மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.135
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.135.1
किंस्विद्दत्तं पितृभ्यो वै भवत्यक्षयमीश्वरः ।
किंस्विद्वहुफलं प्रोक्तं किमानन्त्याय कल्पते ॥ १३.१३५.१ ॥
முன்னோர்களுக்கு எது கொடுக்கப்பட்டால் அது அழியாததாகிறது? எது மிகுந்த பலனைத் தரும் என்று சொல்லப்படுகிறது? எது முடிவற்றதற்குத் தகுதியானது?
13.135.2
हवींषि श्राद्धकल्पे तु यानि श्राद्धविदो विदुः ।
तानि मे शृणु काम्यानि फलं चैषां युधिष्ठिर ॥ १३.१३५.२ ॥
சிராத்த விதியில் சிராத்த அறிஞர்கள் அறிந்த ஹவிஸ்களை, அவற்றின் விரும்பத்தக்க பலன்களுடன் கேள், யுதிஷ்டிரா.
13.135.3
तिलैर्व्रीहियवैर्माषैरद्भिर्मूलफलैस्तथा ।
दत्तेन मासं प्रीयन्ते श्राद्धेन पितरो नृप ॥ १३.१३५.३ ॥
எள், அரிசி, பார்லி, உழுந்து, நீர், வேர்கள் மற்றும் பழங்களுடன் கொடுக்கப்பட்ட சிராத்தத்தால், அரசே, முன்னோர்கள் ஒரு மாதம் மகிழ்கின்றனர்.
13.135.4
वर्धमानतिलं श्राद्धमक्षयं मनुरब्रवीत् ।
सर्वेष्वेव तु भोज्येषु तिलाः प्राधान्यतः स्मृताः ॥ १३.१३५.४ ॥
எள்ளை மிகுதியாகக் கொண்ட சிராத்தம் அழியாதது என்று மனு கூறினார்; எல்லா உணவுகளிலும் எள்ளே முதன்மையானதாகக் கருதப்படுகிறது.
13.135.5
द्वौ मासौ तु भवेत्तुप्तिर्मत्स्यैः तितृगणस्य ह ।
त्रीन्मासानाविकेनाहुश्चतुर्मासं शशेन ह ॥ १३.१३५.५ ॥
மீன்களால் இரண்டு மாதங்கள் திருப்தி கிடைக்கும்; திதிரப் பறவைகளின் இறைச்சியாலும் அவ்வாறே. ஆட்டிறைச்சியால் மூன்று மாதங்கள்; முயல் இறைச்சியால் நான்கு மாதங்கள் என்று சொல்லப்படுகிறது.
13.135.6
आजेन मासान्प्रीयन्ते पञ्चैव पितरो नृप ।
वाराहेण तु षण्मासान्सप्त वै शाकुलेन तु ॥ १३.१३५.६ ॥
ஆட்டு இறைச்சியால் முன்னோர்கள் ஐந்து மாதங்கள் மகிழ்கின்றனர்; காட்டுப்பன்றி இறைச்சியால் ஆறு மாதங்கள், சாகுல மீனால் ஏழு மாதங்கள், அரசே.
13.135.7
मासानष्टौ पार्षतेन रौरवेण नव प्रभो ।
गवयस्य तु मांसेन तृप्तिः स्याद्दशमासिकी ॥ १३.१३५.७ ॥
ஓ ஆண்டவனே, பார்ஷத மானின் இறைச்சியால் எட்டு மாதங்களும், ருரு மானின் இறைச்சியால் ஒன்பது மாதங்களும் திருப்தி உண்டாகும்; கவய இறைச்சியால் பத்து மாதங்கள் திருப்தி நிலைக்கும்.
13.135.8
मांसेनेकादश प्रीतिः पितॄणां माहिषेण तु ।
गव्येन दत्ते श्राद्धे तु संवत्सरमिहोच्यते ॥ १३.१३५.८ ॥
இறைச்சியால் பதினொரு மாதங்கள் பித்ருக்களுக்கு மகிழ்ச்சி உண்டாகும்; எருமை இறைச்சியாலும் அவ்வாறே. பசுப் பொருளைக் கொடுத்து சிராத்தம் செய்தால் இங்கே ஓர் ஆண்டு வரை என்று சொல்லப்படுகிறது.
13.135.9
यथा गव्यं तथा युक्तं पायसं सर्पिषा सह ।
वाध्रीणसस्य मांसेन तृप्तिर्द्वादशवार्षिकी ॥ १३.१३५.९ ॥
பசுப் பொருள் எவ்வாறு உகந்ததோ, அவ்வாறே நெய்யுடன் கூடிய பாயசமும் உகந்தது. வாத்ரீணச விலங்கின் இறைச்சியால் பனிரெண்டு ஆண்டுகள் வரை திருப்தி நிலைக்கும்.
13.135.10
आन्त्याय भवेद्दतं खङ्गमांसं पितृक्षते ।
कालशाकं च लौहं चाप्यानन्त्यं छाग उच्यते ॥ १३.१३५.१० ॥
ஆந்த்ய (சிராத்தம்) இல் கொடுக்கப்படும் கட்க இறைச்சி பித்ருக் கர்மத்தில் உகந்தது. காலசாகமும் இரும்பும்; முடிவற்ற பலனுக்காக ஆடு என்று சொல்லப்படுகிறது.
13.135.11
गाथाश्चाप्यत्र गायन्ति पितृगीता युधिष्ठिर ।
सनत्कुमारो भगवान्पुरा मध्यभ्यभाषत ॥ १३.१३५.११ ॥
ஓ யுதிஷ்டிரா, இவ்விஷயத்தில் பித்ருகீதையின் பாடல்களும் பாடப்படுகின்றன. முன்பு பகவான் சனத்குமாரர் (இதைப்) பேசினார்.
13.135.12
अपि नः स्वकुले जायाद्यो नो दद्यात्त्रयोदशीम् ।
मघासु सर्पिःसंयुक्तं पायसं दक्षिणायने ॥ १३.१३५.१२ ॥
எங்கள் குலத்தில் ஒருவன் பிறக்கட்டும்; அவன் எங்களுக்கு திரயோதசியில், மகா நட்சத்திரத்தில், தக்ஷிணாயனத்தில் நெய் கலந்த பாயசத்தைக் கொடுக்கட்டும்.
13.135.13
आजेन वाऽपि लौहेन मघास्वेव यतव्रतः ।
हस्तिच्छायासु विधिवत्कर्णव्यजनवीजितम् ॥ १३.१३५.१३ ॥
ஆட்டிறைச்சியாலோ அல்லது இரும்பாலோ கூட, மகா நட்சத்திரங்களில் மட்டும், விரதத்தில் உறுதியுடன், ஹஸ்திச்சாயையில் விதிப்படி, காதுவிசிறியால் வீசப்பட்டபடி (செய்ய வேண்டும்).
13.135.14
एष्टव्या बहवः पुत्रा यद्येकोपि गयां व्रजेत् ।
यत्रासौ प्रथितो लोकेष्वक्ष्यकरणो वटः ॥ १३.१३५.१४ ॥
பல மகன்கள் விரும்பத்தக்கவர்கள்; அவர்களில் ஒருவனாவது கயைக்குச் செல்ல வேண்டும், அங்கே உலகங்களில் புகழ்பெற்ற, அழியாமையை அளிக்கும் ஆலமரம் உள்ளது.
13.135.15
आपो मूलं फलं मांसमन्नं वाऽपि पितृक्षये ।
यत्किञ्चिन्मधुसंमिश्रं तदानन्त्याय कल्पते ॥ १३.१३५.१५ ॥
நீர், வேர், பழம், இறைச்சி அல்லது உணவு — பிதுர் சிராத்த வேளையில், தேனுடன் கலந்த எதுவும் எல்லையற்ற பலனுக்கு ஏற்றதாகும்.