Mahābhārata · Adhyāya 13.130
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.130.1
उक्तं पितामहेनेदं गवां दानमनुत्तमम् ।
विशेषेण नरेन्द्राणामिह धर्ममवेक्षताम् ॥ १३.१३०.१ ॥
O avô falou que esta doação de vacas é incomparável, especialmente para os reis que aqui observam o dharma.
13.130.2
राज्यं हि सततं दुःखमाश्रमाश्च सुदुर्विदाः ।
परिचारेषु वै दुःखं दुर्धरं चाकृतात्मभिः।
भूयिष्ठं च नरेन्द्राणां विद्यते न शुभा गतिः ॥ १३.१३०.२ ॥
A realeza é sempre cheia de sofrimento, e os estágios de eremita são muito difíceis de conhecer. Há sofrimento no serviço, difícil de suportar para os não controlados; e para os reis, na maioria das vezes, não há um destino auspicioso.
13.130.3
पूयन्ते तत्र नियतं प्रयच्छन्तो वसुन्धराम् ।
सर्वे च कथिता धर्मास्त्वया मे कुरुनन्दन ॥ १३.१३०.३ ॥
Ali, os que dão a terra certamente são purificados. Alegria dos Kurus, você me declarou todos os dharmas.
13.130.4
एवमेव गवामुक्तं प्रदानं ते नृगेण ह ।
ऋषिणा नाचिकेतेन पूर्वमेव निदर्शितम् ॥ १३.१३०.४ ॥
Assim você declarou a doação de vacas que o rei Nṛga fez; e antes o sábio Nāciketa também a havia mostrado.
13.130.5
वेदोपनिषदे चैव सर्वकर्मसु दक्षिणाः ।
सर्वक्रतुषु चोद्दिष्टा भूमिर्गावोऽथ काञ्चनम् ॥ १३.१३०.५ ॥
Nos Vedas e Upaniṣads, e em todos os ritos e todos os sacrifícios, são prescritos como honorários a terra, as vacas e o ouro.
13.130.6
तत्र श्रुतिस्तु परमा सुवर्णं दक्षिणेति वै ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं पितामह यथातथम् ॥ १३.१३०.६ ॥
Ali, a escritura revelada considera o ouro o honorário supremo. Avô, desejo ouvir isto exatamente como é.
13.130.7
किं सुवर्णं कथं जातं कस्मिन्काले किमात्मकम् ।
किंदैव किंफलं चैव कस्माच्च परमुच्यते ॥ १३.१३०.७ ॥
O que é o ouro, como surgiu, em que tempo, e de que natureza é? Qual é a sua divindade e fruto, e por que é chamado supremo?
13.130.8
कस्माद्दानं सुवर्णस्य पूजयन्ति मनीषिणः ।
कस्माच्च दक्षिणार्थं तद्यज्ञकर्मसु शस्यते ॥ १३.१३०.८ ॥
Por que os sábios honram a doação de ouro, e por que é louvada como dakṣiṇā nos ritos sacrificiais?
13.130.9
कस्माच्च पावनं श्रेष्ठं भूमेर्गोभ्यश्च काञ्चनम् ।
परमं दक्षिणार्थे च तद्ब्रवीहि पितामह ॥ १३.१३०.९ ॥
Por que o ouro é mais purificador e excelente que a terra e as vacas, e por que é supremo para a dakṣiṇā? Diga-me, avô.
13.130.10
शृणु राजन्नवहितो बहुकारणविस्तरम् ।
जातरूपसमुत्पत्तिमनुभूतं च यन्मया ॥ १३.१३०.१० ॥
Ouve com atenção, ó rei, o relato detalhado de muitas causas: a origem do ouro, tal como a experimentei.
13.130.11
पिता मम महातेजाः श्तनुर्निधनं गतः ।
तस्य दित्सुरहं श्राद्धं गङ्गाद्वारमुपागमम् ॥ १३.१३०.११ ॥
Meu pai Śantanu, de grande esplendor, partiu para a morte. Desejando oferecer-lhe o śrāddha, fui a Gaṅgādvāra.
13.130.12
तत्रागम्य पितुः पुत्र श्राद्धकर्म समारभम् ।
मातो मे जाह्नवी चात्र साहाय्यमकरोत्तदा ॥ १३.१३०.१२ ॥
Chegado ali, filho, comecei o rito fúnebre por meu pai; e minha mãe Jāhnavī me ajudou aqui.
13.130.13
तत्रागतांस्तपस्सिद्धानुपवेश्य बहूनृषीन् ।
तोयप्रदानात्प्रभृति कार्याण्यहमथारभम् ॥ १३.१३०.१३ ॥
Tendo acomodado os muitos sábios, perfeitos pela ascese, que ali haviam chegado, a partir da oferenda de água comecei então os ritos.
13.130.14
तत्समाप्य यथोद्दिष्टं पूर्वकर्म समाहितः ।
दातुं निर्वपणं सम्यग्यथावदहमारभम् ॥ १३.१३०.१४ ॥
Tendo concluído aquele rito preliminar conforme prescrito, atento, comecei devidamente a oferecer o nirvapaṇa.
13.130.15
ततस्तं दर्भविन्यासं भित्त्वा सुरुचिराङ्गदः ।
प्रलम्बाभरणो बाहुरुदतिष्ठद्विशाम्पते ॥ १३.१३०.१५ ॥
Então, perfurando aquele arranjo de capim darbha, ergueu-se um braço com braceletes belíssimos e adornos pendentes, ó senhor dos povos.
13.130.16
मुहूर्तमपि तं दृष्ट्वा परं विस्मयमागमम् ।
प्रतिग्रहीता साक्षान्मे पितेति भरतर्षभ ॥ १३.१३०.१६ ॥
Ao vê-lo por um momento, senti grande espanto: meu próprio pai era, em pessoa, quem o recebia, ó touro dos Bharatas.
13.130.17
ततो मे पुनरेवासीत्संज्ञा सञ्चिन्त्य शास्त्रतः ।
नायं वेदेषु विहितो विधिर्हस्त इति प्रभो।
पिण्डो देयो नरेणेह ततो मतिरभून्मम ॥ १३.१३०.१७ ॥
Então recuperei a consciência. Refletindo segundo as escrituras, ó senhor, pensei: os Vedas não prescrevem essa regra, de que seja pela mão; aqui um homem deve oferecer o piṇḍa.
13.130.18
साक्षान्नेह मनुष्यस्य पिण्डं हि पितरः क्वचित् ।
गृह्णन्ति विहितं चेत्थं पिण्डो देयः कुशेष्विति ॥ १३.१३०.१८ ॥
De fato, os antepassados nunca aceitam diretamente um piṇḍa dado pela mão de um homem aqui; está prescrito que o piṇḍa deve ser dado sobre a erva kuśa.
13.130.19
ततोऽहं तदनादृत्य पितुर्हस्तनिदर्शनम् ।
शास्त्रप्रामाण्यसूक्ष्मं तु विधइं पिण्डस्य संस्मरन् ॥ १३.१३०.१९ ॥
Então, desconsiderando o sinal que meu pai fez com a mão, agi assim, lembrando a sutil regra das escrituras sobre a oferenda das bolas de arroz.
13.130.20
ततो दर्भेषु तत्सर्वमददं भरतर्षभ ।
शास्त्रमार्गानुसारेण तद्विद्धि मनुजर्षभ ॥ १३.१३०.२० ॥
Então, ó touro dos Bharatas, ofereci tudo isso sobre a erva kuśa. Ó touro entre os homens, saiba que foi feito de acordo com o caminho das escrituras.
13.130.21
ततः सोऽन्तर्हितो बाहुः पितुर्मम जनाधिप ।
ततो मां दर्शयामासुः स्वप्नान्ते पितरस्तथा ॥ १३.१३०.२१ ॥
Então, ó senhor dos homens, aquela mão de meu pai desapareceu; depois, no fim do sonho, os antepassados também se mostraram a mim.
13.130.22
प्रीयमाणास्तु मामूचुः प्रीताः स्म भरतर्षभ ।
विज्ञानेन तवानेन यन्न मुह्यसि धर्मतः ॥ १३.१३०.२२ ॥
Satisfeitos, disseram-me, ó touro dos Bharatas: 'Estamos satisfeitos. Por este teu discernimento, não te confundes quanto ao dharma.'
13.130.23
त्वया हि कुर्वता शास्त्रं प्रमाणमिह पार्थिव ।
आत्मा धर्मः श्रुतं वेदाः पितरश्चर्षिभिः सह ॥ १३.१३०.२३ ॥
Tu, agindo aqui com a escritura como autoridade, ó rei: o eu, o dharma, o que foi ouvido, os Vedas, os antepassados junto com os videntes — tudo isso é autoridade.
13.130.24
साक्षात्पितामहो ब्रह्मा गुरवोऽथ प्रजापतिः ।
प्रमाणमुपनीता वै स्थिताश्च न विचालिताः ॥ १३.१३०.२४ ॥
O próprio avô Brahmā, os mestres e o Senhor das criaturas foram apresentados como autoridade e permaneceram firmes, não abalados.
13.130.25
तदिदं सम्यगारब्धं त्वयाऽद्य भरतर्षभ ।
किन्तु भूमेर्गवां चार्थे सुवर्णं दीयतामिति ॥ १३.१३०.२५ ॥
Touro dos Bharatas, hoje você iniciou isto corretamente. Mas que se dê ouro pela terra e pelas vacas.
13.130.26
एवं वयं च धर्मश्च सर्वे चास्मत्पितामहाः ।
पाविता वै भविष्यन्ति पावनं हि परं हि तत् ॥ १३.१३०.२६ ॥
Assim nós, o dharma e todos os nossos antepassados seremos purificados, pois isso é o ato purificador supremo.
13.130.27
दश पूर्वान्दशैवान्यांस्तथा सन्तारयन्ति ते ।
सुवर्णं ये प्रयच्छन्ति एवं मत्पितरोऽब्रुवन् ॥ १३.१३०.२७ ॥
Aqueles que dão ouro salvam dez antepassados anteriores e dez posteriores; assim disseram os meus antepassados.
13.130.28
ततोऽहं विस्मितो राजन्प्रतिबुद्धो विशाम्पते ।
सुवर्णदानेऽकरवं मतिं च भरतर्षभ ॥ १३.१३०.२८ ॥
Então, ó rei, senhor dos povos, despertei espantado, e, touro dos Bharatas, voltei minha mente para a doação de ouro.
13.130.29
इतिहासमिमं चापि शृणु राजन्पुरातनम् ।
जामदग्न्यं प्रति विभो धन्यमायुष्यमेव च ॥ १३.१३०.२९ ॥
Ouve também este antigo relato, ó rei, sobre Jāmadagnya, ó poderoso, que é auspicioso e prolonga a vida.
13.130.30
जामदग्न्येन रामेण तीव्ररोषान्वितेन वै ।
त्रिःसप्तकृत्वः पृथिवी कृता निःक्षत्रिया पुरा ॥ १३.१३०.३० ॥
Rāma, filho de Jamadagni, cheio de fúria feroz, outrora deixou a terra sem kṣatriyas vinte e uma vezes.
13.130.31
ततो जित्वा महीं कृत्स्नां रामो राजीवलोचनः ।
आजहार क्रतुं वीरो ब्रह्मक्षत्रेण पूजितम् ॥ १३.१३०.३१ ॥
Então, tendo conquistado toda a terra, o herói de olhos de lótus Rāma realizou um sacrifício honrado por brâmanes e kṣatriyas.
13.130.32
वाजिमेधं महाराज सर्वकामसमन्वितम् ।
पावनं सर्वभूतानां तेजोद्युतिविवर्धनम् ॥ १३.१३०.३२ ॥
Ó grande rei, foi o sacrifício do cavalo, dotado do cumprimento de todos os desejos, purificador de todos os seres e que aumenta o esplendor e o brilho.
13.130.33
विपाप्मा च स तेजस्वी तेन क्रतुफलेन च ।
नैवात्मनोऽथ लघुतां जामदग्न्योऽध्यगच्छत ॥ १३.१३०.३३ ॥
E aquele radiante filho de Jamadagni, livre do pecado pelo fruto daquele sacrifício, não alcançou em si mesmo nenhuma diminuição.
13.130.34
स तु क्रतुवरेणेष्ट्वा महात्मा दक्षिणावता ।
पप्रच्छागमसम्पन्नानृषीन्देवांश्च भारत ॥ १३.१३०.३४ ॥
Então, ó Bhārata, aquele magnânimo, tendo honrado com o melhor dos sacrifícios e com generosas oferendas, perguntou aos sábios versados nas escrituras e aos deuses.
13.130.35
पावनं यत्परं नॄणामुग्रे कर्मणि वर्तताम् ।
तदुच्यतां महाभागा इति जागघृणोऽब्रवीत् ॥ १३.१३०.३५ ॥
«Dizei o que é o mais purificador para os homens engajados em ações ferozes, ó vós, abençoados», disse o filho de Jamadagni.
13.130.36
इत्युक्ता वेदशास्त्रज्ञास्तमूचुस्ते महर्षयः ।
राम विप्राः सत्क्रियन्तां वेदप्रामाण्यदर्शनात् ॥ १३.१३०.३६ ॥
Assim interpelados, aqueles grandes sábios, conhecedores do Veda e das escrituras, disseram-lhe: «Ó Rāma, sejam honrados os brâmanes, pois neles se vê a autoridade do Veda».
13.130.37
भूयश्च विप्रर्षिगणाः प्रष्टव्याः पावनं प्रति ।
ते यद्ब्रूर्महाप्राज्ञास्तच्चैव समुदाचर ॥ १३.१३०.३७ ॥
Além disso, deve-se perguntar novamente às multidões de sábios brâmanes sobre o meio de purificação; o que aqueles grandes sábios disserem, deve-se praticar bem.
13.130.38
ततो वसिष्ठं देवर्षिमगस्त्यमथ काश्यपम् ।
तमेवार्तं महातेजाः पप्रच्छ भृगुनन्दनः ॥ १३.१३०.३८ ॥
Então o filho de Bhṛgu, o de grande esplendor, perguntou ao divino sábio Vasiṣṭha, a Agastya e a Kāśyapa justamente sobre aquele aflito.
13.130.39
जाता मतिर्मे विप्रेन्द्राः कथं पूयेयमित्युत ।
केन वा कर्मयोगेन प्रदानेनेह केन वा ॥ १३.१३०.३९ ॥
Ó melhores dos brâmanes, surgiu em mim este pensamento: como poderia eu ser purificado — por qual disciplina de ação, ou por qual doação, ou aqui por qual meio?
13.130.40
यदि वोऽनुग्रहकृता बुद्धिर्मां प्रति सत्तमाः ।
प्रबूत पावनं किं मे भवेदिति तपोधनाः ॥ १३.१३०.४० ॥
Ó melhores dos justos, se a vossa intenção se move por favor para comigo, declarai, ó ricos em austeridade, o que me purificaria.
13.130.41
गाश्च भूमिं च वित्तं च दत्त्वेह भृगुनन्दन ।
पापकृत्पूयते मर्त्य इति भार्गव शुश्रुम ॥ १३.१३०.४१ ॥
Ó filho de Bhṛgu, ao dar aqui vacas, terra e riqueza, até o mortal pecador é purificado — assim ouvimos, ó descendente de Bhṛgu.
13.130.42
अन्यद्दानं तु विप्रर्षे श्रूयतां पावनं महत् ।
दिव्यमत्यद्भुताकारमपत्यं जातवेदसः ॥ १३.१३०.४२ ॥
Ó sábio brâmane, ouve outro grande dom purificador: a descendência de Jātavedas (Agni), divina e de forma extremamente maravilhosa.
13.130.43
दग्ध्वा लोकान्पुरा वीर्यात्सम्भूतमिह शुश्रुम ।
सुवर्णमिति विख्यातं तद्ददत्सिद्धिमेष्यसि ॥ १३.१३०.४३ ॥
Tendo outrora queimado os mundos, nascido de seu poder, assim ouvimos aqui. Conhecido como 'suvarṇa' (ouro), quem o doar alcançará o sucesso.
13.130.44
ततोऽब्रवीद्वसिष्ठस्तं भगवान्संशितव्रतः ।
शृणु राम यथोत्पन्नं सुवर्णमनलप्रभम् ॥ १३.१३०.४४ ॥
Então o venerável Vasiṣṭha, de votos firmes, disse-lhe: Ouve, Rāma, como surgiu o ouro, radiante como o fogo.
13.130.45
फलं दास्यति ते यत्तु दाने परमिहोच्यते ।
सुवर्णं यच्च यस्माच्च यथा च गुणवत्तमम् ॥ १३.१३०.४५ ॥
O fruto supremo que se diz advir do dar aqui, ele te dará; o que é o ouro, de onde vem e como é o mais excelente em virtude.
13.130.46
तन्निबोध महाबाहो सर्वं निगदतो मम ।
अग्निषोमात्मकमिदं सुवर्णं विद्दि निश्चये ॥ १३.१३०.४६ ॥
Compreende tudo isto que te digo, ó de braços poderosos. Sabe com certeza que este ouro é composto de fogo e soma.
13.130.47
अजोऽग्निर्वरुणो मेषः सूर्योऽश्च इति दर्शनम् ।
कुञ्जराश्च मृगा नागा महिषाश्चासुरा इति ॥ १३.१३०.४७ ॥
Aparece como a cabra, Agni, Varuṇa, o carneiro, o sol e o cavalo; assim também os elefantes, os veados, as serpentes, os búfalos e os asuras.
13.130.48
कुक्कुटाश्च वराहाश्च राक्षसा भृगुनन्दन ।
इडा गावः पयः सोमो भूमिरित्येव च स्मृतिः ॥ १३.१३०.४८ ॥
Ó filho de Bhṛgu, os galos, os javalis e os rākṣasas também; Iḍā, as vacas, o leite, o soma e a terra — assim se recorda.
13.130.49
जगत्सर्वं च निर्मथ्य तेजोराशिः समुत्थितः ।
सुवर्णमेभ्यो विप्रर्षे रत्नं परममुत्तमम् ॥ १३.१३०.४९ ॥
Após agitar todo o mundo, ergueu-se uma massa de esplendor. Ó sábio entre os brâmanes, destes surgiu o ouro, a joia suprema e mais excelente.
13.130.50
एतस्मात्कारणाद्देवा गन्धर्वोरगराक्षसाः ।
मनुष्याश्च पिशाचाश्च प्रयता धारयन्ति तत् ॥ १३.१३०.५० ॥
Por essa razão, os deuses, gandharvas, serpentes, rākṣasas, humanos e piśācas o usam com devoção.
13.130.51
मुकुटैरङ्गदयुतैरलङ्कारैः पृथग्विधैः ।
सुवर्णविकृतैस्तत्र विराजन्ते भृगूत्तम ॥ १३.१३०.५१ ॥
Adornados com coroas, braceletes e ornamentos de diversos tipos feitos de ouro, brilham ali, ó melhor dos Bhṛgus.
13.130.52
तस्मात्सर्वपवित्रेभ्यः पवित्रं परमं स्मृतम् ।
भूमेर्गोभ्योऽथ रत्नेभ्यस्तद्विद्धि मनुजर्षभ ॥ १३.१३०.५२ ॥
Por isso, é declarado o mais purificador de todas as coisas purificadoras, superior à terra, às vacas e às joias. Saiba isso, ó touro entre os homens.
13.130.53
पृथिवीं गाश्च दत्त्वेह यच्चान्यदपि किञ्चन ।
विशिष्यते सुवर्णस्य दानं परमकं विभो ॥ १३.१३०.५३ ॥
Tendo dado a terra, as vacas ou qualquer outra coisa aqui, a doação de ouro as supera. Ó poderoso, este é o dom supremo.
13.130.54
अक्षयं पावनं चैव सुवर्णममरद्युते ।
प्रयच्छ द्विजमुख्येभ्यः पावनं ह्येतदुत्तमम् ॥ १३.१३०.५४ ॥
Ó radiante imortal, o ouro é imperecível e purificador. Dê-o aos mais excelentes dos duas vezes nascidos, pois isto é, de fato, o mais purificador de tudo.
13.130.55
सुवर्णमेव सर्वासु दक्षिणासु विधीयते ।
सुवर्णं ये प्रयच्छन्ति सर्वदास्ते भवन्त्युत ॥ १३.१३०.५५ ॥
Entre todas as dakṣiṇās, somente o ouro é prescrito; quem sempre dá ouro torna-se também assim.
13.130.56
देवतास्ते प्रयच्छन्ति ये सुवर्णं ददत्यथ ।
अग्निर्हि देवताः सर्वाः सुवर्णं च तदात्मकम् ॥ १३.१३०.५६ ॥
Os deuses concedem favor a quem dá ouro; pois Agni é todas as divindades, e o ouro é de sua própria natureza.
13.130.57
तस्मात्सुवर्णं ददता दत्ताः सर्वाः स्म देवताः ।
भवन्ति पुरुषव्याघ्र न ह्यतः परमं विदुः ॥ १३.१३०.५७ ॥
Portanto, por meio de quem dá ouro, todas as divindades são, por assim dizer, entregues. Ó tigre entre os homens, não conhecem nada mais elevado que isto.
13.130.58
भूय एव च महात्म्यं सुवर्णस्य निबोध मे ।
गदतो मम विप्रर्षे सर्वशस्त्रभृतांवर ॥ १३.१३०.५८ ॥
Ouve mais sobre a grandeza do ouro, enquanto eu falo. Ó sábio brâmane, o melhor de todos os portadores de armas.
13.130.59
मया श्रुतमिदं पूर्वं पुराणे भृगुनन्दन ।
प्रजापतेः कथयतो मनोः स्वायंभुवस्य वै ॥ १३.१३०.५९ ॥
Ó filho de Bhṛgu, ouvi isto outrora no Purāṇa, quando Prajāpati o relatava, e Manu Svāyambhuva.
13.130.60
शूलपाणेर्भगवतो रुद्रस्य च महात्मनः ।
गिरौ हिमवति श्रेष्ठे तदा भृगुकुलोद्वह ॥ १३.१३०.६० ॥
Do bem-aventurado Rudra, portador do tridente, o magnânimo, então sobre a mais excelsa montanha, o Himavat; ó sustentáculo da linhagem de Bhṛgu.
13.130.61
देव्या विवाहे निर्वृत्ते रुद्राण्या भृगुनन्दन ।
समागमे भगवतो देव्या सह महात्मनः ॥ १३.१३०.६१ ॥
Ó filho de Bhṛgu, quando o casamento da deusa Rudrāṇī foi concluído, o venerável de grande alma uniu-se à deusa.
13.130.62
ततः सर्वे समुद्विग्रा देवा रुद्रमुपागमन् ।
ते महादेवमासीनं देवीं च वरदामुमाम्। ॥ १३.१३०.६२ ॥
Então todos os deuses, profundamente perturbados, aproximaram-se de Rudra. Viram o grande deus sentado ali e a deusa Umā, concededora de dádivas.
13.130.63
प्रसाद्य शिरसा सर्वे रुद्रमूचुर्भृगूद्वह ।
अयं समागमो देव देव्या सह तवानघ। ॥ १३.१३०.६३ ॥
Ó melhor dos Bhṛgu, todos eles, curvando a cabeça e aplacando Rudra, disseram: Ó deus, ó sem mácula, esta união é tua com a deusa.
13.130.64
तपस्विनस्तपस्विन्या तेजस्विन्याऽतितेजसः ।
अमोघतेजास्त्वं देव देवी चेयमुमा तथा। ॥ १३.१३०.६४ ॥
Tu és um asceta, e ela é uma asceta radiante de esplendor extremo. Ó deus, teu esplendor é infalível, e assim também esta deusa Umā.
13.130.65
अपत्यं युवयोर्देव बलवद्भविता विभो ।
तन्नूनं त्रिषु लोकेषु न किञ्चिच्छेषयिष्यति ॥ १३.१३०.६५ ॥
Ó deus, ó senhor, a vossa descendência será certamente poderosa; certamente não deixará nada subsistir nos três mundos.
13.130.66
तदेभ्यः प्रणतेभ्यस्त्वं देवेभ्यः पृथुलोचन ।
वरं प्रयच्छ लोकेश त्रैलोक्यहितकाम्यया ॥ १३.१३०.६६ ॥
Portanto, ó de olhos largos, concede uma dádiva a estes deuses que se prostram diante de ti. Ó senhor dos mundos, por desejo do bem-estar dos três mundos.
13.130.67
अपत्यार्थं निगृह्णीष्व तेजः परमकं विभो ।
त्रैलोक्यसारौ हि युवां लोकं सन्तापयिष्यथ ॥ १३.१३०.६७ ॥
Ó poderoso senhor, contém a tua energia suprema pela descendência. Vós dois sois a essência dos três mundos; caso contrário, queimareis o mundo.
13.130.68
तदपत्यं हि युवयोर्देवानभिभवेद्ध्रुवम् ।
न हि ते पृथिवी देवी न च द्यौर्न दिवं विभो ॥ १३.१३०.६८ ॥
Um filho vosso certamente sobrepujaria os deuses. Ó poderoso senhor, nem a deusa Terra, nem o céu, nem o firmamento podem suportar a tua energia.
13.130.69
नेदं धारयितुं शक्ताः समस्ता इति मे मतिः ।
तेजःप्रभावनिर्दग्धं तस्मात्सर्वमिदं जगत् ॥ १३.१३०.६९ ॥
A meu ver, nenhum deles é capaz de suportar isto. Portanto, todo este mundo será queimado pelo poder da tua energia.
13.130.70
तस्मात्प्रसादं भगवन्कर्तुमर्हसि नः प्रभो ।
न देव्यां सम्भवेत्पुत्रो भवतः सुरसत्तम।
धैर्यादेव निगृह्णीष्व तेजो ज्वलितमुत्तमम् ॥ १३.१३०.७० ॥
Portanto, ó bem-aventurado senhor, concede-nos a tua graça. Ó melhor dos deuses, que da deusa não nasça filho teu. Contém, somente pela firmeza, esta energia suprema e ardente.
13.130.71
इति तेषां कथयतां भगवान्वृषभध्वजः ।
एवमस्त्विति देवांस्तान्विप्रर्षे प्रत्यभाषत ॥ १३.१३०.७१ ॥
Enquanto falavam assim, o bem-aventurado senhor do estandarte do touro respondeu àqueles deuses: «Que assim seja». Assim, ó sábio entre os brâmanes, lhes respondeu.
13.130.72
इत्युक्त्वा चोर्ध्वमनयद्रेतो वृषभवाहनः ।
ऊर्ध्वरेषः समभवत्ततः प्रभृति चापि सः ॥ १३.१३०.७२ ॥
Tendo dito isto, o senhor montado no touro fez subir a sua semente. Desde então, tornou-se aquele cuja semente sobe.
13.130.73
रुद्राणीति ततः क्रुद्धा प्रजोच्छेद तदा कृते ।
देवानथाब्रवीत्तत्र स्त्रीभावात्परुषं वचः ॥ १३.१३०.७३ ॥
Então, irada com a interrupção da descendência, dirigiu palavras duras aos deuses, por causa de seu estado feminino.
13.130.74
यस्मादपत्यकामो वै भर्ता मे विनिवर्तितः ।
तस्मात्सर्वे सुरा भूयमनपत्या भविष्यथ ॥ १३.१३०.७४ ॥
Porque afastastes meu esposo, que desejava descendência, por isso, ó deuses, todos sereis sem descendentes.
13.130.75
प्रजोच्छेदो मम कृतो यस्माद्युष्माभिरद्य वै ।
तस्मात्प्रजा वः खगमाः सर्वेषां न भविष्यति ॥ १३.१३०.७५ ॥
Porque hoje causastes a interrupção da minha descendência, por isso vossa descendência será como a das aves, e não a de todos.
13.130.76
पावकस्तु न तत्रासीच्छापकाले भृगूद्वह ।
देवा देव्यास्तथा शापादनपत्यास्ततोऽभवन् ॥ १३.१३०.७६ ॥
O fogo não estava lá no momento da maldição, ó melhor dos Bhṛgus; assim os deuses, pela maldição da deusa, tornaram-se sem descendência.
13.130.77
रुद्रस्तु तेजोऽप्रतिमं धारयामास वै तदा ।
प्रस्कन्नं तु ततस्तस्मात्किंचित्तत्रापतद्भुवि ॥ १३.१३०.७७ ॥
Mas Rudra então conteve aquela energia incomparável; dela, o que escorreu caiu ali sobre a terra.
13.130.78
उत्पपात तदा वह्नौ ववृधे चाद्भुतोपमम् ।
तेजस्तेजसि संयुक्तमेकयोनित्वमागतम् ॥ १३.१३०.७८ ॥
Então ergueu-se no fogo e cresceu de modo maravilhoso; a energia uniu-se à energia e chegou a uma só origem.
13.130.79
एतस्मिन्नेव काले तु देवाः शक्रपुरोगमाः ।
असुरस्तारको नाम तेन सन्तापिता भृशम् ॥ १३.१३०.७९ ॥
Naquele mesmo tempo, os deuses liderados por Śakra foram duramente atormentados por um asura chamado Tāraka.
13.130.80
आदित्या वसवो रुद्रा मरुतोऽथाश्विनावपि ।
साध्याश्च सर्वे संत्रस्ता दैतेयस्य पराक्रमात् ॥ १३.१३०.८० ॥
Os Ādityas, Vasus, Rudras, Maruts, ambos os Aśvins e os Sādhyas, todos aterrorizados pelo valor do Daitya.
13.130.81
स्थानानि देवतानां हि विमानानि पुराणि च ।
ऋषीणां चाश्रमाश्चैव बभूवुरसुरैर्हृताः ॥ १३.१३०.८१ ॥
As moradas dos deuses, seus carros celestes e cidades, e também os eremitérios dos sábios, foram tomados pelos asuras.
13.130.82
ते दीनमनसः सर्वे देवता ऋषयश्च ये ।
प्रजग्मुः शरणं देवं ब्रह्माणमजरं विभुम् ॥ १३.१३०.८२ ॥
Todos aqueles deuses e sábios, abatidos de espírito, foram buscar refúgio no deus Brahmā, sem velhice e onipresente.