మహాభారతం · అధ్యాయం 13.135
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.135.1
किंस्विद्दत्तं पितृभ्यो वै भवत्यक्षयमीश्वरः ।
किंस्विद्वहुफलं प्रोक्तं किमानन्त्याय कल्पते ॥ १३.१३५.१ ॥
పితృదేవతలకు ఏది ఇచ్చినదైతే అది ఈశ్వరునిలా అక్షయమవుతుంది? ఏది అధిక ఫలదాయకమని చెప్పబడింది? ఏది అనంతత్వానికి తగినది?
13.135.2
हवींषि श्राद्धकल्पे तु यानि श्राद्धविदो विदुः ।
तानि मे शृणु काम्यानि फलं चैषां युधिष्ठिर ॥ १३.१३५.२ ॥
శ్రాద్ధవిధిలో శ్రాద్ధవేత్తలు తెలిసిన హవిస్సులను, వాటి కోరదగిన ఫలాలను, యుధిష్ఠిరా, నా నుండి విను.
13.135.3
तिलैर्व्रीहियवैर्माषैरद्भिर्मूलफलैस्तथा ।
दत्तेन मासं प्रीयन्ते श्राद्धेन पितरो नृप ॥ १३.१३५.३ ॥
నువ్వులు, వరి, యవలు, మినుములు, నీరు, వేరులు, ఫలాలతో ఇచ్చిన శ్రాద్ధంతో, ఓ రాజా, పితృదేవతలు ఒక మాసం సంతృప్తి చెందుతారు.
13.135.4
वर्धमानतिलं श्राद्धमक्षयं मनुरब्रवीत् ।
सर्वेष्वेव तु भोज्येषु तिलाः प्राधान्यतः स्मृताः ॥ १३.१३५.४ ॥
తిలలను అధికంగా చేర్చిన శ్రాద్ధం అక్షయమని మనువు చెప్పాడు; అన్ని భోజ్యాలలో తిలలే ప్రధానమని స్మృతం.
13.135.5
द्वौ मासौ तु भवेत्तुप्तिर्मत्स्यैः तितृगणस्य ह ।
त्रीन्मासानाविकेनाहुश्चतुर्मासं शशेन ह ॥ १३.१३५.५ ॥
చేపలతో రెండు నెలలు తృప్తి కలుగుతుంది; తితిర పక్షుల మాంసంతో కూడా. గొర్రె మాంసంతో మూడు నెలలు, కుందేలు మాంసంతో నాలుగు నెలలు అని చెప్పబడింది.
13.135.6
आजेन मासान्प्रीयन्ते पञ्चैव पितरो नृप ।
वाराहेण तु षण्मासान्सप्त वै शाकुलेन तु ॥ १३.१३५.६ ॥
మేక మాంసంతో పితృదేవతలు ఐదు మాసాలు సంతోషిస్తారు, ఓ రాజా; వరాహ మాంసంతో ఆరు మాసాలు, శాకుల మత్స్యంతో ఏడు మాసాలు.
13.135.7
मासानष्टौ पार्षतेन रौरवेण नव प्रभो ।
गवयस्य तु मांसेन तृप्तिः स्याद्दशमासिकी ॥ १३.१३५.७ ॥
ఓ ప్రభూ, పార్షత మృగ మాంసంతో ఎనిమిది మాసాలు, రురు మృగ మాంసంతో తొమ్మిది మాసాలు తృప్తి కలుగుతుంది; గవయ మాంసంతో పది మాసాల వరకు తృప్తి ఉంటుంది.
13.135.8
मांसेनेकादश प्रीतिः पितॄणां माहिषेण तु ।
गव्येन दत्ते श्राद्धे तु संवत्सरमिहोच्यते ॥ १३.१३५.८ ॥
మాంసంతో పితృదేవతలకు పదకొండు మాసాలు ప్రీతి కలుగుతుంది; దున్న మాంసంతో కూడా. గవ్య పదార్థాలతో శ్రాద్ధం పెట్టినప్పుడు ఇక్కడ ఒక సంవత్సరం వరకు అని చెప్పబడుతుంది.
13.135.9
यथा गव्यं तथा युक्तं पायसं सर्पिषा सह ।
वाध्रीणसस्य मांसेन तृप्तिर्द्वादशवार्षिकी ॥ १३.१३५.९ ॥
గవ్యం ఎలా తగినదో, అలాగే నెయ్యితో కూడిన పాయసమూ తగినది. వాధ్రీణస జంతువు మాంసంతో తృప్తి పన్నెండు సంవత్సరాల వరకు ఉంటుంది.
13.135.10
आन्त्याय भवेद्दतं खङ्गमांसं पितृक्षते ।
कालशाकं च लौहं चाप्यानन्त्यं छाग उच्यते ॥ १३.१३५.१० ॥
ఆంత్య (శ్రాద్ధం)లో ఇచ్చిన ఖడ్గమాంసం పితృకర్మలో తగినది. కాలశాకం, లోహం కూడా; అనంత ఫలానికి మేక అని చెప్పబడుతుంది.
13.135.11
गाथाश्चाप्यत्र गायन्ति पितृगीता युधिष्ठिर ।
सनत्कुमारो भगवान्पुरा मध्यभ्यभाषत ॥ १३.१३५.११ ॥
ఓ యుధిష్ఠిరా, ఈ విషయంలో పితృగీత గాథలు కూడా పాడబడతాయి. పూర్వం భగవాన్ సనత్కుమారుడు (ఇది) చెప్పాడు.
13.135.12
अपि नः स्वकुले जायाद्यो नो दद्यात्त्रयोदशीम् ।
मघासु सर्पिःसंयुक्तं पायसं दक्षिणायने ॥ १३.१३५.१२ ॥
మా కులంలోనే ఎవరైనా జన్మించుగాక; త్రయోదశినాడు, మఘా నక్షత్రంలో, దక్షిణాయనంలో మాకు నెయ్యితో కూడిన పాయసం ఇచ్చేవాడు.
13.135.13
आजेन वाऽपि लौहेन मघास्वेव यतव्रतः ।
हस्तिच्छायासु विधिवत्कर्णव्यजनवीजितम् ॥ १३.१३५.१३ ॥
మేక ద్వారా లేదా ఇనుము ద్వారా కూడా, మఘా నక్షత్రాలలోనే, వ్రతనిష్ఠుడై, హస్తిచ్ఛాయలో విధిప్రకారం, చెవి విసనకర్రతో వీచబడుతూ (చేయాలి).
13.135.14
एष्टव्या बहवः पुत्रा यद्येकोपि गयां व्रजेत् ।
यत्रासौ प्रथितो लोकेष्वक्ष्यकरणो वटः ॥ १३.१३५.१४ ॥
అనేకమంది కుమారులు కావాలి; వారిలో ఒక్కరైనా గయకు వెళ్లాలి, అక్కడ లోకాలలో ప్రసిద్ధమైన, అక్షయ ఫలాన్నిచ్చే మర్రిచెట్టు ఉంది.
13.135.15
आपो मूलं फलं मांसमन्नं वाऽपि पितृक्षये ।
यत्किञ्चिन्मधुसंमिश्रं तदानन्त्याय कल्पते ॥ १३.१३५.१५ ॥
నీరు, వేరు, ఫలం, మాంసం లేదా అన్నం — పితృశ్రాద్ధ సమయంలో, తేనెతో కలిపిన ఏదైనా అనంత ఫలానికి అర్హమవుతుంది.