ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.135
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.135.1
किंस्विद्दत्तं पितृभ्यो वै भवत्यक्षयमीश्वरः ।
किंस्विद्वहुफलं प्रोक्तं किमानन्त्याय कल्पते ॥ १३.१३५.१ ॥
ପିତୃମାନଙ୍କୁ କ'ଣ ଦେଲେ ତାହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପରି ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ? କ'ଣ ବହୁ ଫଳଦାୟକ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି? କ'ଣ ଅନନ୍ତତା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ହୁଏ?
13.135.2
हवींषि श्राद्धकल्पे तु यानि श्राद्धविदो विदुः ।
तानि मे शृणु काम्यानि फलं चैषां युधिष्ठिर ॥ १३.१३५.२ ॥
ଶ୍ରାଦ୍ଧ ବିଧିରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧଜ୍ଞମାନେ ଯେଉଁ ହବିଃ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ କାମ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଓ ଫଳ, ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ମୋଠାରୁ ଶୁଣ।
13.135.3
तिलैर्व्रीहियवैर्माषैरद्भिर्मूलफलैस्तथा ।
दत्तेन मासं प्रीयन्ते श्राद्धेन पितरो नृप ॥ १३.१३५.३ ॥
ତିଳ, ଧାନ, ଯବ, ମାଷ, ଜଳ, ମୂଳ ଓ ଫଳ ସହିତ ଦିଆଯାଇଥିବା ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ, ହେ ନୃପ, ପିତୃମାନେ ଏକ ମାସ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରୁହନ୍ତି।
13.135.4
वर्धमानतिलं श्राद्धमक्षयं मनुरब्रवीत् ।
सर्वेष्वेव तु भोज्येषु तिलाः प्राधान्यतः स्मृताः ॥ १३.१३५.४ ॥
ତିଳ ବଢ଼ାଇ କରାଯାଇଥିବା ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଅକ୍ଷୟ ବୋଲି ମନୁ କହିଲେ; ସମସ୍ତ ଭୋଜ୍ୟରେ ତିଳ ପ୍ରଧାନ ବୋଲି ସ୍ମୃତ।
13.135.5
द्वौ मासौ तु भवेत्तुप्तिर्मत्स्यैः तितृगणस्य ह ।
त्रीन्मासानाविकेनाहुश्चतुर्मासं शशेन ह ॥ १३.१३५.५ ॥
ମାଛରେ ଦୁଇ ମାସ ତୃପ୍ତି ହୁଏ; ତିତିର ପକ୍ଷୀର ମାଂସରେ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି। ମେଣ୍ଢା ମାଂସରେ ତିନି ମାସ, ଶଶକ ମାଂସରେ ଚାରି ମାସ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
13.135.6
आजेन मासान्प्रीयन्ते पञ्चैव पितरो नृप ।
वाराहेण तु षण्मासान्सप्त वै शाकुलेन तु ॥ १३.१३५.६ ॥
ହେ ନୃପ, ଛେଳି ମାଂସରେ ପିତୃମାନେ ପାଞ୍ଚ ମାସ ପ୍ରୀତ ରୁହନ୍ତି; ବରାହ ମାଂସରେ ଛଅ ମାସ ଓ ଶାକୁଳ ମାଛରେ ସାତ ମାସ।
13.135.7
मासानष्टौ पार्षतेन रौरवेण नव प्रभो ।
गवयस्य तु मांसेन तृप्तिः स्याद्दशमासिकी ॥ १३.१३५.७ ॥
ହେ ପ୍ରଭୁ, ପାର୍ଷତ ମୃଗର ମାଂସରେ ଆଠ ମାସ ଏବଂ ରୁରୁ ମୃଗର ମାଂସରେ ନ ମାସ ତୃପ୍ତି ହୁଏ; ଗବୟର ମାଂସରେ ଦଶ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୃପ୍ତି ରହେ।
13.135.8
मांसेनेकादश प्रीतिः पितॄणां माहिषेण तु ।
गव्येन दत्ते श्राद्धे तु संवत्सरमिहोच्यते ॥ १३.१३५.८ ॥
ମାଂସରେ ଏଗାର ମାସ ପିତୃମାନଙ୍କର ପ୍ରୀତି ହୁଏ; ମହିଷ ମାଂସରେ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି। ଗବ୍ୟ ଦେଇ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କଲେ ଏଠାରେ ଏକ ସମ୍ବତ୍ସର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୁହାଯାଏ।
13.135.9
यथा गव्यं तथा युक्तं पायसं सर्पिषा सह ।
वाध्रीणसस्य मांसेन तृप्तिर्द्वादशवार्षिकी ॥ १३.१३५.९ ॥
ଗବ୍ୟ ଯେପରି ଯୋଗ୍ୟ, ସେପରି ଘିଅ ସହିତ ପାୟସ ମଧ୍ୟ ଯୋଗ୍ୟ। ବାଧ୍ରୀଣସ ପ୍ରାଣୀର ମାଂସରେ ବାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୃପ୍ତି ରହେ।
13.135.10
आन्त्याय भवेद्दतं खङ्गमांसं पितृक्षते ।
कालशाकं च लौहं चाप्यानन्त्यं छाग उच्यते ॥ १३.१३५.१० ॥
ଆନ୍ତ୍ୟ (ଶ୍ରାଦ୍ଧ) ରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଖଡ୍ଗମାଂସ ପିତୃକର୍ମରେ ଯୋଗ୍ୟ। କାଳଶାକ ଏବଂ ଲୌହ ମଧ୍ୟ; ଅନନ୍ତ ଫଳ ପାଇଁ ଛେଳି କୁହାଯାଏ।
13.135.11
गाथाश्चाप्यत्र गायन्ति पितृगीता युधिष्ठिर ।
सनत्कुमारो भगवान्पुरा मध्यभ्यभाषत ॥ १३.१३५.११ ॥
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଏ ବିଷୟରେ ପିତୃଗୀତାର ଗାଥା ମଧ୍ୟ ଗାଯାଯାଏ। ପୂର୍ବକାଳରେ ଭଗବାନ ସନତ୍କୁମାର (ଏହା) କହିଥିଲେ।
13.135.12
अपि नः स्वकुले जायाद्यो नो दद्यात्त्रयोदशीम् ।
मघासु सर्पिःसंयुक्तं पायसं दक्षिणायने ॥ १३.१३५.१२ ॥
ଆମ ନିଜ କୁଳରେ ଯେ କେହି ଜନ୍ମ ହୁଅନ୍ତୁ, ଯେ ତ୍ରୟୋଦଶୀରେ, ମଘା ନକ୍ଷତ୍ରରେ, ଦକ୍ଷିଣାୟନରେ ଘିଅ ସହିତ ପାୟସ ଆମକୁ ଦେବ।
13.135.13
आजेन वाऽपि लौहेन मघास्वेव यतव्रतः ।
हस्तिच्छायासु विधिवत्कर्णव्यजनवीजितम् ॥ १३.१३५.१३ ॥
ଛେଳି ଦ୍ୱାରା ଅଥବା ଲୌହ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ, ମଘା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ହିଁ, ବ୍ରତନିଷ୍ଠ ହୋଇ, ହସ୍ତିଛାୟାରେ ବିଧିପୂର୍ବକ, କର୍ଣ୍ଣ-ବ୍ୟଜନରେ ବୀଜିତ ହୋଇ (କରିବା ଉଚିତ)।
13.135.14
एष्टव्या बहवः पुत्रा यद्येकोपि गयां व्रजेत् ।
यत्रासौ प्रथितो लोकेष्वक्ष्यकरणो वटः ॥ १३.१३५.१४ ॥
ବହୁ ପୁତ୍ର କାମନା କରିବା ଉଚିତ; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ମଧ୍ୟ ଯଦି ଗୟାକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅକ୍ଷୟକାରୀ ବଟବୃକ୍ଷ ଅଛି।
13.135.15
आपो मूलं फलं मांसमन्नं वाऽपि पितृक्षये ।
यत्किञ्चिन्मधुसंमिश्रं तदानन्त्याय कल्पते ॥ १३.१३५.१५ ॥
ଜଳ, ମୂଳ, ଫଳ, ମାଂସ କିମ୍ବା ଅନ୍ନ — ପିତୃ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସମୟରେ, ମଧୁ ମିଶ୍ରିତ ଯାହା କିଛି ହେଉ, ତାହା ଅନନ୍ତ ଫଳ ପାଇଁ ହୁଏ।