೇಳು — ಜಾಮದಗ್ನ್ಯನ ಕುರಿತಾದದ್ದು, ಶುಭಕರವೂ ಆಯುಷ್ಯವರ್ಧಕವೂ ಆದದ್ದು.
13.130.30
जामदग्न्येन रामेण तीव्ररोषान्वितेन वै ।
त्रिःसप्तकृत्वः पृथिवी कृता निःक्षत्रिया पुरा ॥ १३.१३०.३० ॥
ತೀವ್ರ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಜಾಮದಗ್ನ್ಯ ರಾಮನು ಹಿಂದೆ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಬಾರಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿದನು.
13.130.31
ततो जित्वा महीं कृत्स्नां रामो राजीवलोचनः ।
आजहार क्रतुं वीरो ब्रह्मक्षत्रेण पूजितम् ॥ १३.१३०.३१ ॥
ನಂತರ ಇಡೀ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಗೆದ್ದ ಕಮಲನಯನ ವೀರ ರಾಮನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.
13.130.32
वाजिमेधं महाराज सर्वकामसमन्वितम् ।
पावनं सर्वभूतानां तेजोद्युतिविवर्धनम् ॥ १३.१३०.३२ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಅದು ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸುವ, ಸಕಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವ, ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಕಾಂತಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುವ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞವಾಗಿತ್ತು.
13.130.33
विपाप्मा च स तेजस्वी तेन क्रतुफलेन च ।
नैवात्मनोऽथ लघुतां जामदग्न्योऽध्यगच्छत ॥ १३.१३०.३३ ॥
ಆ ತೇಜಸ್ವಿ ಜಾಮದಗ್ನ್ಯನು ಆ ಯಜ್ಞಫಲದಿಂದ ಪಾಪರಹಿತನಾದನು; ತನ್ನೊಳಗೆ ಯಾವ ಲಘುತೆಯನ್ನೂ ಹೊಂದಲಿಲ್ಲ.
13.130.34
स तु क्रतुवरेणेष्ट्वा महात्मा दक्षिणावता ।
पप्रच्छागमसम्पन्नानृषीन्देवांश्च भारत ॥ १३.१३०.३४ ॥
ಭಾರತನೇ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ಉದಾರ ದಕ್ಷಿಣೆಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ, ಆಗಮ ಪಂಡಿತರಾದ ಋಷಿಗಳನ್ನೂ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.
13.130.35
पावनं यत्परं नॄणामुग्रे कर्मणि वर्तताम् ।
तदुच्यतां महाभागा इति जागघृणोऽब्रवीत् ॥ १३.१३०.३५ ॥
ಉಗ್ರ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಯಾವುದು ಪರಮ ಪಾವನವೋ ಅದನ್ನು ಹೇಳಿರಿ, ಮಹಾಭಾಗರೇ — ಎಂದು ಜಾಮದಗ್ನ್ಯನು ಹೇಳಿದನು.
13.130.36
इत्युक्ता वेदशास्त्रज्ञास्तमूचुस्ते महर्षयः ।
राम विप्राः सत्क्रियन्तां वेदप्रामाण्यदर्शनात् ॥ १३.१३०.३६ ॥
ಹೀಗೆ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರಾದ ಆ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು — ರಾಮ, ವೇದದ ಪ್ರಾಮಾಣ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸಬೇಕು.
13.130.37
भूयश्च विप्रर्षिगणाः प्रष्टव्याः पावनं प्रति ।
ते यद्ब्रूर्महाप्राज्ञास्तच्चैव समुदाचर ॥ १३.१३०.३७ ॥
ಮತ್ತೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಋಷಿಗಣಗಳನ್ನು ಪಾವನದ ಕುರಿತು ಕೇಳಬೇಕು. ಆ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞರು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಾರೋ ಅದನ್ನೇ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು.
13.130.38
ततो वसिष्ठं देवर्षिमगस्त्यमथ काश्यपम् ।
तमेवार्तं महातेजाः पप्रच्छ भृगुनन्दनः ॥ १३.१३०.३८ ॥
ಆಗ ಭೃಗುವಿನ ಮಗ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ, ದೇವರ್ಷಿ ವಸಿಷ್ಠ, ಅಗಸ್ತ್ಯ ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಯಪರನ್ನು ಆ ಪೀಡಿತ ವಿಷಯದ ಕುರಿತೇ ಕೇಳಿದನು.
13.130.39
जाता मतिर्मे विप्रेन्द्राः कथं पूयेयमित्युत ।
केन वा कर्मयोगेन प्रदानेनेह केन वा ॥ १३.१३०.३९ ॥
ವಿಪ್ರಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ನಾನು ಹೇಗೆ ಪವಿತ್ರನಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ವಿಚಾರ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದೆ — ಯಾವ ಕರ್ಮಯೋಗದಿಂದ, ಅಥವಾ ಯಾವ ದಾನದಿಂದ, ಅಥವಾ ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಉಪಾಯದಿಂದ?
13.130.40
यदि वोऽनुग्रहकृता बुद्धिर्मां प्रति सत्तमाः ।
प्रबूत पावनं किं मे भवेदिति तपोधनाः ॥ १३.१३०.४० ॥
ಸತ್ತಮರೇ, ನಿಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿ ನನ್ನ ಮೇಲಿನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾಗಿದ್ದರೆ, ತಪೋಧನರೇ, ನನಗೆ ಯಾವುದು ಪಾವನವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳಿ.
13.130.41
गाश्च भूमिं च वित्तं च दत्त्वेह भृगुनन्दन ।
पापकृत्पूयते मर्त्य इति भार्गव शुश्रुम ॥ १३.१३०.४१ ॥
ಭೃಗುನಂದನ, ಇಲ್ಲಿ ಹಸುಗಳು, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಧನವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ ಪಾಪ ಮಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯನೂ ಪವಿತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ — ಓ ಭಾರ್ಗವ, ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.
13.130.42
अन्यद्दानं तु विप्रर्षे श्रूयतां पावनं महत् ।
दिव्यमत्यद्भुताकारमपत्यं जातवेदसः ॥ १३.१३०.४२ ॥
ವಿಪ್ರರ್ಷಿಯೇ, ಇನ್ನೊಂದು ಮಹಾ ಪಾವನ ದಾನವನ್ನು ಕೇಳಿ — ಜಾತವೇದಸನ (ಅಗ್ನಿಯ) ದಿವ್ಯ, ಅತ್ಯದ್ಭುತ ಆಕಾರದ ಸಂತಾನ.
13.130.43
दग्ध्वा लोकान्पुरा वीर्यात्सम्भूतमिह शुश्रुम ।
सुवर्णमिति विख्यातं तद्ददत्सिद्धिमेष्यसि ॥ १३.१३०.४३ ॥
ಹಿಂದೆ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟು, ತನ್ನ ವೀರ್ಯದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದುದೆಂದು ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ. 'ಸುವರ್ಣ' ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದುದನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೊಂದುವನು.
13.130.44
ततोऽब्रवीद्वसिष्ठस्तं भगवान्संशितव्रतः ।
शृणु राम यथोत्पन्नं सुवर्णमनलप्रभम् ॥ १३.१३०.४४ ॥
ಆಗ ಕಠಿಣ ವ್ರತನಾದ ಭಗವಾನ್ ವಸಿಷ್ಠನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ರಾಮ, ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಸುವರ್ಣವು ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟಿತೆಂದು ಕೇಳು.
13.130.45
फलं दास्यति ते यत्तु दाने परमिहोच्यते ।
सुवर्णं यच्च यस्माच्च यथा च गुणवत्तमम् ॥ १३.१३०.४५ ॥
ದಾನದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಫಲವನ್ನು ಅದು ನಿನಗೆ ನೀಡುವುದೆಂದು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಸುವರ್ಣ ಯಾವುದು, ಯಾವುದರಿಂದ, ಹೇಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಗುಣವಂತವೆಂಬುದೂ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
13.130.46
तन्निबोध महाबाहो सर्वं निगदतो मम ।
अग्निषोमात्मकमिदं सुवर्णं विद्दि निश्चये ॥ १३.१३०.४६ ॥
ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ನಾನು ಹೇಳುವ ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಿಳಿ. ಈ ಸುವರ್ಣವು ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸೋಮದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ತಿಳಿ.
13.130.47
अजोऽग्निर्वरुणो मेषः सूर्योऽश्च इति दर्शनम् ।
कुञ्जराश्च मृगा नागा महिषाश्चासुरा इति ॥ १३.१३०.४७ ॥
ಅಜ (ಮೇಕೆ), ಅಗ್ನಿ, ವರುಣ, ಮೇಷ (ಟಗರು), ಸೂರ್ಯ, ಅಶ್ವ ಎಂಬ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಆನೆಗಳು, ಮೃಗಗಳು, ನಾಗಗಳು, ಎಮ್ಮೆಗಳು, ಅಸುರರು ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ.
13.130.48
कुक्कुटाश्च वराहाश्च राक्षसा भृगुनन्दन ।
इडा गावः पयः सोमो भूमिरित्येव च स्मृतिः ॥ १३.१३०.४८ ॥
ಭೃಗುನಂದನನೇ, ಕೋಳಿಗಳು, ಹಂದಿಗಳು, ರಾಕ್ಷಸರು ಕೂಡ. ಇಡಾ, ಹಸುಗಳು, ಹಾಲು, ಸೋಮ, ಭೂಮಿ ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ಎಂದು ಸ್ಮೃತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ.
13.130.49
जगत्सर्वं च निर्मथ्य तेजोराशिः समुत्थितः ।
सुवर्णमेभ्यो विप्रर्षे रत्नं परममुत्तमम् ॥ १३.१३०.४९ ॥
ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲ ಮಥಿಸಿದಾಗ ತೇಜಸ್ಸಿನ ರಾಶಿ ಎದ್ದಿತು. ವಿಪ್ರರ್ಷಿಯೇ, ಇವುಗಳಿಂದ ಚಿನ್ನ ಬಂತು; ಅದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ರತ್ನ.
13.130.50
एतस्मात्कारणाद्देवा गन्धर्वोरगराक्षसाः ।
मनुष्याश्च पिशाचाश्च प्रयता धारयन्ति तत् ॥ १३.१३०.५० ॥
ಇದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಉರಗರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಮನುಷ್ಯರು ಮತ್ತು ಪಿಶಾಚರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.130.51
मुकुटैरङ्गदयुतैरलङ्कारैः पृथग्विधैः ।
सुवर्णविकृतैस्तत्र विराजन्ते भृगूत्तम ॥ १३.१३०.५१ ॥
ಚಿನ್ನದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕಿರೀಟಗಳು, ತೋಳ್ಬಳೆಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾರೆ, ಭೃಗೂತ್ತಮನೇ.
13.130.52
तस्मात्सर्वपवित्रेभ्यः पवित्रं परमं स्मृतम् ।
भूमेर्गोभ्योऽथ रत्नेभ्यस्तद्विद्धि मनुजर्षभ ॥ १३.१३०.५२ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪವಿತ್ರ ವಸ್ತುಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಇದು ಪರಮ ಪವಿತ್ರವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ — ಭೂಮಿ, ಗೋವುಗಳು, ರತ್ನಗಳಿಗಿಂತಲೂ. ಮನುಜರ್ಷಭನೇ, ಇದನ್ನು ತಿಳಿ.
13.130.53
पृथिवीं गाश्च दत्त्वेह यच्चान्यदपि किञ्चन ।
विशिष्यते सुवर्णस्य दानं परमकं विभो ॥ १३.१३०.५३ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ, ಗೋವುಗಳು ಅಥವಾ ಇನ್ನೇನೇ ದಾನ ಮಾಡಿದರೂ, ಚಿನ್ನದ ದಾನವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ವಿಭೋ, ಇದು ಪರಮ ದಾನ.
13.130.54
अक्षयं पावनं चैव सुवर्णममरद्युते ।
प्रयच्छ द्विजमुख्येभ्यः पावनं ह्येतदुत्तमम् ॥ १३.१३०.५४ ॥
ಅಮರದ್ಯುತಿಯೇ, ಚಿನ್ನ ಅಕ್ಷಯವೂ ಪಾವನವೂ ಆಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಕೊಡು; ಇದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪರಮ ಪಾವನ.
13.130.55
सुवर्णमेव सर्वासु दक्षिणासु विधीयते ।
सुवर्णं ये प्रयच्छन्ति सर्वदास्ते भवन्त्युत ॥ १३.१३०.५५ ॥
ಎಲ್ಲಾ ದಕ್ಷಿಣೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಚಿನ್ನವೇ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಸದಾ ಚಿನ್ನವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವರೂ ಹಾಗೆಯೇ ಆಗುತ್ತಾರೆ.
13.130.56
देवतास्ते प्रयच्छन्ति ये सुवर्णं ददत्यथ ।
अग्निर्हि देवताः सर्वाः सुवर्णं च तदात्मकम् ॥ १३.१३०.५६ ॥
ಚಿನ್ನವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಗ್ನಿಯೇ ಸಕಲ ದೇವತೆಗಳು; ಚಿನ್ನವೂ ಅವನ ಸ್ವರೂಪವೇ.
13.130.57
तस्मात्सुवर्णं ददता दत्ताः सर्वाः स्म देवताः ।
भवन्ति पुरुषव्याघ्र न ह्यतः परमं विदुः ॥ १३.१३०.५७ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಚಿನ್ನವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನಿಂದ ಸಕಲ ದೇವತೆಗಳೂ ದತ್ತರಾದಂತಾಗುತ್ತಾರೆ. ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನೇ, ಇದಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದನ್ನು ಅವರು ಅರಿಯರು.
13.130.58
भूय एव च महात्म्यं सुवर्णस्य निबोध मे ।
गदतो मम विप्रर्षे सर्वशस्त्रभृतांवर ॥ १३.१३०.५८ ॥
ಮತ್ತಷ್ಟು ಚಿನ್ನದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವಾಗ ಕೇಳು. ವಿಪ್ರರ್ಷಿಯೇ, ಸಕಲ ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
13.130.59
मया श्रुतमिदं पूर्वं पुराणे भृगुनन्दन ।
प्रजापतेः कथयतो मनोः स्वायंभुवस्य वै ॥ १३.१३०.५९ ॥
ಭೃಗುನಂದನನೇ, ಇದನ್ನು ಹಿಂದೆ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ; ಪ್ರಜಾಪತಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ.
13.130.60
शूलपाणेर्भगवतो रुद्रस्य च महात्मनः ।
गिरौ हिमवति श्रेष्ठे तदा भृगुकुलोद्वह ॥ १३.१३०.६० ॥
ಶೂಲಪಾಣಿ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರನ ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮನ (ಕಥೆಯಲ್ಲಿ), ಆಗ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಹಿಮವತ್ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ, ಭೃಗುಕುಲವನ್ನು ಹೊತ್ತವನೇ.
13.130.61
देव्या विवाहे निर्वृत्ते रुद्राण्या भृगुनन्दन ।
समागमे भगवतो देव्या सह महात्मनः ॥ १३.१३०.६१ ॥
ಭೃಗುವಿನ ಮಗನೇ! ದೇವಿ ರುದ್ರಾಣಿಯ ವಿವಾಹ ಸಂಪನ್ನವಾದಾಗ, ಭಗವಾನ್ ಮಹಾತ್ಮನು ದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಗಮವಾದನು.
13.130.62
ततः सर्वे समुद्विग्रा देवा रुद्रमुपागमन् ।
ते महादेवमासीनं देवीं च वरदामुमाम्। ॥ १३.१३०.६२ ॥
ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಬಹಳ ವ್ಯಾಕುಲರಾಗಿ ರುದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು. ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಮಹಾದೇವನನ್ನೂ ವರದಾಯಿನಿ ದೇವಿ ಉಮೆಯನ್ನೂ ಕಂಡರು.
13.130.63
प्रसाद्य शिरसा सर्वे रुद्रमूचुर्भृगूद्वह ।
अयं समागमो देव देव्या सह तवानघ। ॥ १३.१३०.६३ ॥
ಭೃಗುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಎಲ್ಲರೂ ತಲೆಬಾಗಿ ರುದ್ರನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ ಹೇಳಿದರು — ದೇವ! ನಿಷ್ಕಳಂಕನೇ! ಈ ಸಮಾಗಮ ದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನದು.
13.130.64
तपस्विनस्तपस्विन्या तेजस्विन्याऽतितेजसः ।
अमोघतेजास्त्वं देव देवी चेयमुमा तथा। ॥ १३.१३०.६४ ॥
ನೀನು ತಪಸ್ವಿ, ಇವಳು ತಪಸ್ವಿನಿ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ತೇಜಸ್ವಿನಿ. ದೇವ! ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ಸು ಅಮೋಘ; ದೇವಿ ಉಮೆಯೂ ಹಾಗೆಯೇ.
13.130.65
अपत्यं युवयोर्देव बलवद्भविता विभो ।
तन्नूनं त्रिषु लोकेषु न किञ्चिच्छेषयिष्यति ॥ १३.१३०.६५ ॥
ದೇವ! ವಿಭುವೇ! ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಸಂತಾನ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಶಾಲಿಯಾಗುವುದು. ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಅದು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಏನನ್ನೂ ಉಳಿಸದು.
13.130.66
तदेभ्यः प्रणतेभ्यस्त्वं देवेभ्यः पृथुलोचन ।
वरं प्रयच्छ लोकेश त्रैलोक्यहितकाम्यया ॥ १३.१३०.६६ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ವಿಶಾಲನೇತ್ರನೇ! ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ ಈ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ನೀನು ವರ ನೀಡು. ಲೋಕೇಶನೇ! ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ.
13.130.67
अपत्यार्थं निगृह्णीष्व तेजः परमकं विभो ।
त्रैलोक्यसारौ हि युवां लोकं सन्तापयिष्यथ ॥ १३.१३०.६७ ॥
ವಿಭುವೇ, ಸಂತಾನಕ್ಕಾಗಿ ನಿನ್ನ ಪರಮ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸು. ನೀವಿಬ್ಬರೂ ತ್ರಿಲೋಕಗಳ ಸಾರ; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಲೋಕವನ್ನು ಸಂತಪ್ತಗೊಳಿಸುವಿರಿ.
13.130.68
तदपत्यं हि युवयोर्देवानभिभवेद्ध्रुवम् ।
न हि ते पृथिवी देवी न च द्यौर्न दिवं विभो ॥ १३.१३०.६८ ॥
ನಿಮಗೆ ಅಂಥ ಸಂತಾನವಾದರೆ ಅದು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸೋಲಿಸುವುದು. ವಿಭುವೇ, ಭೂದೇವಿಯೂ, ಆಕಾಶವೂ, ಸ್ವರ್ಗವೂ ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಹೊರಲಾರವು.
13.130.69
नेदं धारयितुं शक्ताः समस्ता इति मे मतिः ।
तेजःप्रभावनिर्दग्धं तस्मात्सर्वमिदं जगत् ॥ १३.१३०.६९ ॥
ಇವೆಲ್ಲವೂ ಇದನ್ನು ಧರಿಸಲು ಸಮರ್ಥವಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತೆಲ್ಲವೂ ದಗ್ಧವಾಗುವುದು.
13.130.70
तस्मात्प्रसादं भगवन्कर्तुमर्हसि नः प्रभो ।
न देव्यां सम्भवेत्पुत्रो भवतः सुरसत्तम।
धैर्यादेव निगृह्णीष्व तेजो ज्वलितमुत्तमम् ॥ १३.१३०.७० ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಭಗವನ್, ಪ್ರಭುವೇ, ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡು. ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ದೇವಿಯಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಪುತ್ರನು ಜನಿಸಬಾರದು. ಧೈರ್ಯದಿಂದಲೇ ಈ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವ ಉತ್ತಮ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸು.
13.130.71
इति तेषां कथयतां भगवान्वृषभध्वजः ।
एवमस्त्विति देवांस्तान्विप्रर्षे प्रत्यभाषत ॥ १३.१३०.७१ ॥
ಅವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿರಲು, ವೃಷಭಧ್ವಜನಾದ ಭಗವಂತನು ಆ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ, 'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು. ವಿಪ್ರರ್ಷಿಯೇ, ಹೀಗೆ ಅವನು ಪ್ರತಿವಚನ ನೀಡಿದನು.
13.130.72
इत्युक्त्वा चोर्ध्वमनयद्रेतो वृषभवाहनः ।
ऊर्ध्वरेषः समभवत्ततः प्रभृति चापि सः ॥ १३.१३०.७२ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ವೃಷಭವಾಹನನು ತನ್ನ ರೇತಸ್ಸನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎಳೆದನು. ಅಂದಿನಿಂದ ಅವನು ಊರ್ಧ್ವರೇತಸ್ಕನಾದನು.
13.130.73
रुद्राणीति ततः क्रुद्धा प्रजोच्छेद तदा कृते ।
देवानथाब्रवीत्तत्र स्त्रीभावात्परुषं वचः ॥ १३.१३०.७३ ॥
ಆಗ 'ರುದ್ರಾಣಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಸಂತತಿ ನಾಶವಾದಾಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ಅವಳು, ಸ್ತ್ರೀಭಾವದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದಳು.
13.130.74
यस्मादपत्यकामो वै भर्ता मे विनिवर्तितः ।
तस्मात्सर्वे सुरा भूयमनपत्या भविष्यथ ॥ १३.१३०.७४ ॥
ಸಂತಾನ ಬಯಸಿದ ನನ್ನ ಪತಿಯನ್ನು ನೀವು ತಿರುಗಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ದೇವತೆಗಳೇ, ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಸಂತಾನರಹಿತರಾಗುವಿರಿ.
13.130.75
प्रजोच्छेदो मम कृतो यस्माद्युष्माभिरद्य वै ।
तस्मात्प्रजा वः खगमाः सर्वेषां न भविष्यति ॥ १३.१३०.७५ ॥
ಇಂದು ನೀವು ನನ್ನ ಸಂತತಿಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ, ನಿಮ್ಮ ಸಂತತಿ ಪಕ್ಷಿಗಳಂತಾಗುವುದು; ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇರದು.
13.130.76
पावकस्तु न तत्रासीच्छापकाले भृगूद्वह ।
देवा देव्यास्तथा शापादनपत्यास्ततोऽभवन् ॥ १३.१३०.७६ ॥
ಭೃಗುವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಶಾಪಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ದೇವಿಯ ಶಾಪದಿಂದ ದೇವತೆಗಳೂ ಸಂತಾನರಹಿತರಾದರು.
13.130.77
रुद्रस्तु तेजोऽप्रतिमं धारयामास वै तदा ।
प्रस्कन्नं तु ततस्तस्मात्किंचित्तत्रापतद्भुवि ॥ १३.१३०.७७ ॥
ಆದರೆ ರುದ್ರನು ಆಗ ಆ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಧರಿಸಿದನು; ನಂತರ ಅದರಿಂದ ಜಾರಿದ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತು.
13.130.78
उत्पपात तदा वह्नौ ववृधे चाद्भुतोपमम् ।
तेजस्तेजसि संयुक्तमेकयोनित्वमागतम् ॥ १३.१३०.७८ ॥
ಆಗ ಅದು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಮೇಲೇರಿ ಅದ್ಭುತದಂತೆ ಬೆಳೆಯಿತು; ತೇಜಸ್ಸು ತೇಜಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಒಂದೇ ಮೂಲವನ್ನು ಪಡೆಯಿತು.
13.130.79
एतस्मिन्नेव काले तु देवाः शक्रपुरोगमाः ।
असुरस्तारको नाम तेन सन्तापिता भृशम् ॥ १३.१३०.७९ ॥
ಅದೇ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನ ನೇತೃತ್ವದ ದೇವತೆಗಳು ತಾರಕ ಎಂಬ ಅಸುರನಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಪೀಡಿತರಾದರು.
13.130.80
आदित्या वसवो रुद्रा मरुतोऽथाश्विनावपि ।
साध्याश्च सर्वे संत्रस्ता दैतेयस्य पराक्रमात् ॥ १३.१३०.८० ॥
ಆದಿತ್ಯರು, ವಸುಗಳು, ರುದ್ರರು, ಮರುತ್ತುಗಳು, ಅಶ್ವಿನಿಯರು ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯರು ಎಲ್ಲರೂ ದೈತ್ಯನ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಭಯಭೀತರಾದರು.
13.130.81
स्थानानि देवतानां हि विमानानि पुराणि च ।
ऋषीणां चाश्रमाश्चैव बभूवुरसुरैर्हृताः ॥ १३.१३०.८१ ॥
ದೇವತೆಗಳ ನೆಲೆಗಳು, ವಿಮಾನಗಳು, ನಗರಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳ ಆಶ್ರಮಗಳು ಅಸುರರಿಂದ ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.
13.130.82
ते दीनमनसः सर्वे देवता ऋषयश्च ये ।
प्रजग्मुः शरणं देवं ब्रह्माणमजरं विभुम् ॥ १३.१३०.८२ ॥
ದುಃಖಿತ ಮನಸ್ಸಿನ ಆ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳು ಅಜರನೂ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯೂ ಆದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಶರಣು ಹೋದರು.